اصلاح وضعیت سوارکار برای هماهنگی بهتر با اسب
این عکس مربوط به مکس گودمن (Max Goodman) و اسبش لیونل (Lionel) است. مکس درباره این تصویر گفت: «من مربی درساژ کلاسیک فرانسوی هستم. لیونل یک اسب اخته راینی‌لندر ۱۴ ساله است که ۷ سال است او را تمرین می‌دهم. او در حال حاضر در سطح پری سن ژرژ رقابت می‌کند و ما همه حرکات جایزه بزرگ را، به‌جز وان‌تمپی‌ها و توتمپی‌ها، تمرین می‌کنیم. ما از پیاف برای افزایش انعطاف‌پذیری بخش عقبی بدن او استفاده می‌کنیم، چون ساختار دست‌وپایش صاف است.»
در نگاه نخست، این عکس زوجی پیشرفته را در حال اجرای حرکتی با جمع‌شدگی بالا نشان می‌دهد و میان آن‌ها نوعی حس اعتماد و نرمی کاملاً مشهود است. لیونل در حالی که این حرکت را با بدنی نرم و منعطف اجرا می‌کند، متمرکز به نظر می‌رسد. او شروع کرده است که کپل خود را پایین بیاورد و جفت پاهای قطری را به‌شکل درست بالا بیاورد. حالت چهره‌اش نیز نشان می‌دهد که با تماسی سبک و دهانی بسته، کاملاً روی کمک‌های سوارکارش تمرکز دارد.
دهنه به‌کاررفته از نوع معمول در مکتب کلاسیک نیست، اما می‌دانم که در شیوه تمرین فرانسوی از دهنه‌های متفاوت و اغلب بدون بندی برای بینی استفاده می‌شود. آنچه در نهایت اهمیت دارد، این است که اسب بتواند با هارمونی کامل اجرا کند و در اینجا نیز دقیقاً همین‌طور است. ضمن اینکه این ستون درباره مزایا و معایب تجهیزات مختلف نیست؛ موضوع آن هارمونی و تعادل است.
سوارکاری در پیاف
حرکتی با جمع‌شدگی بسیار بالا مانند پیاف، از اسب می‌خواهد در عین حفظ نرمی و انعطاف، نهایت تعادل و قدرت را نیز داشته باشد. لیونل در اینجا سمت چپ کپل خود را بیشتر پایین می‌آورد؛ موضوعی که اغلب نشانه آن است که اسب هنوز به اندازه کافی نیرومند نشده تا بتواند «بنشینند» و بخش عقبی بدنش را پایین بیاورد، در حالی که با به‌کارگیری بیشتر زنجیره عضلات شکمی، پای در حال بلند شدن را جلوتر و زیر بدن خود بیاورد. او در مسیر درستی قرار دارد، همچنان در حال پیشرفت است و همان‌طور که مکس توضیح داد، او از این تمرین برای آموزش استفاده بهتر از پاهای عقب به لیونل بهره می‌برد. آفرین!
برای کمک به اسب در رسیدن به این سطح بالای جمع‌شدگی، سوارکار می‌تواند با ایجاد ثبات بیشتر از طریق نشیمن‌گاه خود کمک کند. با نگاه به مکس، هم‌راستایی خوب بالاتنه، نشیمن‌گاه و پاهای بلند او کاملاً دیده می‌شود و همچنین تلاش او برای اینکه تماس با دهنه تا حد ممکن نرم باشد. با این حال، می‌بینم که او کمی سمت چپ بدنش را کوتاه می‌کند. ثبات به تضاد نیاز دارد؛ بنابراین وقتی او سمت چپ بدنش را کوتاه می‌کند و در حالی‌که سرش اندکی کج شده پایین را نگاه می‌کند، به‌طوری که گوش چپ پایین‌تر است، از کشسانی و ثبات نشیمن‌گاه خود می‌کاهد.
توصیه من به مکس این است که تصور کند یک کش لاستیکی از رکاب تا گوشش وصل شده است. وقتی سمت چپ بدنش را کوتاه می‌کند و سرش را کج نگه می‌دارد، پیوستگی این کش را از بین می‌برد و آن را شل می‌کند. در نتیجه، دیگر نمی‌تواند خاصیت کشسانی داشته باشد و ثباتی هم ایجاد نخواهد کرد.
تصویر ذهنی یک سیم گیتار نیز می‌تواند مفید باشد. سیم گیتار فقط زمانی موسیقی تولید می‌کند که از هر دو سر متصل باشد. کشیده شدن رو به پایین با پا و رو به بالا از طریق بدن، میزان کشش این سیم فرضی را تنظیم می‌کند. و درست مانند سیم گیتار، هرچه کشش بیشتر باشد، تنش بالاتر و صدا زیرتر است، و هرچه کشش کمتر باشد، تنش پایین‌تر و صدا بم‌تر می‌شود. اما بدون تنش، اساساً موسیقی‌ای هم وجود نخواهد داشت. با در نظر داشتن این تصویر، لگن سوارکار می‌تواند مانند انگشت روی سیم گیتار عمل کند تا به تنظیم این تنش کمک کند و بسته به ملودی و هماهنگی مورد نیاز، موسیقی را نرم‌تر یا قوی‌تر بنوازد. این تصویر ذهنی می‌تواند به مکس کمک کند تا در سمت چپ بدنش امتداد بیشتری ایجاد کند و در نتیجه، ثبات بیشتری به دست آورد تا لیونل بتواند جمع‌شدگی را با قدرت بیشتر از ناحیه پاهای عقب اجرا کند.
