تمرین اسب هانتر مسن

چهار نعل: تمرین اسب هانتر مسن

این واقعیتی ناخوشایند برای همه ماست: بالا رفتن سن کار آدم‌های کم‌طاقت نیست.

واقعیت‌های سخت پیری و ضرورت پایبندی به یک برنامه منظم برای حفظ آمادگی بدنی، برای اسب‌هایی که دوستشان داریم هم به همان اندازه صادق است که برای خود ما.

من در حال سوارکاری با تستی هستم؛ اسب نمایشی باتجربه ۱۷ ساله‌ای که مالک آن ربکا وارن است.

بیشتر اسب‌های خوبِ نمایشی از کاری که انجام می‌دهند لذت می‌برند.

اما وقتی به ۱۰ یا ۱۲ سالگی می‌رسند، فرسودگی طبیعی بدن کم‌کم خودش را نشان می‌دهد.

وقتی اسب‌های هانتر نمایشی بالغ‌تر می‌شوند، به‌تدریج آن‌ها را به رده‌های پایین‌تر می‌بریم؛ از کلاس‌هایی با موانع ۴ فوتی به ۳ فوت و ۶ اینچ و در نهایت تا ۲ فوت و ۶ اینچ.

برای اسب‌هایی که در میانه تا اواخر دوران نوجوانی خود هستند، داشتن یک مسیر حرفه‌ای دوم اتفاق خوبی است و برای ما هم اسب‌های مطمئن و باتجربه‌ای فراهم می‌کند که برای یک سوارکار تازه‌کار یا یک بزرگسال مسن ایده‌آل هستند.

اگر از اسب‌های باتجربه به‌درستی نگهداری کنیم و تمرینی متناسب با سن آن‌ها داشته باشیم، می‌توانند سال‌های بسیار زیادی با رضایت به کار خود ادامه دهند.

کلید این موضوع آمادگی بدنی است؛ یعنی اسب‌ها دست‌کم ۴ تا ۵ بار در هفته فعال نگه داشته شوند.

با بالا رفتن سن، اسب‌ها معمولاً بخشی از آمادگی عضلانی خود را از دست می‌دهند و پرش با اسب برای مفاصلشان سخت‌تر می‌شود.

ماندن در باکس اصطبل بدترین حالت برای آن‌هاست.

آن‌ها باید آماده، قوی و در حال کار نگه داشته شوند تا کل بدنشان فعال بماند.

تمرین لازم نیست پرفشار باشد، اما باید فعال باشد.

تمرین‌های ساده زیر، اگر به‌طور منظم انجام شوند، به شما کمک می‌کنند اسب بالغتان را نرم، قوی، متعادل و علاقه‌مند به کارش نگه دارید.

و مگر چه کسی چنین چیزی را برای شریک اسبی‌اش نمی‌خواهد؟

تمرین ۱: گرم‌کردن فعال در قدم

چرا مؤثر است: اسب‌های مسن ممکن است با عضلاتی خشک و گرفته از اصطبل بیرون بیایند.

آن‌ها مثل ورزشکاران مسن‌تر، برای نرم شدن به زمان بیشتری نیاز دارند.

نباید بلافاصله به یک اسب خشک و سفت فشار وارد کنید.

این تمرین مجموعه‌ای از مراحل تدریجی برای گرم‌کردن یک اسب بالغ در اختیار شما می‌گذارد.

هدف: یک گرم‌کردن ملایم اما هدفمند که اسبی آرام، attentive و انعطاف‌پذیر ایجاد کند.

۱.

تستی در تمام دوران ورزشی‌اش یک اسب ورزشکار بوده است، اما گاهی کمی خشک و سفت از اصطبل بیرون می‌آید؛ برای همین با دقت او را به‌آرامی گرم می‌کنم.

کار را با قدم گرفتن در سراسر مانژ و با عنان آزاد، دست‌کم به مدت ۲ تا ۳ دقیقه آغاز می‌کنم و از دایره‌های کوچک پرهیز دارم.

در حالی که تمرکزم روی حفظ تعادل و نشستن سبک در زین است، به او اجازه می‌دهم گردنش را بکشد.

بعد از چند دقیقه قدم، با استفاده از ساق پا و هماهنگ با ریتم قدم از او می‌خواهم اندام عقبش را بیشتر درگیر کند و طول گامش را افزایش دهد.

