کانتر بلندتر، نه تندتر؛ راه درست اجرای افزایش طول گام

چهار نعل: کانتر بلندتر، نه تندتر؛ راه درست اجرای افزایش طول گام

وقتی یک اسب اجرای بسیار خوبی از افزایش طول گام در کانتر ارائه می‌دهد، اثری که بر جای می‌گذارد فقط به درست‌بودن فنیِ بلندتر شدن گام و کشیده‌تر شدن قاب بدنی او محدود نمی‌شود؛ به‌طوری‌که از روی پشت و گردن خود به‌سوی لگام کش می‌آید.

او همچنین این حس را منتقل می‌کند که در سراسر بدنش «نفس می‌کشد» و انرژی را از اندام‌های عقبی به بالا، به سمت پشت و شانه‌ها هدایت می‌کند تا گام‌هایی بزرگ و روان بسازد.

وقتی اسب از کانترِ کاری یا جمع‌شده وارد افزایش طول گام می‌شود، آهنگ حرکت او در واقع کندتر می‌شود؛ چون برای برداشتن هر گامِ کشیده به زمان بیشتری نیاز دارد.

وقتی دوباره به کانترِ کاری یا جمع‌شده برمی‌گردد، این آهنگ بار دیگر تندتر می‌شود.

لومبارد وی، اسب دانمارکی وارم‌بلاد ۸ ساله متعلق به هوپ گرینفیلد، نمونه‌ای عالی از افزایش طول گام در کانتر را نشان می‌دهد: او گام و قاب بدنی‌اش را بلندتر می‌کند و از روی پشت و گردنش به‌سوی لگام کش می‌آید.

او همچنین این تصور را ایجاد می‌کند که انرژی را از اندام‌های عقبی به بالا، به سمت پشت و شانه‌هایش هدایت می‌کند تا گام‌هایی بزرگ و روان بسازد.

مهم‌تر از همه، در این اجرای ایده‌آلِ حرکت، اسب هیچ نشانه‌ای از تنش بروز نمی‌دهد.

حتی اندک سفتی در بدن او نتیجه‌ای کاملاً معکوس ایجاد می‌کند: آهنگ حرکتی سریع‌تر، بی‌آن‌که طول گام افزایش پیدا کند.

این شایع‌ترین اشتباهی است که در میدان مسابقه می‌بینیم.

وقتی سوارکاران از گوشه‌ها خارج می‌شوند و ناگهان فشار می‌آورند، اسب‌هایشان نفس را در سینه حبس می‌کنند و در طول میدان با شتاب می‌تازند، بی‌آن‌که اصلاً طول گام را بیشتر کنند.

با اینکه افزایش طول گام در کانتر، مقدمه‌ای برای کانترِ توسعه‌یافته‌ای است که قدرتمندتر، نمایشی‌تر و سربالاتر است و برای شکل‌گرفتن به تمرین قابل‌توجهی نیاز دارد، می‌توانید مفهوم پایه‌ای آن را خیلی زود در روند آموزش اسب‌تان وارد کنید.

به‌محض اینکه اسب متوجه شد پا یعنی حرکت به جلو و عنان یعنی کم‌کردن سرعت، می‌توانید از او بخواهید در همان کانتر کمی به جلوتر و دوباره به عقب‌تر برود.

این یک ابزار تمرینی فوق‌العاده برای کار روزمره است که در تمام سطوح از آن استفاده خواهید کرد.

این تمرین کمک می‌کند اسب شما بین پاها و دست‌هایتان پیوند بیشتری پیدا کند و در بدنش نیز «عبوری‌تر» شود؛ همان کیفیتی که از آن به‌عنوان جریان انرژی رو به جلو از اندام‌های عقبی یاد کردم.

همچنین ذهن او را فعال نگه می‌دارد و باعث می‌شود با خودش بگوید: «بعدی چیست؟»

برای اینکه به اسب‌تان یاد بدهید طول گام را بیشتر کند، نه اینکه فقط تندتر شود، باید بر سه مهارت مسلط شوید.

نخست باید او را در بدنش راست و مستقیم نگه دارید.

اگر بدنش کج باشد، مثلاً کپل‌ها به سمت داخل منحرف شده باشند، بخشی از نیروی او به طرفین هدر می‌رود.

