آغاز ژیمناستیک پرش با اسب با جیم ووفورد
تمرینهای ژیمناستیکی مطرحشده در این مطلب، برای اسبی طراحی شدهاند که مقداری تجربه پرش دارد، اما هنوز با جنبههای فنیتر این رشته آشنا نشده است. هرگز فراموش نکنید که حفظ آرامش و اعتمادبهنفس اسب در تمام مراحل تمرین روی موانع، کاملاً ضروری است. اگر این دو عامل را حفظ کنید، میتوانید با بیشترین سرعت ممکن پیشرفت کنید و در عین حال ماندگارترین و مفیدترین نتایج را به دست آورید.
این تمرینها را با ریتمی آرام، منظم و متعادل آغاز کنید و تماس با دهنه را نسبتاً بلند یا حتی کمی رها نگه دارید.
من تأکید زیادی دارم که از همان مراحل ابتدایی آموزش، ابتکار عمل اسب بیدار شود و در ادامه نیز در سراسر دوران کاریاش حفظ شود؛ به همین دلیل است که روی عنان نرم تأکید میکنم.
اسب خود را طوری نرانید که انگار باید حتماً او را هدایت کامل کنید؛ بلکه سعی کنید سرنشینی هوشمند باشید.
وقتی اسب به مانع میرسد، باید خودش جای پایش را تنظیم کند و بدنش را از روی مانع عبور دهد.
در این مرحله، وظیفه شما این است که مزاحم او نشوید.
اگر به مشکل برخوردید، باید یا ارتفاع مانع را کمتر کنید، یا اگر در حال پرش از روی مجموعهای از موانع ژیمناستیکی پشتسرهم هستید، مانع آخر را بردارید و ارتفاع بقیه را هم پایین بیاورید تا اسب دوباره با تمایل رو به جلو حرکت کند.
به محض اینکه اسب دوباره آرام و متعادل شد، میتوانید تمرین را از سر بگیرید.
هدف شما این است که اسب هنگام عبور از موانع، ریتم، تعادل و نظم گامهایش را حفظ کند.
به نظر من باید به اسب یاد بدهیم که خودش تعادلش را حفظ کند، نه اینکه انتظار داشته باشد ما تعادل او را نگه داریم.
یکی از تمرینهای بسیار خوب این است که هنگام عبور اسب از خط موانع، با ریتم گامهای او بشمارید.
برای مثال، اگر موانع را طوری چیدهاید که بین آنها یک گام فاصله باشد، اسب پس از فرود از روی مانع اول، باید بتوانید با صدای بلند بگویید: «فرود».
سپس، وقتی اسب در پایان همان گام قرار میگیرد و میخواهد برای مانع دوم از زمین کنده شود، باید بتوانید همزمان با کندهشدن بگویید: «یک».
اگر موانع بعدی هم در ادامه قرار دارند، باید بتوانید این شمارش را در تمام خط ژیمناستیکی ادامه دهید.
شاید این تمرین بسیار ساده به نظر برسد، اما خواهید دید که اجرای درست آن در حالی که اسب در حال پرش است، به شکل شگفتآوری دشوار است.
ممکن است متوجه شوید که زمانبندی صدای شما با لحظه فرود اسب هماهنگ نیست.
این رایجترین اشتباهی است که من در دورههای آموزشیام میبینم.
سوارکارانی که این اشتباه را مرتکب میشوند، معمولاً در وضعیت پرش خود ضعفی دارند که باعث از دست رفتن تعادل میشود.
این از دست رفتن تعادل بسیار برهمزننده است، چون سوارکار را وادار میکند بیشتر به حفظ خودش فکر کند تا حفظ تعادل و ریتم در مرحله فرود پرش.
اگر در فرود تعادل نداشته باشید، یعنی در وضعیت بدنی شما مشکلی وجود دارد.
اگر در وضعیت شما مشکلی هست، معمولاً این مشکل به جایگیری نادرست ساق پا برمیگردد.
