Robert Whitaker با Vermento برای سومین بار قهرمان Al Shira’aa King George V Gold Cup شد

Robert Whitaker و Equine America Vermento در Hickstead تاریخ‌ساز شدند و به نخستین ترکیب تبدیل شدند که برای سومین بار و پس از بیش از نیم قرن، Al Shira’aa King George V Gold Cup را فتح می‌کنند.

از زمان Harry Llewellyn و Foxhunter که در سال‌های 1948، 1950 و 1953 این جام را بالای سر بردند، دیگر هیچ اسب و سوارکاری نتوانسته بود این گرندپری پنج‌ستاره را سه بار بگیرد؛ اما قهرمانان 2023 و 2025 امسال هم دوباره برنده شدند.

Robert و کره 13 ساله نریان Argento متعلق به Stephen و Caroline Blatchford، با ثبت سریع‌ترین دور از میان تنها دو دو‌مرحله‌پاک، بالاتر از Stephanie Maciera از Brazil با Novak De Kalvarie و Nicole Walker از Canada با Panter JVH ایستادند.

Robert گفت: «کمی احساساتی شدم.

«اینکه با او برای سومین بار این رقابت را می‌برم ــ او فوق‌العاده است.

فوق‌العاده.»

از میان 49 شرکت‌کننده، تنها پنج ترکیب توانستند مسیر دور نخست طراحی‌شده توسط Kelvin Bywater را بی‌خطا پشت سر بگذارند که Robert و Vermento نخستین آن‌ها بودند.

آن‌ها در این میدان که به‌خوبی می‌شناختند، نمایشی درخور ارائه کردند و هرچند Robert گفته بود انتظار دارد تعداد بی‌خطاها بیشتر باشد، سوارکاران یکی‌یکی در تله‌ها افتادند.

اشتباه‌ها در سراسر مسیر دیده می‌شد؛ هرچند ترکیب دو خندق و گیت‌های سفید بسیاری را به دردسر انداخت و هفت سوارکار از ادامه مسابقه انصراف دادند.

Robert و Vermento نخستین نفراتی بودند که وارد باراژ شدند و بار دیگر نشان دادند چرا در این رده چنین موفق بوده‌اند؛ از پرش قدرتمند و باز به مانع اول oxer گرفته تا پیچ تند و دقیق به سوی دو بخش باقی‌مانده ترکیب، و سپس گالپ مورب بی‌نقص به دور water باز و در نهایت مانع آخر.

پس از آن، Nicole و نریان 11 ساله خودشان وارد میدان شدند.

آن‌ها از پیش از خط شروع سریع و رو به جلو بودند، هر گردش را اندکی تیزتر می‌گرفتند و تا پیش از پیچ کنار آب از نظر زمانی جلوتر بودند.

اما کوچک‌ترین لغزش در پشت سر رخ داد ــ و به‌شکلی تلخ، آخرین ریل روی زمین افتاد.

Stephanie و نریان 13 ساله Bonne Chance Farm یک دور پاکِ زیبا و صیقل‌خورده را با اندکی زمان بیشتر از Robert پشت سر گذاشتند، سپس Jack Whitaker و Jack JL درخشانِ Candice Reilly دو مانع را انداختند.

در آخرین اجرا، Jessica Mendoza و Summerhouse در فرم بسیار خوبی به نظر می‌رسیدند، اما مانع سوم دیرتر فرو ریخت و آن‌ها در ادامه سه مانع دیگر را هم از دست دادند.

Robert گفت: «اینکه آن را برای سومین بار می‌برد، فوق‌العاده است.

«او در دور نخست خیلی خوب پرید و در باراژ هم من طبیعتاً نخستین نفر بودم که باید می‌رفتم.

می‌دانم این میدان بسیار بزرگ و باز است و انداختن یک مانع در آن آسان است، بنابراین فقط می‌خواستم یک دور خوب و مطمئن داشته باشم و این تصمیم جواب داد.

«او از وقتی اسب جوانی بود در اینجا پرش کرده و این میدان را مثل کف دستش می‌شناسد و فکر می‌کنم همین واقعاً کمک می‌کند.

در این مسیر عناصر زیادی وجود دارد؛ دو خندق، آب و دو گیت دردسرساز می‌شوند و وقتی می‌توانی آن‌ها را با خیال راحت بپری، بقیه مسیر آسان‌تر می‌شود.

