بهبود عملکرد در کلاس فلت با اسب

چهار نعل: بهبود عملکرد در کلاس فلت با اسب

اگر به‌اندازه کافی در مسابقات سوارکاری رفت‌وآمد کرده باشید، حتما کنار رینگ این جمله را شنیده‌اید: «این اسب با آن حرکت نرم و کم‌ارتفاعش شکست‌دادنی نیست؛ این کلاس فلت را می‌برد.» اما واقعیت این است که برای رقابتی‌بودن در کلاس زیر زین، همیشه لازم نیست اسب‌تان بهترین حرکت را داشته باشد. بیشتر داوران به مجموعه کامل نگاه می‌کنند: اسبی که حرکت خوبی داشته باشد، اما در عین حال فرمان‌پذیر، هوشیار، سالم و خوش‌رفتار هم باشد. آیا اسب شما طوری به نظر می‌رسد که سواری‌دادنش لذت‌بخش است؟ آیا گوش‌هایش رو به جلو است؟ آیا حرکاتش متعادل و انتقال‌هایش نرم و روان است؟ این‌که چطور اسب‌تان را ارائه کنید تا این جزئیات به‌خوبی دیده شود، می‌تواند تأثیر بسیار زیادی بر تصمیم نهایی داور بگذارد.

موفقیت در کلاس‌های زیر زین، به ترکیبی از تمرین قبلی، آگاهی از شرایط رینگ و نمایش حساب‌شده توانایی‌های اسب نیاز دارد. اینجا من در حال تمرین با «لاکسلی» هستم؛ نریانی ۱۴ ساله از نژاد آنگلو-ساکسون که مالک آن شریل اولستن است. از او می‌خواهم یورتمه‌ای رو به جلو، آرام و موزون داشته باشد، در حالی که خودم به جلو نگاه می‌کنم تا بهترین نقطه را برای به نمایش گذاشتن این حرکت پیدا کنم.

حتی اگر هدفتان روبان آبی هم نباشد، بهترین عملکرد در کلاس زیر زین روزبه‌روز اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. برخی از مهم‌ترین مسابقات سوارکاری، تعداد کلاس‌های پرش با اسب در یک بخش را از چهار به سه رسانده‌اند. همین موضوع باعث شده کلاس فلت اثرگذاری بیشتری پیدا کند. گاهی فقط گرفتن روبان مقام پنجم یا ششم در فلت، امتیاز لازم را برای بردن روبان سه‌رنگ فراهم می‌کند. بنابراین حتی اگر اسب شما بهترین حرکت را هم نداشته باشد، یاد گرفتن این‌که چطور او را در فلت به بهترین شکل نشان دهید، یک مهارت ارزشمند مسابقه‌ای است.

در این مطلب، چند تمرین را معرفی می‌کنم که می‌توانید در خانه برای دقیق‌تر و بهتر کردن مهارت‌های فلت‌سواری‌تان تمرین کنید. بعد هم چند نکته برای استفاده حداکثری از سواری‌تان در روز مسابقه ارائه می‌دهم. این ابزارهای مهم در کنار هم می‌توانند شانس شما را در یک کلاس فلت به بیشترین حد برسانند؛ چه اسب شما بهترین حرکت را در دنیا داشته باشد و چه نداشته باشد. این نکات به شما و اسب‌تان کمک می‌کند از بقیه متمایز شوید — و شاید حتی همان اسب با حرکت نرم و کم‌ارتفاع را هم شکست دهید.

بی‌حرکت بایستید!

یکی از مهارت‌های ساده‌ای که می‌توانید در خانه روی آن کار کنید، آموزش ایستادن آرام و مرتب اسب در صف است. وسط تمرین‌هایتان چند بار مکث کنید و از او بخواهید در مرکز میدان سوارکاری بی‌حرکت بایستد. چند آب‌نبات نعنایی در جیبتان داشته باشید و هر وقت آرام ایستاد، به او جایزه بدهید. سپس به‌تدریج و در طول چند جلسه تمرینی، مدت زمانی را که از او می‌خواهید بی‌حرکت بایستد بیشتر کنید.

