پرنسس رویال از علاقه‌اش به اسب‌های سافک گفت

در شماره این هفته مجله هورس اند هاوند (۱۷ سپتامبر)، نگاهی از پشت صحنه به گاتکومب پارک استود منتشر شده است؛ جایی که پرنسس آن گله کوچکی از اسب‌های سافک را در کنار دیگر نژادهای کمیاب نگهداری می‌کند.

تولیس متسون (Tullis Matson)، بنیان‌گذار و مدیر استالیون ای‌آی، از این مرکز بازدید کرد تا با گله پرنسس رویال دیدار کند. او سال‌هاست به این نژاد علاقه‌مند است؛ علاقه‌ای که از پیوندی شخصی در خانواده‌اش آغاز شد و بعدها به بخشی مهم از مسیر حرفه‌ای او تبدیل شد.

او در جریان این بازدید دید که ویژگی‌های سنتی کاری این نژاد از اسب‌های سنگین همچنان به‌طور کامل کاربرد دارد و اسب‌های سافک چگونه در روایتی بسیار بزرگ‌تر از حفاظت ایفای نقش می‌کنند.

فعالیت تولیس برای بهبود چشم‌انداز پرورش این نژاد سافک که به‌شدت کمیاب و در معرض خطر است، به توسعه فناوری‌های تولیدمثلی کمک کرده است؛ فناوری‌هایی که بعدتر در برنامه‌های حفاظتی برای گونه‌های در معرض خطر، از جمله کرگدن‌های سفید و فیل‌ها، به کار گرفته شده‌اند.

تولیس در جریان بازدید از گاتکومب پارک، با این اسب‌ها سوارکاری کرد، آن‌ها را به ارابه بست و با آن‌ها هارو زنجیری کشید، سپس به پرنسس آن پیوست تا با چند مادیان او دیدار کند.

پرنسس گفت: «علاقه من به اسب‌های سافک واقعا از این دلخوری ناشی می‌شود که ما با خطری جدی فراموش می‌کنیم این اسب‌ها در کار کردن تا چه اندازه خوب بودند.»

او معتقد است این اسب‌های سنگین تاریخی هنوز هم جایگاه خود را دارند؛ از کار در املاک گرفته تا چوب‌کشی و دیگر کارهایی که در آن‌ها قدرت این اسب‌ها و اثرگذاری نسبتا سبک‌شان بر زمین می‌تواند یک مزیت باشد.

پرنسس افزود: «جاهایی هست که کار کردن با اسب‌ها تفاوت ایجاد می‌کند. آن‌ها آلودگی و به‌هم‌ریختگی کمتری ایجاد می‌کنند، مرتب‌تر هستند و می‌توانند در فضاهای کوچک‌تر کار کنند.»

با این حال، از نگاه تولیس، تضمین آینده این نژاد به فرصت‌های عملی و همچنین فناوری نوآورانه در پرورش نیاز دارد.

او می‌گوید: «این اسب‌ها، یعنی تبار مادری، آینده هستند. همین اسب‌ها بودند که به ما کمک کردند فیل‌ها و کرگدن‌ها را نجات دهیم.»

با سپاس از دی اند اچ که انجام گفت‌وگوی تولیس، سفیر این مجموعه، را در گاتکومب پارک تسهیل کرد.