نگاه جی همبلی به مسیر تازه کراس‌کانتری بلنهیم
رقابت‌های سوارکاری آگریا بلنهیم در هفته آینده، از ۱۷ تا ۲۰ سپتامبر، ویترینی برای کار طراح مسیری خواهد بود که برای نخستین بار هدایت طراحی یک مسیر مهم در بریتانیا را بر عهده گرفته است؛ مسئولیت طراحی مسیر این دوره با جی همبلی (Jay Hambly) است.
جی، طراح ۵۲ ساله کانادایی، می‌گوید از سپرده شدن این مسئولیت در رویداد آکسفوردشر «بسیار هیجان‌زده» است؛ رویدادی که میزبان یک رقابت CCI4*-L و یک CCI4*-S برای اسب‌های ۸ و ۹ ساله خواهد بود.
او می‌گوید: «دوستان زیادی در بریتانیا دارم و آن‌ها هم از این موضوع بسیار هیجان‌زده‌اند. من اصلاً نمی‌خواهم اهمیتش را کم‌رنگ جلوه بدهم؛ آمدن به بلنهیم و طراحی مسیر در بریتانیا فرصتی نیست که برای خیلی از افراد خارج از بریتانیا پیش بیاید.» او در اشاره به نمونه‌های معدود مشابه، از درک دی گراتزیا در رقابت‌های سوارکاری دفندر برگلی نام می‌برد.
جی می‌گوید از آن دسته افرادی نیست که بتواند خودش را خوب مطرح کند. حضور او در بلنهیم حاصل دوستی‌های قدیمی‌اش با طراحان و سازندگان مسیر بریتانیایی است که در گذشته با بلنهیم همکاری داشته‌اند و هنوز هم با این رویداد در ارتباط هستند.
مانند بیشتر طراحان مسیر، جی نیز تا سطح پیشرفته سوارکاری کرده است.
او می‌گوید: «من مسیرم را از پونی کلاب شروع کردم، آزمون A را گرفتم و بعد در جایی به نام چکمیت زندگی کردم؛ محلی که در آمریکای شمالی، در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، یکی از مجموعه‌های مشهور ایونتینگ بود. پیش از آن‌که واقعاً سطوح ستاره‌دار را داشته باشیم، چکمیت، کنتاکی و فیر هیل مطرح بودند.»
او می‌گوید: «وقتی بچه بودم، برای این‌که هزینه سوارکاری و کارآموزی‌ام را تأمین کنم، برای چکمیت کار می‌کردم و به دیوید ایوانز در ساخت مسیر کمک می‌کردم. طراح مسیر مارک فیلیپس بود و نماینده فنی هم همیشه مایک اترینگتون-اسمیت بود. پس این همان گروهی بودند که به من آموزش دادند؛ دیوید، مایک، مارک، و بعد هم مایک تاکر، و بعدها یان استارک و درک.»
جی که به دنبال راهی برای تأمین هزینه «علاقه و عادتش به سوارکاری» بود، ابتدا به سازندگی مسیر و سپس به طراحی مسیر روی آورد. او این روزها هنوز مسابقه می‌دهد، اما نه در بالاترین سطح؛ فعالیت اصلی‌اش معمولاً آماده‌سازی اسب‌های سابق کورس در سطوح پایین‌تر و فروش آن‌هاست.
در بخش طراحی و ساخت مسیر، او عضو تیم ساخت مسیر بازی‌های المپیک ۲۰۰۸ و ۲۰۲۰ بوده است. او طراح مسیر در رویدادهایی مانند برومونت، ربکا فارم، ویترین جایزه بزرگ ایونتینگ در بروسز فیلد و قهرمانی ایونتینگ آمریکا در کنتاکی است و همچنین در رقابت‌های سه‌روزه دفندر کنتاکی به درک دی گراتزیا کمک می‌کند.
جی مسئول طراحی مسیر در چند دوره از بازی‌های آمریکای مرکزی و کارائیب بوده و قرار است سال آینده نیز بازی‌های پان‌آمریکن در پرو را طراحی کند.
مسیر کراس‌کانتری بلنهیم: مسیری مشابه برای ۲۰۲۵
جی سال گذشته در طراحی مسیر قهرمانی اروپا در بلنهیم به مارک فیلیپس کمک کرد و سپس، با تشویق جدی دیوید ایوانز، طراح پیشین بلنهیم که همچنان سازنده مسیر این رویداد است، روند درخواست برای بر عهده گرفتن مسئولیت طراحی را طی کرد؛ در اواخر بهار امسال نیز به او تأیید شد که این مسئولیت را به دست آورده است.