یک کلاس فلت آزمایشی برگزار کنید

هیچ چیز جای تمرین را نمی‌گیرد. یکی از بهترین راه‌ها برای تمرین شرایط رینگ مسابقه، برگزاری یک کلاس آزمایشی زیر زین در خانه با پنج یا شش نفر از دوستانتان است. این فرصت فوق‌العاده‌ای است تا ببینید اسب‌تان در جمع چگونه رفتار می‌کند و خودتان هم شیوه سواری در کلاس هک را تمرین کنید. یکی از دوستانتان را به‌عنوان داور تعیین کنید تا در محل معمول ایستادن داور بایستد و دستورها را به سوارکاران اعلام کند.

در کلاس‌های زیرزین مهم است که زود، مکرر و به‌تنهایی دیده شوید. برای رسیدن به این هدف، باید بدانید داور کجا ایستاده و شما برای اینکه بهترین دید را داشته باشید، باید نسبت به او در چه موقعیتی قرار بگیرید. رایج‌ترین محل‌های ایستادن داور در کلاس هک، مرکز میدان یا کمی بیرون از میدان است؛ معمولاً در جایگاه داور در ضلع بلند میدان. در کلاس تمرینی خود، هر دوی این حالت‌ها را شبیه‌سازی کنید.

همچنین باید نقاطی از میدان را بشناسید که می‌توانید در آن‌ها تغییراتی را انجام دهید که ترجیح می‌دهید داور نبیند؛ مثل کوتاه‌کردن عنان، متعادل‌کردن اسب و موارد مشابه. تمرین این موضوع در کلاس تمرینی، هم از دید سوارکار و هم از دید داور، تفاوت زیادی ایجاد می‌کند.

کار را با این حالت شروع کنید که داور در کنار میدان و بیرون از ریل ایستاده باشد. ابتدا اسب‌تان را کمی گرم کنید تا مطمئن شوید حواسش جمع است. سپس کلاس را دقیقاً همان‌طور که در مسابقه انجام می‌دهید، با ورود از دروازه ورودی آغاز کنید. هنگام این کار، در حالی که به سمت چپ حرکت می‌کنید ــ همان‌طور که همه کلاس‌های فلت با آن شروع می‌شوند ــ تمرین کنید که نگاه‌تان روی داور باشد. دقت کنید او به کجا نگاه می‌کند. بهترین محل برای اینکه دیده شوید، معمولاً خط یک‌چهارم است؛ مسیری در ضلع بلند میدان که در میانه مرکز و ریل قرار دارد. در مسابقه نیز بهتر است در شرایطی باشید که ideally هیچ اسب دیگری نزدیک شما نباشد. بنابراین بلافاصله یک یورتمه خوب بگیرید و بعد با اسبی متعادل و با ریتمی یکنواخت و ثابت در امتداد خط یک‌چهارم حرکت کنید.

بعد از اینکه از مقابل داور عبور کردید و وارد گوشه شدید، توجه داشته باشید که این همان جایی است که او کمترین دید را به شما دارد. این نقطه، جای مناسبی برای انجام هرگونه اصلاح لازم است. از داور بخواهید زمانی را که از محدوده دید محیطی معمول او خارج می‌شوید ــ انگار که او در همان لحظه مشغول تماشای اسب‌های دیگر در خط یک‌چهارم است ــ اعلام کند و دوباره هم وقتی به محدوده طبیعی توجه او برمی‌گردید، به شما بگوید.

سپس از داور بخواهید به مرکز میدان برود و هر دو مرحله این تمرین را تکرار کنید. در کدام نقطه از میدان شما را بهتر می‌بیند و در کدام نقطه کمتر؟ توجه داشته باشید که در یک کلاس واقعی، بسته به میزان رفت‌وآمد اسب‌ها، ممکن است خط یک‌چهارم یا مسیر بیرونی را انتخاب کنید.

