۱۳ نکته برای تمرین کراس‌کانتری

چهار نعل: ۱۳ نکته برای تمرین کراس‌کانتری

بسیاری از جلسات تمرینی کراس‌کانتری من با ابتدایی‌ترین عناصر آغاز می‌شود: آب، خاکریز و خندق. درک این نوع سؤال‌ها، گامی اساسی در آموزش یک اسب ایونتینگ است و حتی اسب‌های سطح پیشرفته من هم معمولا کار را با خیس‌کردن سُم‌ها یا بالا و پایین رفتن در قدم از یک خاکریز کوچک شروع می‌کنند. این کار باعث می‌شود اسب‌هایم تمرین را در آرامش آغاز کنند و ذهن‌شان کندتر شود تا بتوانند جای‌گذاری پاها روی این موانع را بهتر درک کنند. اسبی که آرام باشد، گوش می‌دهد، به کمک‌ها بهتر پاسخ می‌دهد و اعتمادبه‌نفس بیشتری دارد. وقتی مطمئن شوم اسبم آرام و بااعتمادبه‌نفس است، بسته به این‌که هر اسب به چه چیزی برای تمرین نیاز دارد، پرش‌ها و کار روی مسیر را بیشتر می‌کنم.

در این مطلب، ۱۳ نکته را برای پرورش اسب‌هایی شاد، آرام و بااعتمادبه‌نفس مطرح می‌کنم؛ اسب‌هایی که چه در تمرین و چه در مسابقه، بتوانند در مسیر کراس‌کانتری موفق باشند.

ورزشکار آرام، عملکرد بهتری دارد

یک ورزشکار آرام، در هر سن و هر سطحی، عملکرد بهتری دارد. اگر اسب شما آرام باشد، موفق‌تر خواهد بود. این مسئولیت شماست که او را از همان ابتدا در همین وضعیت قرار دهید. من دوست دارم کار را با عبور ساده اسب‌هایم از میان آب شروع کنم؛ رفتن به داخل و بیرون آمدن، یا بالا و پایین رفتن از یک خاکریز کوچک. سعی می‌کنم این مرحله برای آن‌ها آسان، سرگرم‌کننده و ساده باشد. برای اسب‌هایی که از ابتدا هیجان‌زده هستند، تغییر ریتم و انتقال‌ها بهترین کمک شماست؛ درست همان‌طور که در مانژ هم چنین است.

آرامش فقط مربوط به اسب نیست و شما به‌عنوان سوارکار هم باید آرام باشید. طبیعی است که هنگام تمرین یا مسابقه کراس‌کانتری دچار اضطراب شوید؛ مگر چه کسی نمی‌شود؟ گاهی این اضطراب باعث می‌شود برای جبران این‌که چندان شجاع احساس نمی‌کنید، بخواهید تندتر سوارکاری کنید یا حالت دفاعی به خود بگیرید و در نتیجه، سرعت بیش از حد یا دخالت زیاد دست پیش می‌آید؛ چیزی که دقیقا برخلاف آرام نگه‌داشتن اسب است. نکته خوب این است که می‌توانید به خودتان آرام‌بودن را آموزش بدهید. من پیش از سواری‌های مهم، بسیار به تمرین‌های تنفسی و مدیتیشن تکیه می‌کنم. این کار کمک می‌کند تمرکزم بیشتر شود، ذهنم آرام‌تر کار کند و خودم هم آرام شوم. واقعا نمی‌توانم به اندازه کافی بر این موضوع تأکید کنم که این روش چقدر به آرام شدن شما و روبه‌رو شدن با هر اضطرابی که ممکن است احساس کنید، کمک می‌کند.

آرام‌بودن اسب اهمیت زیادی دارد تا بتواند عملکرد بهتری ارائه کند، اما آرامش برای سوارکار هم به همان اندازه مهم است. به‌شدت توصیه می‌کنم پیش از سواری‌های مهم، تمرین‌های تنفسی و مدیتیشن انجام دهید تا تمرکز کنید، آرام شوید و سرعت ذهن‌تان را پایین بیاورید؛ چیزی که در نهایت به آرام ماندن اسب شما هم کمک خواهد کرد.