در بیشتر موارد، اگر وضعیت ساق پای خود را اصلاح کنید، کیفیت فرودتان پس از پرش نیز بهتر خواهد شد.
اسب شما باید در امتداد خط موانع، ریتمی کاملاً ثابت، منظم و یکنواخت را حفظ کند.
شمارش شما نیز باید ثابت، منظم و دارای ریتم باشد.
سوارکارانی که هنگام پرش با اسب دچار اضطراب و آشفتگی میشوند، معمولاً متوجه میشوند که شدت و زیر و بمی صدایشان بالا میرود.
بسیاری از سوارکاران، ریتم شمارش خود را تندتر میکنند تا جایی که دیگر صدایشان با گامهای اسب هماهنگ نمیماند.
در بسیاری از موارد، همین سوارکاران بعداً اسب خود را به تند رفتن متهم میکنند.
تمرین کنید که نگاهتان را روی شیء بعدی در مسیر حرکت اسب نگه دارید.
برای مثال، اگر با یورتمه به سمت یک چوب روی زمین میروید، از میان گوشهای اسب به چوب نگاه کنید تا زمانی که از میدان دیدتان خارج شود.
در مورد اسبهای جوان و سوارکاران کمتجربه، من از سوارکار نمیخواهم که پیش از رسیدن به چوب، گام اسب را تغییر دهد، زیرا میخواهم حس ابتکار عمل اسب بیدار شود.
چه اسب یک گام کمی بلند بردارد و چه پیش از چوب یک گام اضافه کند، در هر دو حالت برای من قابل قبول است.
اگر پایش به چوب بخورد، احتمال زیادی وجود دارد که از این تجربه یاد بگیرد و آن را تکرار نکند.
اگر همچنان روی چوبهای روی زمین پا بگذارد، پیشنهاد میکنم سوارکار به سراغ اسب دیگری برود، چون این یکی احتمالاً آنقدر باهوش نیست که روی موانع پیشرفت کند.
به هر شیء در مسیر اسب، بهترتیب نگاه کنید.
اگر قرار است با یورتمه از روی مجموعهای از چوبهای روی زمین عبور کنید و پس از آن به یک مانع برسید، ابتدا به نخستین چوب روی زمین نگاه کنید و سپس نگاهتان را روی مانع نگه دارید تا زمانی که آن هم از میان گوشهای اسب از دید شما خارج شود.
این کار به شما کمک میکند در تمرینهای ژیمناستیکی، خطی مستقیم را حفظ کنید و در عین حال زمانبندیتان را نیز بهتر پرورش دهید.
اگر مانع را نبینید، نمیتوانید گام اسب را ببینید.
این تمرینها بر کاوالتی تکیه دارند تا طول گام، سرعت و تعادل اسب شما را تثبیت کنند.
اگر پس از کاوالتی یک مانع قرار دارد، تا زمانی که اسب از آخرین چوب عبور کند با یورتمه نشستهـبرخاسته ادامه دهید، سپس بهآرامی نشیمن خود را روی زین پایین بیاورید.
این کار باعث میشود وقتی اسب از زمین جدا میشود، شما با پشت او در تماس باشید.
هنگام عبور از کاوالتی به جلو خم نشوید.
وقتی اسب برای پریدن از مانع از زمین جدا میشود، باید این حس را داشته باشید که جدوگاهش را به سمت سینه شما بالا آورده است.
در همه تمرینهای کاوالتی و پرش، اسب شما باید روی پاهایش چکمه محافظ یا بانداژ داشته باشد، زیرا هنگام یاد گرفتن هماهنگ کردن پاهایش ممکن است به آنها ضربه بزند.
در این ستون، بخشهایی از ژیمناستیک ۲ و ۳ را آوردهام.
برای یادگیری ژیمناستیک ۱ که شامل چهار تمرین کاوالتی است، اینجا کلیک کنید.
ژیمناستیک ۲
این تمرین معمولاً نخستین آشنایی اسب شما با پرش ژیمناستیکی است.