در طول این جلسه تمرینی کلاس فلت، به نوبت نقش داور را هم بازی کنید. از اسب پیاده شوید و در کنار میدان بایستید و وانمود کنید که در حال داوری دیگر سوارکاران هستید. دقت کنید در کجا آن‌ها را بهتر می‌بینید. هر دو دست‌تان را به شکل حرف «وی» باز کنید تا محدوده دید ایده‌آل خود را مشخص کنید. بعد نقاط کور خود را شناسایی کنید: کجاها را نمی‌توانید ببینید؟ سپس همین کار را از موقعیت داوری در مرکز میدان انجام دهید. قرار دادن خودتان به جای داور، چیزهای زیادی درباره اینکه او چه چیزی را و در چه زمانی می‌بیند، به شما یاد می‌دهد.

۱. در کلاس تمرینی زیرزین من، وارد میدان می‌شوم و بلافاصله به‌دنبال «داور» می‌گردم که بیرون از ریل ایستاده است. بعد از آن، از لاکسلی می‌خواهم در یک یورتمه خوب و متعادل به سمت او در امتداد خط یک‌چهارم حرکت کند.
۲. با پیش رفتن کلاس شبیه‌سازی‌شده، مرتب به سمت داور نگاه می‌کنم تا بررسی کنم در میدان دید او کجا قرار دارم.
۳. سپس از داورم می‌خواهم در مرکز میدان بایستد تا بتوانم آگاهی‌ام را از حضور او در آن موقعیت دقیق‌تر کنم و از لاکسلی بخواهم هر زمان احساس می‌کنم نگاه داور روی من است، بهترین عملکردش را ارائه دهد.

بیشترین استفاده از خط یک‌چهارم

در کلاس هک، باید تلاش کنید تا بیشترین زمان ممکن را روی خط‌های یک‌چهارم میدان بگذرانید؛ در حالی که اسب‌تان از بینی تا دم، در بیشترین تعداد گام ممکن کاملاً صاف باشد. برای رسیدن به این هدف، باید گوشه‌ها را درست سوار شوید. این هم تمرینی عالی برای کار روی همین موضوع:

در امتداد هر خط یک‌چهارم میدان، یک راهروی میله‌ای روی زمین بچینید. تعداد میله‌ها و فاصله میان آن‌ها به اندازه میدان شما بستگی دارد. می‌توانید در هر انتهای خط یک‌چهارم یک جفت میله بگذارید و سپس یک مجموعه دیگر هم در میانه قرار دهید تا یک راهروی مستقیم ایجاد شود که بتوانید آن را به‌وضوح ببینید.

می‌توانید این تمرین را از یورتمه شروع کنید، اما اگر با دشواری روبه‌رو شدید، تا زمانی که شما و اسب‌تان هر دو بر اصول پایه مسلط شوید، به قدم برگردید. ابتدا در دست راست شروع کنید. با ریتمی فعال و درگیر، گوشه را در یورتمه طی کنید و اسب را کمی به داخل خم کنید. هنگام خروج از گوشه، با باز کردن عنان داخلی راست و استفاده از پای خارجی چپ برای هدایت اسب به آن سمت، زودتر به سمت راهروی میله‌ها گردش کنید. دقت کنید در این گردش به داخل خم نشوید.

وقتی روی خط یک‌چهارم قرار گرفتید، هدف این است که اسب تا حد ممکن صاف باشد. با استفاده یکنواخت از هر دو عنان و هر دو پا، او را مستقیم در طول راهروی میله‌ها به جلو برانید. مطمئن شوید خودتان هم به‌طور متعادل روی زین نشسته‌اید تا اسب نیز بتواند تعادلش را به‌طور یکنواخت حفظ کند.

طوری برنامه‌ریزی کنید که درست پیش از رسیدن به گوشه بعدی، از خط یک‌چهارم خارج شوید و دوباره به کناره میدان برسید. هنگام خروج از راهرو، با درخواست حرکت کناررو به چپ، اسب را به سمت دیواره میدان ببرید. از پای داخلی‌تان، یعنی پای راست، استفاده کنید تا او را به چپ برانید؛ در عین حال با عنان راست کمی خمیدگی داخلی را حفظ کنید و عنان خارجی، یعنی چپ، را اندکی باز کنید. این کار شما را درست پیش از ورود به گوشه دوباره به کناره میدان می‌رساند و بهترین خط سیر را برای عبور از خط یک‌چهارم بعدی در اختیارتان می‌گذارد.

