تجديل سيء ــ مرتخٍ، غير مرتب وفوضوي ــ يشتت الانتباه ويعطي الانطباع بأنك لا تهتم بكيفية تقديم حصانك.
التجديل يتعلق أكثر من أي شيء آخر بتوفير الحركة والعثور على الإيقاع.
لتحقيق تجديل جيد، يلزم التدريب؛ ولكن لا ينبغي أن يستغرق الأمر وقتًا طويلاً بحيث تشعر بالتعب والإحباط في النهاية.
الأمر الأساسي هو وجود طريقة منطقية وفعالة لا ترهقك.
في النهاية، ستدخل الذاكرة العضلية حيز التنفيذ وسيصبح التجديل بالنسبة لك عملاً غريزيًا.
في هذا المقال، سأشرح لك ليس فقط كيفية صنع تجديلات جميلة ومناسبة لحلقة هنتر لعُرف وذيل الحصان، بل أيضًا كيفية القيام بذلك بطريقة منظمة وفعالة.
الأدوات المطلوبة: خيوط: من المهم استخدام خيوط 100% أكريليك لأنها لا تتمزق.
الألياف الطبيعية السميكة مثل الصوف، تتفكك وتنقطع بسهولة؛ لذا تجنبها.
عادةً ما أستخدم خيوط أكريليك تريت تكس.
أحصل عليها من كلي وارد، الحائك السابق، من مجموعة آل درست أب.
يمكنك إرسال بريد إلكتروني له عبر alldressedupstyle@gmail.com.
لا تخف من استخدام الألوان، ولكن ضع في اعتبارك أن اللون يجذب الانتباه إلى العرف وقد يُظهر العيوب بشكل أكبر.
إذا لم تكن واثقًا بعد من جودة تجديلك، اختر لونًا قريبًا قدر الإمكان من لون عرف حصانك.
المشط: ليس من الضروري أن يكون أداة خاصة أو باهظة الثمن.
مشط بلاستيكي بطول 7 بوصات بسعر 2 إلى 3 دولارات بدون أسنان حادة مناسب تمامًا.
أحب شراء أمشاطي من ساليس بيوتي سابلاي، لأنها عادةً لا تنكسر بسهولة.
من الأفضل شراء مشط بمقبض ملون حتى تتمكن من العثور عليه بسهولة إذا سقط منك في الإسطبل.
شفرة آلة الحلاقة: شفرة كبيرة وقديمة لآلة الحلاقة مفيدة جدًا لتوحيد أو تقصير العرف دون تقليل كثافته.
المقص: مقص ذو شفرة حادة ضروري لقص الخيوط بدقة.
أربطه بخيط طويل أو شريط رقم المسابقة وأعلقه حول عنقي.
رباط الحذاء: أربط رباط حذاء حول منتصف الخيوط المقطوعة ثم أوصله بحزامي أو حلقة حزامي حتى أتمكن من سحب الخيوط بسهولة كلما احتجت أثناء التجديل.
سلم متدرج: يمكنك العثور على سلالم متدرجة رخيصة وقابلة للحمل في متاجر مثل هوم ديبو.
أحب استخدام سلم مع درجات على ارتفاعات مختلفة حتى أتمكن من الحفاظ على خط رؤية ثابت أثناء التجديل.
لا أريد الانحناء على رقبة الحصان.
أفضل أن أتمكن من النظر قليلاً إلى الأعلى لرؤية التجديلات.
إسفنجة و/أو بخاخ ماء: يفضل البعض استخدام أحدهما على الآخر لترطيب العرف.
استخدم ما يناسبك ويناسب حصانك بشكل أفضل.
إذا كان حصانك يخاف من صوت البخاخ، فمن الواضح أن الإسفنجة هي الخيار الأفضل.
كويك بريد: يساعد كويك بريد في تثبيت الشعر.
يمكنك استخدامه في زجاجة رش أو بإسفنجة.
خطاف لاتش: هذه الأداة، التي يمكن العثور عليها في متاجر مستلزمات الفروسية أو متاجر الحرف اليدوية، ترفع الجزء السفلي من التجديل من خلال الجزء العلوي منه (انظر الصورة 11، الصفحة 78).
