هشدار درباره لامینیت: چرا علف صبح زود همیشه بیخطر نیست
بهدنبال مجموعه قابلتوجهی از پژوهشهای اخیر، پیشرفتهای تازه در تغذیه و مدیریت اسبها برای کاهش خطر لامینیت در حال انتشار است.
ماه گذشته در سیزدهمین کارگاه اروپایی تغذیه اسب در لیسبون، دانشمندان یافتههای جدیدی را که با همکاری شرکت خوراک اسب اسپیلرز انجام شده بود، درباره خطر لامینیت، مدیریت چرا و میکروبیوم اسب ارائه کردند.
آنها هشت ارائه درباره ۱۱ مطالعه داشتند که هفت مورد از آنها دیدگاههای تازهای برای کاهش خطر لامینیت و ارتقای درک از دستگاه گوارش و میکروبیوم اسب ارائه کرد.
این حجم گسترده از پژوهش، یافتههای ارزشمند و توصیههای عملی مهمی نیز برای مالکان به همراه داشته است.
«بسیار عالی است که چنین پژوهشهایی در حال انجام است»
کارن کومب، دامپزشک هورس اند هاوند
بیشتر موارد لامینیت با سطوح بالای انسولین در خون مرتبط است.
در بسیاری از موارد، این عارضه زمانی تحریک میشود که اسب بهاندازهای کربوهیدرات غیرساختاری (NSC) یا «نشاسته و قند» مصرف کند که سطح انسولین بالا برود.
نتایج نشان داد علف بهاره در طول روز و شب بهطور مداوم حاوی سطوح بالای NSC است؛ موضوعی که در اسبهای دارای اختلال تنظیم انسولین (ID) و همچنین برخی اسبهای فاقد ID، به سطوح بالای انسولین منجر شد.
در اواخر تابستان، سطح NSC در علف در ساعت ۷ عصر به اوج میرسید و در اوایل صبح به کمترین میزان خود میرسید.
پاسخهای انسولینی در اسبهای دارای ID نیز همین الگو را نشان داد.
انتقال از مرتع به محوطه خشکِ بدون علف و تغذیه با یونجه کمNSC، پس از ۲۴ ساعت در پنج مورد از شش اسب دارای ID مورد مطالعه، سطح انسولین را بهطور چشمگیری کاهش داد.
پوزهبندهای چرا ممکن است به کاهش پاسخ انسولینی در برخی اسبها کمک کنند، هرچند اثربخشی آنها میان اسبهای مختلف متفاوت است و ممکن است تحت تأثیر سطح NSC علف قرار بگیرد.
اد نولز، مدیر علوم و تغذیه در مارس هورسکر، شرکت مادر اسپیلرز، گفت: «از نظر توصیه عملی به مالکان اسب، این مطالعات نشان میدهد نباید تصور کنیم در دورههایی که سطح NSC علف همچنان بالاست، بیرونبردن اسب به مرتع در اوایل صبح همیشه بیخطر است.»
او افزود: «حتی اسبهایی که از نظر متابولیکی سالم هستند هم ممکن است هنگام چرا در مرتعی با NSC بالا، مقدار زیادی انسولین تولید کنند؛ در حالی که اسبهای دارای اختلال تنظیم انسولین، حتی وقتی سطح قند علف نسبتاً پایین است، باز هم ممکن است به محدودیت چرا نیاز داشته باشند.
«برای اسبهایی که بیشترین خطر را دارند، بهویژه در دورههای پرخطر مانند بهار و پاییز، ممکن است حذف کامل از مرتع ضروری باشد؛ در عین حال، راهنمایی دامپزشکی و آزمایشهای فردی همچنان ضروری است، زیرا اسبها میتوانند به یک علوفه یکسان واکنشهای بسیار متفاوتی نشان دهند.»
کارن کومب، دامپزشک هورس اند هاوند که در این مطالعات دخالتی نداشت، به هورس اند هاوند گفت پژوهش در این حوزه «بسیار بسیار مهم» است.
دکتر کومب گفت: «کنترل وزن در اسبها باید بسیار جدی گرفته شود و بسیار عالی است که چنین پژوهشهایی در حال انجام است تا شواهدی درباره بهترین مسیر اقدام در اختیار ما بگذارد.»
پت هریس، که هر هشت چکیده ارائهشده همراه با اسپلرز را بهصورت مشترک تدوین کرده بود، به هورس اند هاوند گفت اینها بخشی از مجموعه مطالعاتی هستند که در دانشگاه کنتاکی با همکاری دکتر آماندا آدامز انجام شدهاند و هدفشان ارائه توصیههای بهتر درباره میزان اناسسی است که باید در اختیار اسبها قرار گیرد؛ بهویژه برای اسبهایی که بهشدت دچار اختلال تنظیم انسولین هستند.
او گفت این کار به اسپلرز امکان داده است یک نقطه شروع راهنما ارائه کند تا افراد سپس بتوانند با دامپزشک و متخصص تغذیه روی آن کار کنند، اما تاکید کرد که هر اسب ویژگیهای فردی خودش را دارد.
دکتر هریس گفت: «اسپلرز با استفاده از این پژوهش توصیههای عمومی خوبی تدوین کرده که بسیار ارزشمند است و چند نقطه شروع مناسب به دست میدهد، اما ممکن است لازم باشد آن را متناسبسازی کنید و برای هر حیوان بهصورت فردی پایش را هم در نظر بگیرید، بهویژه اگر نگرانی وجود دارد.»
او پیشنهاد کرد برای مالکان اسبهایی که درباره سطح اناسسی مرتع خود نگران هستند، بازه زمانی ۳ تا ۷ بعدازظهر زمان مناسبی برای آزمایش انسولین حیواناتشان است.
دکتر هریس همچنین اشاره کرد که حتی اگر اسبی در مرتعی با اناسسی پایین باشد، استفاده از پوزهبند چرا که بهدرستی اندازه شده باشد، میتواند به کاهش بیشتر انسولین کمک کند و شاید خطر چاقی را هم کاهش دهد.
او همچنین با دکتر نولز همنظر بود که در دورههایی که سطح اناسسی مرتع بالاست، برای چرا کردن ــ بهویژه برای حیوانی که بهشدت دچار اختلال تنظیم انسولین است ــ «در واقع هیچ زمان امنی» وجود ندارد و یادآور شد که فقط حیوانات دارای اضافهوزن یا چاق نیستند که ممکن است دچار این اختلال باشند.
او گفت: «حتی بعضی از اسبهایی که دچار اختلال تنظیم انسولین نبودند هم وقتی در آن مرتع با اناسسی بالا رها شدند، در نهایت مقادیر بالای انسولین پیدا کردند.»
او افزود: «اینکه حیوانتان را آزمایش کردهاید و مشخص شده دچار اختلال تنظیم انسولین نیست، به این معنا نیست که وقتی در مراتع با اناسسی بالا هستند، خطر لامینیت وجود ندارد.»
● نظر شما چیست؟
دیدگاههای خود را به نشانی hhletters@futurenet.com برای ما بفرستید و نام، نزدیکترین شهر و شهرستان محل سکونتتان را هم ذکر کنید تا این شانس را داشته باشید که نظرتان در یکی از شمارههای آینده مجله هورس اند هاوند منتشر شود.