برای اینکه توان او به حداکثر برسد، هر دو پای عقب باید درست زیر بدنش قدم بگذارند تا بتوانند آن را به بالا و جلو برانند.

دومین مهارتی که باید بر آن مسلط شوید، توانایی شروع‌کردن انتقال‌های رو به جلو و بازگشت با نشیمن و فشاری سبک از پا است.

در این مقاله توضیح می‌دهم چطور این کار را انجام دهید.

این کار از آنچه به نظر می‌رسد آسان‌تر است.

در نهایت، باید به اسب‌تان اجازه بدهید هنگام بازتر کردن گام، آرام بگیرد و از طریق پشتش نفس بکشد تا احساس آزادی کند، زیر شما بالاتر بیاید و گام‌های بزرگ‌تری تولید کند.

این را هم توضیح می‌دهم که چطور باید انجامش دهید.

طویل‌کردن گام روی دایره

بیایید با یک تمرین طویل‌کردن گام روی دایره ۲۰ متری شروع کنیم.

روی دایره، حفظ این حس که اسب را از پای داخل به سمت عنان خارج می‌رانید، آسان‌تر است.

این موضوع بسیار مهم است، چون عنان خارج، عنان کنترل سرعت شماست.

وقتی بیشتر با آن همراهی می‌کنید، به اسب اجازه می‌دهید رو به جلو برود.

وقتی تماس روی آن را بیشتر می‌کنید، سرعتش را کم می‌کنید.

هرچه ارتباط شما روی این عنان بهتر باشد، کنترل بهتری روی سرعت اسب خواهید داشت.

با این حال، مراحلی که برای ایجاد طویل‌کردن گام توضیح می‌دهم، چه روی دایره باشید و چه در خط مستقیم، یکسان است.

مرحله ۱: راستایی را بررسی کنید.

از وضعیت بدن خودتان شروع کنید و مطمئن شوید شکلی که بدن‌تان روی اسب ایجاد می‌کند کاملاً متقارن است؛ یعنی سمت راست بدن‌تان با سمت چپ هماهنگ باشد تا وزن شما به طور مساوی روی ستون فقرات اسب تقسیم شود.

از خودتان بپرسید: «آیا شانه‌هایم هم‌سطح و موازی زمین هستند؟ آیا آرنج‌هایم هم‌سطح‌اند؟ آیا لگن‌هایم هم‌سطح‌اند؟ آیا استخوان‌های نشیمنم هم‌سطح‌اند؟ آیا پاشنه‌هایم هم‌سطح‌اند؟» اسب‌تان در هر جایی که شما در تقارن ضعف داشته باشید، از خط خارج می‌شود؛ بنابراین مدام به خودتان یادآوری کنید که متعادل بمانید.

سپس راستایی اسب‌تان را بررسی کنید.

آینه‌ها برای این کار حیاتی‌اند.

وقتی در کانتر روی خطی عمود به سمت آینه می‌روید، شانه‌های اسب باید دید شما را نسبت به پاهای عقبش بپوشانند.

اگر این‌طور نیست، یعنی اسب راست نیست.

با استفاده از عنان‌ها و پاهایتان سعی کنید کپل او را دوباره با شانه‌ها در یک خط قرار دهید.

اگر آینه ندارید، از یک دوست بخواهید وقتی در کانتر به سمت او می‌روید، راستایی شما را ارزیابی کند.

همچنین بررسی کنید که جای پای شما درست باشد؛ پای داخل روی تنگ و پای خارج کمی عقب‌تر از تنگ قرار بگیرد.

مرحله ۱: پیش از طویل‌کردن گام، بررسی می‌کنم که آیا شانه‌ها، آرنج‌ها، لگن‌ها، استخوان‌های نشیمن و پاشنه‌هایم همگی هم‌سطح و موازی زمین هستند یا نه.

همچنین بررسی می‌کنم که بدن اسبم راست باشد.

سپس لومبارد وی را در کانتر کاری در امتداد ضلع بلند مانژ می‌رانم.

مرحله ۲: جمع کنید و بروید!

وقتی سوارکاران برای طویل‌کردن گام آماده می‌شوند، معمولاً به این فکر می‌کنند: «جلو، جلو، جلو!» اما برای ایجاد آن نیرویی که می‌خواهید در حرکت آزاد شود، اسب باید وزن را روی اندام‌های عقبش بیندازد.