همیشه خوب است یک عدد یدکی داشته باشید، چون هم به‌راحتی گم می‌شود و هم نسبتاً زیاد می‌شکند.
همچنین پیشنهاد می‌کنم روی دسته آن چسب نواری برزنتی با رنگ روشن بچسبانید تا اگر از دست‌تان افتاد، راحت‌تر پیدایش کنید.
سوزن بافت: این ابزار برای بالا کشیدن کاکل‌های جلویی ضخیم بسیار کاربردی است، اما اگر کاکل جلویی خیلی نازک و کوچک باشد، قلاب لچ هم ممکن است کارساز باشد.
سوزن‌های بافت و قلاب‌های لچی را که من استفاده می‌کنم، می‌توانید از کلی وارد سفارش بدهید.
من آن‌ها را به بندی دور گردنم می‌اندازم.
درز بازکن: برای باز کردن بافت‌ها به کار می‌رود و نخ را می‌بُرد، بی‌آنکه مو را قطع کند.
محافظ شست: من دستکش لاستیکی مکانیکی ۶ میلی‌متری می‌خرم و انگشت‌هایش را می‌بُرم.
بخش کف دستکش را دور می‌اندازم و از همان قسمت‌های انگشتی برای پوشاندن شست‌هایم استفاده می‌کنم تا از ایجاد آبسه زیر ناخن‌ها جلوگیری شود.
این محافظ‌ها همچنین اگر دست‌تان بریدگی داشته باشد یا ناخن‌تان شکسته باشد، از شما محافظت می‌کنند و بهتر از چسب‌زخم سر جای خود می‌مانند.
چراغ پیشانی: حتی در روشنایی روز هم مفید است و تفاوت زیادی در این ایجاد می‌کند که دقیقاً ببینید چه کاری انجام می‌دهید.
فقط حواس‌تان باشد اگر در حال بافتن یال اسب‌تان هستید، وقتی بالای گردن او ایستاده‌اید ناگهان آن را روشن نکنید که اسب نترسد.
رادیو: من هنگام بافتن به موسیقی گوش می‌دهم، چون آرامش‌بخش است و به نظرم به صبر و کل فرایند بافت کمک می‌کند.
همچنین فهرست‌های پخش درست می‌کنم تا بدون فشار تایمر یا زنگ هشدار، به‌شکلی ملایم زمان کارم را مدیریت کنم.
کلاه جیمیز (کلاه کشی برای محافظت و پوشاندن گردن و بافت‌ها) : وقتی بافت‌ها را تمام کردید، باید با پوشاندن آن‌ها ازشان محافظت کنید.
من فقط از برند جیمیز استفاده می‌کنم، اما معمولاً زیادی بلند هستند و به سوراخ‌های بینی اسب نزدیک می‌شوند.
من آن را یک یا دو بار تا می‌زنم تا درست زیر استخوان گونه اسب قرار بگیرد (به آخرین عکس در گالری عکس «بافتن کاکل جلویی» در پایین نگاه کنید).
آماده‌سازی برای بافت پیش از شروع بافت، نخ‌های‌تان را اندازه بگیرید و ببُرید.
به‌طور تقریبی، طول هر تکه نخ باید ۱۸ تا ۲۲ اینچ باشد.
تعداد تکه‌نخ‌هایی که نیاز دارید به ضخامت یال اسب‌تان بستگی دارد.
هرچه یال ضخیم‌تر باشد، به تکه‌های نخ بیشتری نیاز خواهید داشت.
من معمولاً یک کلاف نخ را یک‌جا می‌بُرم و تکه‌هایی را که استفاده نمی‌کنم برای نوبت بعد نگه می‌دارم.
چه تصمیم بگیرید همه نخ‌ها را یک‌باره ببُرید و چه نه، باید دست‌کم ۵۰ تکه آماده کنید تا وسط کار بافت مجبور نشوید برای بریدن نخ بیشتر توقف کنید.