مطمئن شوید تمرکزش حفظ شده است

حالا وقت آن است که تمرکز اسب‌تان را جلب کنید. به گوش‌های اسب نگاه کنید: ثابت رو به جلو مانده‌اند؟ یا برای شنیدن شما به عقب برمی‌گردند؟ چشم‌هایش از حدقه بیرون زده و انگار حواسش به هر چیزی پرت می‌شود؟ شما باید توجه او را روی کاری که در دست دارید نگه دارید. برای رسیدن به این هدف در گرم‌کردن، بهترین توصیه من اجرای ترنزیشن‌هاست؛ همچنین کارهای جانبی مثل لگ‌ییلد و شولدر-این. این تمرین‌ها اسب را به کمک‌های شما حساس و متمرکز می‌کند؛ چیزی شبیه به نوعی مدیتیشن برای خودش! وقتی پرش را شروع می‌کنید، با مانعی کوچک و ساده آغاز کنید تا اسب بفهمد وظیفه‌اش چیست. اگر بعد از شروع پرش برای جلب توجه اسب‌تان به مشکل خوردید، از برگشتن به ترنزیشن‌ها و کارهای جانبی نترسید.

هدف‌گذاری اهمیت دارد

اسب‌ها همان‌طور می‌روند که سوارشان می‌کنند. دقیق و روشن بدانید به کجا می‌روید و چه می‌خواهید. این موضوع اهمیت دارد. اسب شما نباید درباره آنچه از او می‌خواهید دچار تردید شود. همین مسئله درباره خود شما هم صدق می‌کند. اگر نقشه روشنی در ذهن داشته باشید، عملکرد بهتری خواهید داشت. اما اگر درباره برنامه‌تان مطمئن نباشید، مردد می‌شوید و همان‌جاست که همه‌چیز برای اسب مبهم می‌شود.

این سوارکار است که می‌داند باید به کجا برود؛ اسب چنین چیزی را نمی‌داند. این وظیفه شماست که کمک‌هایتان را واضح و روشن به کار ببرید تا اسب مسیر حرکت و خواسته شما را درک کند.

مسئولیت‌های خود را بشناسید

سوارکاران مسئولیت‌های زیادی دارند، اما به باور من اولویت‌های اصلی این‌ها هستند:

۱. حفظ آمادگی ذهنی – آوردن ذهنی آشفته یا منفی به زمان سوارکاری هرگز نسخه موفقیت نیست؛ همان‌جاست که اوضاع می‌تواند از کنترل خارج شود و حاصل زحمت‌ها از بین برود. واقعیت این است که احساسات عملاً جایی در سوارکاری ندارند. البته بروز می‌کنند، اما وظیفه ما این است که آن‌ها را مدیریت کنیم و برای اسب‌هایمان حاضر و متمرکز بمانیم.

۲. ایجاد و حفظ ریتم – اسب‌ها برای گرفتن دستور به ما نگاه می‌کنند و دستورهایی که به آن‌ها می‌دهیم باید شفاف باشد. برقرار کردن ریتم به اسب کمک می‌کند تعادلش را حفظ کند.

۳. هدایت – این سوارکار است که می‌داند باید به کجا برود؛ اسب نمی‌داند. این شما هستید که باید نقش رهبر او را بر عهده بگیرید و با کمک‌های روشن و واضح، کاری کنید که خط حرکت را بفهمد.

۴. حفظ وضعیت بدنی – یک وضعیت بدنی پایدار و قدرتمند به شما و اسب‌تان اعتمادبه‌نفس می‌دهد و از نظر ایمنی هم بسیار مهم است.

آهسته پیش بروید

برای ساختن اعتمادبه‌نفس اسب‌تان، به موانع کراس‌کانتری با سرعتی کم و ریتمی ثابت نزدیک شوید. اینکه با چهارنعل به سمت مانع آب بروید تا ببینید اسب‌تان شجاع هست یا نه، هیچ منطقی ندارد؛ چون غافلگیری هرگز چیز خوبی نیست و شما هم نمی‌خواهید حیوانی را که ذاتاً غریزی واکنش فرار دارد، بترسانید.

چه اسب شما جوان باشد و چه در سطح پیشرفته، باید بتواند وارد آب شود و از آن بیرون بیاید، از بانک‌ها بالا و پایین برود و از روی خندق‌ها عبور کند؛ آن هم در قدم. اگر بتواند این کارها را آهسته و در نهایت آرامش انجام دهد، درست مثل یک اسب وسترن پلژر، آن‌وقت با افزایش سرعت هم با اطمینان بیشتری از پس‌شان برمی‌آید. اما اگر اسب‌تان نتواند این کارها را آرام و راحت انجام دهد، موفقیت او در سرعت بالا بیشتر به شانس بستگی خواهد داشت. از آن نقطه به بعد، دیگر همه‌چیز بزن‌بهادر می‌شود؛ و من ترجیح می‌دهم با کار کردن، شانس خودم را بسازم.

تکرار، مادر همه مهارت‌هاست

چه در حال تمرین آب باشید، چه بانک و چه خندق، باید یک میلیون بار به اسب نشان بدهید که همه‌چیز امن و بی‌اشکال است و او از عهده این کار برمی‌آید. از آب عبور کنید، از بانک بالا و پایین بروید یا از روی خندق رد شوید، بعد برگردید و دوباره همان کار را انجام دهید. آن‌قدر تکرار کنید تا برایش کسل‌کننده شود.

