تمرین ساده برای راست‌روی اسب و آمادگی پیش از مسابقه
روزهای منتهی به مسابقه، فرصت بسیار خوبی است تا مطمئن شوم شاگردانم و اسب‌هایم آماده‌اند بهترین عملکردشان را ارائه دهند. هر ترکیب سوارکار و اسب، هر نقطه قوت و ضعفی هم که داشته باشد، مرور دوباره اصول پایه همیشه ایده خوبی است. ایجاد راستای صحیح و تمرکز در یک خط، برای ثبت امتیاز بالا در رینگ هانتر و یک دور بدون خطا در پرش با اسب، کاملا ضروری است.
اسب کج یا اسبی که در خط منحرف می‌شود، در هیچ‌یک از این دو رینگ مسیر روانی رقم نمی‌زند؛ موضوعی که هم بر امتیاز هانتر اثر می‌گذارد و هم ممکن است در پرش با اسب به افتادن مانع‌ها منجر شود. یک تمرین هست که معمولا هنگام آماده‌سازی برای مسابقات، آن را در رینگم می‌بینید. این یک خط تمرینی پایه و ساده است و اسم عجیب‌وغریبی هم ندارد؛ بنابراین می‌توانیم آن را «سه تا سه» بنامیم.
سه تا سه: چیدمان تمرین
این تمرین شامل یک فاصله سه‌گامی تا یک فاصله سه‌گامی دیگر است؛ یعنی یک مانع عمودی، سپس یک آکسر و بعد دوباره یک مانع عمودی. این خط باید از هر دو جهت قابل پرش باشد و خط‌های زمینی در هر دو سمت آن، دقیقا زیر ریل‌ها قرار بگیرند. من معمولا این خط را نزدیک دیواره رینگ می‌چینم تا شبیه یکی از خط‌های موجود در مسیر مسابقه باشد. مزیت‌های مشخص تمرین «سه تا سه» برای آماده‌سازی پیش از حضور در مسابقه بسیار زیاد است و در عین حال کاملا کاربردی هم هست.
خط بیرونی در مسابقه می‌تواند هم برای اسب و هم برای سوارکار، محل بسیار حواس‌پرت‌کننده‌ای باشد. اگر بتوان تمرکز را در خانه ایجاد کرد، احتمال بیشتری وجود دارد که همین تمرکز هنگام کانتر رفتن به سمت خطی در کنار تماشاگران، داوران، محل فروش خوراکی و موارد مشابه نیز تکرار شود.
من برای شروع، هر دو فاصله سه‌گامی را ۴۵ فوت اندازه می‌گیرم و بعد بر اساس نیاز اسب یا با بزرگ‌تر شدن مانع‌ها، آن را تنظیم می‌کنم. این تمرین را می‌توان با مانع‌هایی در ارتفاع کم و دعوت‌کننده، ساده نگه داشت. از سوی دیگر، با بلندتر کردن ارتفاع مانع‌ها می‌توان آن را چالش‌برانگیزتر کرد.
برای کمک به اسب، می‌توان در امتداد دو طرف خط، چوب‌های زمینی اضافه کرد تا مثل «لاین» عمل کنند و به حفظ راستا کمک کنند؛ همچنین می‌توان کناره‌های بلند ایجاد کرد، یعنی چوبی را در یک سمت چند سوراخ بالاتر قرار داد تا از منحرف شدن اسب جلوگیری شود؛ یا چوب‌هایی را در سمت برخاست و فرود گذاشت تا هم شروع تمرین و هم پایان آن روی یک خط مستقیم تقویت شود.
فاصله‌های بین مانع‌ها را هم می‌توان تغییر داد؛ مثلا برای مانع‌های بزرگ‌تر، فاصله‌ای در نظر گرفت که فضای بیشتری برای برخاست و فرود بدهد؛ یا فاصله را کوتاه‌تر کرد تا به اسبی که هنگام حرکت به سمت در ورودی رینگ تند می‌شود، کمک کند کمی جمع‌تر بیاید؛ یا برای اسبی که لازم است بلند کردن گامش را در مسیر دور شدن از در ورودی تمرین کند، فاصله را بلندتر گرفت.
اگر خودتان را در یکی از پنج وضعیت زیر می‌بینید، می‌توانید به سراغ تمرین «سه تا سه» بروید؛ هرچند به نظر من هر سوارکار با هر اسبی می‌تواند از این تمرین سود ببرد:
- اسبی کج که دوست دارد در خط یا روی مانع‌ها منحرف شود.