او می‌گوید ویژگی‌های دائمی مجموعه در بلنهیم ــ دریاچه، اصطبل‌ها، میدان و غرفه‌های نمایشگاهی ــ باعث می‌شود مسیر تا حدی محدود باشد و دست‌کم برای امسال، نباید انتظار تغییرات اساسی در آن را داشت؛ هرچند او در آینده تغییرات بیشتری را بررسی خواهد کرد.
او می‌گوید: «در CCI4*-S چهارستاره برای اسب‌های ۸ و ۹ ساله، باید موانع را روبه‌روی این اسب‌ها نگه دارید تا تشخیص خطوط برایشان بیش از حد پیچیده نباشد؛ هدف این است که این اسب‌ها را به کسب اعتمادبه‌نفس بیشتر تشویق کنید، مسابقه را بهتر از شروعشان به پایان برسانند و در آینده به اسب‌های مناسب تیم تبدیل شوند.»
مسیر کراس‌کانتری بلنهیم برای CCI4*-L نسبت به قهرمانی اروپا در سال گذشته تا حدی ملایم‌تر طراحی خواهد شد.
جی توضیح می‌دهد: «من یک ترکیب را در بخش ابتدایی‌تر اضافه کرده‌ام، چون سال گذشته دیو پاند نخستین ترکیب بود، بنابراین امسال پیش از رسیدن به آنجا یک سؤال دیگر پیش روی شرکت‌کنندگان قرار دارد. و سعی کردم فشارها را کمی بیشتر در طول مسیر پخش کنم تا حس متعادل‌تری داشته باشد، چون سال گذشته از مانع خندق و دیوار در ابتدای محوطه نمایشگاه تجاری تا بخش زمینِ رولرکوستر، مسیر بسیار فشرده و شدید بود.»
به‌جز مانع اول و آخر، این دو مسیر تقریباً به‌طور کامل از موانع متفاوتی استفاده می‌کنند تا بهترین شرایط ممکن زمین برای اسب‌ها فراهم شود.
جی می‌گوید تیم برگزارکننده در بلنهیم «فوق‌العاده» بوده‌اند و او در عمل بخش زیادی از کار را به‌جای حضور در محل، از راه دور انجام داده است.
او توضیح می‌دهد: «چون محل برگزاری و موانع را می‌شناسم، بخش زیادی از کار را با رایانه انجام دادم. با دیوید مدام در رفت‌وبرگشت بودم؛ هیچ‌کس بهتر از دیوید زمین یا موانع در دسترس را نمی‌شناسد.
«بله، برای نهایی کردن چیدمان‌ها، قرار دادن موانع در جای خود، بررسی نحوه کارکرد زمین و دیدن پستی‌وبلندی‌ها باید به محل برگزاری بروید. اما وقتی با مکانی روبه‌رو هستید که قبلاً در آن بوده‌اید، می‌توانید پیش از رسیدن به محل، مسافت، مسیر و طرح کلی‌تان را نهایی کنید.»
زمانی که در اواخر اوت با ما صحبت کرد، جی برنامه داشت در محل همراه با مارک فیلیپس بازدید پیاده از مسیر داشته باشد و پس از آن نیز زمان کافی برای اعمال اصلاحات لازم در نظر گرفته شده بود.
و جی امیدوار است مردم درباره مسیرهای کراس‌کانتری بلنهایم او چه بگویند؟
او نمی‌خواهد این مسیر به آزمون حافظه تبدیل شود؛ جایی که سوارکاران به‌دلیل تعداد زیاد گزینه‌ها با پریدن از مانع اشتباه حذف شوند، و می‌گوید سبک امضادار مشخصی هم ندارد.
او می‌گوید: «اما امیدوارم وقتی همه‌چیز تمام شد، مردم احساس کنند مسیر به اندازه کافی سخت بوده، چون باید یک رقابت واقعی باشد.»
او می‌گوید: «فکر می‌کنم واقعاً می‌شود با زمان به افراد پاداش داد، بنابراین امیدوارم زمان مجاز دشوار باشد و اگر کسی بی‌نقص سوارکاری کند، بدون جریمه زمانی پاداش بگیرد؛ بعد هم امیدوارم این روند به رده‌های بعدی منتقل شود تا کسانی که خوب سوارکاری می‌کنند، متناسب با عملکردشان با جریمه زمانی کمتر پاداش بگیرند.»
او می‌گوید: «و امیدوارم مردم در پایان احساس کنند اسب‌هایشان از انجام این مسیر بهتر شده‌اند، همه‌چیز برای خودشان و اسب‌شان روشن بوده و هر اشتباهی هم از همان اتفاقاتی بوده که در کراس‌کانتری رخ می‌دهد.»