برای کمک به او، این‌طور عمل کنید:

روی لبه مانژ و در کانتر کاری شروع کنید و برنامه‌تان این باشد که در میانه ضلع بلند مانژ یک دایره ۲۰ متری بزنید.

چند گام پیش از رسیدن به آن نقطه، از او بخواهید گامش را کمی کوتاه‌تر کند؛ به «قدم‌های کوچک» فکر کنید.

این کار را با شمردن گام‌ها در ذهن‌تان انجام دهید؛ برای هر گام یک عدد، با ریتمی کوتاه و مقطع: «یک، دو، یک، دو».

در حالی که بالاتنه‌تان را خنثی نگه می‌دارید و نه به جلو و نه به عقب متمایل می‌شوید، اجازه دهید لگن و پایین کمرتان با همین ریتم به جلو و عقب نوسان کند.

این کار به اسب‌تان کمک می‌کند وزنش را بیشتر روی دست‌وپای عقب منتقل کند و در نتیجه، توان حمل بیشتری به دست بیاورد.

تصور کنید دم او به سمت زمین پایین می‌آید، انگار که اسب روی چرخ عقب بلند شده است.

هم‌زمان، با استفاده از کمک‌های پایی سریع و رها، هماهنگ با گام کانتر اسب، انرژی بیشتری ایجاد کنید.

در اینجا رها بودن نکته کلیدی است.

اگر مدام پاهایتان را به او فشار دهید، اسب احساس می‌کند نمی‌تواند قفسه سینه‌اش را برای نفس‌های عمیق و کامل به‌خوبی باز کند.

پس به‌جای آن، بخش بالایی پاهایتان را روی زین رها نگه دارید و کمک‌های پایی را با حرکتی سریع از بستن و سپس رها کردن در بخش پایینی پا اعمال کنید.

به این فکر کنید که با هر گام، شکم اسب را زیر خودتان جمع می‌کنید تا او را تشویق کنید در بخش رو به بالای هر گام، بلندتر بپرد.

بین هر ضربه سبک پا ــ در بخش رو به پایین گام کانتر ــ کل پایتان را از بدن اسب جدا کنید و آن را به سمت زمین بکشید.

با این حال، سعی نکنید زمان‌بندی این کمک پایی را بیش از حد تجزیه‌وتحلیل کنید.

ریتم طبیعی بدن‌تان کمک می‌کند این کمک را در زمان درست به کار ببرید.

مرحله ۲: وقتی به حرفی می‌رسم که قرار است دایره را از آنجا شروع کنم، گام‌های کانتر را در ذهنم با ریتمی تند و مقطع می‌شمارم؛ «یک، دو، یک، دو» و هم‌زمان اجازه می‌دهم نشست من هم با همین ریتم نوسان کند تا از لومبارد ۵ بخواهم گامش را کوتاه‌تر کند و وزن بیشتری روی دست‌وپای عقبش بیاورد.

مرحله ۳: اجازه دهید گام‌ها بزرگ‌تر شوند.

وقتی وارد دایره می‌شوید، به‌تدریج نوسان نشست‌تان را کندتر کنید و در ذهن‌تان به ضرب‌آهنگی آهسته‌تر فکر کنید: «یک و دو و سه و چهار».

به دلایلی، شمردن با اعداد بالاتر به من کمک می‌کند گام‌های بزرگ‌تری ایجاد کنم.

اینجاست که باید اعتماد کنید اسب‌تان تلاش می‌کند تمپوی خود را با شما هماهنگ کند.

ممکن است این اتفاق بلافاصله نیفتد، اما با تمرین، او این کار را انجام خواهد داد.

حالا به این فکر کنید که در هر گام، کانتر را بسط بدهید.

به‌جای اینکه او را ناگهان از دنده یک به دنده چهار ببرید، به‌تدریج و روان دنده‌ها را عوض کنید؛ اول به دو، بعد از دو به سه و همین‌طور ادامه دهید، در تمام این مدت هم به او اجازه بدهید از مسیر پشتش نفس بکشد.

با دست‌هایتان حرکت دهان اسب را دنبال کنید و تماس سبکی را حفظ کنید تا نیرویی که از دست‌وپای عقب او به جلو می‌آید، دوباره در بدنش به گردش برگردد.

مرحله ۳: بعد از اینکه وارد دایره می‌شویم، شمارش ذهنی‌ام را کندتر می‌کنم؛ «یک و دو و سه و چهار» و نشست خودم را با حرکتی بزرگ‌تر و آهسته‌تر به نوسان درمی‌آورم تا لومبارد ۵ را تشویق کنم گام‌های بزرگ‌تری بردارد.

هم‌زمان، با هر گام پاهایم را در دو طرف بدن او می‌بندم و باز می‌کنم تا انرژی از عقب حفظ شود.

مرحله ۳ (ادامه): وقتی لومبارد وی با بلندتر کردن گام‌هایش پاسخ می‌دهد، من هم حرکت بزرگ‌تر و آهسته‌تر لگن را ادامه می‌دهم و با هر گام از او طول بیشتری می‌خواهم.

مرحله ۴: او را با نشیمن خود به حالت قبلی برگردانید.

وقتی دوباره به دیواره مانژ نزدیک می‌شوید، از او بخواهید به کانتر کاری یا جمع‌شده برگردد.

به‌جای آن‌که ابتدا از عنان استفاده کنید، روی تغییر دادن ریتم در نشیمن خود تمرکز کنید.

دوباره حرکت نوسانی را تندتر کنید تا همان ریتم «یک، دو، یک، دو» را که پیش از بلندتر شدن گام‌ها داشتید، ایجاد کنید.

چند گام به اسب فرصت بدهید تا به این تغییر پاسخ دهد.

باز هم شگفت‌زده می‌شوید که او تا چه اندازه تلاش می‌کند خود را با ریتم شما هماهنگ کند.

در این میان، پاهایتان را در موقعیت درست نگه دارید و همچنان فشار سبک و جمع‌کننده ساق را ادامه دهید تا جهش در کانتر او حفظ شود.

در انتقال رو به پایین، به این فکر کنید که او دمش را پایین می‌آورد و در عین حال از شانه‌ها بالاتر می‌آید.

اگر با نشیمن خود آغازگر این انتقال باشید، او را تشویق می‌کنید که ابتدا از ناحیه عقب‌تنه پاسخ بدهد.

نتیجه این کار، انتقالی نرم‌تر و درگیرتر خواهد بود.

وقتی گام‌های پاهای عقبش کوتاه‌تر و سریع‌تر می‌شود، در جلوی بدن نیز متعادل می‌ماند.

اما اگر ابتدا از عنان استفاده کنید، او در برابر عنان مقاومت می‌کند، گردنش را کوتاه می‌کند و به‌جای آن‌که عقب‌تنه‌اش پایین بیاید، آن را بالا می‌برد.

اگر اصلاً پاسخ نداد، انگشت‌هایتان را روی عنان‌ها به‌صورت فشردن و رها کردن به کار ببرید تا به کانتر کاری برگردد.

با پیشرفت آموزش اسب، متوجه می‌شوید که در انتقال رو به پایین در واقع باید عنان بیشتری به او بدهید تا از کوتاه شدن گردنش جلوگیری شود.

بعد از آن، از ضلع کوتاه مانژ عبور کنید و تمرین را روی یک دایره جدید، این بار از سمت دیگر میدان، تکرار کنید.

با تکرار این تمرین، خواهید دید که اسب شما در هر دو انتقال رو به بالا و رو به پایین، بیش از پیش به کمک‌های نشیمن پاسخ می‌دهد.

مرحله ۴: نزدیک پایان دایره، به ریتم شمارش سریع‌تر و حرکت نوسانی نشیمنم برمی‌گردم و از لومبارد وی می‌خواهم دوباره وزنش را روی کپل‌ها منتقل کند و گامش را کوتاه‌تر کند.
کمک‌های پای من همچنان از او می‌خواهند انرژی را از عقب تولید کند و من کمی هم فشار روی عنان‌ها اضافه می‌کنم. توجه کنید که او دوباره بدنش را جمع کرده، اما گردنش بیش از حد کوتاه نشده است. دلیلش این است که پیش از عنان، با نشیمنم جمع‌شدن را از او خواستم.

افزایش طول گام در خط مستقیم

وقتی افزایش طول گام روی دایره به‌خوبی پیش می‌رود، همین مراحل را که در بالا توضیح دادم در ضلع بلند مانژ امتحان کنید.