به تجربه دیده‌ام که یک دفترچه یادداشت ۸ در ۶ اینچی معیار خوبی برای اندازه‌گیری است.
کلاسور سه‌حلقه‌ای یا پلنر هم مناسب است.
نخ را چند بار دور دفترچه یا کلاسور می‌پیچم، بعد آن را بیرون می‌آورم تا به شکل یک حلقه بزرگ از چندین رشته نخ دربیاید.
سپس یک سر آن را می‌گیرم، طوری که چند رشته نخ در دستم باشد، و سر دیگر حلقه را می‌برم تا چند تکه بلند نخ داشته باشم.
بعد بند کفش را دور وسط نخ‌های بریده‌شده گره می‌زنم و آن را به کمربند یا حلقه کمربندم می‌بندم.
یک بافت خوب ــ مرتب، تمیز و یکنواخت ــ به داور نشان می‌دهد که شما کارتان را بلد هستید.
یک بافت بد ــ شل، نامرتب و ژولیده ــ حواس‌پرت‌کن است و این تصور را ایجاد می‌کند که برای نحوه ارائه خود اهمیتی قائل نیستید.
قبل أن أبدأ، أجمع كل أدواتي: شفرة آلة الحلاقة، مشط، إسفنجة أو مرشة ماء، خطاف ذو قفل، إبرة نسج، مقص، خيط، كرسي صغير وراديو.
تأكد من أن الحصان واقف على أرض مستوية واحتفظ برأسه مرفوعًا بوضعه على قيود مزدوجة أو ربطه.
إذا سمحت له بسحب عنقه للأمام وللأسفل، فإن جلد العرف يتمدد وعندما يرفع عنقه مرة أخرى، تتكدس النسجات معًا.
إذا كنت تربط الحصان، قم أولاً بتوصيل قطعتين إلى ثلاث قطع من الخيط بحلقة الهالتر وثبت حبل القيادة بنفس الخيوط حتى إذا سحب بقوة للخلف، يتحرر.
إذا كنت تريد نسج عرف حصان صعب المراس أو قلق، اطلب من صديق أن يمسكه لك أو قم بالنسج في مكان تعلم أن الحصان يشعر فيه بالراحة.
على سبيل المثال، الحصان الذي يقف دائمًا برأسه في الزاوية الخلفية من صندوقه، قد يكون هناك أكثر راحة لنسج العرف.
أيضًا، ليس من الضروري أن تنهي كل النسج في جلسة واحدة.
إذا كنت تعمل مع حصان غير مستقر، خذ قسطًا من الراحة ثم عد وأكمل العمل.
قبل أن تبدأ، تأكد من أن عرف الحصان نظيف.
يمكنك استخدام أي شامبو عادي، لكن تجنب البلسم أو الشامبوهات التي تحتوي على زيوت عطرية لأنها قد تجعل العرف زلقًا جدًا للنسج.
ثم بتحريك يدك في العرف، تحقق من أن سمكه متساوٍ في جميع الأجزاء.
يجب أن يكون العرف الرقيق أقصر من العرف السميك.
إذا تركت العرف الرقيق يطول، سيبدو ضيقًا وضعيفًا.
فيما يتعلق بالعرف السميك، يجب أن تتذكر أن جذور العرف على الرقبة قد تكون بعرض 3 إلى 4 بوصات، لذا فإن هذا الجزء يشغل بعض الطول.
عدد نسجات العرف يعتمد على كل حصان.
الحصان الأرق بجذور عرف رقيقة ــ حيث يلتقي الشعر بالجلد ــ وشعر رقيق، يجب أن يكون لديه نسجات أصغر لتناسب مع رقبته وجسمه؛ والعكس، العرف الكبير والسميك يحتاج إلى نسجات أكبر.
على حصان كبير بعرف سميك، النسجات الصغيرة جدًا ليست مناسبة؛ مظهرها يصبح مثل الزبيب!
إذا كان عرف الحصان خشنًا وسميكًا، فإن قطر كل شعرة يكون أكبر وأعرض؛ لذا يجب أن تكون النسجات أكبر.
استخدام حزم شعر أوسع يجعل النسج أكثر سمكًا.
