آموزش عبور اسب جوان ایونتینگ از کرنر و مانع باریک
کلیتون فردریکس (Clayton Fredericks)، سوارکار المپیکی ایونتینگ از استرالیا، می‌گوید هنگام آشنا کردن اسب‌های جوان با مانع‌های گوشه و باریک در کراس‌کانتری، همه‌چیز به آرامش، اعتمادبه‌نفس و تشویق بستگی دارد؛ در کنار اینکه اسب باید تعادل خوبی داشته باشد و کانتری باکیفیت ارائه کند.
او توضیح داد: «اگر از همان ابتدا پایه‌کار را درست انجام بدهید و اسبتان را با تعادل خوب و ریتم مناسب به جایی برسانید که نیروی پیش‌برنده لازم را داشته باشد و خودش دنبال مانع بگردد، آن وقت شما فقط می‌توانید در میانه بمانید و در چند گام آخر تا مانع، کمترین دخالت را داشته باشید. این کار به اسب‌های جوان اعتمادبه‌نفس زیادی می‌دهد. هرچند الان این تمرین‌ها را در میدان انجام می‌دهیم، هدف نهایی این است که برای ایجاد اعتمادبه‌نفس در کراس‌کانتری آموزش بدهیم.»
در این جلسه آموزشی، فردریکس به دو سوارکار کمک می‌کند تا اسب‌های جوان ایونتینگ خود را با مانع‌های گوشه و باریک، با رویکردی سنتی و ورود عمود بر مانع، آشنا کنند؛ آن هم با تأکید بر ایجاد اعتمادبه‌نفس و آرامش. سپس او با ترکیبی از مانع‌های گوشه و همچنین افزایش زاویه مانع گوشه، کار را برای این سوارکاران دشوارتر می‌کند؛ رویکردی که در ورزش مدرن، شیوه به‌روزتر مواجهه با این نوع موانع به شمار می‌رود.
امیدواریم نکته‌های هوشمندانه فردریکس به شما کمک کند تا اسب جوان ایونتینگ‌تان مانع‌های گوشه و باریک را به‌آسانی پشت سر بگذارد.
ورود عمود بر مانع‌های گوشه
او گفت: «کار را با فکر کردن به پرش از یک مانع گوشه همراه با این مانع باریک شروع می‌کنیم. ریل‌ها را نزدیک هم قرار داده‌ام تا تقریباً شبیه یک مانع قائم یا یک اکسِر کوچک باشد. می‌خواهم آن را نرم و آرام سوار شوید و در عین حال ریتم را حفظ کنید، اما به‌خاطر عرض مانع، ممکن است لازم باشد اسب را نیم درجه بیشتر جلو ببرید.
«برای شما خطوط زمینی خوبی گذاشته‌ام و دوست دارم یکی دو ریل کناری هم بگذارم تا اسب‌ها بهتر روی مانع متمرکز شوند؛ برای اسب‌های جوان هم ترجیح می‌دهم از ریل‌های نرم فومی استفاده کنم. اگر از کنار مانع فرار کنند، این کار از آسیب‌دیدگی و گیر کردن و لغزش جلوگیری می‌کند. همچنین داخل مانع‌ها بلوک می‌گذارم تا اسب‌ها از ریل‌ها فاصله بگیرند و در عین حال روی خط درست هدایت شوند.
«در این مرحله، می‌خواهم مانع‌ها را کاملاً مستقیم سوار شوید و زاویه سرِ پیکانی مانع را به دو بخش تقسیم کنید؛ یعنی ساقه پیکان به‌صورت عمود وارد می‌شود تا راهی برای سوار شدن مانع گوشه به شما بدهد. این شیوه، روش سنتی پرش از مانع گوشه محسوب می‌شود. کمی بعدتر در این درس، درباره این صحبت می‌کنیم که زاویه ورود به مانع‌های گوشه در ورزش مدرن چگونه تغییر کرده است.
«بار اولی که از روی این مانع می‌آیید، ممکن است اسب جوان کمی به مانع نگاه کند؛ بنابراین مهم است که فقط گام را نخوانید، بلکه حال‌وهوای اسب و احساسی را که در مسیر ورود به مانع دارد هم در نظر بگیرید. شاید لازم باشد برای اطمینان‌دادن، کمی ساق پا بدهید.
«برای اینکه اسبتان اینجا به چپ بیرون نزند، به این فکر کنید که پای بیرونی‌تان را مثل یک دیوار یا مانع به کار بگیرید تا او را به سمت راست هدایت کند. با عنان و پای بیرونی، راه را ببندید و سعی کنید دست‌هایتان را هماهنگ به کار ببرید تا شانه‌های اسب صاف بماند.