این به آن معنا نیست که آن‌قدر ادامه بدهید تا اسب دیگر نتواند فکر کند؛ بلکه مثل هر مهارت اکتسابی دیگری است. فقط بدون فشار به تمرین ادامه دهید و در نهایت هم شما پیشرفت می‌کنید و هم او یاد می‌گیرد که لازم نیست این‌قدر خودش را به زحمت بیندازد. آن‌قدر ادامه دهید تا به این نتیجه برسد که این ساده‌ترین و پیش‌پاافتاده‌ترین کاری است که تا به حال انجام داده و با اعتمادبه‌نفس کامل آن را انجام دهد.

جای‌گذاری پاها را به او یاد بدهید

بانک‌ها از نظر تلاش بدنی، برای اسب با یک پرش تفاوت دارند. خیلی از اسب‌ها بلد نیستند چگونه به‌آرامی از بانک بالا و پایین بروند؛ یعنی جای‌گذاری پاهایشان را نمی‌دانند. شما نمی‌خواهید اسب‌تان خودش را از روی بانک پرت کند، پس باید با تکرار به او یاد بدهید که این کار را نکند.

به اسب‌تان نشان دهید که این موضوع اصلاً مسئله بزرگی نیست و می‌تواند آن را راحت و آرام انجام دهد. ابتدا از بانکِ سربالایی در قدم و با عنان آزاد بالا بروید، انگار که در یک سواری تفریحی هستید. وظیفه شما این است که هدایتش کنید، پا را نگه دارید و نگاه‌تان رو به جلو باشد. سعی کنید اصلاً وضعیت بدنی یا نگرش‌تان را تغییر ندهید، چون این کار اسب را تشویق می‌کند بیش از حد تلاش کند. هیچ تشریفات و هیجانی در کار نیست. وظیفه او این است که بدون استرس قدم به بالا بگذارد. وقتی از بانک بالا می‌رود، حسابی تشویقش کنید. وقتی بالا رفتن از بانک خوب پیش رفت، با همین روش از بانکِ سرازیری پایین بیایید.

خندق فقط یک گام کانتر است

خندق یکی از ساده‌ترین موانع کراس‌کانتری است، چون تلاش خاصی نمی‌طلبد. بانک‌ها از نظر بدنی تلاش متفاوتی می‌خواهند و اسب‌ها باید یاد بگیرند چطور از عهده آن برآیند. آب مقاومت ایجاد می‌کند و اسب باید نیروی بیشتری صرف کند. اما خندق فقط یک گام کانتر است.

پس چرا اسب‌ها درباره خندق‌ها عجیب‌وغریب رفتار می‌کنند؟ معمولاً چون سوارکارها درباره خندق‌ها عجیب‌وغریب رفتار می‌کنند. وقتی اسب‌ها در حال یادگیری هستند، ممکن است به خندق نگاه کنند، اما بعضی‌ها هم اصلاً اهمیتی نمی‌دهند. و قطعاً وقتی جاافتاده و باتجربه شوند، دیگر اصلاً برایشان مهم نیست.

هنگام تمرین مانع خندق، ابتدا از اسب‌تان بخواهید با قدمی هدفمند جلو بیاید و از روی آن عبور کند. سپس برگردید و از جهت مخالف دوباره از روی آن رد شوید. ساق‌ها را فعال نگه دارید، عنان را نرم حفظ کنید و نگاه‌تان را به نقطه‌ای در دوردست بدوزید. بالاتنه را کمی عقب نگه دارید و پشت حرکت اسب بمانید، و پاهای اسب را در حرکت نگه دارید تا از خندق عبور کند. وقتی اعتمادبه‌نفس و اشتیاق او بیشتر شد، اشکالی ندارد اجازه بدهید با یورتمه یا کانتر به سمت خندق بیاید؛ اما اگر احساس کردید این افزایش سرعت ناشی از اضطراب است، بدون تردید برای چند نوبت دوباره آن را به قدم برگردانید.

از همراهی اسب‌های دیگر استفاده کنید

اگر اسب‌تان نسبت به آب، بانک یا خندق عصبی است، اجازه بدهید پشت سر یک اسب مطمئن حرکت کند. این کار برای اسب مضطرب تجربه‌ای مثبت ایجاد می‌کند، چون اسب‌ها حیواناتی گله‌زی هستند و برای حمایت به یکدیگر تکیه می‌کنند.

وقتی اسب یک یا دو بار با موفقیت پشت سر اسب دیگر از مانع عبور کرد، از او بخواهید این کار را به‌تنهایی انجام دهد. می‌توانید برای یکی دو بار اسب همراه را در سمت فرود نگه دارید، اما در نهایت این تکیه‌گاه عاطفی باید حذف شود.

