از محدودیتها فرصت بسازید
مدتهاست درباره شکاف روبهگسترش در ورزش سوارکاری میان رقابتکنندگان سطح بالا که از پشتوانه مالی قابلتوجهی برخوردارند و کسانی که چنین امکانی ندارند، بحثهای زیادی مطرح میشود. واقعیت این است که به باور من، این روند از مدتها پیش در جریان بوده است. فقط افراد بیشتری متوجه آن شدهاند و شاید این فاصله امروز بیش از هر زمان دیگری عمیقتر شده باشد.
هزینه خرید اسبهای باکیفیت سر به فلک کشیده و مخارج شرکت در مسابقات داخلی نیز همچنان رو به افزایش است؛ موضوعی که حضور در رقابتها را برای بسیاری از سوارکاران هر روز دشوارتر میکند. هیچکس نباید به این دلیل که مسیر مسئولانهتری از نظر مالی انتخاب میکند، احساس شرم یا «کمارزشتر بودن» داشته باشد.
اسبسواری از نظر جسمی، ذهنی و اجتماعی فواید چشمگیری دارد. جملهای که اغلب به وینستون چرچیل نسبت داده میشود این است: «در ظاهر یک اسب، چیزی هست که برای درون انسان مفید است.» من همیشه باور داشتهام که این حرف درست است.
من ذاتا آدمی خوشبین هستم. دوست دارم از دل سختیها، فرصت بسازم. نخستین واکنش من به چالشهایی که ورزش سوارکاری با آن روبهروست، این است که سوارکاران را تشویق کنم در همان شرایطی که هستند، بهترین استفاده ممکن را ببرند.
پرورش اسبها و شرکت در مسابقات محلی
شخصا همیشه از پرورش و آمادهسازی اسبها رضایت زیادی گرفتهام. اینکه اسبی را که هنوز کاملا آماده نشده در اختیار بگیرید، برایش وقت و انرژی بگذارید و بعد روند پیشرفت او را ببینید، حس بسیار ارزشمندی دارد. طبیعی است که فکر کنم دیگران هم میتوانند همین احساس رضایت را تجربه کنند. گاهی فقط این که با تعدیل انتظاراتمان سوارکار بهتری شویم، فارغ از سنوسال، میتواند برای حفظ انگیزه کافی باشد.
تصور کنید اسبی کمتجربه را با حوصله و گامبهگام پیش ببرید تا برای حضور در یک مسابقه محلی آماده شود. چنین موفقیتی میتواند به همان اندازه قهرمانی در صحنهای بسیار بزرگتر رضایتبخش باشد.
کار کردن با اسب بیتجربه قطعا آسان نیست. این کار به صبر، ثبات و اراده نیاز دارد. اما با هدایت درست و هدفگذاری واقعبینانه، کاملا دستیافتنی است. هرچند آموزش منظم همیشه سودمند است، اما برای رسیدن به پیشرفتی معنادار لازم نیست هر هفته چندین بار همراه مربی سوارکاری کنید. یک جلسه آموزشی باکیفیت در هر یک یا دو هفته، در کنار تمرینهای سنجیده و هدفمند میان جلسات، میتواند نتایج فوقالعادهای به همراه داشته باشد.
یکی از بهترین راهها برای بیشترین بهرهبرداری از هر جلسه آموزشی این است که با یک برنامه مشخص آن را ترک کنید. از مربی خود بخواهید دو یا سه تمرین یا هدف مشخص برای سوارکاریهای مستقلتان تا پیش از جلسه بعدی تعیین کند. داشتن چنین مسیری باعث میشود هر نوبت سوارکاری ثمربخش باشد و هم اسب و هم سوارکار بین جلسات نیز به پیشرفت ادامه دهند، نه اینکه فقط بیهدف سوارکاری کنند.
برای یک اسب جوان، لازم نیست هر جلسه تمرین حتما زیر زین انجام شود. کار از روی زمین پایه اعتماد، احترام، اطمینان و ارتباط را میسازد. تمرینهای سادهای مثل درست هدایت کردن اسب، واداشتن کپل و شانهها به جابهجایی، عقببردن، لانژکردن هدفمند، آشنا کردن با موانع و حساسیتزدایی، همگی پیش از آنکه سوار زین شوید، به رشد ذهنی و جسمی اسب کمک میکنند. بسیاری از چالشها روی زمین بسیار آسانتر از زیر زین برطرف میشوند و این آموختهها اغلب به شکلی بسیار خوب به کار سوارشده هم منتقل میشوند.