«اگر اسبتان کمی مردد است و حس می‌کنید هنگام برخاستن روی مانع کمی مکث می‌کند، سریع عمل کنید و با پایتان یک کمک کوتاه به او بدهید تا اصلاً فکر نکند اجازه دارد مکث کند.
«این را دوست دارم که این اسب از روی مانع باریک با پرش خیلی خوبی عبور می‌کند، اما شاید بخواهید کمی بیشتر او را روی خط مانع نگه دارید. نمی‌خواهید روی هر مانع این‌قدر بلند بپرد. ظاهرش فوق‌العاده است، اما می‌تواند با سرعت بیشتری از مانع عبور کند، البته بدون اینکه عجله کنید یا او را بیش از حد به پای مانع برسانید.
«بخش سخت سوارکاری این است که جنبه‌های بسیار زیادی در آن دخیل است. شما مدام باید به مسائل زیادی فکر کنید؛ تعادل خودتان، تعادل اسبتان، اینکه از نظر ذهنی در چه وضعی است، و گام‌ها.
«دقت کنید به سمت مانع باریک خم نشوید. وقتی به مانع می‌رسید، شانه‌هایتان باید کمی عقب‌تر از لگن‌تان باشد؛ یعنی بالاتنه‌تان پشت اسب قرار بگیرد. همه‌چیز فقط به پاها و دست‌ها مربوط نمی‌شود. بیشتر وقت‌ها، زبان بدن شما مهم‌تر است. اگر در جای امنی پشت اسبتان باشید، این برای او خیلی اطمینان‌بخش‌تر از زمانی است که بیش از حد از پا استفاده می‌کنید یا او را خیلی محکم نگه می‌دارید، چون این کار می‌تواند تنش زیادی ایجاد کند.
«در نهایت، هدف این است که اسبتان را در تعادل خوب، با کیفیت مناسبی از کانتر که متناسب با مانعی باشد که می‌خواهید بپرید، قرار دهید و بعد فقط اجازه بدهید خودش مانع را بپرد. این اسب است که می‌پرد؛ نه ما.
«اسب‌ها وقتی لگد می‌خورند یا از دهان کشیده می‌شوند و نمی‌فهمند چرا، اعتمادبه‌نفس‌شان را از دست می‌دهند. سریع‌ترین راه برای اینکه به اسب یاد بدهید جلوی مانع بایستد، این است که روی پرش از دهان او بکشید. به همین دلیل من خیلی اصرار دارم که رهایی کافی به اسب داده شود تا بتواند از شانه‌ها، پاها و قوس بدنش روی مانع استفاده کند. برای من فرقی ندارد که این رهایی روی یال باشد یا رهایی خودکار، به شرط آن‌که مهارت کافی داشته باشید تا کاملاً حرکت دهان اسبتان را دنبال کنید.»
عبور از مانع‌های گوشه در یک ترکیب
«حالا می‌خواهیم کار را دشوارتر کنیم؛ نخست از اوکسر عمودی به مانع گوشه می‌پریم و بعد دور می‌زنیم و تخته‌های آبی را به مانع گوشه وصل می‌کنیم. این‌ها را روی فاصله مشخصی تنظیم نکرده‌ام، چون واقعاً نمی‌خواهم ذهن شما درگیر یک عدد باشد. خیلی مهم است که فاصله‌ها و گام‌ها را درک کنید، اما مهم‌تر از آن این است که بدانید اسبتان در ریتم‌ها و سرعت‌های مختلف چگونه حرکت می‌کند.
«پس این تمرین به ما کمک می‌کند شرایطی بسازیم که شما کم‌کم بتوانید حس کنید طول گام اسبتان چیست. به این ترتیب، وقتی به مسابقه می‌روید و یک فاصله استاندارد را قدم می‌زنید، تشخیص می‌دهید که آیا این فاصله برای اسب شما کمی کوتاه است یا بلند. بعد می‌توانید تصمیم بگیرید که همان لحظه دقیقاً چه کاری باید انجام دهید. قرار نیست همه اسب‌ها دقیقاً در یک قالبِ فاصله استاندارد جا بگیرند، چون طول گام هر اسب با دیگری فرق دارد.
«این موضوع در کراس‌کانتری حتی مهم‌تر هم هست. شما باید طول گام اسبتان را در ریتم‌های مختلف بدانید. هرچه سریع‌تر بروید و چهارنعل بازتری داشته باشید، طول گام اسبتان هم بیشتر می‌شود.
«بخشی از مشکلی که در قسمت اول این خط داشتید، به این خاطر ایجاد شد که به اسبتان اجازه ندادید مسیر را ببیند و خودش راه رفتن را پیدا کند. شما دوباره روی گام‌هایتان تمرکز کرده بودید و برای گام با او درگیر می‌شدید. در عوض، با او همراه شوید.
«هرچه بگویم کم گفته‌ام که چقدر مهم است همیشه آگاه باشید و بخوانید اسبتان چه کار می‌کند. بار دوم خیلی خوب سوارکاری کردید. از گوشه پیچیدید، تعادل را عوض کردید و اجازه دادید اسبتان ببیند به کجا می‌رود. بار اول، او اصلاً نگاه نمی‌کرد، برای همین پرش بدی گرفتید و بعد از آن هم حفظ روانی حرکت سخت شد. این بار یک گام عمیق‌تر گرفتید و باز هم خوب بود، چون داشتید واکنش او را می‌خواندید. بعد هم همان‌طور که صحبت کرده بودیم، کمی رو به جلوتر و روان‌تر بودید.
«در مورد اسب‌های جوان، خیلی مهم است که طوری تمرین‌شان بدهیم که مانع‌ها را ببینند و به دنبالشان بگردند و هنگام پرش گوش‌هایشان را تیز کنند تا خودشان بخواهند شما را به سمت مانع ببرند. اسب‌ها واقعاً از پریدن لذت می‌برند و این را وقتی می‌بینید که گوش‌هایشان را رو به جلو می‌گیرند و مشتاق رسیدن به مانع هستند.»
رویکرد مدرن به گوشه‌ها
«در رویکرد مدرن‌تر به گوشه‌ها، می‌بینیم که آن‌ها از زاویه‌ای بسیار بازتر در بخش جلویی پرش می‌شوند. اما گوشه‌ها با این زاویه‌ها معمولاً دیگر به آن اندازه روی قوس طی نمی‌شوند؛ بیشتر در یک خط مستقیم قرار می‌گیرند. بنابراین، آزمون کمی متفاوت است. شما می‌خواهید اسبتان خط را نگه دارد و همچنان گوشه را بپرد، اما خطر امتناع از مانع هم بیشتر می‌شود.
«پس ما این گوشه‌ها را طوری تنظیم می‌کنیم که در بخش جلویی زاویه خیلی بیشتری داشته باشند تا شما حس این وضعیت را پیدا کنید. یادتان باشد که خودِ گوشه الزاماً عریض‌تر نشده است؛ فقط نمای جلویی آن را عوض می‌کنیم تا خط کمی پرریسک‌تر شود.
«برای اینکه این تمرین برای اسب‌های جوان هم یک تمرین آموزشی خوب باشد، از چند چوب استفاده می‌کنم تا خط را بهتر به شما نشان بدهم. شما همچنان روی خطِ بلوک‌ها هستید، اما در قسمت جلو زاویه خیلی بیشتر شده است.
«بار اول که از این مسیر رفتید، بیش از حد منفی بودید. به اسبتان اعتماد کنید. این تمرین برای آموزش اوست، پس به او اعتماد کنید. در امتداد خط چهارنعل بروید و بگذارید خودش نگاه کند. لازم نیست عجله کنید، اما روی خط قرار بگیرید و تشخیص بدهید که او با چه گامی دارد جلو می‌رود.
«نکته جالب این است که از دید اسب شما، او خط یا پرچم را می‌بیند و واقعاً متوجه نمی‌شود که مانع با زاویه‌ای خیلی بازتر قرار گرفته است. چیزی که او می‌بیند همان پرچم است یا در اینجا باله‌های سفید مانع. با اعتمادبه‌نفس سوار شوید، او را رو به جلو نگه دارید و اجازه دهید نگاهش روی هدف بماند. بیش از حد درگیرش نشوید. اگر خودتان با تردید سوار شوید، در واقع او را هم به کمی منفی شدن تشویق کرده‌اید.
«بار دوم خیلی بهتر بود. تفاوت را در نحوه سواری‌تان حس کردید؟ این برای ما تمرین خوبی است، چون باز هم از نگاه اسب شما، این زاویه تفاوت خیلی کمی ایجاد می‌کند. اما از دید شما، آن‌قدر تلاش می‌کنید دقیق باشید که در نهایت سرعت را کم می‌کنید و این توجه او را از مانع می‌گیرد. فقط از همان ابتدا روی خط قرار بگیرید، همان خط را سوار شوید و بعد فاصله را بسنجید.»
درباره کلایتون فردریکس
