فواید سوارکاری برای کودکان؛ از اعتمادبه‌نفس تا مهارت‌های زندگی
هر کسی که از کودکی با اسب‌ها بزرگ شده باشد، احتمالاً می‌گوید سوارکاری خیلی بیشتر از فقط یاد گرفتنِ نشستن روی زین به او آموخته است. فواید سوارکاری برای کودکان بسیار فراتر از یادگیریِ درست نشستن در زین است.
اسب‌ها با خود مسئولیت، صبح‌های زود، چکمه‌های گِلی، روزهای سخت، موفقیت‌های کوچک و گاهی هم درس‌هایی نه‌چندان ملایم در فروتنی می‌آورند. برای کودکان و نوجوانان، این تجربه‌ها می‌تواند به پرورش مهارت‌هایی کمک کند که بسیار فراتر از باشگاه سوارکاری کاربرد دارند.
فواید سوارکاری برای کودکان می‌تواند شامل فعالیت بدنی، افزایش اعتمادبه‌نفس و فرصت‌هایی برای پرورش حس مسئولیت‌پذیری، مهارت‌های ارتباطی و توانایی حل مسئله باشد. به‌ویژه برای دختران کم‌سن‌وسال، محیط ورزش سوارکاری می‌تواند الگوهای زنانه قدرتمند و همچنین فرصت‌هایی برای مشارکت، رقابت و رهبری فراهم کند.
البته صرفاً سوار کردن یک کودک بر پونی، میان‌بری برای رسیدن به اعتمادبه‌نفس نیست. هر کودک با دیگری متفاوت است و محیط، آموزش و خودِ اسب یا پونی همگی اهمیت دارند. اما حضور منظم در کنار اسب‌ها می‌تواند فرصت‌های فراوانی برای آموختن مهارت‌هایی فراهم کند که در سراسر زندگی مفید هستند.
تقویت اعتمادبه‌نفس با کمک اسب‌ها
یادگیری سوارکاری می‌تواند چالش‌برانگیز باشد.
کودکی که در ابتدا از یورتمه رفتن به‌تنهایی اضطراب دارد، ممکن است ــ و در بسیاری از موارد هم همین‌طور می‌شود ــ چند ماه بعد با اعتمادبه‌نفس در مانژ سوارکاری کند یا برای یک سواری بیرون از مانژ راهی شود.
پیشرفت هم همیشه سریع رخ نمی‌دهد. سوارکاران باید تمرین کنند، اشتباه کنند و دوباره تلاش کنند.
همین دستاوردهای کوچک می‌تواند بسیار مهم باشد.
اعتمادبه‌نفس می‌تواند روی زمین هم شکل بگیرد. یاد گرفتنِ نزدیک شدنِ ایمن به اسب، گذاشتن هالتر، هدایت درست، تیمار کردن یا در نهایت زین و برگ کردن، به کودکان وظایف عملی می‌دهد که می‌توانند انجام مستقل آن‌ها را یاد بگیرند.
به‌جای آن‌که فقط به آن‌ها گفته شود توانمند هستند، این فرصت را پیدا می‌کنند که خودشان این توانایی را کشف کنند.
اسب‌ها مسئولیت‌پذیری را آموزش می‌دهند
مالکیت یا مراقبت از یک اسب خیلی زود یک درس مهم را یاد می‌دهد: اسب باید مراقبت شود، چه شما حوصله‌اش را داشته باشید چه نه. خوراک دادن، پر کردن سطل‌های آب، تمیز کردن باکس، تیمار، تمیز کردن تجهیزات و آماده شدن برای درس یا مسابقه، همگی به استمرار و نظم نیاز دارند.
برای سوارکاران کم‌سن‌تر، این کارها بدیهی است که باید متناسب با سن آن‌ها باشد و با نظارت مناسب انجام شود. با این حال، مشارکت در مراقبت روزمره از اسب می‌تواند به‌تدریج مسئولیت بیشتری را به آن‌ها معرفی کند.
این موضوع همچنین به کودکان کمک می‌کند درک کنند که سوارکاری فقط به همان یک ساعتی که روی زین می‌گذرانند محدود نمی‌شود.
پشت هر اسبی که سوار می‌شود، کارهای روزمره بی‌شماری قرار دارد که به مراقبت و رفاه آن کمک می‌کند.
یادگیری تاب‌آوری وقتی همه‌چیز طبق برنامه پیش نمی‌رود
ورزش سوارکاری فراز و نشیب‌های فراوانی دارد، اما همه چیز همیشه مطابق برنامه پیش نمی‌رود.
ممکن است یک سوارکار بخشی از آزمون درساژ را فراموش کند، مانعی را بیندازد، در اجرای یک تمرین مشخص به مشکل بخورد یا هفته‌ها برای هدفی تلاش کند که در روز مسابقه آن‌طور که باید محقق نمی‌شود.
و بعد نوبت خود اسب‌هاست.
آن‌ها موجوداتی زنده با شخصیت و واکنش‌های خاص خود هستند و همین یعنی حتی بهترین برنامه‌ریزی‌ها هم می‌تواند با سرعتی چشمگیر تغییر کند.
یاد گرفتنِ کنار آمدن با ناامیدی، بازنگری در آنچه رخ داده و بازگشت در روزی دیگر، می‌تواند به سوارکاران جوان کمک کند تاب‌آوری بیشتری پیدا کنند.
نکته مهم این است که تاب‌آوری نباید به این معنا باشد که به کودکان گفته شود ترس را نادیده بگیرند یا صرف‌نظر از آنچه اتفاق افتاده، فقط «دوباره سوار شو». مربیگری خوب باید به سوارکاران جوان کمک کند پسرفت‌ها را درک کنند، اعتمادبه‌نفس خود را به شکلی درست بازسازی کنند و با سرعتی پیش بروند که برایشان مناسب است.
پرورش مهارت‌های ارتباطی
شما نمی‌توانید با کلمات برای اسب توضیح دهید چه می‌خواهید.
بنابراین سوارکاران باید شکل دیگری از ارتباط را یاد بگیرند؛ ارتباطی که به بدن، تعادل، کمک‌ها و رفتار آن‌ها مربوط است.
آن‌ها همچنین باید یاد بگیرند گوش بدهند.
تشخیص این‌که یک اسب آرام است، احساس ناراحتی می‌کند، گیج شده، ترسیده یا صرفاً متوجه خواسته مطرح‌شده نمی‌شود، بخش مهمی از تبدیل شدن به یک سوارکار دقیق و فردی آگاه در کار با اسب است.
در محیط باشگاه سوارکاری، کودکان با آدم‌ها هم در ارتباط هستند. جلسات آموزش سوارکاری، فعالیت‌های پونی کلاب، مسابقات و زندگی روزمره در باشگاه سوارکاری می‌تواند شامل مربیان، دیگر سوارکاران، والدین، مسئولان و افراد حرفه‌ای باشد.
همه این‌ها فرصت‌هایی برای رشد مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی بیرون از کلاس درس ایجاد می‌کند.
حل مسئله و تفکر مستقل
اسب‌ها توانایی چشمگیری در بر هم زدن برنامه الف دارند.
هرچه سوارکاران باتجربه‌تر می‌شوند، کم‌کم یاد می‌گیرند وقتی چیزی جواب نمی‌دهد چگونه واکنش نشان دهند، نه این‌که فقط همان کار را بارها تکرار کنند.
چرا اسب تمرین را متوجه نمی‌شود؟ آیا سوارکار علائم متناقض می‌دهد؟ آیا لازم است چیزی تغییر کند؟ آیا دلیل جسمی‌ای وجود دارد که باعث شده اسب به مشکل بخورد؟
نباید از کودکان انتظار داشت بدون راهنمایی افراد باتجربه، مشکلات مربوط به رفاه اسب یا آموزش را حل کنند، اما آموزش درست می‌تواند آن‌ها را تشویق کند به این فکر کنند که چرا چیزی در حال رخ دادن است، نه این‌که فقط به آن‌ها گفته شود چه کار کنند.
این توانایی در ارزیابی یک موقعیت و در نظر گرفتن راه‌حل‌های مختلف، بسیار فراتر از ورزش سوارکاری هم کاربرد دارد.
فعالیت بدنی و وقت‌گذرانی در فضای باز
اسب‌سواری یک فعالیت بدنی است، اما کار و فعالیت مرتبط با اسب‌ها وقتی سوارکار از زین پایین می‌آید، به پایان نمی‌رسد.
راه رفتن در محوطه باشگاه سوارکاری، تیمار اسب، جابه‌جا کردن تجهیزات، انجام کارهای اصطبل و وقت گذراندن در فضای باز، همگی می‌توانند به یک سبک زندگی فعال کمک کنند.
پیش‌تر به فواید جسمی و ذهنی اسب‌سواری برای دانش‌آموزان پرداخته‌ایم؛ از جمله برخی از راه‌هایی که سوارکاری می‌تواند در کنار آموزش و زندگی دانشجویی و دانش‌آموزی قرار بگیرد.
برای کودکانی که چندان به ورزش‌های تیمی سنتی علاقه ندارند، اسب‌ها می‌توانند راه دیگری برای لذت بردن از فعالیت بدنی منظم فراهم کنند.