وقتی واکنش نشان می‌دهد، می‌توانم انرژی و هدفمندی بیشتری را در گام‌هایش احساس کنم.

دراگو

۲.

در حالی که هنوز در قدم حرکت می‌کنم، به‌آرامی عنان را جمع می‌کنم و وارد خط میانی میدان می‌شوم.

از تستی می‌خواهم با فشار پای چپم، به‌صورت جانبی به سمت راست حرکت کند؛ یعنی تمام بدنش هم رو به جلو برود و هم با زاویه از فشار پای چپم دور شود.

هم‌زمان با درگیر شدن پای عقب چپش، پای چپم را می‌فشارم؛ همان لحظه‌ای که شانه راستش به جلو می‌آید.

در همان زمان، با عنان چپ هم فشار بسیار ملایمی وارد می‌کنم تا بینی‌اش کمی به چپ بیاید و توجهش به سمت چپ جلب شود.

وقتی به‌صورت جانبی به سمت راست حرکت می‌کنید، باید فقط داخل چشم چپ او را ببینید.

بیش از این یعنی جلوی بدن اسب را بیش از حد خم کرده‌اید.

کمک‌های خارجی من، یعنی پای راست و دست راست، در وضعیت خنثی هستند.

| امی کی. دراگو

۳.

وقتی به خط مستقیم برمی‌گردیم، تستی هنوز اندکی به سمت راست منحرف می‌شود و من بی‌سروصدا او را اصلاح می‌کنم؛ ابتدا او را در قدم به جلو می‌فرستم و بعد با پای راستم این انحراف را اصلاح می‌کنم.

چند گام با قدمی پرتحرک و درگیر، روی خطی مستقیم به جلو حرکت می‌کنم.

بعد از آن، از تستی می‌خواهم با فشار پای راستم به‌صورت جانبی حرکت کند: پای راستم را به کار می‌گیرم و با عنان راست فشار ملایمی می‌دهم تا رو به جلو و با زاویه به سمت چپ حرکت کند و بدنش خم شود.

سپس دوباره چند گام روی خطی مستقیم، در قدم به جلو حرکت می‌کنم.

این تمرین را در هر سمت ۳ تا ۵ بار تکرار می‌کنم تا توجه تستی را به کمک‌هایم بیشتر کنم.

| امی کی. دراگو

۴.

تستی کمی نسبت به پایم کند واکنش نشان می‌دهد، بنابراین باید به او یادآوری کنم که فشار پا برایش حکم دستور جدی دارد و وقتی آن را به کار می‌برم، باید سریع واکنش نشان دهد.

از او می‌خواهم با فشار پایم به جلو برود و اگر پاسخ ندهد، با صدایی کوتاه و ضربه‌ای سبک از شلاق در پشت پایم استفاده می‌کنم.

اگر باز هم پاسخ ندهد، همین کار را با یک صدای کوتاه دیگر و ضربه‌ای محکم‌تر تکرار می‌کنم.

| امی کی. دراگو

۵.

در جریان گرم‌کردن من و تستی، شراکت ما در حال شکل‌گیری است.

ما کم‌کم در حال برقراری ارتباط هستیم.

هرچه او بهتر پاسخ می‌دهد، کمک‌های من سبک‌تر می‌شوند.

تستی پشت و شانه‌هایش را نرم کرده است.

او قدمی فعال دارد، فکش را در دست‌هایم نرم کرده و روی دهنه آمده است.

گوش‌هایش رو به جلو است.

البته پاشنه پای من می‌تواند کمی بیشتر پایین باشد، اما از قدم او راضی هستم.

| امی کی. دراگو

تمرین ۲: چوب زمینی، مانع عمودی، چوب زمینی

چرا این تمرین مؤثر است: بسیاری از اسب‌های باتجربه به سوارکارانی کمک می‌کنند که برای یادگیری به تکرار نیاز دارند.

اما نباید مانع‌پریدن‌های یک اسب باتجربه را بیهوده مصرف کنید.

این تمرین ساده به شما کمک می‌کند دید بهتری برای تشخیص فاصله تا مانع پیدا کنید و بتوانید ریتم را حفظ یا تنظیم کنید.

در عین حال، این تمرین برای اسب هم آسان است؛ مانع کوتاه است و اسب مجبور نیست فاصله‌های نامناسب را جبران کند.