کار را با چهار چوب که بهصورت موازی روی زمین قرار گرفتهاند و با فاصله ۴ فوت و ۶ اینچ (۱٫۳۵ متر) از یکدیگر چیده شدهاند آغاز کنید و یک چوب دیگر را نیز در فاصله ۹ فوت (۲٫۷ متر) قرار دهید تا بخش A را تشکیل دهد (طبق نمودار زیر).
چند بار در مسیر رفت و برگشت یورتمه بروید تا فاصله میان چوبها را به اسبتان نشان دهید و ریتم و تعادل او را برقرار کنید.
سپس میتوانید تیر پنجم را در نقطه A بالا بیاورید تا یک مانع گرمکردن مناسب ایجاد شود.
ارتفاع این مانع معمولا ۱۸ تا ۲۴ اینچ، معادل ۴۵ تا ۶۰ سانتیمتر، خواهد بود.
حالا باید در یورتمه از میان کاوالتیها عبور کنید و به سمت تیر گرمکردن در نقطه A بروید.
این تمرین را چند بار تکرار کنید.
وقتی اسبتان در کاوالتی و پرش ژیمناستیک باتجربهتر شد، میتوانید تیر نقطه B را اضافه کنید و بهتدریج ارتفاع آن را بالا ببرید.
در شروع، ارتفاع تیر نقطه B را از تیر نقطه A بیشتر نکنید.
وقتی اسبتان الگوی گامها میان A و B را تشخیص داد، میتوانید بالا بردن ارتفاع تیر نقطه B را آغاز کنید.
اگر به روند پیشرفت اسب و سوارکار اطمینان داشته باشم، بهتدریج ارتفاع اجزای بعدی را بالا میبرم تا جایی که یکی از اجزا ۳ اینچ بالاتر از سطح مسابقهای اسب شما قرار بگیرد.
پیش از افزودن مانعها در یک خط ژیمناستیک، مانع قبلی را کوتاهتر کنید تا اعتمادبهنفس اسب حفظ شود.
وقتی از ژیمناستیک بهعنوان ابزار تمرینی استفاده میکنیم، میتوانیم با افزودن اجزا، تمرین را بلندتر یا پیچیدهتر کنیم، اما نباید ژیمناستیک را همزمان هم بلندتر و هم پیچیدهتر کنیم.
در نظر داشته باشید که بهترین معیار برای تشخیص سرعت افزایش ارتفاع مانعها، عملکرد اسب شماست.
اگر این نخستین تجربه اسب شما از پرش ژیمناستیک است یا تجربه محدودی از این نوع تمرین دارد، در نخستین نوبت تمرینی ۴ تا ۶ بار عبور از روی A و B کافی خواهد بود.
پس از یک روز کار سبک فلتورک، میتوانید بازگردید و این تمرین را تکرار کنید.
اگر به نظر میرسد اسب شما منظور تمرین را درک کرده و بهویژه آرامش، تعادل و نظم حرکتی خود را در طول تمرین حفظ میکند، میتوانید با افزودن یک چوب دوم در جفت پایه عقبی، B را به یک اکسِر تبدیل کنید.
برای شروع، اکسِر نباید از مانع عمودی قبلی بلندتر باشد و عرض آن هم فقط باید ۲ فوت باشد.
طبق روال معمول، وقتی اسب شما تمرین را درک کرد، ارتفاع و عرض مانع را میتوان تا ارتفاع و پهنای مسابقهای موردنیازِ قوانین آن سطح افزایش داد.
برای اینکه اسب شما هر دو چوب اکسِر را ببیند، مطمئن شوید چوب جلوییِ B همسطحِ چوب عقبی یا کمی پایینتر از آن باشد.
سپس باید این دو مانع را چندین بار بپرید؛ به این صورت که در ورود به A، چهار چوب زمینی را با یورتمه نشسته طی کنید، آرام پشت مانع عمودی فرود بیایید و با کانتر آرام از روی اکسِر عبور کنید.