دوستی و احساس تعلق
برای بسیاری از سوارکاران نوجوان، جنبه اجتماعی دنیای اسب‌ها به همان اندازه خودِ سوارکاری اهمیت پیدا می‌کند.
مدارس سوارکاری، باشگاه‌های نگهداری اسب، باشگاه‌ها و نهادهای ورزش سوارکاری می‌توانند کودکانی را از مدارس و پیشینه‌های مختلف کنار هم قرار دهند؛ کودکانی که دست‌کم یک علاقه مهم مشترک دارند.
همین علاقه مشترک می‌تواند آغاز گفت‌وگو و شکل‌گیری دوستی‌ها را آسان‌تر کند.
البته هر محیط سوارکاری‌ای لزوماً به‌طور خودکار مثبت نیست. مراکز سوارکاری، باشگاه‌ها و مربیان مسئولیت مهمی دارند که فضایی پذیرا ایجاد کنند؛ فضایی که در آن حفاظت، رفاه اسب و رفتار محترمانه جدی گرفته شود.
الگوهای زنانه قدرتمند
یکی از جنبه‌های به‌ویژه جالب ورزش سوارکاری، حضور پررنگ زنان در سراسر این صنعت است.
سوارکاران جوان می‌توانند زنانی را ببینند که به‌عنوان سوارکار حرفه‌ای، مربی، دامپزشک، فیزیوتراپیست اسب، صاحب کسب‌وکار، روزنامه‌نگار، عکاس، پژوهشگر، مهتر و چهره‌های ارشد در نهادهای سوارکاری فعالیت می‌کنند.
در بالاترین سطوح چندین رشته سوارکاری نیز زنان و مردان به‌طور مستقیم با یکدیگر رقابت می‌کنند.
برای دختران جوانی که به اسب‌ها علاقه دارند، دیدن موفقیت زنان در ورزش و در گستره وسیع‌تر صنعت سوارکاری می‌تواند به گسترش درک آنان از مسیرهایی کمک کند که علاقه‌هایشان در نهایت ممکن است پیش رویشان بگذارد.
اسب‌ها می‌توانند کودکان را با شغل‌های آینده آشنا کنند
شیفتگی دوران کودکی به پونی‌ها لزوماً با بالا رفتن سن از بین نمی‌رود.
صنعت سوارکاری بسیار فراتر از سوارکار حرفه‌ای شدن است.
دامپزشکی، علوم اسب، تغذیه، فیزیوتراپی، زین‌سازی، مربیگری، مدیریت رویداد، رسانه، بازاریابی، عکاسی، پرورش اسب و کسب‌وکار تنها بخشی از مسیرهای شغلی مرتبط با اسب‌ها هستند.
حتی وقتی یک جوان در نهایت شغلی کاملاً بیرون از این صنعت را انتخاب می‌کند، مهارت‌هایی که از راه سوارکاری و مراقبت از اسب‌ها به دست آورده، همچنان می‌تواند برای او مفید باشد.
وقت‌شناس بودن، پذیرفتن مسئولیت، ارتباط روشن، کنار آمدن با ناکامی‌ها و کار کردن به‌عنوان بخشی از یک تیم، مهارت‌هایی نیستند که فقط به سوارکاری محدود باشند.
این‌ها مهارت‌های زندگی‌اند.
فراتر از یاد گرفتن سوارکاری
برای کودکانی که عاشق اسب‌ها هستند، زمانی که در باشگاه سوارکاری می‌گذرانند می‌تواند به بخشی مهم از فرایند بزرگ شدن آن‌ها تبدیل شود.
درس‌هایی که سوارکار روی زین می‌آموزد کم نیست، اما بسیاری از ارزشمندترین آموخته‌ها بیرون از زین شکل می‌گیرد: تمام‌کردن کارها پیش از رفتن به خانه، مراقبت از حیوانی که به شما وابسته است، کنار آمدن با زمانی که مشکلی پیش می‌آید و تجربه رضایتی که وقتی هفته‌ها تمرین سرانجام نتیجه می‌دهد به دست می‌آید.
سوارکاری قرار نیست به‌طور خودکار هر کودکی را به فردی بااعتمادبه‌نفس یا تاب‌آور تبدیل کند و نباید آن را جایگزین حمایت آموزشی، عاطفی یا حرفه‌ای مناسب معرفی کرد.
اما در محیطی مناسب، اسب‌ها می‌توانند چیزی به‌ویژه ارزشمند به جوانان بدهند: فرصت‌هایی برای پذیرفتن مسئولیت، حل مسئله، ساختن رابطه و کشف این‌که تا چه اندازه توانمند هستند.
منبع: Everything Horse