اگر اسب‌تان به فشار پای شما پاسخ نمی‌دهد، فشار را بیشتر کنید یا پایتان را یک تا دو اینچ عقب‌تر ببرید تا واکنش بهتری بگیرید، اما همچنان پاشنه را پایین نگه دارید. همچنین می‌توانید با شلاق، پشت پای‌تان یک ضربه سبک بزنید. هم‌زمان با ضربه، پای‌تان باید روی بدن اسب باقی بماند. یادتان باشد: شلاق پشتیبان پای شماست، نه جایگزین آن.

وقتی این تمرین را در هر دو جهت به‌خوبی یاد گرفتید، آن را در کانتر هم انجام دهید. در همه گام‌ها از همین کمک‌ها استفاده کنید.

برای ساختن یک راهرو در امتداد هر خط یک‌چهارم، چند میله را روی زمین بچینید.
A. پیچ را زود و متعادل انجام دهید B. پیش از ورود به دالان، اسب را صاف کنید C. در نشیمن، ساق‌ها و تماس با عنان، تعادل را حفظ کنید D. با حرکت کناررو به سمت دیواره برگردید
کلاس فلت
۱. بعد از یک پیچ نرم به سمت خط یک‌چهارم، لوکسلی را صاف می‌کنم و در امتداد مسیر، از میان مرکز هر جفت چوب نگاه می‌کنم.
۲. این صافی را در تمام طول دالان حفظ می‌کنم؛ با متعادل ماندن در نشیمن، ساق‌ها و تماس با عنان.
۳. هنگام خروج از دالان، با بستن ساق داخلی و کمی باز کردن دست خارجی، در حالی که اندکی خمیدگی به داخل را حفظ می‌کنم، با حرکت کناررو به سمت دیواره برمی‌گردم.
۴. اگر اسب‌تان وقتی برای حرکت کناررو از ساق کمک می‌خواهید، به ساق شما پاسخ نمی‌دهد، با شلاق درست پشت ساق به او یک ضربه سبک بزنید.
۵. سپس همین تمرین را در کانتر تکرار می‌کنم و هنگام خروج از دالان، از لوکسلی می‌خواهم از ساق داخلی‌ام کنار برود. چون این کار را پیش‌تر در قدم و یورتمه تمرین کرده، با میل و آمادگی پاسخ می‌دهد.

حرکت اسب‌تان را به بهترین شکل نشان دهید

برای به نمایش گذاشتن یورتمه اسب‌تان، از او بخواهید در امتداد خط‌های یک‌چهارم گامش را بلندتر کند، سپس در گوشه‌ها او را جمع کرده و دوباره متعادل کنید. تمرین این کار در خانه به او یاد می‌دهد که این تغییر را روان و بی‌وقفه انجام دهد و هم‌زمان به وضعیت بدن شما به‌عنوان بخشی از کمک‌ها پاسخ بدهد. یک شیء ــ مانند مخروط، گلدان گل و مانند آن ــ در ابتدای خط یک‌چهارم و شیئی دیگر در انتهای آن بگذارید تا محل انجام انتقال‌ها مشخص باشد.

برای تمرین این حرکت، یورتمه عادی را بگیرید و درست همان‌طور که در تمرین خط یک‌چهارم انجام دادید، از گوشه عبور کنید. اسب‌تان باید متعادل و جلوی ساق باشد. وقتی وارد خط یک‌چهارم می‌شوید، عضلات دوسر بازوی‌تان را رها کنید و به این فکر کنید که بازوهای‌تان حالت کشسان دارند. زاویه لگن‌تان را کمی ببندید و کمی ساق اضافه کنید. درخواست شما فقط یک افزایش جزئی در سرعت است، اما باید اسب‌تان به‌وضوح گامش را بازتر کند، گردنش را رها کند و فرم بدنش را از بینی تا دم کشیده‌تر کند.

هدف این است که از لحظه ورود به خط یک‌چهارم تا لحظه‌ای که برای ورود به گوشه بعدی از آن خارج می‌شوید، همین فرم را حفظ کنید. این همان فرصتی است که اسب‌تان می‌تواند بدرخشد.