یک تمرین خارج از زین نیز می‌تواند به ایجاد این امتداد در بدن سوارکار کمک کند. صاف روی هر دو پا بایستید و دست‌ها را روی لگن بگذارید. سپس به‌آرامی یکی از زانوها را به سمت جلو خم کنید و اجازه دهید لگن همان پا همراه با حرکت زانو به سمت جلو و پایین دنبال شود. وزن روی پاها باید تا حد امکان به‌طور مساوی باقی بماند و لگن سمت مقابل نباید به آن طرف جابه‌جا شود. شانه‌ها نیز باید هم‌سطح بمانند و وارد این حرکت نشوند. این تمرین باعث کشیده‌تر شدن بدن در فاصله بین لگن و دنده‌های پایینی می‌شود.
در پیاف، پشت اسب چرخش پیدا می‌کند و سوارکار باید این حرکت را دنبال کند. در عکس می‌توان دید که لیونل سمت چپ بدنش را پایین می‌آورد و این موضوع در نشیمن و بالاتنه مکس بازتاب پیدا می‌کند. با کمی آگاهی بیشتر، مکس می‌تواند این حرکت را بیشتر از طریق مفصل‌های ران و لگن دنبال کند و در عین حال ثبات و کشیدگی بالاتنه‌اش را حفظ کند. این کار به مکس کمک می‌کند بدون تنش، جمع‌شدگی بیشتری به دست بیاورد.
دست‌ها را نگه دارید، اما نه بیش از حد بالا
نکته دیگری که با نگاه به این عکس توجه مرا جلب می‌کند، زاویه دست‌های مکس است. در خط کلاسیک آرنج سوارکار، دست و دهان اسب، در محل دست‌های او یک شیب ملایم رو به بالا دیده می‌شود. مکس ساعدها و دست‌هایش را خوب نگه داشته است، اما این زاویه کمی بیش از حد بالاست. وقتی زاویه آرنج‌ها به ۹۰° نزدیک می‌شود، حرکت دست‌های سوارکار معمولاً سریع‌تر به سمت عقب می‌رود؛ در حالی که زاویه‌ای کمی بازتر، امکان گرایش سریع‌تر دست‌ها به سمت جلو را فراهم می‌کند.
این مقدار اندک از تنش در آرنج، چیزی است که من اغلب زمانی می‌بینم که سوارکاران روی سطوح بالاتر جمع‌شدگی کار می‌کنند. برای سبک و متعادل نشستن، سوارکار باید وزنش را کمی به جلو بیاورد تا به اسب کمک کند آهنگ بیشتری داشته باشد. وقتی بالاتنه بیشتر میان دست‌ها به جلو می‌آید، زاویه آرنج‌ها بسته‌تر می‌شود. در اینجاست که کوتاه‌تر کردن عنان و نگه داشتن دست‌ها کمی جلوتر از بدن، باعث می‌شود آرنج‌ها بازتر بمانند و هم‌راستایی بهتری با دهان اسب ایجاد شود.
مکس با مهارت این وضعیت را جبران می‌کند و تماس با دهان را فوق‌العاده سبک نگه می‌دارد؛ تقریباً تا جایی که عنان‌ها شل شوند. با کشیدگی بیشتر در سمت چپ بدن، ثبات بیشتر در بالاتنه و نگه داشتن دست‌ها کمی جلوتر همراه با تماسی سبک اما ارتجاعی با دهان، مکس خواهد توانست تعادل و ثبات جمع‌شدگی لیونل را بهتر کند و پیاف نیز بیشتر پیشرفت خواهد کرد.
دیدن هماهنگی در یک حرکت پیشرفته دلنشین است و امیدوارم با ایده‌ها و نکته‌هایی که مطرح کردم، بتوانم به بهتر شدن بیشتر آن کمک کنم. برای مکس و لیونل در مسیر پیشرفت در سطوح بالاتر، بهترین‌ها را آرزو می‌کنم.
برای توصیه‌های بیشتر از سوزانه فون دیتسه درباره اینکه چگونه می‌توانید با استفاده از بیومکانیک سوارکار، مهارت‌های خود روی زین و شراکت‌تان با اسب درساژتان را بهبود دهید، اینجا را کلیک کنید.
می‌خواهید عکس خود را برای دریافت نظر کارشناسی فون دیتسه ارسال کنید؟ اطلاعات بیشتر را اینجا ببینید.
درباره سوزانه فون دیتسه
سوزانه فون دیتسه از چهره‌های پیشرو در بیومکانیک ورزش سوارکاری است. او فیزیوتراپیست، مربی دارای مجوز سطح A و داور درساژ و پرش با اسب است و در سراسر جهان، از جمله در آکادمی معتبر سوارکاری آلمان در وارن‌دورف، به ایراد سخنرانی و برگزاری سمینار می‌پردازد. او اصالتا اهل آلمان است و اکنون همراه با همسر و سه فرزندش در اسرائیل زندگی می‌کند؛ جایی که در سطح بین‌المللی رقابت می‌کند. او نویسنده دو کتاب درباره بیومکانیک سواری است: تعادل در حرکت و سوارکار و اسب، پشت‌به‌پشت.