تکرار این تمرین، هم شما و هم اسب‌تان را در مسیر موفقیت قرار می‌دهد.

هدف: ایجاد ریتمی یکنواخت در سراسر تمرین، به‌گونه‌ای که تعداد گام‌ها پیش از مانع عمودی و پس از آن با هم هماهنگ باشد.  

چیدمان: یک مانع عمودی ساده بچینید.

یک چوب زمینی حدود سه گام پیش از مانع عمودی قرار دهید و یک چوب دیگر را نیز سه گام پس از مانع بگذارید؛ یعنی حدود ۴۲ تا ۴۵ فوت، بسته به اندازه میدان و طول گام اسب شما.

 

۱.

من یک کانتر با ریتم متوسط و با گام‌های ۱۲ فوتی گرفتم و در حالی به نخستین چوب زمینی نزدیک شدم که در وضعیت نیم‌نشسته متوسط بودم؛ بالای جلوی زین و در حالت سه‌نقطه‌ای قرار داشتم و نشیمنگاهم به‌آرامی زین را لمس می‌کرد.

با کمک پاهایم و تماس سبک روی عنان‌ها، مطمئن شدم که تستی کاملاً مستقیم حرکت می‌کند.

هر دوی ما روی مانع تمرکز داریم.

وقتی تستی به‌آسانی از روی این چوب عبور می‌کند، من همان وضعیت نیم‌نشسته متوسط را حفظ می‌کنم.

ارتباط پای من تا دستم حفظ شده و همچنان با دهان او در تماس هستم.

| ایمی کی. دراگو

۲.

وقتی تستی از این مانع عمودی کوچک می‌پرد، نگاهم را بالا و رو به جلو نگه می‌دارم و روی نقطه‌ای در انتهای میدان تمرکز می‌کنم.

هنوز پا را روی او نگه داشته‌ام، اما اجازه می‌دهم با آرامش از مانع عبور کند.

او آن‌قدر ورزشکار و توانمند است که از روی این مانع کوچک، عملاً فقط یک گام بزرگ کانتر برمی‌دارد.

از نخستین چوب تا خود مانع، ریتم‌مان را یکنواخت نگه داشته‌ام و همین ریتم را روی چوب زمینی آخر هم حفظ خواهم کرد؛ جایی که دقت می‌کنم سرم بالا باشد و سواری را تا داخل گوشه ادامه دهم.

| ایمی کی. دراگو

۳.

وقتی در کار روی فاصله‌ها برای گام ۱۲ فوتی به اندازه کافی راحت شدیم، دو چوب را حدود ۴ فوت جلوتر بردم.

کمی بیشتر از زین سبک شدم، دست‌هایم را آزادتر کردم و اندکی به جلو متمایل شدم.

این کار به تستی اجازه می‌دهد گامش را بازتر کند.

ما با ریتمی تندتر به این چوب نزدیک می‌شویم.

پس از عبور از آن، او را به جلو می‌فرستم تا سه گام بلندتر اما یکنواخت تا مانع عمودی و سپس تا چوب آخر ایجاد شود.

| ایمی کی. دراگو

۴.

برای تمرین سواری روی خطی فشرده‌تر، چوب‌ها را نسبت به فاصله اصلی ۴۲ تا ۴۵ فوتی، حدود ۳ فوت به داخل می‌آورم.

با کمی صاف‌تر نشستن و آوردن نشیمنگاهم داخل زین، گام کانتر تستی را جمع‌تر کرده‌ام.

با هم‌زمان از پا و دست استفاده می‌کنم تا از او بخواهم گامش را کوتاه‌تر کند.

برای حفظ این کوتاه‌شدن گام در تمام طول تمرین، ارتباط پای من تا دستم یکنواخت و ثابت می‌ماند.

تمرین ۳: فرود روی لید درست

چرا مؤثر است: اسب‌های باتجربه معمولا یک الگو دارند.

ممکن است بعد از پرش همیشه روی لید چپ یا راست فرود بیایند.

اما اگر در یک اسب مسن فقط نیمی از بدن در حال کار باشد، خطر فشار بیش از حد به برخی عضلات به وجود می‌آید و این موضوع می‌تواند آسیب‌های غیرضروری ایجاد کند.