در انتهای خط یک‌چهارم، دوباره بالاتنه را بالا بیاورید، به‌طوری‌که شانه‌ها روی لگن قرار بگیرد، و به نشیمنی کمی عمیق‌تر برگردید. همچنان با ساق‌ها فشار ملایم بدهید، انگشتان را روی عنان ببندید و از اسب‌تان بخواهید آهنگ حرکت را کمتر و فرم بدنش را جمع‌تر کند. به یورتمه نشسته‌ـ‌برخاسته ادامه دهید. وقتی گامش جمع شد، حرکت کناررو برای بازگشت به سمت دیواره را آغاز کنید.

بعضی اسب‌ها هنگام طی کردن طول میدان، کشیده می‌شوند یا روی دست جلو می‌افتند. تمرین این جمع‌کردن در گوشه‌ها فرصت ایده‌آلی برای برقراری دوباره تعادل اسب فراهم می‌کند. این تمرین را می‌توان در هر سه گام انجام داد.

برای تمرین افزایش طول یورتمه در امتداد خط یک‌چهارم، در دو سر این خط یک نشانگر قرار می‌دهم (X) و سپس یک جفت چوب زمینی هم اضافه می‌کنم تا صاف‌بودن مسیرم را دوباره بررسی کنم. الف. پیچ را زودتر و با تعادل انجام دهید ب. پاها و زاویه لگن را ببندید، عنان را نرم کنید ج. افزایش طول یورتمه را تا نشانگر دوم حفظ کنید د. بالاتنه را کشیده نگه دارید، انگشتان را روی عنان ببندید و گام را جمع کنید هـ. با فشار جانبی پا به سمت دیواره حرکت کنید
۱. بعد از یک پیچ نرم و متعادل به سمت خط یک‌چهارم، لوکسلی را صاف می‌کنم. سپس وقتی از کنار نشانگر می‌گذریم، پاهایم را می‌بندم تا از او بخواهم گامش را بلندتر کند.
۲. تماس عنان را نرم‌تر می‌کنم و زاویه لگنم را کمی می‌بندم تا او را تشویق کنم آزادانه به جلو حرکت کند؛ به این ترتیب، یورتمه‌ای زیبا و متعادل را در قالبی رها نشان می‌دهد؛ چیزی که داوران دوست دارند ببینند.
۳. وقتی به نشانگر انتهای خط یک‌چهارم می‌رسیم، بالاتنه‌ام را روی لگن کشیده و بلند نگه می‌دارم، کمی عمیق‌تر در زین می‌نشینم و هم‌زمان با این‌که هنوز پاهایم را فشار می‌دهم، انگشتانم را روی عنان می‌بندم تا پیش از آغاز حرکت جانبی با فشار پا، از او بخواهم گامش را جمع کند.

آماده‌سازی پیش از کلاس را انجام دهید

با انجام تمام این تمرین‌ها، باید آمادگی بیشتری برای ارائه بهترین عملکردتان در میدان داشته باشید. به خاطر داشته باشید که ظاهر و ارائه کار واقعاً اهمیت دارد. اسب باید به‌خوبی تیمار شده باشد، یال‌بافی‌های مرتب و محکم داشته باشد و پد زین سفید، تمیز و کاملاً اندازه‌اش باشد. لباس شما هم باید خوش‌دوخت و اندازه باشد و چکمه‌هایتان خوب برق افتاده باشد. ظاهر هر دوی شما باید نشان دهد که برای بردن وارد میدان شده‌اید.

وقتی بقیه برنامه و راهبردتان را برای این کلاس مرور می‌کنید، همه جزئیاتی را که در موفقیت‌تان نقش دارند، از جمله گرم‌کردن، در نظر بگیرید. دست‌کم ۱۵ دقیقه پیش از شروع کلاس سوار شوید تا اسب‌تان را در محوطه تمرین گرم کنید؛ به‌ویژه اگر این نخستین کلاس روز است. فقط کمی قدم، یورتمه و کانتر بروید؛ عضلاتش را باز کنید و مطمئن شوید که به‌خوبی به پای شما پاسخ می‌دهد.

