هشدار درباره رسیدن شبکه رفاه اسب در بریتانیا به مرز فروپاشی
مراکز رفاه اسب‌ها با «کمبود جا» روبه‌رو هستند، این بخش به «نقطه بحران» رسیده و اسب‌های آسیب‌پذیر «به‌زودی جایی برای رفتن نخواهند داشت».
این‌ها مهم‌ترین پیام‌های یک نظرسنجی تازه درباره وضعیت بخش رفاه اسب‌ها در بریتانیا در سال جاری است.
شورای ملی رفاه اسب‌ها، موسوم به ان‌ای‌دبلیوسی، که یک سازمان عضومحور و غیرانتفاعی است، از مراکز نجات، نهادهای واگذاری مجدد و پناهگاه‌های بریتانیا نظرسنجی کرده است.
این نهاد ۳۸ پاسخ کامل دریافت کرد که بیشتر آن‌ها از سوی مدیران سازمان‌های نجاتی بود که دست‌کم یک مرکز در انگلستان اداره می‌کنند.
این نظرسنجی نشان داد ۵۰ درصد پاسخ‌دهندگان به سقف ظرفیت خود رسیده‌اند یا از آن عبور کرده‌اند و بقیه نیز تقریبا پر هستند.
در مجموع، حدود ۴٬۵۰۰ اسب‌سان در مراقبت این مراکز قرار دارند.
این گزارش بر این نکته تاکید کرد که شمار بیشتری از اسب‌ها وارد مراکز نجات می‌شوند و تعداد کمتری نیز به خانواده‌ها یا محل‌های جدید واگذار می‌شوند؛ بنابراین، اداره‌کنندگان این مراکز ناچار به تصمیم‌های دشوار هستند.
کارولین مدگویک، رئیس ان‌ای‌دبلیوسی، گفت: «این نظرسنجی به‌روشنی و با تلخی نشان می‌دهد که سازمان‌های رفاه اسب‌ها هر آنچه در توان دارند برای حفاظت از اسب‌های تحت مراقبت‌شان انجام می‌دهند، اما این نظام زیر فشاری قرار دارد که دوام‌پذیر نیست.»
او گفت: «افزایش هزینه‌ها، کاهش فرصت‌های واگذاری مجدد و بیشتر شدن درخواست‌ها برای کمک، یعنی از ما خواسته می‌شود با امکانات کمتر کار بیشتری انجام دهیم.
«بدون اقدام هماهنگ و حمایت بیشتر، ممکن است اسب‌های بیشتری از شبکه ایمنی‌ای که به‌شدت به آن نیاز دارند، محروم بمانند.
«فشارهای مالی و شرایط اقلیمی، مالکیت و نگهداری از اسب را هر روز دشوارتر کرده است؛ به‌طوری که قیمت یونجه در پنج سال گذشته بیش از دو برابر شده و هزینه‌های دامپزشکی و انرژی نیز افزایش یافته است.
«زمستان‌های پرباران بر مراتع و چراگاه‌ها اثر گذاشته و خشکسالی تابستان نیز مالکان و مراکز نجات را وادار کرده از ذخایر یونجه‌ای استفاده کنند که برای زمستان در نظر گرفته شده بود.
«مجموع این عوامل، شرایط دشواری را برای همه کسانی که در نگهداری از اسب‌ها نقش دارند، رقم زده است.»
بیش از ۹۰ درصد پاسخ‌دهندگان نسبت به هزینه‌ها ابراز نگرانی کرده‌اند، ۸۱ درصد از افزایش درخواست‌ها برای تحویل دادن اسب‌سان‌ها خبر داده‌اند و ۶۷ درصد نیز از افزایش تماس‌های مرتبط با نگرانی‌های رفاهی گفته‌اند.
مالکم مورلی، مدیر امور بریتانیا در ورلد هورس ولفر، گفت: «اگر روندهای کنونی ادامه پیدا کند، یافته‌ها از پیامدهای جدی برای اسب‌ها و مالکان حکایت دارد.
«فشارهای مالی و عملیاتیِ ادامه‌دار می‌تواند ظرفیت را بیش از پیش کاهش دهد، در حالی که الگوهای آب‌وهوایی شدید و تداوم بحران هزینه‌های زندگی برای مالکانِ تحت فشار، ممکن است شمار اسب‌هایی را که به پرونده‌های رفاهی تبدیل می‌شوند افزایش دهد.»
لین کاترس، مدیرعامل ردوینگز، به هورس اند هاوند گفت امسال «سال فوق‌العاده دشواری برای افرادی بوده که از اسب‌ها مراقبت می‌کنند».
او گفت: «ما در ردوینگز هر روز از بیش از ۱٬۰۰۰ اسب مراقبت می‌کنیم و ۶۰۰ رأس دیگر هم در خانه‌های سرپرستی هستند که ممکن است هر زمان نیاز به بازگشت داشته باشند.
«بنابراین باید با دقت بسیار مطمئن شویم که می‌توانیم نیازهای اسب‌ها، پونی‌ها، الاغ‌ها و قاطرهایی را که هم‌اکنون مسئولیتشان با ماست برآورده کنیم، و در عین حال هر کاری از دست‌مان برمی‌آید برای کمک به آن‌هایی انجام دهیم که بیرون از حصارهای پادوک ما هستند.
«در حال حاضر، حفظ این توازن فوق‌العاده دشوار است و از هر کسی که توان مالی کمک دارد می‌خواهیم لطفاً اهدای کمک به ما در ردوینگز را مدنظر قرار دهد تا بتوانیم برای عشق به اسب‌ها این کار حیاتی را ادامه دهیم. »
اما کارتر، معاون مدیرعامل برنزبی هورسز، به هورس اند هاوند گفت این خیریه «بیش از هر زمان دیگری» شاهد ورود اسب‌ها به مجموعه تحت مراقبت خود است و پذیرش‌های آن در سال گذشته حدود ۳۰٪ افزایش داشته است.
او گفت بزرگ‌ترین نگرانی این خیریه فقط تعداد اسب‌هایی که به کمک نیاز دارند نیست، بلکه پیچیده‌تر شدن روزافزون چالش‌های مربوط به رفاه اسب است که هنگام ورود با آن‌ها روبه‌رو می‌شوند.
او گفت: «ما که دوستدار اسب‌ها هستیم، همه بهترین‌ها را برای اسب‌های خود می‌خواهیم، اما می‌بینیم که مالکان بیشتری نسبت به هر زمان دیگری با چالش روبه‌رو هستند. به همین دلیل، پیشگیری و حمایت زودهنگام چنین اهمیتی دارد، چون در حالی که خیریه‌ها یک شبکه ایمنی حیاتی فراهم می‌کنند، خودِ بخش رفاه اسب هیچ شبکه ایمنی پشتیبانی‌کننده‌ای پشت سرش ندارد.»