 

هدف: اسب‌تان را تشویق کنید با فرود آمدن مداوم روی لید درست، از هر دو سمت بدنش استفاده کند.

چیدمان: روی خط یک دایره ۲۰ متری، یک مانع عمودی کوچک قرار دهید که بتوان آن را از هر دو جهت روی دایره پرید.

ارتفاع مانع باید فقط حدود ۲ فوت باشد.

اگر بزرگ‌تر باشد، اسب‌تان ممکن است دوباره به لید غالب خودش برگردد.

۱. در حالی که روی یک دایره به سمت راست کانتر می‌روم و به یک مانع عمودی کوچک نزدیک می‌شوم، پای داخلی‌ام را کمی روی تِیستی نگه داشته‌ام تا بدنش خم شود و نگذارد روی دایره به داخل بیفتد.

با عنان داخلی تماس مستقیم دارم تا سرش را کمی به سمت داخل خم کنم.

کمک‌های خارجی من مانند یک مانع عمل می‌کنند تا او به بیرون منحرف نشود و وزنم به‌طور مساوی روی هر دو رکاب تقسیم شده است.

| امی کی. دراگو

۲. فاصله‌ای آرام و مناسب پیدا کردم تا به تِیستی کمک کنم متعادل بماند.

فاصله بلند ممکن است باعث شود اسب برای رسیدن به مانع خودش را بکشد و از تعادل خارج شود؛ در نتیجه فرود آمدن روی لید درست برایش سخت‌تر می‌شود.

سرم را به سمت راست چرخانده‌ام و لگن داخلی‌ام را کمی به عقب برده‌ام.

تِیستی آن‌قدر توانمند است که فقط از روی این مانع کوچک عبور می‌کند؛ در این تمرین نگران فرم پرش او نیستم.

او کاملا مشخص است که برای فرود روی لید راست آماده می‌شود.

بعد از آن کانتر را ادامه می‌دهیم و من هنگام چرخیدن روی دایره و نزدیک شدن دوباره به مانع، پای داخلی‌ام را به کار می‌گیرم و خمیدگی را حفظ می‌کنم.

این تمرین را ۳ تا ۵ بار به سمت راست انجام می‌دهیم، سپس جهت دایره را عوض می‌کنیم و مانع را روی لید مقابل می‌پریم.

| امی کی. دراگو

فرود روی لید نادرست: در یکی دیگر از عبورها از روی مانع، تِیستی روی لید چپ (نادرست) فرود می‌آید، بنابراین بلافاصله با گرفتن تماس از دهان او و وارد کردن فشار مساوی روی هر دو عنان، انتقال رو به پایین به یورتمه را از او می‌خواهم.

وقتی چند گام یورتمه می‌رود، بلافاصله روی دایره دوباره کانتر راست را می‌گیرم و بار دیگر به سمت مانع می‌روم.

| امی کی. دراگو

راه‌حل: اگر تستی همچنان در لید اشتباه فرود می‌آمد، مانع عمودی را پایین می‌آوردم و به یک چوب روی زمین تبدیل می‌کردم تا او را تشویق کند از روی آن کانتر برود و همان لید را حفظ کند. بعد از این‌که چند بار از روی چوب با کانتر عبور می‌کرد، فقط از سمت پایه چپ آن را بالا می‌آوردم. این کار سمت چپ تستی را می‌بندد و او را تشویق می‌کند در هوا به سمت داخل جابه‌جا شود و با لید درست فرود بیاید. | ایمی کی. دراگو

تمرین ۴: با پریدن از بَنس به کار تنوع بدهید

چرا مؤثر است: گاهی اسب‌های مسن‌تر وقتی حوصله‌شان سر می‌رود، ممکن است پایشان گیر کند یا تمرکز خود را روی محل گذاشتن دست‌وپایشان از دست بدهند. ما باید آن‌ها را از نظر ذهنی و بدنی درگیر نگه داریم. توالی‌های این تمرین اسب را وادار می‌کند به جای‌گذاری دست‌وپاهایش دقت کند.

هدف: حفظ ریتم، تعادل و چابکی اسب‌تان بدون این‌که او را فرسوده کنید.  