پیش از ورود به میدان، توجه کنید داور کجا ایستاده است و تصمیم بگیرید در دقایق اول، زمانی که کلاس در حال کامل شدن است، چه خواهید کرد. شما نمی‌توانید اندازه کلاس یا این‌که با چه کسانی رقابت می‌کنید را کنترل کنید. اما تا حدی می‌توانید تصویری را که داور می‌بیند، کنترل کنید. پس راهبردتان را از قبل بچینید.

با داور ارتباط برقرار کنید

وقتی وارد میدان می‌شوید، نخستین نکته‌ای که باید درک کنید این است که پیدا کردن شما وظیفه داور نیست؛ این شما هستید که باید اسب‌تان را به داور ارائه کنید. به‌ویژه در یک کلاس فلت شلوغ، داورها از همان لحظه ورود شما از درِ میدان، خیلی پیش از آن‌که کلاس کامل شود، به دنبال برنده می‌گردند. پس از این فرصت استفاده کنید تا هم زود دیده شوید و هم زمانی که اطراف‌تان خلوت‌تر است.

سعی کنید چند بار در بهترین گام اسب‌تان از مقابل داور عبور کنید تا از همان ابتدا تأثیر بسیار خوبی بگذارید.

وقتی کلاس شروع شد، دنبال موقعیت‌هایی باشید که داور اسب شما را در بهترین حالتش ببیند و در عین حال، زمانی که مشغول اصلاح یا بازمتعادل کردن گام‌های او هستید، این صحنه کمتر در معرض دید داور قرار بگیرد.

به یاد داشته باشید که در کلاس هانتر هک، داور به دنبال تماس سبک با دهان اسب است. یعنی فرم جمع و بسته‌ای که در کلاس‌های اکویتیشن استفاده می‌شود، اینجا مناسب نیست. اسب‌تان را در یک گام متعادل و با پیش‌رانی قرار دهید، سپس دست‌هایتان را نرم کنید و اجازه بدهید گردنش کمی کشیده‌تر شود. او باید از نوک بینی تا دم، کشیده و در پشت، رها و آزاد به نظر برسد. با این حال، مراقب باشید که عنان بیش از حد شل و آویزان نشود؛ تماس سبک با دهان اسب باید همچنان حفظ شود.

در یک کلاس فلت معمولی، از شما خواسته می‌شود در هر دو دست قدم، یورتمه و کانتر بروید. (قوانین فدراسیون سوارکاری ایالات متحده همچنین به داور اجازه می‌دهد چهارنعل را هم درخواست کند، اما این روزها به‌ندرت چنین درخواستی مطرح می‌شود.) با این حال، اینجا بازی «سایمون می‌گوید» نیست؛ انجام یک ترنزیشن خوب مهم‌تر از انجام فوری آن است. شما می‌توانید تا چهار یا پنج قدم برای آماده کردن اسب‌تان جهت یک ترنزیشن نرمِ رو به بالا یا رو به پایین زمان بگذارید. ضمن این‌که در یک میدان شلوغ، گاهی همین چند ثانیه مکث کمک می‌کند فاصله بیشتری بین اسب شما و اسب جلویی ایجاد شود. پس با حوصله عمل کنید و از قبل برنامه داشته باشید.

همچنان فکر کنید! اگر اسب‌تان درست رفتار نمی‌کند یا در تعادل یا ریتم صحیح نیست، به این فکر کنید که به‌جای رفتن روی خط یک‌چهارم، مسیرتان را به لبه بیرونی میدان ببرید؛ جایی که شاید بتوانید در پناه اسب دیگری تا حدی از دید پنهان بمانید و مشکل را برطرف کنید.

وقتی داور دستور صف بستن می‌دهد، سعی کنید در میانه صف قرار بگیرید تا بار دیگر مطمئن شوید داور می‌تواند به‌راحتی شما را پیدا کند. گاهی داور در پایان کلاس برای تعیین رده‌بندی‌ها عجله دارد. بنابراین این هم فرصتی دیگر است برای دیده شدن ــ یا دست‌کم فراموش نشدن ــ پیش از آن‌که تصمیم نهایی را بگیرد!