اگر اسب‌تان نسبت به آب، یا هر مانع دیگری، عصبی است، اجازه بدهید پشت سر یک اسب مطمئن حرکت کند. این کار تجربه‌ای مثبت ایجاد می‌کند و در نهایت می‌توانید این همراهِ حامی را به‌تدریج کنار بگذارید.

با زمین‌های مختلف راحت شوید

مهم است که حتی اگر پرش انجام نمی‌دهید، سوارکاری روی زمین‌های مختلف را تمرین کنید. این موضوع هم در قدم، هم در یورتمه و هم در کانتر صدق می‌کند. تمرین برای راحت شدن روی زمین‌ها و سطوح گوناگون، یکی از کلیدهای اصلی ساختن اعتمادبه‌نفس و توانایی است. در نهایت یاد می‌گیرید که زمین چگونه به‌طور مشخص بر اسب شما اثر می‌گذارد و چطور می‌توانید با تغییرات تعادل او خودتان را هماهنگ کنید.

برای کمک به ساختن اعتمادبه‌نفس و درک این‌که زمین چگونه بر اسب‌تان اثر می‌گذارد و این‌که چطور می‌توانید تعادل او را تنظیم کنید، حتی اگر پرش انجام نمی‌دهید هم سوارکاری روی زمین‌های مختلف را تمرین کنید.

به اسب‌تان اطلاعاتی بدهید که برایش قابل‌فهم باشد

اگر احساس کردید اسب‌تان در یک ترکیب، یک گام اضافه گذاشت، این لزوماً ایرادی ندارد. اطلاعاتی که برای اسب‌تان قابل‌فهم است، این است که به او بگویید رو به جلو برود. اگر اسب‌تان در یک ترکیب تک‌گام، دو گام برداشت، تنها پاسخ این است که پس از فرود، ساق را ببندید و بگویید: «هی، جلوی پای من بمان.» عکس این هم درست است. اگر او در یک ترکیب دوگام، یک گام برداشت، تنها پاسخ این خواهد بود: «اوه، بعد از فرود آرام‌تر.»

به اسب‌تان احترام بگذارید

اسب‌ها به انرژی مثبت بسیار خوب پاسخ می‌دهند. لازم نیست در هیچ مقطعی بی‌نقص باشید، اما باید اسب‌تان را با رویکردی مثبت سواری کنید؛ با این باور که او نهایت تلاشش را می‌کند و همان‌طور که شما به کارتان افتخار می‌کنید، او هم به وظیفه‌اش افتخار می‌کند. اگر اسب‌تان نگران شد یا کاری غیرمنتظره انجام داد، به یاد داشته باشید که او حیوانی گریزپا است و ممکن است رفتارش عجیب شود. اما شما نباید همراه او آشفته شوید. به او اطمینان بدهید که همه‌چیز خوب است. تمرکزتان را روی خود او بگذارید؛ این‌که چه چیزی برایش قابل درک است و به چه چیزی نیاز دارد.

بدانید چه زمانی باید متوقف شوید

در نظر بگیرید چه چیزی به نفع اسب‌تان است و چه مقدار پرش باید انجام دهد. شاید بتواند بیشتر بپرد، اما ممکن است در آن روز مشخص، این همان چیزی نباشد که به آن نیاز دارد. اگر همیشه مصلحت اسب‌تان را در نظر بگیرید و او را در اولویت قرار دهید، شراکتی محکم و ارتباطی عمیق با او خواهید ساخت.

درباره شارون وایت

شارون وایت سوارکار بین‌المللی پنج‌ستاره ایونتینگ، مربی و مدرس دارای گواهی ECP سطح ۴ از انجمن ایونتینگ ایالات متحده است که در لست فرانتیر فارم در سامیت پوینتِ ویرجینیای غربی فعالیت می‌کند. وایت با پنج اسب مختلف، بیش از ۱۰ بار در رقابت سه‌روزه کنتاکی استارت زده است. او همچنین برای شرکت در رقابت‌های CCI5* در لوه‌مولن و له اتوال دو پو، و نیز رقابت‌های CCI4* در بوکلو و هارتپوری، به خارج از کشور سفر کرده است. او در بازی‌های پان‌آمریکن ۲۰۲۳ همراه با کلاوس ۶۳ مدال نقره تیمی کسب کرد. وایت اخیراً نیز دومین دوره اوپن سوارکاری ایالات متحده ۲۰۲۶ در رشته ایونتینگ را با کلاوس ۶۳ فتح کرد.

منبع: Practical Horseman – Training

آموزش سوارکاری

مشاهده در وب‌سایت اصلی