چیدمان: پنج مانع عمودی ساده را در یک خط بچینید: یک بَنس، سپس یک فاصله یک‌گام، بعد دوباره یک بَنس و پس از آن یک فاصله یک‌گام. فاصله بین موانع بسته به اندازه مانژ شما و طول گام اسب‌تان می‌تواند متفاوت باشد. ارتفاع را پایین نگه دارید — حدود ۲ فوت — تا فشار واردشده به اسب کاهش پیدا کند.  

۱. یک کانتر متوسط گرفتم و به حالت نیم‌نشسته بالا آمدم و در عین حال تماس سبکی با دهان تستی حفظ کردم تا مطمئن شوم متعادل و مستقیم است. در فاصله یک گام مانده به پرش اول، دست‌هایم را روی گردن او به جلو می‌برم و رهاسازی روی گردن انجام می‌دهم. این کار به او اجازه می‌دهد روی تمرین و آزمونی که برایش چیده‌ایم تمرکز کند. وظیفه من این است که در تمام طول تمرین در این حالت متعادل و در مرکز بمانم و بگذارم خودش مسئله را حل کند. | ایمی کی. دراگو

۲. این زاویه متفاوت، حس‌وحال تمرین را بهتر نشان می‌دهد. تستی روی نخستین بَنس این تمرین خیلی خوب خودش را به من رساند. روی مانع دوم بَنس، وزنم روی پاشنه‌هاست، چشم‌هایم بالاست و تمرکزم مستقیم رو به جلو است. برای هم اسب و هم سوارکار، مانع دوم بَنس خیلی سریع از راه می‌رسد، بنابراین باید دقت کنید نه جلوتر از حرکت اسب بیفتید و نه از آن عقب بمانید. | ایمی کی. دراگو

۳. تستی در عبور از فاصله یک‌گام با کانتر، متمرکز و هوشیار است. او متعادل است و به کاری که پیش رو دارد علاقه نشان می‌دهد. ساق پایم را روی او نگه می‌دارم تا تشویق شود با ریتمی یکنواخت از درون این ترکیب بپرد، اما غیر از آن من فقط همراهی منفعل هستم. اگر لازم است هنگام عبور از این تمرین کمی یال اسب را بگیرید تا وضعیت بدنی‌تان ثابت‌تر بماند، اشکالی ندارد. | ایمی کی.
دراگو

۴. مانند بانس اول، این یکی هم خیلی زود از راه می‌رسد. تمرکز من این است که با حرکت آزمایشی همراه بمانم و از او جا نمانم. وظیفه من این است که در حالی که او از اجزای این تمرین عبور می‌کند، شریک متعادل و باثباتی برایش باشم. او آرام است و می‌خواهد دو مانع آخر تمرین را تمام کند؛ مانع خروجیِ بانس و سپس وان‌استراید پایانی. این تمرین را سه یا چهار بار انجام می‌دهیم تا خودش ریتم و معمای آن را پیدا کند. | ایمی کی. دراگو (Amy K. Dragoo)

خرید اسب هانتر باتجربه

یک ضرب‌المثل قدیمی می‌گوید: «اسب و سوارکار هر دو بی‌تجربه، حاصلش فقط کبودی و آسیب است.» اگر سوارکار مبتدی هستید، همیشه باید خرید یک اسب کارکشته را در نظر بگیرید؛ اسبی که آن‌قدر دانا باشد که اشتباهات شما را پوشش بدهد. یادگیری وقتی آسان‌تر می‌شود که اسب‌تان کار خودش را بلد باشد. با مربی باتجربه‌ای که به او اعتماد دارید کار کنید و دنبال یک اسب مطمئن و باثبات باشید. به‌دنبال اسبی بگردید که سال‌ها، روزبه‌روز، در برنامه تمرینی‌اش ثبات داشته؛ اسبی خوش‌قلب که اهل کار باشد. این را هم بدانید که خرید یک اسب بالغ، سرمایه‌گذاری مالی محسوب نمی‌شود. من همیشه برای خریدار روشن می‌کنم که ارزش مالی یک اسب بالغ به‌مرور زمان کاهش پیدا می‌کند. اما این‌که هر بار سوارش می‌شوید، یک شریک امن و باتجربه در میدان دارید، چیزی نیست که بتوان برایش قیمت گذاشت.