یورتمه را خراب نکنید

زیاده‌روی در تلاش برای نمایش یورتمه، یکی از اشتباهات رایج در کلاس‌های هک است. گاهی می‌بینید سوارکار می‌خواهد اسب را وادار به بلندتر کردن یورتمه کند و برای این کار از نشست رانشی سنگین با زاویه بازِ لگن استفاده می‌کند. اما این نوع نشست نتیجه معکوس می‌دهد، چون ممکن است باعث شود اسب سرش را بالا بیاورد و پشتش را پایین بیندازد؛ در نتیجه به‌جای گام بلند و روانِ مطلوب، گامی تند و خردشده ایجاد می‌شود. همچنین اگر سوارکار در نشستِ پستینگ بیش از حد سنگین روی زین برگردد، ممکن است اسب را کج‌خلق کند یا باعث شود گوش‌هایش را به عقب بخواباند.

برای رفع این مشکل، در خانه زیاد در حالت دوپوینت کار کنید. این تمرین، قدرت پای لازم را به شما می‌دهد تا حتی با اسبی که تمایل چندانی به جلو رفتن ندارد، بتوانید وضعیت درست بدن را حفظ کنید. بعد، وقتی به یورتمه نشستهٔ معمول برمی‌گردید، در بخش «بالا آمدن» حرکت خود همان وضعیت بدنی دوپوینت را حفظ کنید؛ به‌ویژه زمانی که از اسب‌تان می‌خواهید گامش را بلندتر کند. وقتی اسب به جلو می‌رود، باید گردنش را رو به جلو و پایین بکشد، از پشت بدنش بهتر کار بگیرد و از ناحیه شانه گامی روان و مناسب بردارد. سبک بودن روی زین به او کمک می‌کند این کار را انجام دهد.

وقتی در بخش «پایین آمدن» حرکت خود قرار می‌گیرید، لگن‌تان را یک تا دو اینچ به عقب روی زین سر بدهید و زاویه لگن را کمی بسته‌تر کنید. به این فکر کنید که روی ران و پاشنه فرود می‌آیید، نه این‌که با وزن زیاد روی زین بنشینید.

درباره آماندا استیگ

آماندا استیگ از کودکی همیشه با اسب‌ها مأنوس بود. پدر و مادر او از چهره‌های حرفه‌ای این حوزه بودند و مالک مزرعه رد اکر در استو، ماساچوست بودند. آماندا در سنین بسیار کم، برای آن‌که در امان بماند، اغلب روی یکی از اسب‌های آموزشی درون اصطبل نشانده می‌شد تا پدرش، میچ، کارهای روزانه اصطبل را تمام کند.

آماندا در رده جونیور، با اسب هانتر جونیور کوچک خود، وان این ا میلیون، مشهور به اسپنکی، به موفقیت‌های بزرگی رسید. او با هدایت پدرش و بیل کونی ــ و در حالی که همچنان با اسپنکی سوارکاری می‌کرد ــ در سال ۱۹۹۱ قهرمان فینال مدال ماساچوست شد و در دو سال بعد نیز در فینال‌های مدال و مکلی رقابت کرد. او با درجه ممتاز از کالج بوستون فارغ‌التحصیل شد و در سال ۲۰۰۱ کسب‌وکار خود با نام مزرعه اش‌مدو را راه‌اندازی کرد.

آماندا در هفت سال پیاپی گذشته، قهرمان منطقه شمال‌شرق در عنوان ورلد چمپیون هانتر رایدر بوده است. او و شاگردانش قهرمانی‌های متعددی را در دوون، همپتون کلاسیک، میدلبرگ کلاسیک و مسابقات سالنی به دست آورده‌اند. او این مزرعه را همراه با شریک زندگی ۱۴ ساله‌اش، تیم دلوویچ، اداره می‌کند و زمان خود را میان اوکالا در فلوریدا و کالیفون در نیوجرسی تقسیم می‌کند.

منبع: Practical Horseman – Training

آموزش سوارکاری

مشاهده در وب‌سایت اصلی