يجب أن تحاول جعل كل النسجات بنفس السمك وللقيام بذلك، احتفظ بحجم حزم الشعر متساويًا في جميع النسجات.
أقوم بنسج كل ما أستطيع من العرف.
لا أؤمن بتقصير مسار اللجام، لأنه في كل مرة يتم ترتيب عرف الحصان، يصبح ذلك الجزء أقصر وأقصر وبالتالي يتأخر أول نسج بشكل مفرط.
أواصل النسج حتى قرب الكاهل.
من المهم أن تقف مباشرة أمام الجزء الذي تعمل عليه.
أثناء النسج، تأكد من أنك لم تنحنِ إلى جانب واحد، لأنك دون وعي ستجعل النسج مائلًا.
الخيول دائمًا في حالة حركة.
من المهم أن تتحرك معهم بتحريك كرسيك الصغير؛ ليس فقط للحفاظ على النسجات مستقيمة ومباشرة، ولكن أيضًا لتجنب الضغط الزائد وغير الضروري على جسمك، خاصة ظهرك.
تذكر، النسج يعتمد تمامًا على الممارسة.
قد تحتاج إلى التكرار مرارًا وتكرارًا حتى تعتاد يدك على العمل.
فيما يلي، 20 خطوة بسيطة لإنشاء نسجات جميلة بأسلوب هانتر: 1.
أنا أستخدم شفرة آلة الحلاقة لقص أطراف العُرف؛ فقط حوالي سنتيمتر واحد من الأسفل، حيثما كان ذلك ضروريًا.
لأن الأسنان مسننة، فإن حافة الشعر لا تُقص بشكل مستقيم وموحد مثل المقص.
عند تخفيف العُرف أكون دائمًا حذرًا جدًا حتى لا أتعجل.
من الأفضل دائمًا أن تكون حذرًا وألا تقص العُرف بشكل مفرط.
يمكن دائمًا تقليل المزيد من الشعر، ولكن لا يمكن إضافته مرة أخرى.
٢.
يجب أن يكون العُرف قريبًا من مؤخرة العنق والكتف أرق وأقصر، ويبقى سميكًا في الجزء الأوسط.
السبب في ذلك هو أن جلد رأس الحصان يكون طبيعيًا أضيق في الأعلى والأسفل وأعرض في منتصف العنق؛ وتريد أن يعكس العُرف هذا الشكل أيضًا.
٣.
أستخدم خيطًا أزرق فاتح لكي يظهر بشكل أوضح في الصور، رغم أنني لا أستخدم مثل هذا اللون على العُرف في الحالة العادية.
أبدأ من مؤخرة العنق وأتجه نحو الكتف.
لقد بدأت في نسج هذا العُرف، لكن الصور التي تُلتقط في منتصف العنق تُظهر عملية النسج بشكل أفضل.
أبدأ بترطيب العُرف قليلاً بإسفنجة مبللة أو محلول كويك بريد، لكي يكون أسهل في الإمساك به وأقوم بترطيب خصلات الشعر تدريجيًا أثناء العمل.
تأكد من أن الماء ليس كثيرًا لدرجة أنه يتسرب من عنق الحصان.
قد يتسبب ذلك في أن يهز الحصان رأسه وعنقه، مما يجعل النسج أصعب.
٤.
لأنني أستخدم اليد اليمنى، أستخدم مشطًا في يدي اليمنى لفصل جزء من العُرف للنسج وأمسك بنهاية العُرف بيدي اليسرى.
ثم أدخل المشط في الجزء الزائد من العُرف لكي لا يعيق عملي.
أقسم هذا الجزء إلى ثلاثة أجزاء متساوية؛ أمسك الجزء الأيمن بين إبهام اليد اليمنى وجانب السبابة، والجزء الأيسر بين إبهام اليد اليسرى وجانب السبابة.
أبقي الجزء الأوسط بعيدًا عن مسار العمل بإصبعي الأوسط من اليد اليمنى.
٥.
لأول لفة، أمرر الجزء الأيمن فوق الجزء الأوسط؛ لذلك يصبح الجزء الأيمن الآن الجزء الأوسط والجزء الأوسط السابق يصبح الجزء الأيمن.