ساختن یک پایه قدرت

تردمیل یکی از تجهیزات کلیدی در نیو وینتیج فارم است. پنج سال پیش یکی خریدم و دیدم که با استفاده منظم، اسب‌هایم از نظر عضلات مرکزی بدن و بخش عقب قوی‌تر شدند و خط بالایی بدن‌شان هم بسیار بهتر رشد کرد. الان همه اسب‌های اصطبل، هفته‌ای پنج روز و هر بار ۳۰ دقیقه روی تردمیل قدم می‌زنند. این نوع آماده‌سازی بدنی، پایه‌ای از قدرت ایجاد می‌کند تا اسب راحت‌تر بتواند کارش را انجام دهد. ایده این است که اسب خودش را به جلو هل بدهد، نه این‌که خودش را به جلو بکشد. ما همیشه بر ارتباط پا به دست تأکید می‌کنیم و همه‌چیز باید از بخش عقب تولید شود. پس بخش عقب، نقطه شروع درگیری و فعالیت بدن است؛ در بیشتر اسب‌ها این قسمت باید قوی‌تر شود و این موضوع به‌ویژه با بالا رفتن سن اسب‌ها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. کار را با قدم‌زدن اسب‌ها روی تردمیلِ صاف شروع می‌کنیم و بعد به‌تدریج به قدم‌زدن روی شیب ملایم می‌رسیم. با گذشت زمان، عضلات مرکزی و پشت اسب خیلی بیشتر رشد می‌کند. دامنه حرکت شانه بهتر می‌شود و اسب‌ها راحت‌تر زیر بدن خودشان گام برمی‌دارند. ساختن چنین قدرتی را به‌سختی می‌توان فقط با سوارکاری بازسازی کرد. اگر تردمیل در دسترس نباشد، بهترین گزینه بعدی یک برنامه منظم از کار روی سربالایی با افزایش تدریجی و ملایم است. زمین باید مناسب باشد تا اسب گام‌های یکنواخت بردارد. با ۵ تا ۱۰ دقیقه کار روی شیب شروع کنید و از آن‌جا به‌تدریج زمان را بیشتر کنید. خودتان هم باید در حالت نیم‌نشسته باشید، از پشت اسب فاصله بگیرید و با دهان اسب تماس سبکی داشته باشید.

او را با سرعتی نسبتا تند در قدم حرکت دهید تا وادارش کنید از عقب‌تنه‌اش بیشتر کار بکشد.

وقتی برمی‌گردید تا در شیب به پایین قدم بروید، اسب را روی یک خط مستقیم نگه دارید تا همچنان عقب‌تنه‌اش را درگیر نگه دارد.

عمیق در زین بنشینید، شانه‌ها را عقب نگه دارید و نگاه‌تان رو به بالا باشد.

همان تماس سبک با دهان اسب را حفظ کنید.

درباره جولی کرتین

جولی کرتین سوارکار و مربی شناخته‌شده رشته هانتر در مدار جنوب‌شرق است.

او از ۵ سالگی سوارکاری را آغاز کرد و در اواخر دهه ۱۹۸۰ به‌عنوان سوارکار کچِر رده جوانان برای دنی رابرتشاو و ران دانتا کار می‌کرد؛ دو شریک، مربی و داور موفق از کمدن در کارولینای جنوبی.

او پس از دانشگاه برای کلودیا رولند، مربی آتلانتا، کار کرد و سپس در سال ۲۰۰۴ کسب‌وکار خودش را راه‌اندازی کرد.

در نیو وینتیج فارم او در ووداستاکِ جورجیا، برنامه جولی ترکیبی از اسب‌های جوان در حال پرورش و آماده‌سازی و اسب‌های نمایشی باتجربه برای سوارکاران آماتور-مالک و بزرگسال او را در بر می‌گیرد.

او سوارکار و مربی ثابت مدارهای سالنی و دربی است و در طول سال‌ها چندین عنوان اسب سال و روبان قهرمانی از فدراسیون سوارکاری ایالات متحده و زون‌های مختلف به دست آورده است.

مشتریان او در رشته‌های هانتر و اکوی‌تیشن نیز به‌طور پیوسته در رقابت‌های سالنی موفق بوده‌اند.

در هر یکشنبه معمولی، می‌توان او را همراه با جکی، جک راسل محبوبش، در اصطبل یا در یک مسابقه سوارکاری پیدا کرد.

منبع: Practical Horseman – Training

آموزش سوارکاری

مشاهده در وب‌سایت اصلی