- سوارکاری که تمایل دارد در مسیر، پیچ‌ها را کوتاه کند.
- سوارکاری مضطرب، یا کسی که برای رفتن به ارتفاع‌های بالاتر مردد است.
- اسب‌های جوانی که باید راستا و تمرکز را یاد بگیرند.
- اسب‌های باتجربه‌ای که برای کمک به سوارکارشان و حفظ حرکت مستقیم، به یک یادآوری نیاز دارند.
امتیاز اضافه: برای هر کسی که می‌خواهد پیش از ورود به رینگ مسابقه، تیز و آماده شود.
بیایید این تمرین پرش را اجرا کنیم
در هر روز معمولی، می‌توانم همین خط را هم با یک اسب هانتر ۵ ساله تمرین کنم و هم برای آموزش یک هنرجو روی یک اسب پرش با اسب ۱۰ ساله به کار ببرم. در مورد اسب ۵ ساله، هدفم این است که به‌جای حواس‌پرتی نسبت به بیرون میدان، روی سه پرش پیاپی تمرکز کند. در مورد اسب پرش با اسب ۱۰ ساله، هدفم این است که در خروج از دومین خط «سه‌گامه» تعادلش را حفظ کند و هنگام نزدیک شدن به درِ ورودی، سوارکارش را نکشد.
این اسب به‌طور مشخص، مادیان ۱۶ ساله‌ای از نژاد وستفالین به نام کارا است که در رده هانتر بزرگسالانِ ۳ فوتی مسابقه می‌دهد. او اسبی بسیار باتجربه است، اما سوارکارش تمایل دارد هم در نزدیک شدن به خط و هم در خروج از آن، گوشه‌ها را کوتاه کند. کارا همچنین هنگام برخاستن برای پرش، دوست دارد به سمت راست منحرف شود. این خط، تمرین تنظیمی خوبی برای کاراست تا به او یادآوری شود: ۱. در گوشه‌ها بین هر دو ساق و هر دو عنان بماند، ۲. خط را مستقیم طی کند و ۳. روی پرش نیز مستقیم بماند تا بتواند پرش‌های چهارگوش و درست انجام دهد.
بعد از گرم کردن روی فلت‌ورک، کار را با پریدن از یکی دو کاوالتی یا مانع کوچک شروع می‌کنم. سپس از خط سه‌گامه عبور می‌کنم و بعد از آن، در یک خط مستقیم توقفی نرم و روان می‌گیرم. اسب‌های باتجربه معمولاً پیچیدن را پیش‌بینی می‌کنند و همین موضوع اغلب به تعویض لید از دست‌رفته یا عبور کم‌عمق از گوشه‌ها منجر می‌شود. وقتی مجبور باشند یک خط را مستقیم طی کنند و در انتهای آن بایستند، کم‌کم منتظر دستور سوارکار می‌مانند. در اصطبل من، اسب‌های نمایشی کارکشته زیادی هستند که وظیفه‌شان را خوب می‌دانند، اما آن‌ها هم هنوز به یادآوری نیاز دارند.
وقتی من و کارا چند بار از هر دو لید با پرش‌های مستقیم و توقف‌های آرام از این خط عبور کردیم، آماده‌ایم به مرحله بعد برویم. این همان زمانی است که در صورت نیاز می‌توان ارتفاع موانع را بیشتر کرد و تمرین را متناسب با اسب و سوارکار تنظیم کرد.
همان‌طور که گفتیم، کارا دوست دارد به راست منحرف شود؛ بنابراین مانع اکسِر را به شکل سوئدی می‌چینم؛ یعنی چوب‌ها در دو جهت مخالف شیب دارند، به‌طوری‌که از روبه‌رو شبیه حرف «X» دیده می‌شوند، و سمت بلندترِ ریل جلویی در سمت راست قرار می‌گیرد. همچنین مسیرها را کمی متمایل به چپِ مرکز می‌چینم تا او تشویق شود در میانه بماند، و وقتی در جهت مخالف می‌رویم، این چیدمان را برعکس می‌کنم.
کارا اسبی دقیق و محتاط است و هرچه موانع بزرگ‌تر می‌شوند، خودش را بیشتر از روی پرش‌ها عقب نگه می‌دارد؛ بنابراین باید کمی ساق بیشتری بدهم و او را تشویق کنم که در خروجی هر دو خط «سه‌گامه» جلوتر بیاید. تغییر جهت را با یک تعویض ساده از طریق یورتمه همراه با لگ‌یلد انجام می‌دهم. ارتفاع و عرض موانع، و همین‌طور فاصله خطوط، بسته به اینکه برای چه چیزی آماده می‌شوید و اسب شما چه نیازهایی دارد، متفاوت خواهد بود.
