Wereldkampioenschap Aken; het viertal van Duitsland werd vierde

Wereldkampioenschap Aken: Vierde plaats voor het vierspanteam van Duitsland

Anna Sandmann werd de beste vertegenwoordiger van Duitsland en eindigde op de zesde plaats

Duitse rijders zijn niet ontevreden over hun prestaties, maar enigszins teleurgesteld over het eindresultaat; want het Duitse team eindigde als vierde op het wereldkampioenschap in Aken. Het verklaarde doel was om op het podium te eindigen, maar uiteindelijk moesten Christoph Sandmann, Anna Sandmann en Mareike Meyer genoegen nemen met de vierde plaats.

Toch werden er zowel in het teamonderdeel als individueel acceptabele prestaties geleverd door de Duitse vertegenwoordigers. Dit kwam ook tot uiting in de resultaten van de gecombineerde competitie; waar Anna Sandmann met een zesde plaats en een score van 165,48 de beste positie voor Duitsland noteerde. De basis voor dit resultaat was haar goede prestatie in de dressuur, die haar op vrijdag een vierde plaats opleverde. Na haar dressuuruitvoering zei ze: "Ik was een beetje nerveus, omdat ik niet wist hoe mijn paarden zouden omgaan met de sfeer in het stadion; het was erg lawaaierig in het stadion. Maar de paarden gingen geweldig met me mee en hadden een heel goede focus." Over haar prestatie in de marathon zei ze ook: "In de marathon waren ze ook geweldig. Misschien reed ik in het begin een beetje voorzichtig en verloor ik wat tijd," was haar beoordeling van het veldparcours waarin ze dertiende werd. Cobra, Fantast, Ivan en Musketier voltooiden de kegelfase zonder een bal te laten vallen en er werden slechts acht strafseconden aan hun score toegevoegd; een resultaat dat haar een achtste plaats opleverde. Ze legde uit: "Tussen het tweede en derde obstakel was er een kleine verstoring tussen mij en mijn paarden en dat kostte zeker wat tijd. Eerst moesten we weer het juiste ritme vinden en daarna verliep alles soepel."

Mareike Meyer eindigde het wereldkampioenschap op de achtste plaats met een score van 168,87. Na de dressuur stond ze op de zesde plaats en vervolgens, hoewel haar specialiteit dressuur is, voltooide ze een zeer goede marathon en werd daarin elfde; zo kon ze haar zesde plaats in het individuele klassement behouden. Maar haar verwachtingen van de kegelfase werden niet volledig waargemaakt: Friedolin, Rachiano, Zalando en Zazu voltooiden de eerste twee derde van het parcours soepel en foutloos, maar in het laatste derde vielen helaas twee ballen. Met de toevoeging van tijdsfouten viel deze succesvolle rijder uit Holstein, die al meerdere keren succesvol was in Aken, naar de achtste plaats in het algemeen klassement. Na afloop van haar ronde in de kegels zei ze: "Alles begon echt heel, heel goed, maar daarna hadden we die vervelende fouten; twee ballen vielen precies op het einde en dat was echt heel vervelend."

Het derde lid van het Duitse team, Christoph Sandmann, had hogere verwachtingen van zijn prestaties op het wereldkampioenschap.

Hij, die ook Europees vice-kampioen is, heeft vooral hoge verwachtingen van zichzelf.

Hoewel hij ook in de dressuur met een 9e plaats en in de marathon met een 15e plaats respectabele resultaten behaalde, maakte hij in de kegelfahren-sectie drie fouten door kegels omver te werpen en kreeg vervolgens ook een tijdstraf, waardoor hij in deze sectie op de 26e plaats eindigde.

Uiteindelijk eindigde hij met een score van 181,22 op de 13e plaats.

De bondscoach, Karl-Heinz Geiger, vatte na het wereldkampioenschap samen: "Alle rijders hebben zeer goede prestaties geleverd.

We hadden geen uitvallers.

Maar tegelijkertijd hadden we ook geen opvallende resultaten, en als je aan de top wilt staan, heb je zo'n schittering nodig.

We zijn erg goed in dressuur, maar op het terrein missen we nog een topkoets.

We moeten in dat deel weer beter worden; dan staan we weer op het podium."

Naast de drie teamrijders kwamen ook twee individuele rijders voor Duitsland in actie.

Georg von Stein uit Modautal in de deelstaat Hessen eindigde het wereldkampioenschap op de twaalfde plaats in het totaal met een score van 175,68.

Hij sprak vol lof over zijn paarden Darko, Javiero, Jerko en Playboy; dezelfde paarden die hij in de kegelfahren aan de koets had gespannen.

In de marathon prees hij vooral het jonge paard Oxford Tourhurst, bijgenaamd Doon, dat een belangrijke bijdrage leverde aan het behalen van de zevende plaats in deze proef.

Voor de tweede individuele rijder van Duitsland, Rene Ponsgen, werd het wereldkampioenschap min of meer in de buurt van zijn huis gehouden, omdat hij in Eschweiler woont.

Na de laatste proef zei hij met volle tevredenheid: "Voor mij ging alles echt heel goed."

Hij zei: "Ik had van tevoren gezegd dat ik hier een dressuur onder de 50 punten wilde hebben, wat me lukte (15e plaats), de marathon foutloos wilde voltooien en ook foutloos wilde blijven in de kegelfahren."

Maar in de kegelfahren ging niet alles ideaal; twee fouten door kegels omver te werpen plus een tijdstraf.

Hij zei: "Het was echt heel moeilijk, maar tegelijkertijd was het ook waardig voor een wereldkampioenschap. Uiteindelijk bleek het qua tijd moeilijker dan we dachten." Uiteindelijk eindigde hij op de 18e plaats in het gecombineerde klassement en was hij helemaal enthousiast over dit wereldkampioenschap: "Ik weet echt niet hoe ik dit in woorden moet uitdrukken; het was hier echt heel, heel geweldig. Ons team was geweldig, de paarden waren geweldig, ze deden elke dag hun werk, het weer was perfect, de toeschouwers hier zijn onbeschrijfelijk; de hoeveelheid aanmoediging die je hier krijgt, zelfs gisteren op het terrein en dan vandaag deze afsluiting in dit stadion."

De Nederlandse rijders behaalden hun dertiende gouden medaille op de wereldkampioenschappen met een score van 315,13; in alle edities van de wereldkampioenschappen is IJsbrand Chardon lid van het team geweest.

Ook dit jaar reed hij weer samen met zijn zoon Bram en Koos de Ronde.

Boyd Exell en Tor van den Berge uit Australië behaalden met een score van 317,25 de zilveren medaille.

Dit was een bijzondere prestatie, omdat de Australische rijders altijd maar met twee personen deelnemen en dus geen schrapresultaat kunnen noteren.

De bronzen medaille ging naar het Belgische team met een score van 325,52.

Boyd Exell werd voor de achtste keer wereldkampioen in de vierspanwedstrijden.

Deze Australische atleet heeft sinds 2010 onafgebroken deze titel behaald en wordt beschouwd als de maatstaf voor uitmuntendheid in de mensport.

De zilveren medaille ging naar Dries Degrieck uit België, die zijn werk beëindigde met een score van 148,85.

De bronzen medaille ging naar Chester Weber uit de Verenigde Staten, die een score van 156,77 noteerde.