ابتدا تقارن بدن خود را بررسی کنید.

سپس در گوشه، به «بارگیری و حرکت» فکر کنید و از اسب‌تان بخواهید تعداد گام‌ها را بیشتر کند.

برای مثال، به‌جای این‌که پیچ را با سه گام طی کند، ببینید آیا می‌تواند آن را با پنج یا شش گام طی کند.

پس از آن‌که با حرکت آهسته‌تر نشیمن‌گاه‌تان شروع به افزایش طول گام کردید، سعی کنید هر گام را کمی بلندتر از گام قبلی کنید؛ به این صورت که نشیمن‌گاه‌تان را با ریتمی هر بار آهسته‌تر و کشیده‌تر به حرکت درآورید.

در طول ضلع بلند، صاف‌بودن‌تان را بررسی کنید؛ همه اجزای وضعیت بدن‌تان باید یکنواخت و هم‌سطح با زمین باشد.

سپس درست پیش از انتقال رو به پایین در گوشه بعدی، دوباره این موضوع را چک کنید.

با نشیمن‌گاه‌تان از اسب بخواهید گامش را کوتاه‌تر و سریع‌تر کند و در این گوشه هم با افزودن گام‌های بیشتر حرکت کند.

دقت کنید هنگام نزدیک‌شدن به گوشه دوم، بدن‌تان به داخل خم نشود.

تغییر تعادل شما بر صاف‌بودن اسب هم اثر می‌گذارد و حتی ممکن است باعث شود در انتقال رو به پایین، لید را عوض کند یا کانتر معکوس برود.

این تمرین را چند بار در حین دورزدن در مانژ تکرار کنید.

در هر ضلع بلند افزایش طول گام را بخواهید و در هر ضلع کوتاه به کانتر کار برگردید.

بعد از چند بار تکرار، متوجه می‌شوید اسب‌تان پیش از رسیدن به گوشه دورتر، آن را پیش‌بینی می‌کند و خودش را جمع و متعادل می‌سازد.

همین مفهوم رفت‌وبرگشت بین جلو و جمع‌کردن را در سراسر تمرین‌های روزانه‌تان به کار بگیرید؛ هم برای افزایش درگیری بدنی اسب و هم برای این‌که به کمک‌های شما دقیق‌تر پاسخ بدهد.

میزان افزایش طول گام و جمع‌شدن که از اسب می‌خواهید، به سطح او بستگی دارد.

برای مثال، با اسب‌های جایزه بزرگ خودم، یک کانتر کاملا کشیده می‌خواهم و بعد آن‌ها را به کانتر پیروئت برمی‌گردانم؛ یعنی کانتری بسیار جمع‌شده. به این ترتیب از آن‌ها می‌خواهم دامنه کامل گام‌هایشان را نشان دهند.

همین مفهوم را در میدان مسابقه هم به کار ببرید؛ نه فقط برای حرکت واقعی افزایش طول گام، بلکه در هر بخش دیگری از تست که بتوانید کانتر اسب‌تان را کمی بیشتر به نمایش بگذارید.

برای مثال، در گوشه‌ها تمپوی کمی تندتر بخواهید تا تعادلش بهتر شود، سپس در ضلع‌های کوتاه مانژ کمی بیشتر فضا بدهید تا کانتری بزرگ‌تر و چشمگیرتر تولید کند.

مراحل ۱ و ۲: همان‌طور که روی دایره انجام دادم، ابتدا صاف‌بودن‌مان را بررسی می‌کنم و بعد در گوشه، با درخواست کوتاه‌شدن جزئی گام‌ها، لومبارد وی را برای افزایش طول گام در خط مستقیم آماده می‌کنم.

در اینجا او به‌خوبی وزنش را به عقب منتقل کرده و اندام‌های عقبی‌اش را با انرژی بارگیری کرده است.

مرحله ۳: سپس حرکت نشیمن‌گاه‌ام را بیشتر می‌کنم و دست‌هایم را رو به جلو همراهی می‌دهم تا لومبارد وی را به بلندترکردن گام‌هایش تشویق کنم.

در هر گام، فقط اندکی افزایش طول بیشتر طلب می‌کنم.

مرحله ۳ (ادامه): توجه کنید که وقتی لومبارد ۵ به‌طور کامل گام‌ها را بلندتر می‌کند، من همچنان بالاتنه‌ام را در وضعیتی خنثی نگه داشته‌ام. نشیمن من با هر گام حرکت می‌کند، اما بالاتنه‌ام در تمام مدت ثابت می‌ماند.

مرحله ۴: هنگام نزدیک شدن به پیچ بعدی، دامنه حرکت نشیمنم را کوتاه‌تر و سریع‌تر می‌کنم تا از لومبارد ۵ بخواهم دوباره جمع شود. کمک‌های ریتمیک ساق از او می‌خواهند پاهای عقبش را به‌صورت جهشی زیر بدنش بیاورد. چون به‌جای عنان از نشیمنم استفاده کرده‌ام، او همچنان زیر لگام بسیار راحت و نرم باقی مانده است؛ به همین دلیل می‌توانم اجازه بدهم عنان‌ها کمی آزادتر شوند. در نتیجه، او در این تغییر و نیز در ورود به پیچ، تعادل خوبی را حفظ کرده است.

رفع اشکال

برای اسب‌های کند و بی‌انرژی: با تمرین، بیشتر اسب‌ها به کمک نشیمن که در بالا برای آغاز کانتر توضیح دادم، خوب پاسخ می‌دهند. اما اگر اسب شما ذاتا کمی کند باشد، ممکن است در ابتدا به کمی تشویق با شلاق نیاز داشته باشد. شاید این موضوع در نگاه اول خلاف انتظار به نظر برسد، اما مؤثرترین زمان استفاده از شلاق، در کانتر کاری یا جمع‌شده و پیش از درخواست بلندتر شدن گام‌هاست. وقتی کانتر را بارگذاری می‌کنید، شلاق را پشت ساق و هماهنگ با ریتم گام‌های او به‌آرامی به کار ببرید تا تشویق شود از عقب جهش کند و نیرو را از پشت به جلو منتقل کند. این کار به او کمک می‌کند توان لازم برای بلندتر کردن گام‌ها را بسازد؛ سپس شما می‌توانید فقط با حرکت دادن لگن در ریتمی کندتر و همراهی دست‌ها، این افزایش طول گام را امکان‌پذیر کنید.

اگر باز هم طول گام‌هایش بیشتر نشد، هم‌زمان با آغاز کمک نشیمن یک ضربه دیگر به او بزنید. هر تلاشی را که انجام می‌دهد تحسین کنید، حتی اگر فقط یک یا دو گام بلندتر باشد. سپس به‌مرور این کار را گسترش دهید؛ ابتدا سه گام بلندتر بخواهید، بعد چهار گام و به همین ترتیب.

وقتی برای تغییر رو به پایین درخواست می‌دهید، دوباره از شلاق استفاده کنید. برای اسب‌ها جمع کردن دوباره بدنشان و بازگشت به کانتر کاری یا جمع‌شده، از صرفا جلو رفتن دشوارتر است. بنابراین وقتی سرعت حرکت نشیمن خود را بیشتر می‌کنید، با شلاق به‌آرامی او را تحریک کنید تا دوباره «بپر، بپر، بپر» را از او بخواهید.

استفاده درست از شلاق: چون اجرای یک تغییر از کانتر با گام‌های بلندتر به کانتر کاری یا جمع‌شده انرژی بسیار زیادی می‌طلبد، یک ضربه شلاق می‌تواند به ایجاد درگیری بیشتر کمک کند. اینجا، دقیقا در لحظه‌ای که تغییر رو به پایین را می‌خواهم، به لومبارد ۵ ضربه می‌زنم. در گام‌های بعدی، او جهش بیشتری در گام خود ایجاد کرد که این امکان را به او داد تا در عین حفظ تعادل، جمع شود.

برای اسب‌های قوی: اسب‌هایی که هنگام افزایش طول گام روی دهنه سنگین می‌شوند ــ به‌ویژه اسب‌های سابقا مسابقه‌ای که فشار عنان را با تندتر رفتن مرتبط می‌دانند ــ گاهی به کمک‌های لازم برای انتقال رو به پایین، خوب پاسخ نمی‌دهند.

برای چنین اسب‌هایی، دایره را وارد این تمرین کنید.

برای مثال، در کانتر کار، وارد ضلع بلند مانژ شوید و بلافاصله یک دایره ۱۰ متری بزنید.