ثم، أمسك الجزء الأيمن الجديد من الشعر بيدي اليمنى، ولللفة الثانية، أمرر الجزء الأيسر فوق الجزء الأوسط الجديد.
الآن أصبح ذلك الجزء الأيسر هو الجزء الأوسط الجديد.
أثناء النسج، أستخدم إبهامي لتسوية وترتيب الجزء العلوي من الجزء الذي تم نسجه حديثًا.
في اللفتين الأوليين، أمرر فقط أجزاء النسج فوق بعضها البعض.
يجب أن يكون هناك بعض الشد، ولكن ليس لدرجة أن يضغط على جذور الشعر.
إذا لم تقم بفصل أجزاء العُرف بالتساوي، فسيكون ذلك واضحًا تمامًا حتى اللفتين الأوليين.
عادةً ما يحتوي النسج العادي من الأعلى إلى الأسفل على حوالي ٢٣ لفة، ولكن هذا العدد يختلف حسب العُرف.
٦.
حوالي ثلثي الطريق نحو الأسفل، أو تقريبًا في اللفة الثالثة عشرة، أضيف الخيط.
السبب في أنني أنتظر حتى اللفة الثالثة عشرة هو أنني أريد فقط أن يظهر الخيط في الجزء المركزي العلوي من النسج النهائي؛ وهو ما يخلق خطًا مستقيمًا على طول العنق.
لإضافة الخيط، أمسك النسج بيدي اليسرى وأدخل الخيط بيدي اليمنى من تحت النسج.
لذلك في بداية العمل، يصبح الخيط جزءًا من خصلات الشعر اليمنى واليسرى.
هذه المرحلة صعبة بالنسبة للكثيرين، لأنهم لا يدركون أن الخيط يصبح فقط جزءًا من الشعر ويحاولون الاحتفاظ به بشكل منفصل.
لا حاجة لذلك.
إن اللف هو ما يجعل الخيط جزءًا من النسج، وليس الإمساك به بإحكام.
قد يتطلب هذا الجزء بعض التدريب.
فقط صبور باشید و تلاش کنید حس آن را پیدا کنید.
۷.
حدود پیچ بیست‌وسوم، بافتن را متوقف کنید.
در این مرحله باید به انتهای یال نزدیک شده باشید.
اگر هنوز مقدار زیادی یال باقی مانده، باید بافت را باز کنید و یال را کوتاه‌تر کنید، اما باز هم هرگز آن را نبرید.
وقتی به انتها می‌رسم، در سمت راست یک حلقه درست می‌کنم؛ چون راست‌دست هستم، فرد چپ‌دست باید حلقه را در سمت چپ درست کند.
بخش نخِ سمت راست را روی بافت می‌خوابانم و با همان قسمت، زیر بافت را دور می‌زنم و در انتهای بافت با آن یک گره ایجاد می‌کنم.
۸.
سپس دو تکه نخ را در پایین بافت به هم گره می‌زنم؛ درست مثل بستن بند کفش.
این کار را برای همه بافت‌ها انجام می‌دهم.
این گرهِ پایین در نهایت به داخل کشیده می‌شود و کمی در بالای بافت دیده خواهد شد.
۹.
از نظر سلیقه شخصی، هنگام بافتن، نخ آویزانِ بافت‌های تمام‌شده را از زیر هالتر رد می‌کنم یا شل به هم می‌بندم تا نخ برای اسب آزاردهنده نباشد و از جل‌ودستم هم کنار بماند.
این کار فقط یکی دو ثانیه بیشتر زمان می‌برد، اما برای اسب حساس خیلی کم‌دردسرتر است.
۱۰.
حتماً بافت را تا جای ممکن نزدیک جدوگاه ادامه دهید.
خیلی‌ها این بخش را بدون بافت رها می‌کنند.
به نظر من برای اینکه ظاهر کار کامل و آراسته باشد، مهم است که یال به‌طور کامل بافته شود.
۱۱.
وقتی تمام یال اسب را بافتید، نوبت بالا کشیدن بافت‌هاست.
باید در بالای هر بافت یک «وی» دیده شود.
ابتدا قلاب زبانه‌دار را از بالای این «وی» در جهت گردن وارد می‌کنم و دو تکه نخِ پایین بافت را داخل حلقه قلاب می‌اندازم.
سپس از بالای بافت، قلاب را از داخل این «وی» عبور می‌دهم تا مطمئن شوم بافت صاف می‌ماند.
نخ و گره را از زیرِ بخش بالایی بافت عبور می‌دهم، اما نه بیشتر از آن.
اگر حس کردید قلاب داخل بافت گیر می‌کند یا به آن چنگ می‌اندازد، یعنی داخل «وی» نیستید و به کنار زده‌اید.
اگر مجبور شدید زور وارد کنید، قلاب را بیرون بکشید و دوباره امتحان کنید تا آزادانه سر بخورد.
۱۲.
به گره تکیِ پایین بافت دقت کنید که اینجا در مرکز «وی» دیده می‌شود.
۱۳.
پیش از آنکه به مرحله بعد بروم، با قلاب زبانه‌دار نخ را در تمام طول یال به بالا می‌کشم.
۱۴.
وقتی مستقیم به جلوی بافت نگاه می‌کنم، دو تکه نخ را به جلوی بافت می‌آورم، گره را شروع می‌کنم، می‌گذارم نخ داخل یک «وی» جا بیفتد و آن را می‌کشم تا در مرکز بافت، داخل همان «وی»، قرار بگیرد.
۱۵.
با گرفتن نخی که از «وی» بالای بافت بیرون زده، بافت را بالا می‌کشم.
بعد هر دو تکه نخ را در دو طرف بافت قرار می‌دهم.
۱۶.
در گام بعدی، دو تکه نخ را زیر بافت به‌صورت ضربدری رد می‌کنم و هر پف اضافه یا تار موی پراکنده را هم داخل کار می‌گیرم.
۱۷.
انگشتانم به جایی اشاره می‌کنند که می‌خواهم گره بعدی‌ام قرار بگیرد: در مرکز بافت، دقیقاً جا گرفته در بخش «وی»شکل پیچ.
۱۸.
در این مرحله، سفت‌کردن گره دور بافت اشکالی ندارد، چون دیگر به پوست سر کشش وارد نمی‌کند.
برای محکم‌کردن گره، دو تکه نخ را در دو جهت مخالف می‌کشم.
هم‌زمان، با شستم نخ را در قسمت «وی»شکل پیچ در جای خود قرار می‌دهم و پایین بافت را به سمت گردن فشار می‌دهم.
۱۹.
بعد، دو تکه نخ را به پشت بافت می‌برم و یک گره دیگر می‌زنم و برای سفت‌شدن، نخ را به‌صورت مورب روی بافت می‌کشم.
سپس برای اطمینان، یک گره دوم هم می‌زنم.
باز هم در این مرحله باید کار سفت باشد.
نگران نباشید؛ این کار پوست سر اسب را نمی‌کشد و برای او ناراحت‌کننده نخواهد بود.
۲۰.
حالا با قیچی‌ام که تیغه‌ای بسیار تیز دارد، نخ اضافه را از بافت‌های تمام‌شده می‌برم و حتماً هنگام برش، کشش نخ را حفظ می‌کنم.
برش را نزدیک گره انجام دهید، اما نه آن‌قدر نزدیک که نخ از هم باز شود.
در پایان هم هر تار موی بیرون‌زده یال را مرتب می‌کنم.
این‌ها باید بسیار کم باشند؛ در حالت ایده‌آل، در هر بافت بیش از ۵ تار مو نباشد، اما اگر ناچار شدید کمی بیشتر کوتاه کنید، باز هم اشکالی ندارد.
این تنها زمانی است که کوتاه‌کردن یال قابل قبول است.
بافتن باید لذت‌بخش باشد من کاملاً معتقدم که افراد باید از بافتن لذت ببرند و آن را به سلیقه خودشان انجام دهند.
از استفاده از رنگ نترسید.
البته یادتان باشد به‌کاربردن رنگ کمی حرفه‌ای‌تر است، چون توجه زیادی را به یال جلب می‌کند و ممکن است ایرادها را هم بیشتر نشان دهد.
نخ سرمه‌ای همیشه یکی از پایه‌های وسایل کار من است، حتی برای کلاس‌های محافظه‌کارانه؛ همین‌طور نخ آبی سنگی که برای یال‌های سفید واقعاً ضروری است.
جنی ویگلیانو دوست دارد در بافتن خلاقیت و سرگرمی را حفظ کند و به مشتریانش کمک می‌کند برای مناسبت‌ها و تعطیلات، جزئیات شاد و متفاوتی اضافه کنند؛ مثل این بافت با تم روز ولنتاین.
من دوست دارم با استفاده از نخ‌های رنگی و درخشان برای تم‌ها یا مناسبت‌های مختلف، به مشتریانم کمک کنم متفاوت دیده شوند؛ حتی در صورت مناسب‌بودن شرایط، روبان براق یا دکمه هم اضافه می‌کنم تا جلوه‌ای ظریف و خوش‌سلیقه ایجاد شود.
معمولاً ترجیح می‌دهم این تزئینات را در یک‌سوم بالایی یال قرار بدهم.
بافتن کاکل پیشانی بافتن کاکل خیلی شبیه بافتن یال است.
تفاوت اصلی این است که این بار باید یک بافت فرانسوی بزنید.
اگر اسب‌تان سرش را ثابت نگه نمی‌دارد، از یک دوست بخواهید او را نگه دارد یا یک لید روپ به هالترش وصل کنید و برای ثابت نگه‌داشتنش آن را بین زانوهای خود قرار دهید.
در اینجا ۱۰ مرحله برای درست‌کردن یک بافت بی‌نقص برای کاکل آمده است: ۱.
ابتدا کاکل را همان‌طور که یال را خیس می‌کنم، مرطوب می‌کنم؛ با یک اسفنج خیس یا کوئیک برید، و بعد در بالای کاکل یک فرق افقی باز می‌کنم.
اندازه هر بخش از کاکل در دو طرف این فرق به پرپشتی کاکل بستگی دارد؛ بعضی‌ها به کوچکی یک تمبر پستی هستند و بعضی‌ها به بزرگی یک موز.
برای کاکل کوچک، بخش کوچک بگیرید و برای کاکل بزرگ و پرپشت، بخش بزرگ‌تر.
۲.
بعد این بخش از یال را به سه قسمت جدا می‌کنم.
سپس درست مثل بافت معمولی، پیچ اول را با رد کردن بخش راست از روی بخش وسط می‌زنم و پیچ دوم را با رد کردن بخش چپ از روی بخش وسط.
بعد در پیچ سوم، شروع می‌کنم به اضافه‌کردن موهای آزاد از قسمت پایینی کاکل؛ یک دسته کوچک مو از سمت راست برمی‌دارم و داخل بافت می‌آورم، بعد یک دسته کوچک از سمت چپ و آن را هم وارد بافت می‌کنم.
۳.
وقتی همه بخش‌های آزاد وارد بافت شدند، کار را مثل یک بافت معمولی تمام کنید و در حدود دوسوم مسیر، نخ را زیر بافت اضافه کنید.
در انتهای بافت، قطعه سمت راست نخ را دور زیر بافت حلقه کنید و محکم بکشید.
سپس با هر دو سر نخ، درست همان‌طور که برای یال انجام دادید، در پایین یک گره بزنید.
۴.
به‌جای اینکه برای بالا کشیدن بافت کاکل مثل یال از قلاب لچ استفاده کنم، از سوزن بافت استفاده می‌کنم.
اگر اسب شما کاکل خیلی کوچکی دارد، شاید قلاب لچ جواب بدهد، اما گاهی گیر می‌کند؛ در حالی که سوزن بافت گیر نمی‌کند و صاف می‌ماند.
درست مثل یال، شکل «وی» را در بالای بافت پیدا کنید.
من الأعلى، اعمل وادخل إبرة الحياكة مع فتحة الإبرة إلى الأسفل، داخل "في" وتحت الحياكة.
يجب ألا تشعر بأي مقاومة؛ إذا شعرت، فهذا يعني أنك تقوم بالعمل بشكل خاطئ.
٥.
أمرر الخيط من فتحة الإبرة.
٦.
ثم أسحب الإبرة برفق إلى الأعلى وأرفع الحياكة بلطف حتى تخرج الإبرة تمامًا ولا يكون الخيط داخل فتحة الإبرة.
سيبقى قطعتان من الخيط خارج "في" من الأعلى.
احرص على عدم سحب الحياكة أكثر من اللازم، لأنه سيكون من الصعب إخراجها لاحقًا.
اترك جزءًا منها خارجًا لتتمكن من الإمساك بشيء.
٧.
في الخطوة التالية، أمرر الإبرة بشكل أفقي من الأذن اليسرى إلى الأذن اليمنى، من أعلى الحياكة.
يجب أن تكون فتحة الإبرة بارزة نحو الأذن اليمنى.
٨.
ثم آخذ قطعة الخيط من الجانب الأيسر، أضعها داخل فتحة الإبرة وأسحب الإبرة من نفس المسار الذي دخلت منه لتثبيت الحياكة في مكانها.
للحفاظ على التماثل، يمكن القيام بنفس العمل على الجانب الأيمن، لكنني عادةً ما أقوم فقط بالجانب الأيسر.
٩.
ثم أقوم بعمل ثلاث عقد واضحة ومشدودة على الجزء العلوي.
أقوم بهذه الثلاث عقد لأتمكن من قص الخيط بالقرب من الحياكة دون القلق من فتح الحياكة، وفي نفس الوقت لا يبقى خيط زائد في الأعلى.
١٠.
عندما ينتهي الحياكة، أستخدم دائمًا قبعة الحماية من ماركة جيميز لحماية الحياكة.
كما أرفع جزءًا من قبعة جيميز الذي يقع بجانب الفم وفتحة الأنف للحصان إلى ما تحت عظمة الوجنة مباشرة.
فتح الحياكة يشبه تمامًا عندما تقوم بحياكة عرف الحصان، تأكد من أن الحصان واقف على سطح مستوٍ واستخدم كرسيًا.
عندما تنظر إلى عرف الحصان، يجب أن تتمكن فقط من رؤية الخيط في أعلى جزء من الحياكة وفي مركز الحياكة.
١.
باستخدام مفك، أقوم بعمل قطعتين في الخيط.
أولاً، أرفع الحياكة قليلاً لأتمكن من قطع جانب الحياكة؛ لا يجب أن تقطع من الجزء الأمامي.
ثم أفتح الحياكة لتتدلى وأقطع العقدة السفلية، مع الحرص على عدم قطع الشعر.
٢.
ثم بلل العرف تمامًا باستخدام الإسفنجة حتى لا يصبح الشعر مموجًا أو سيئ الشكل ويخرج الخيط بسهولة.
الهدف الرئيسي هو عدم إلحاق الضرر بالشعر.
٣.
أخرج الخيط من العرف بأصابعي.
أفتح أيضًا مقدمة العرف بنفس الطريقة.
آمل أن تساعدك هذه النصائح والتعليمات خطوة بخطوة في تجهيز حياكة جميلة واحترافية لعرض الحصان التالي.
عن جيني فيغليانو جيني فيغليانو تعمل كمحترفة في حياكة العرف والذيل لأكثر من ٢٥ عامًا في مستوى الدائرة "إي".
لقد عملت مع مدربين بارزين من بينهم سكوت ستيوارت، جينيفر باورزاكس، آن كورسينسكي ورالف كاريستو.
حصلت فيغليانو على جائزة الحياكة ثلاث مرات في العرض الوطني للخيول آل-تك في كنتاكي ومرتين في عرض الخيول براندي-واين في بنسلفانيا.
تم نشر هذا المقال لأول مرة في عدد خريف ٢٠١٩ من مجلة Practical Horseman.
المصدر: Practical Horseman – Health