پیش از آنکه افزایش ارتفاع و عرض اکسِر را آغاز کنید، چندین بار از روی اکسِرِ B بپرید.
من معمولا تلاش میکنم این مجموعه تکرارها را در حالی به پایان برسانم که آخرین مانع در اندازه و پهنایی تنظیم شده باشد که در سطح مسابقهای آن اسب موردنیاز است.
ژیمناستیک ۳
ژیمناستیک ۳ ادامه کاری است که در ژیمناستیک ۲ انجام شد و با ساختن یک مانع عمودی در B و افزودن یک اکسِر در فاصله ۱۹ فوتی (۶ متر) از مانع عمودیِ B شکل میگیرد.
ژیمناستیک ۳ را با برداشتن چوبها از روی B و C آغاز کنید.
در این حالت، همانند ژیمناستیک ۲ فقط پایههای باز، چهار چوب یورتمه و یک چوب روی زمین در A باقی میماند.
مثل قبل اسب خود را گرم کنید و در هر دو دست از میان چوبهای زمینی کار کنید.
همان روند ژیمناستیک ۲ را تکرار کنید تا زمانی که مانعها را در ارتفاعی راحت میپرید.
اگر مانع عمودیِ A را کمی بالاتر از سطح مسابقهای خود بالا بردهاید، پیش از افزودن یک چوب به B باید ارتفاع آن مانع را پایین بیاورید.
برای مثال، موانع را به این شکل بچینید: نخستین بار که با کل این توالیِ موانع روبهرو میشوید، بهتر است ارتفاع مانع A حدود ۲ فوت (۶۰ سانتیمتر)، مانع B حدود ۳ فوت (۹۰ سانتیمتر) و مانع C حدود ۳ فوت و ۳ اینچ (۱ متر) باشد؛ ضمن اینکه در شروع، مانع C باید بهصورت یک مانع عمودی چیده شود.
وقتی اسب شما آرام و بااعتمادبهنفس شد، مانع C را به یک اکسِر با ابعاد تقریبی ۳ فوت در ۳ فوت و ۳ اینچ تبدیل کنید.
هرچند برای موانع مختلف ارتفاعهایی پیشنهاد کردهام، اما شما باید ارتفاع مناسب برای اسب خودتان را تعیین کنید.
تنها راه اطمینان از درست بودن ارتفاع، این است که واکنشهای او را با دقت زیر نظر بگیرید.
اگر آرام و متعادل باقی بماند، در مسیر درست هستید.
اگر بیقرار شد و شروع به شتابزدگی کرد، ارتفاع آخرین مانعِ خط را کم کنید یا حتی آن را بردارید و کار را آرام، مرحلهبهمرحله و با نظم ادامه دهید تا دوباره تعادل ذهنی و جسمیاش را به دست بیاورد.
اگر احساس میکنید با بالاتر رفتن ارتفاع پرشها، اسبتان در حال از دست دادن اعتمادبهنفس است، ارتفاع موانع را کاهش دهید و عرض اکسِرها را کمتر کنید تا اعتمادبهنفس او برگردد.
فاصله بین این سه مانع بهگونهای است که از A تا B یک گام و از B تا اکسِرِ C نیز یک گام ایجاد میشود.
برای حفظ تعادل و نظم گامها تلاش کنید.
اگر اسب شما بیش از حد به B و/یا C نزدیک میشود، یک چوب روی زمین دقیقاً در نیمه فاصله بین A و B بگذارید و همین کار را دوباره بین B و C انجام دهید.
این کار باعث میشود اسب شما پس از A و B زودتر فرود بیاید و در نتیجه، پیش از رسیدن به B و C فاصله بیشتری برای کامل کردن گامش داشته باشد.
همزمان با بهتر شدن آمادگی بدنی اسب و نشان دادن نظم و تعادل، کار را ادامه دهید و بهتدریج ارتفاع و عرض موانع را بیشتر کنید.
این مطلب نخستینبار در شماره مه ۲۰۱۳ مجله پرکتیکال هورسمن منتشر شد.
منابع و پیوستها: