موفقیت قهرمانی جهان، زمینه‌ساز بازنگری در درساژ شد
۳ سپتامبر ۲۰۲۶
نوشته کنت جی. برادیک
موفقیت چشمگیر درساژ در قهرمانی جهان، زمینه را برای بازنگری اساسی این رشته از بالا تا پایین در پایان سال فراهم کرده است.
داوری، از جمله بازنویسی دفترچه راهنمای داوران با تمرکز بر هارمونی و خوداتکایی اسب، احتمال واگذاری مسئولیت تعیین داوران مسابقات تا سطح CDI4* از برگزارکنندگان به FEI، و تغییر آزمون‌های بین‌المللی از رده اسب‌های جوان تا جایزه بزرگ، از محورهای این تغییرات است.
همچنین قرار است در ماه دسامبر، بازنگری کامل قوانین از سوی مجمع عمومی FEI انجام شود و در کنار آن، برنامه‌ریزی راهبردی گروهی از برخی چهره‌های برجسته درساژ به ریاست جرج ویلیامز از ایالات متحده آمریکا منتشر شود؛ برنامه‌ای که هدفش تدوین اقداماتی جامع برای آینده این ورزش است.
هدف این تحولات آن است که درساژ به رشته‌ای تبدیل شود که هم افکار عمومی و هم هواداران آگاه و فعالان این حوزه، به‌طور گسترده آن را بپذیرند. محور اصلی این موضوع، نحوه برخورد با اسب‌هاست. این روند پس از آن شدت گرفته که در سه سال گذشته، سوارکاران و مربیانی در سراسر جهان با سابقه حضور در المپیک و رقابت‌های قهرمانی، به دلیل بدرفتاری با اسب‌های خود محروم شده‌اند. همچنین در رویدادهای مختلف جهان، صحنه‌هایی دیده شده که موجی از محکومیت را به دنبال داشته و به‌ویژه درساژ را ناچار کرده است با نگاهی انتقادی به تصویری که از خود ارائه می‌دهد بنگرد.
موفقیت قهرمانی جهان، فراتر از میدان‌های مسابقه‌ای بود که طی دهه‌های متمادی هر سال میزبان مهم‌ترین رویداد ورزش سوارکاری جهان بوده‌اند؛ همچنین فراتر از سازمان‌دهی و اجرای کم‌نقصی که مدیریت حضور ۵۰۰ هزار تماشاگر را در شش رشته بین‌المللی طی دو هفته بر عهده داشت: درساژ، درایونگ، ایونتینگ، پرش با اسب، والتینگ و پارا درساژ.
رونان مورفی (Ronan Murphy)، مدیر درساژ، پارا درساژ و والتینگ FEI، گفت: «فکر می‌کنم ما در یک مسیر قرار داریم و در دو سال اخیر هم در همین مسیر بوده‌ایم.»
او که پیش از پیوستن به FEI از بیرون این نهاد آمده بود، سه سال پیش مدیریت این سه رشته را در زمانی بر عهده گرفت که ورزش‌های مرتبط با اسب، به‌ویژه درساژ، با چنان موج شدیدی از انتقاد روبه‌رو بودند که خیلی زود بحث حذف آنها از المپیک به‌طور گسترده مطرح شد.
او گفت: «از آنچه اینجا دیده‌ایم بسیار دلگرم شده‌ام؛ نه فقط به این دلیل که آنچه دیدیم بیشتر با چیزی که ما در درساژ دنبالش هستیم، یا همان هدف درساژ یعنی هارمونی، خوداتکایی اسب و نبود تنش، همخوانی داشت، بلکه چون حالا این رویکرد را در این سطح، در سراسر جهان می‌بینیم. بنابراین ورزشکاران و مربیان واقعاً با تمرکز بسیار زیادی تلاش می‌کنند اسب‌ها را به همین شیوه آماده کنند.
«ما اینجا کشورهای زیادی و اجراهای زیادی را دیده‌ایم که می‌توانند الگو و سرمشق دیگران باشند.
«واقعاً الگوهای زیادی وجود دارد که می‌توانیم بگوییم این همان چیزی است که می‌خواهیم ببینیم. از این که سوارکاران، اسب‌ها و مربیان به این شکل کار می‌کنند دلگرم هستم، اما از این هم دلگرم هستم که داوران نیز به همین شیوه قضاوت می‌کنند. و به‌گمانم این موضوع کلیدی بوده است.
«ما همیشه گفته‌ایم که برای تغییر مسیر این ورزش، به تلاش جمعی همه نیاز داریم.»
و در اینجا، واقعا از این موضوع دلگرم شده‌ام که در بالاترین سطح ورزش، در فضایی با رقابت فشرده، درساژی بسیار زیبا ارائه شد.
و فکر می‌کنم تماشاگران، که در آخن مخاطبانی بسیار آگاه هستند، واقعا این رویداد را ویژه کردند، چون تا این حد درگیر و همراه بودند.
او گفت: «این را در فورت ورث هم دیدیم؛ آن‌جا هم همراهی مخاطبان و ارتباط تماشاگران با ورزش را دیدیم.
«این موضوع خیلی به من امید داده است.
«فکر می‌کنم این همان چیزی است که می‌خواهیم.
«اما این مسیر هیچ‌وقت پایان ندارد؛ ما باید همچنان به تولید، سوارکاری و تمرین به همین شیوه ادامه بدهیم.
«و این باید هدف همه باشد.»
اکنون نگاه‌ها به بازی‌های المپیک لس‌آنجلس در سال ۲۰۲۸ دوخته شده است، هرچند برای سوارکاران رده بزرگسال سال آینده نیز رقابت‌های تازه‌تأسیس قهرمانی پان‌آمریکن در ژانویه آینده در اوکالا، فلوریدا، قهرمانی اروپا در ماه اوت در دانمارک و بازی‌های پان‌آمریکن در میانه تابستان در پرو برگزار می‌شود.
او گفت قهرمانی جهان در بالاترین نقطه این ورزش قرار داشت.
او گفت: «ما می‌خواهیم این را در همه سطوح ببینیم؛ می‌خواهیم در سطح سه‌ستاره و دو‌ستاره هم ببینیم که ورزشکارانی که برای نخستین بار به مسابقات بین‌المللی می‌آیند، واقعا به همین شکل کار ارائه کنند و سوارکاری کنند.
«ما باید تمرکز تازه‌ای داشته باشیم که همه باید به حمایت از آن ادامه دهند، چون این همان چیزی است که می‌خواهیم.»
او گفت: «ضروری است که همه با هم کار کنند تا این اتفاق رقم بخورد و برای من، این مهم‌ترین نکته است.
«ما نمی‌توانیم نسبت به این ورزش دچار رضایت‌خاطر شویم.
«و چیزی که واقعا در اینجا به من دلگرمی می‌دهد این است که بیرون از این فضا، شاید برخی از منتقدان ورزش ما هم، اگر این‌طور بگوییم، حالا مهربان‌تر شده‌اند، چون در حال دیدن یک گذار هستند.
«و فکر می‌کنم این برای ورزشکاران ما بسیار امیدوارکننده است؛ ورزشکارانی که طوفانی را پشت سر گذاشته‌اند که طی چند سال، این احساس را ایجاد کرده بود که درساژ به شکلی ناعادلانه هدف قرار گرفته است.»
درساژی که از المپیک ۲۰۲۴ پاریس به این سو هرچه بیشتر در بالاترین سطح این ورزش به نمایش گذاشته شده، اکنون باید در سراسر هرم به سطوح پایین‌تر، جایی که بیشتر سوارکاران حضور دارند، نفوذ کند.
رونان گفت: «اینجاست که باید مطمئن شویم آرمان‌ها و فرهنگ مورد نظر در همه سطوح تمرین نهادینه شده است؛ چه در سطح ملی یک تست متوسط را اجرا می‌کنید و چه در آخن در گرندپری فری‌استایل شرکت می‌کنید.»
«آرمان‌ها همان است و فکر می‌کنم این مسئولیت بزرگ بعدی است.
«ما واقعا به فدراسیون‌های ملی خود متکی هستیم تا در این زمینه کمک کنند.
«فکر می‌کنم یکی از نکات کلیدی این است که ورزش ما به مخاطبان گسترده‌تری نشان داده شده است.
«و افراد زیادی با حجم زیادی از نگاه مثبت نسبت به آنچه رخ داد، بازگشته‌اند.
«اما این به این دلیل است که روشن است ما در آخن با مخاطبانی آگاه روبه‌رو بودیم، اما همچنین به خاطر شیوه‌ای که این ورزش ارائه می‌شود.
«و مردم این را درک می‌کنند.»
او گفت: «ما همچنان به شکلی مشارکتی این موضوع را با همه در میان می‌گذاریم.
و همان‌طور که می‌دانید، فکر می‌کنم نکته کلیدی همین است؛ اطلاعات، عنصر اصلی است و همه ما وظیفه داریم توضیح بدهیم، گفت‌وگو کنیم و یاد بگیریم.
و همان‌طور که می‌دانید، دو سال اخیر احتمالا این فرصت را به ما داده است که به ورزش‌مان با دقت بیشتری نگاه کنیم.
من همیشه تاکید کرده‌ام که فرایند برنامه‌ریزی پیرامون درساژ فقط به آسایش و رفاه اسب‌ها محدود نمی‌شود، بلکه فرصتی است برای این‌که این ورزش را به‌صورت جامع بررسی کنیم.
«سلامت و رفاه اسب‌هایمان بدون تردید اصل محوری همه کارهایی است که انجام می‌دهیم، اما موضوعات بسیار دیگری هم وجود دارد.
و این فرایند به ما فرصت داده است که واقعا به همه این مسائل نگاه کنیم.
و به‌طور سنتی، همان‌طور که می‌دانید، از ما انتقاد شده که بیش از حد محافظه‌کار هستیم و به‌کندی تغییر می‌کنیم، اما فکر می‌کنم این موضوع نوعی تلاش جمعی برای پرداختن جامع به این ورزش به وجود آورد.
و این همان چیزی است که به من دلگرمی می‌دهد.
«ما باید در این مسیر همچنان جسور بمانیم، چون لازم است همچنان به قالب‌های مسابقات نگاه کنیم، لازم است همچنان بررسی کنیم چگونه می‌توانیم مخاطبان گسترده‌تری را درگیر کنیم و چگونه می‌توانیم این رشته را جذاب‌تر کنیم؛ همه این‌ها برای آن است که مطمئن شویم این ورزش از نظر داوری قابل‌فهم‌تر می‌شود، این‌که بتوانیم توضیح دهیم داوران را چگونه انتخاب می‌کنیم و امتیازها را چگونه تفسیر می‌کنیم.
این‌که برنامه آزاد چگونه نمره‌گذاری می‌شود، تا کسانی که شاید در این ورزش دخیل نیستند هم بتوانند این نمایش را که همه ما چنین با اشتیاقی دوستش داریم، درک کنند و از آن لذت ببرند.»