وقتی به خط کنار مانژ برگشتید، تا حدود نیمه مسیر مانژ طول گام را بیشتر کنید.

سپس هم‌زمان با درخواست انتقال رو به پایین به کانتر کار، یک دایره ۱۰ متری دیگر بزنید.

این کار به تثبیت کمک‌های شما برای انتقال رو به پایین کمک می‌کند و اسب را تشویق می‌کند برای حفظ تعادل، گام‌هایش را جمع‌تر کند.

در نیمه دوم مانژ یک بار دیگر افزایش طول گام بخواهید و بعد از آن هم یک دایره ۱۰ متری دیگر بزنید.

هرچه پاسخ‌گویی او در انتقال‌های رو به پایین بهتر شد، دایره وسط را حذف کنید و تلاش کنید بین دایره اول و آخر، افزایش طول گام را در تمام ضلع بلند مانژ ادامه دهید.

در نهایت، خواهید توانست این تمرین را بدون هیچ دایره‌ای انجام دهید.

اگر در انتقال رو به پایین، پیش از نشیمن از عنان استفاده کنید چه می‌شود: اینجا اشتباه کردم و به‌جای آن‌که ابتدا با نشیمنم از افزایش طول گام، انتقال رو به پایین را بخواهم، اول با دست‌هایم این درخواست را دادم.

می‌توانید ببینید که لومبارد وی در واکنش به این کار، سرش را بالا برد و دهانش را باز کرد.

برای اسب‌هایی که پشتشان سرد و سفت است: اگر اسب شما هنگام گرم کردن کمی در پشتش سفت یا منقبض است، افزایش طول گام در کانتر را در وضعیت نیم‌نشسته امتحان کنید.

چند سانتی‌متر از زین بلند شوید و وزن‌تان را روی بخش پایینی ساق‌ها متعادل نگه دارید، با این دقت که برای حفظ تعادل روی عنان‌ها تکیه نکنید.

این کار او را تشویق می‌کند پشتش را گرد کند و از عقب، با انرژی و کشش بیشتری حرکت کند.

دقت کنید که او همچنان قاب بدنی‌اش را بازتر کند و پشت و گردنش را در تماس با دهنه، رو به جلو بکشد.

برای اسب‌هایی که پشتشان سرد و سفت است: برای اسب‌هایی که هنگام گرم کردن در پشت خود انقباض دارند، سوار شدن در افزایش طول گام کانتر با حالت نیم‌نشسته به آن‌ها کمک می‌کند نرم‌تر حرکت کنند و رها شوند.

اینجا وزنم را کاملا از روی زین برداشته‌ام، اما در عین حال لومبارد وی را میان ساق‌ها و عنان‌هایم متصل نگه داشته‌ام تا روی دهنه، خوش‌فرم و نرم باقی بماند.

درباره لورن سامیس

لورن سامیس، سوارکار جایزه بزرگ درساژ، مدال‌های برنز، نقره و طلای فدراسیون درساژ ایالات متحده را کسب کرده است.

او در سال ۲۰۰۷ به همراه اسب اخته دورگه هلندی هایپریون فارمز، ساگییشس اچ‌اف، نماینده ایالات متحده در بازی‌های پان‌آمریکن بود و مدال نقره انفرادی و طلای تیمی را به دست آورد.

او از حامیان جدی گروه حمایتی رایدرز۴هلمتز است و هنگام سوارکاری، حتی در زمان رقابت در میدان جایزه بزرگ نیز، همیشه کلاه ایمنی بر سر می‌گذارد.

او همچنین به‌عنوان واردکننده اسب‌های بااستعداد اروپایی در رشته درساژ شناخته می‌شود.

لورن بنیان‌گذار شرکت سمیس سیلز ال‌ال‌سی است؛ کسب‌وکاری که در زمینه تمرین اسب‌های درساژ فعالیت می‌کند.

لورن تا سطح جایزه بزرگ، خدمات تمرین، آموزش و مربیگری درساژ در سطح جهانی ارائه می‌دهد.

این مطلب نخستین‌بار در شماره سپتامبر ۲۰۱۲ منتشر شد.

منبع: Practical Horseman – Training

آموزش سوارکاری

مشاهده در وب‌سایت اصلی