اجرای بی‌نقص این تمرین یعنی: ۱. اسب شما در پیچ‌ها روی هر چهار پا به‌طور یکنواخت می‌چرخد و نه به داخل می‌بُرد و نه به بیرون می‌افتد؛ ۲. اسب شما سه پرش مستقیم تولید می‌کند؛ ۳. اسب شما در هر دو خط، سه گام یکنواخت برمی‌دارد؛ و ۴. اسب شما پس از فرود، منتظر دستور شما می‌ماند.
تنوع‌ها و مزایا
تمرین «سه به سه» طوری طراحی شده است که به هر اسبی کمک کند بدون دخالت زیاد سوارکار، صاف و مستقیم بماند. من چند اسب دارم که تمایل دارند به یک سمت یا سمت دیگر منحرف شوند، برای همین از تغییراتی هم استفاده می‌کنم؛ مثلا در محل پرش و فرود، با میله‌های روی زمین یک مسیر یا دالان می‌سازم. بعضی اسب‌های کم‌تجربه‌تر ممکن است برای هدایت شدن به میله‌های بیشتر و دالان‌های بلندتر نیاز داشته باشند. همچنین، همان‌طور که درباره کارا هم دیدیم، مانع اکسِرِ مرکزی را می‌توان به شکل سوئدی چید تا اسب را تشویق کند مرکز مانع را هدف بگیرد.
ردیف موانع، به‌ویژه سه مانع پیاپی، گاهی می‌تواند برای سوارکاران دلهره‌آور باشد. در چنین شرایطی، من اغلب پیش از خط موانع، پس از آن و نیز بین هر مانع، یک دالان اضافه می‌کنم. این کار به‌طور طبیعی اسب را به حفظ خط مستقیم ترغیب می‌کند تا سوارکار بتواند فاصله را انتخاب کند و سپس بر موقعیت خود تمرکز داشته باشد.
گاهی با تعداد گام‌ها هم بازی می‌کنم، اما تمرین «سه به سه» در میدان من ــ که ابعاد آن ۱۲۰ در ۲۳۵ فوت است ــ بهترین کارایی را دارد. در هر دو انتهای میدان فضای کافی وجود دارد تا سوارکار پس از پیچ، رو به جلو بیاید و از آن خارج شود، و توقف‌ها یا گردش‌ها بعد از پرش‌ها هم ناگهانی نیستند.
نکته کلیدی که باید درباره «سه به سه» به خاطر داشت این است که این تمرین برای غافلگیر کردن اسب یا سوارکار و واداشتن آن‌ها به اشتباه طراحی نشده است؛ هدف این است که تمرین با اندکی حرکت رو به جلو طی شود، به‌طوری‌که هر فاصله‌ای بتواند شما را با موفقیت از خط موانع عبور دهد. این موضوع به اسب‌ها و سوارکاران کمک می‌کند ضمن یادگیری حفظ خط مستقیم و تمرین تمرکز، اعتمادبه‌نفس بیشتری پیدا کنند. زیبایی چنین تمرینی در این است که به‌دلیل امکان ایجاد تغییرات مختلف، همیشه می‌توان آن را برای هر اسبی مناسب‌سازی کرد.
درباره جین ارهارت و ریور هیل فارم
ریور هیل فارم، به مدیریت سوارکار و مربی جین ارهارت، یک مجموعه خصوصی تمرینی در ولینگتونِ فلوریدا است. ریور هیل فارم جایی است که سوارکاران جونیور و آماتور می‌توانند به اهداف خود برسند، همراه با اسب‌هایشان موفقیت کسب کنند و در محیطی مثبت از علاقه خود به ورزش سوارکاری لذت ببرند. جین سوارکارانی را برای کسب پیروزی و عنوان قهرمانی در رویدادهای شاخصی از جمله نشنال هورس شو، واشینگتن اینترنشنال هورس شو، رقابت‌های تور جهانی قهرمانان لونژین در موناکو، پاریس و وین، جشنواره زمستانی سوارکاری و فینال‌های USEF جونیور هانتر آماده کرده است. برای نگاهی به فعالیت بوتیکی جین در حوزه تمرین، و همچنین تازه‌ترین خبرهای پشت‌صحنه از اسب‌ها و سوارکارانش، می‌توانید ریور هیل فارم را در فیس‌بوک و اینستاگرام دنبال کنید.
منابع و پیوست‌ها: