کارزار تازه برای مقابله با افزایش موارد و تلفات بیماری علف اسب‌ها آغاز شد
پس از افزایش اخیر موارد ابتلا به بیماری چمن‌زدگی اسب‌ها، از جمله تلف شدن ۵ پونی از یک گله ۸ رأسی، یک فراخوان مهم برای تأمین بودجه به‌منظور کمک به ادامه مبارزه با این بیماری راه‌اندازی شده است.
«صندوق چمن‌زدگی اسب‌ها»، خیریه‌ای که بخشی از «بنیاد موردون» است، تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ تعداد ۷۴ مورد ابتلا به این بیماری را ثبت کرده بود؛ در حالی که این رقم در سال ۲۰۲۵، ۶۷ مورد بود.
این عارضه که باعث تغییرات تحلیل‌برنده در دستگاه عصبی مرکزی و خودمختار (غیرارادی) می‌شود، در حدود ۸۰٪ موارد مرگبار است.
بت ولز (Beth Wells)، پژوهشگر علمی این بنیاد، به هورس اند هاوند گفت امسال از نظر موارد گزارش‌شده، «سال واقعاً بدی» بوده است.
او گفت: «اما به‌نظر من ما فقط نوک کوه یخ را می‌بینیم.
فکر می‌کنیم موارد بسیار بیشتری از آنچه گزارش می‌شود وجود دارد.
اما بدون این گزارش‌ها، اصلاً نمی‌دانیم این موارد کجا رخ می‌دهند، در چه زمانی از سال اتفاق می‌افتند، چند مورد هستند، مربوط به چه نوع اسب‌هایی‌اند و این‌که زنده می‌مانند یا نه.»
دکتر ولز گفت گمان می‌رود افزایش موارد، ناشی از شرایط آب‌وهوایی غیرمعمول امسال باشد.
او گفت: «مواردی در جاهایی بروز می‌کنند که لزوماً انتظارشان را نداریم.
این موارد را در سواحل شرقیِ همیشگی، در اسکاتلند، در سراسر انگلستان تا کنت، و در تعداد قابل توجهی مناطق غربی‌تر می‌بینیم.
«این به آن معنا نیست که در غرب هرگز چمن‌زدگی وجود ندارد، چون موارد پراکنده‌ای هست.
اما به‌نظر می‌رسد با خوشه‌هایی از موارد حاد روبه‌رو هستیم که در آن‌ها همه اسب‌ها تلف می‌شوند.
یک خانم در جنوب‌غربی اسکاتلند تجربه‌ای وحشتناک داشت.
او پرورش‌دهنده است، پیش از این هرگز با این بیماری روبه‌رو نشده بود و در طول یک آخر هفته ۵ رأس را از دست داد.»
این بنیاد با همکاری یک اقلیم‌شناس، شرایط آب‌وهوایی‌ای را که می‌تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد مدل‌سازی کرده است؛ دمای بالای روز که با شب‌های سرد دنبال می‌شود، و خشکسالی طولانی‌مدت که پس از آن تغییر ناگهانی و رویش ناگهانی علف رخ می‌دهد.
او گفت پونی‌های هایلند خود را در منطقه‌ای پرخطر نگه می‌دارد، بنابراین هم مراقب وضعیت آب‌وهوا هست و هم در تمام طول سال در مرتع به آن‌ها یونجه می‌دهد.
او گفت: «هر چیزی که میکروبیوم را پایدار نگه دارد مفید است.
فرضیه این است که آب‌وهوا باعث رویش ناگهانی علف می‌شود؛ چیزی که احتمالاً میکروبیوم را بر هم می‌زند.
این موضوع می‌تواند در اتصالات محکم روده اختلال ایجاد کند و به‌طور بالقوه اجازه دهد هر چیزی وارد «بخش‌های درونی» بدن اسب شود؛ جایی که به دستگاه عصبی، نورون‌ها و دستگاه گردش خون دسترسی پیدا می‌کند.
«حس درونی من این است؛ بنابراین مهم‌ترین کاری که مالک می‌تواند انجام دهد، پایدار نگه داشتن میکروبیوم است.»
دکتر ولز هر روز تا جایی که بتواند پونی‌ها را برای استراحتی دور از چرا و با دسترسی به یونجه به داخل می‌آورد.
او مواد معدنی مهم برای عملکرد عضلات صاف را در جیره می‌گنجاند و اطمینان حاصل می‌کند اسب‌هایش رژیم غذایی متعادلی دارند، بدون آن‌که تغییر ناگهانی در آن ایجاد شود.
او گفت ارتباطی میان ایورمکتین و این بیماری نشان داده شده است؛ بنابراین اگر بر اساس آزمایش‌ها نیاز به کرم‌زدایی با این دارو باشد، توصیه می‌کند کرم‌زدایی تا زمانی که شرایط پرخطر فروکش کند، به تعویق بیفتد.
تمام ۳۸ مورد گزارش‌شده بین آوریل و ژوئن تلف شدند؛ موضوعی که دکتر ولز گفت «ویرانگری این بیماری» را نشان می‌دهد.
او گفت: «و ما نمی‌توانیم آن را درمان کنیم.»
«به همین دلیل است که پژوهش تا این اندازه اهمیت دارد.»
این صندوق، با تأمین مالی انجمن اسب بریتانیا، یک بانک زیستی از نمونه‌های بافتی اسب‌های مبتلا ایجاد کرده است تا این نمونه‌ها بررسی و با نمونه‌های اسب‌های سالم مقایسه شوند.
آن‌ها همچنین «ارگانوئید»ها، یعنی نسخه‌هایی از اندام‌های اسب که در آزمایشگاه از سلول‌های بنیادی پرورش داده می‌شوند، تولید می‌کنند که می‌توان از آن‌ها برای مدل‌سازی بیماری و انجام آزمایش‌ها استفاده کرد؛ اما این کار بسیار پرهزینه است.
او گفت: «این صندوق یک مؤسسه خیریه است و به کمک‌های مالی متکی است.
ما با جدیت زیاد پژوهش را پیش می‌بریم و کارزارهای گسترده جذب کمک مالی برگزار می‌کنیم.
از هر حمایتی از سوی مالکان اسب قدردانی می‌کنیم و همه‌چیز به تأمین مالی بستگی دارد؛ ما نیاز داریم پژوهش‌های مربوط به اسب‌ها به‌درستی تأمین مالی شوند، اما کاملاً مصمم هستیم.
ما به پاسخ‌ها خواهیم رسید، اما واقعاً کار ساده‌ای نیست.»
این کارزار که در ۱۱ سپتامبر آغاز شد، از مالکان می‌خواهد هر مبلغی که در توان دارند اهدا کنند.
سخنگوی این صندوق گفت: «ما به‌طور منظم از مالکان می‌شنویم که زندگی‌شان برای همیشه تحت تأثیر بیماری گرس سیکنس تغییر کرده است.
برای کسانی که اسب‌ها و پونی‌های محبوب خود را از دست داده‌اند، این تأثیر می‌تواند ویرانگر باشد.
ما همچنین شمار اندک موارد مزمنی را که با مراقبت پرستاری فشرده و رسیدگی متعهدانه دامپزشکی زنده می‌مانند، ارج می‌نهیم؛ موضوعی که این امید را زنده نگه می‌دارد که درک بهتر و درمان مؤثرتر می‌تواند تفاوتی واقعی ایجاد کند.»