فناوری نیز به یکی از ارزشمندترین و در عین حال مقرونبهصرفهترین ابزارهای تمرین تبدیل شده است. از یک دوست بخواهید از سواری شما فیلم بگیرد، یا تلفن همراهتان را در نقطهای امن بیرون از میدان سوارکاری قرار دهید. تماشای فیلم سواری خودتان، اغلب نکاتی را آشکار میکند که هنگام سواری اصلا نمیتوانید حسشان کنید. بهتر از آن، این ویدئوها را با مربیتان به اشتراک بگذارید؛ کسی که میتواند بین جلسات درس هم بازخورد مفیدی ارائه دهد. بازبینی ویدئویی به سوارکاران اجازه میدهد مدتها پس از پایان درس هم به یادگیری ادامه دهند.
من همچنین معتقدم همچنان شاهد برگزاری رقابتهای باکیفیت بیشتری در سطح محلی خواهیم بود. اینجا در جورجیا، خوششانس هستیم که مجموعهای نمایشی و ممتاز در اختیار داریم که بسیاری از همان امکانات تریون، فستیوال زمستانی سوارکاری و مرکز جهانی سوارکاری را ارائه میکند، البته در مقیاسی کوچکتر. هزینههای ثبتنام، هزینههای دفتری و مخارج کلی بسیار قابلکنترلتر است و کارکنان آن فوقالعاده خوشبرخورد و حامی هستند.
چه دستاورد فوقالعادهای خواهد بود اگر اسب خودتان را خودتان پرورش دهید و با اطمینان وارد رینگ مسابقهای از این دست شوید.
یافتن فرصتهای آموزشی
امروز، منابع آموزشی مقرونبهصرفه بیش از هر زمان دیگری در دسترس است. بعضی مربیان ممکن است، همانطور که بسیاری از ما سالها پیش تجربه کردهایم، حاضر باشند درس را با کار در اصطبل معاوضه کنند. شاگردکار بودن همچنان یکی از بهترین راهها برای بهدست آوردن تجربه ارزشمند و در عین حال جبران بخشی از هزینه درسهاست.
سوارکاران همچنین میتوانند با حضور بهعنوان شنونده در کلینیکها، داوطلب شدن در مسابقات محلی اسبسواری، یا کمک در مراکز واگذاری و نجات اسب، دانش خود را گسترش دهند. هر اسبی که تماشا میکنید، هر درسی که میبینید، هر پرسشی که میپرسید و هر فرصتی که برای کمک کردن به دست میآورید، چیزی به شما میآموزد. هنوز هم برای سوارکارانی که حاضرند سخت کار کنند، کنجکاو بمانند و هرگز از یادگیری دست نکشند، فرصتهای بسیار بزرگی وجود دارد.
چه هر هفته درس بگیرید، چه بین درسها بهطور مستقل سوارکاری کنید، یا فقط وقتتان را صرف تماشای اسبداران باتجربه کنید، همیشه چیزی برای آموختن وجود دارد. هنوز هم به یاد دارم که در کودکی کنار رینگ گرمکردن میایستادم و سوارکاران را هنگام آماده شدن برای کلاسهایشان تماشا میکردم. بعد هم دنبالهشان تا رینگ مسابقه میرفتم تا ببینم این آمادهسازی چگونه در عملکردشان نمود پیدا میکند. آن لحظهها به بعضی از مهمترین تجربههای یادگیری من تبدیل شدند.
شاید اسبی را پرورش بدهید، او را با سودی نهچندان زیاد به خانهای مناسب بفروشید و با آن پول، اسب پروژهای دیگری بخرید. با گذشت زمان، نهتنها خودتان به اسبشناس و سوارکار بهتری تبدیل میشوید، بلکه فرصتهایی هم برای خودتان میسازید که شاید در غیر این صورت هرگز به وجود نمیآمد.
صادقانه بگویم، تجربهای پاداشدهندهتر از پیدا کردن اسبی که از چشمها دور مانده و کمک کردن به او برای رسیدن به توان واقعیاش، به ذهنم نمیرسد. اینکه بدانید تلاش، صبر و تعهد شما عامل اصلی این تفاوت بوده، حس غرور فوقالعادهای به همراه دارد.
به نظر من، این همان دستور واقعی برای ساختن لیموناد است.
درباره هالی هوگو-ویدال
هالی هوگو-ویدال، مربی، داور و مدرس، در براونوود فارم در میلتونِ جورجیا فعالیت میکند. از جمله مربیان و راهنمایان او میتوان به همسر سابقش، ویکتور هوگو-ویدال، که همراه او باشگاه موفق پرش با اسب سیدر لاج فارم را در استمفوردِ کنتیکت اداره میکرد، و نیز سوارکار پرش با اسب، رادنی جنکینز، اشاره کرد. او نویسنده کتاب «اعتمادبهنفس را روی موانع بسازید!» است.