کهنهسربازان تنسی با کار کنار اسبها آرامش مییابند
در ایالت تنسی، وزارت امور کهنهسربازان آمریکا با بهرهگیری از روش آزموده و مؤثر درمان با اسب، به نتایج موفقیتآمیزی در بازتوانی دست یافته است.
این وزارتخانه بهتازگی بخشی از روایتهای موفقیت خود را از استفاده از قدرت درمانی اسبها برای مواجهه با آسیبهای روحی گذشته منتشر کرده است.
جوآن پارچتا یکی از کهنهسربازان بسیاری است که از «مرکز بازیابی با کمک اسب» با نام اختصاری «سرو» بهره بردهاند؛ برنامهای که در دانشگاه ایالتی میانی تنسی اجرا میشود.
ایده اصلی این برنامه آن بود که کهنهسربازان را از مرکز امور کهنهسربازان دره تنسی به این دوره بیاورند و از طریق تعامل و آموزش، به آنها درباره رفتارهای اسبها یاد بدهند.
کهنهسربازان همچنین از خلال پیشرفت خود در کلاس، شناخت بیشتری از خودشان پیدا میکنند؛ بخشی از این روند به این دلیل است که اسبها از نظر احساسی بهشدت نسبت به فرد هدایتکننده خود حساساند و برای آنکه کار با آنها ایمن باشد، فرد باید کمابیش در وضعیتی آرام قرار داشته باشد.
بر اساس اعلام «سرو»، اسبها بازتابدهنده فرد هدایتکننده یا سوارکار خود هستند و انعکاسی عینی از احساسات یک کهنهسرباز ارائه میکنند.
با این بازخورد، یک کهنهسرباز میتواند رفتارهای خود را بهتر ببیند، پردازش کند و برای عبور از آنها تلاش کند.
لی فریس که از سال ۲۰۲۳ بخشی از «سرو» بوده است، گفت: «این برنامه بهگونهای طراحی شده که با ایمنی کامل به کهنهسربازان کمک کند و آنها را برای غلبه بر برخی ترسهایی که ممکن است از حیوانات بزرگ یا اسبها داشته باشیم، تشویق کند؛ همچنین برای تقویت اعتمادبهنفس ما و اینکه دوباره یاد بگیریم به دیگران و به خودمان اعتماد کنیم.»
پارچتا که از سال ۲۰۲۴ در «سرو» حضور دارد، گفت: «اسب من، پنی، به من صبوری را یاد داد. او قضاوتگر نبود، اما از من انتظار داشت با اعتمادبهنفس سهم خودم را انجام بدهم. کارکنان، متخصص این کار بودند و وقت گذاشتند تا مطمئن شوند من اعتمادبهنفس لازم را پیدا کردهام.»
اعتمادبهنفس، صبوری و شجاعت، مهارتهای حیاتیای هستند که با خدمات «سلامت جامع» در وزارت امور کهنهسربازان همراستا به شمار میروند. «سرو» با بخش درمان تفریحیِ «سلامت جامع» همکاری میکند. این کلاس، کهنهسربازان را هم در بخش آموزشی و هم در نمایشهای عملی گامبهگام همراهی میکند.
آموزش تیمار، مراقبت و آشنایی با اسب، بخشی از هفتههای ابتدایی این برنامه ۱۰ هفتهای است. کهنهسربازان یاد میگیرند چگونه در حالی که سوار نیستند، اسبهای خود را به قدم حرکت دهند و هدایت کنند و سپس چگونه آنها را از میان موانع مختلف عبور دهند.
<<>>فارِس میگوید حرفهایبودن مربیان، فضایی فراهم کرد که او در آن با آرامش رشد کند.
او گفت: «یاد گرفتم به کارکنان اعتماد کنم؛ نه فقط چون متخصص بودند، بلکه چون با حوصله وقت میگذاشتند تا مطمئن شوند در مهارتهایی که یاد میگیرم اعتمادبهنفس دارم.
میتوانستم خودم باشم و نگران قضاوتشدن بهخاطر اشتباههایم نباشم.»
همه راههایی که مردم عادی از کهنهسربازان آمریکایی حمایت میکنند:
اگر هیچ چیز دیگری هم نباشد، بودن در دل طبیعت با کلاه کابویی به هر حال میتواند به شکلی کمککننده باشد.
سرو تنها برنامهای از این نوع در سراسر کشور است، اما احتمالاً به نمونههای بیشتری از این دست نیاز است. کهنهسربازان در همه سنین، از جمله کهنهسربازان جنگ جهانی دوم، در مقایسه با عموم مردم بهمراتب بیشتر در معرض خطر خودکشی قرار دارند.
روشهای درمان با حیوانات دهههاست بهعنوان بخشی از بازتوانی و درمان زندانیان به کار گرفته میشود؛ چنانکه جیانان همین اواخر گزارشی منتشر کرد درباره زندانیان بازداشتگاه فدرال لاس کروسس در نیومکزیکو که در کنار سگهایی که بهسختی سرپرست پیدا میکنند کار میکردند تا این حیوانات neglected and nervous را به موجوداتی قابلاعتمادتر و پذیراتر تبدیل کنند.
جیانان در سال ۲۰۲۳ گزارش داد که از «گوسفندهای درمانگر» در موارد افت سلامت روان در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان استفاده میشود. ایو تاک از رفتار شبیه سگ این حیوانات و توانایی آنها در بغلکردن پشمالو بهره میگیرد تا موانعی را که اعضای بیشازحد تحت فشار جامعه به دور خود کشیدهاند، از میان بردارد.
منابع و پیوستها: