نجات کره‌اسب نارس با توان‌بخشی پیچیده اندام‌ها
یک کره‌اسب نارس که با بدشکلی‌های شدید اندام به دنیا آمده بود و نمی‌توانست روی پا بایستد، به یک برنامه بازتوانی مشترک با هدایت دامپزشک و نعل‌بند، پاسخ خوبی داده است.
پنه‌لوپه پیت‌استاپ از همان آغاز زندگی با شرایطی دشوار روبه‌رو شد. او نه‌تنها باید با بدشکلی شدید پاهایش کنار می‌آمد، بلکه ظرف ۱۲ ساعت پس از تولد نیز یتیم شد.
مالک او، نیک کدمن، برایش یک مادیان جانشین پیدا کرد و مزرعه پرورش توئملوز در شروپشر به این مادیان کمک کرد تا پنه‌لوپه را بپذیرد؛ اقدامی که شانس زنده‌ماندن او را افزایش داد. سپس برای رسیدگی به ناهنجاری‌های اندامش به کلینیک دامپزشکی اسب لیتل راک اکواین وتس در استافوردشر ارجاع شد و شلی کوک، دامپزشک اسب، مسئولیت پرونده او را بر عهده گرفت.
شانس اندک برای زنده‌ماندن
شلی گفت: «ورود پنه‌لوپه به این دنیا بسیار سخت و آسیب‌زا بود. معمولاً وقتی کره‌اسب‌ها تا این حد نارس به دنیا می‌آیند و شدت مشکلات هم این‌قدر زیاد است، شانس زنده‌ماندنشان بسیار ناچیز است.»
او افزود: «پنه‌لوپه دچار انقباض شدید تاندون‌های بازکننده بود و هم‌زمان در تاندون خم‌کننده سطحی انگشت (SDFT) و تاندون خم‌کننده عمقی انگشت (DDFT) در پشت استخوان کانن پاهای جلویی‌اش شلی شدید داشت؛ ضمن این‌که استخوانی‌شدن نیز کامل نشده بود.
«این‌که کره‌اسب‌ها کمی ضعیف یا ناپایدار به دنیا بیایند، غیرمعمول نیست، اما این مورد با هر چیزی که تا آن زمان دیده بودیم فرق داشت. او نمی‌توانست درست بایستد و سُم‌های جلویی‌اش رو به آسمان بود.
«وقتی رادیوگرافی گرفتیم، وضعیت حتی از آنچه انتظار داشتیم بدتر بود و توصیه این بود که شاید یوتانازی مهربانانه‌ترین گزینه باشد، چون شانس زنده‌ماندنش بسیار محدود بود. اما می‌دانستیم که باید تلاش‌مان را بکنیم.»
برنامه درمانی اختصاصی
شلی در همکاری نزدیک با نیک و هنری تریسی، نعل‌بند محلی، یک برنامه درمانی اختصاصی تدوین کرد که شامل تغییر تدریجی شکل و اصلاح سُم‌های پنه‌لوپه، همراه با حمایت از مفصل فتلک او بود.
هنری گفت: «از همان لحظه‌ای که پنه‌لوپه را دیدم، فوراً فهمیدم که با موردی ساده روبه‌رو نیستیم؛ و واقعاً هم همین‌طور بود.»
او افزود: «می‌دانستم اصلاح این بدشکلی شدید، کاری بسیار بزرگ با پیش‌آگهی بسیار محتاطانه خواهد بود.»
اعضای تیم مواد و طراحی‌های مختلفی را آزمودند تا وسیله‌ای بسازند که هم به اندازه کافی برای پنه‌لوپه سبک باشد و هم استحکام لازم برای ایجاد حمایت مورد نیاز را فراهم کند.
این وسیله عملاً فیزیوتراپی پیوسته فراهم می‌کرد؛ به کشش ساختارهای منقبض در بخش جلویی اندام کمک می‌کرد و در عین حال از ساختارهای شل در بخش پشتی آن حمایت به عمل می‌آورد. در مقطعی، این تیم در چارچوب تلاش برای اصلاح تدریجی بدشکلی، طول سُم پنه‌لوپه را ۸ اینچ افزایش داد.
تغییرات و تطبیق‌های مداوم
با توجه به این‌که پنلوپه به‌سرعت در حال رشد بود، این وسیله باید به‌طور منظم بازبینی و متناسب با شرایط او تنظیم می‌شد.
شلی گفت: «وزن، انعطاف‌پذیری و دوام، همگی از عوامل مهم بودند و علاوه بر آن، باید نرمی سُم‌های کره‌اسب و خطر عوارض ناشی از فشار را هم در نظر می‌گرفتیم.»
او افزود: «ما زمان زیادی را صرف همکاری نزدیک با نعل‌بندهای محلی و ادامه توسعه حرفه‌ای آن‌ها می‌کنیم و این پرونده واقعا ارزش این کار را نشان می‌دهد. پنلوپه به رویکردی اختصاصی نیاز داشت و این فقط به این دلیل ممکن شد که از همان ابتدا تیم مناسبی کنار او بود.»
«با تمام وجود پای کار»
پنلوپه اکنون می‌ایستد و با شادمانی در محوطه می‌دود. امید می‌رود که او از چهار سالگی پرش با اسب را آغاز کند.
نیک گفت: «شلی و هنری فوق‌العاده بوده‌اند. آن‌ها از روز اول با تمام وجود درگیر وضعیت پنلوپه بودند و مهارت، پشتکار و توجه‌شان به جزئیات، همه‌چیز را تغییر داد.»
او افزود: «اندام‌های جلویی او حالا بسیار به وضعیتی که برای سنش باید داشته باشد نزدیک شده است و این‌که با توجه به نقطه شروعش، اکنون می‌بینیم روی هر چهار دست‌وپا درست ایستاده، واقعا چشمگیر است. از پیشرفتی که داشته بسیار خوشحالیم.»