او گفت: «می‌توانم تا آن مانع‌ها بروم و با اطمینان بدانم که او از پسش برمی‌آید، و همین تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند.»

Robert گفت دور jump-off او آن‌قدر سریع نبود که شاید انتظارش را داشت.

او گفت: «اما میدان بزرگ است و خیلی راحت می‌شود یک مانع را خراب کرد، و همین در نهایت به نفع ما تمام شد.

«او باورنکردنی است. او تاریخ‌ساز شده است.»

Stephanie از نخستین حضورش در All England Jumping Course بسیار راضی بود؛ او و Novak De Kalvarie نیز با ثبت دو راندِ چهارخطایی به Brazil کمک کردند تا درست بیرون از سکوها و در رده چهارم Nations Cup قرار بگیرد، و این بهترین نتیجه آن‌ها تاکنون در یک CSI5* grand prix بود.

او گفت: «اولین باری بود که اینجا می‌آمدم و Nations Cup فوق‌العاده‌ای داشتیم. من و این اسب داریم به این سطح عادت می‌کنیم؛ امسال پنج‌ستاره‌ها را شروع کرده‌ایم و او مدام بهتر و بهتر می‌شود.

«از او خیلی راضی‌ام، خیلی خوشحالم و واقعاً این نمایش و فضای مسابقه را دوست دارم؛ خیلی متفاوت است. از مقام دوم واقعاً خوشحالم.»

Nicole و Panter هم نسبتاً تازه‌وارد این سطح هستند و این بار نیز بهترین نتیجه grand prix خود را ثبت کردند؛ ضمن اینکه نخستین grand prix پنج‌ستاره اروپایی آن‌ها هم بود.

Nicole گفت: «این‌که بخشی از تاریخ Whitaker باشم فوق‌العاده است»، و افزود که با پیروزی Donald در سال 2024 با Millfield Collette، از سال 2022 به این سو King George V Gold Cup از دست خانواده Whitaker خارج نشده است. «این‌که پشت سر آن‌ها سوم شوم فوق‌العاده است، همین را می‌پذیرم!»

Nicole گفت آن لغزش جزئی بدشانسی بود و افزود: «گاهی شانس با شماست و گاهی سر می‌خورید، اما سطح اینجا خیلی خوب است. اسب من تلاش فوق‌العاده‌ای کرد و من به او خیلی افتخار می‌کنم. در نهایت برای مانع آخر یک گام بیشتر برداشتم، اما از او و مقام سوم‌مان بسیار خوشحالم. چهار سال است که او را دارم و با هم رشد کرده‌ایم، و این واقعاً چیز خوبی است.»

هفته‌ای شگفت‌انگیز

Nicole از حمایت chef d’equipe خود، «Captain Canada» Ian Millar، که 44 سال پیش آخرین‌بار به‌عنوان سوارکار در Hickstead حضور داشت، و همچنین مربی‌اش Gerry Mullins، که رینگ را مثل کف دستش می‌شناسد، قدردانی کرد.

او گفت: «هفته‌ای شگفت‌انگیز بود. تیم به‌شدت حامی یکدیگر است؛ بازگشت به اینجا بعد از 44 سال عالی است و اینجا واقعاً یک محل برگزاری نمادین و خاص است. واقعاً افتخار بزرگی بود که اینجا باشیم و برای همه ما تجربه‌ای بسیار لذت‌بخش و فوق‌العاده بود.»

Robert که از مالکان «فوق‌العاده» خود برای همه حمایت‌هایشان تشکر کرد، در کنار پدرش John به عنوان سه‌بار قهرمان King George V Gold Cup قرار گرفت؛ اما عمویش Michael هنوز از او جلوتر است.

او گفت: «Michael گفته که این عنوان را چهار بار برده است — پس من باید دوباره ببرمش، نه؟!»

مدیر Hickstead، Edward Bunn، با طعنه گفت که مردی که همه جام‌های مهم این مجموعه را حکاکی می‌کند، فکر می‌کند فقط Whitakersها هستند که اینجا به رقابت می‌پردازند.

او گفت: «ورزش فوق‌العاده‌ای بود. پنج دورِ پاک، 15 دور با چهار خطا. این هم گواهی بر کار تیم طراحی مسیر به رهبری Kelvin و Ben [Townley] است که چنین رقابت در سطح جهانی‌ای را رقم زدند، و فکر نمی‌کنم چیزی بهتر از این ببینید. از شما ممنونم، و سال آینده دوباره همدیگر را خواهیم دید. »