مرور خاطرات ویژه بورگلی در آستانه شصتوپنجمین دوره
رقابتهای سوارکاری برغلی با حمایت دفندر از فردا، ۲ سپتامبر، آغاز میشود و در حالی که شمارش معکوس برای شصتوپنجمین سالگرد این رویداد CCI5* ادامه دارد، چهرههای نزدیک به این مسابقات از برخی از محبوبترین خاطرات خود درباره این رویداد میگویند.
میراندا راک، رئیس رویداد، که پدربزرگش دیوید سیسیل، ششمین مارکیز اکستر، این رقابتها را در سال ۱۹۶۱ پایهگذاری کرد، روزش را هر صبح با صدای «تست، تست» از بلندگوهای محوطه برغلی آغاز میکند.
او گفت: «این برای من مثل صبح کریسمس است.
فکر میکنم برای همه ما که در برغلی زندگی و کار میکنیم ـ و اینجا خودش یک روستاست ـ و در میان ۲۰۰ نفری که برای برغلی کار میکنند، کسی نیست که این رویداد روی او اثر نگذارد.
این یک تلاش گروهی عظیم است و تا بعدازظهر چهارشنبه به یک اوجگیری فوقالعاده میرسد.
این رویداد فوقالعاده هیجانانگیز است؛ حالا دیگر در دیانای ما جا گرفته است.»
او افزود این مسابقات «چنان نشانه مهمی در تقویم است، نه فقط اینجا در برغلی، بلکه در کل بخش ورزش» و اینکه پدربزرگش از دیدن رشد آن از ۱۹ شرکتکننده نخست در ۶۵ سال پیش، «بهشدت خوشحال» میشد.
او گفت: «او اسبدانی عاشق بود و واقعاً هدفش همین بود: حمایت از سوارکارانی که آنقدر شجاع هستند که در مسابقه شرکت کنند.
او خودش هم المپین بود؛ دونده بامانع.
در المپیک ۱۹۲۸ آمستردام مدال طلا گرفت و در لسآنجلس هم مدال نقره برد و ما بسیار مفتخریم که آن مدالها هنوز در برغلی نگهداری میشوند.
فراتر از آن، او رئیس انجمن آماتورهای دوومیدانی شد و بازیهای ۱۹۴۸ موسوم به «ریاضتی» را سازماندهی کرد؛ همان بازیهای [المپیک] که بلافاصله پس از جنگ در لندن برگزار شد.
برای ما خیلی خوشایند بود که سباستین کو در جریان حمل مشعل در سال ۲۰۱۲ به اینجا آمد و مشعلش را به ما داد.
او گفت: ‹آخرش روی طاقچه میماند و احتمالاً هم از آن بهعنوان زیرسیگاری استفاده میکنند، و این کمی غمانگیز است؛ دوست دارم اینجا باشد›.
ما در راهروی المپیک خانه، نمایش بسیار زیبایی داریم که در آن مشعل ۱۹۴۸ و مشعل ۱۹۱۲ کنار هم قرار گرفتهاند.»
درک دی گراتزیا، طراح مسیر کراسکانتری برغلی، هم برخی از خاطرات محبوبش از تماشای سوارکارانی را که در لینکلنشایرِ پنجستاره از مسیرهای طراحیشده او عبور کردهاند، مرور کرد.
او گفت: «دو سال پیش را به یاد دارم؛ وقتی هری مید با سه اسبش آمد و سه دور فوقالعاده داشت؛ همه بدون خطا و دو دور هم داخل زمان مجاز بودند. تماشای آن واقعاً عالی بود.» او افزود اینکه هری در سال ۲۰۲۵ هم برگشت و دوباره با سه پرش بدون خطای عالی ظاهر شد، «واقعاً صحنه ویژهای بود که بتوان آن را دید».
او گفت: «مثل تماشای رز کانتر در اینجاست، وقتی همه چیز را چنان آسان نشان میدهد. وقتی چنین نمایشی میبینید، هیجانانگیز است.»
مارتین جانسون، مدیر رویداد، گفت نخستین خاطرهاش از برغلی در دوران کودکی به بزرگی موانع برمیگردد.
او گفت: «با خودم فکر میکردم، ‹باورم نمیشود آدمها واقعاً از روی آن موانع میپرند!›» او افزود یکی دیگر از خاطرات برجستهاش، تماشای قهرمانی پیپا فانل در سال ۲۰۲۳ است.
او گفت: «من اینجا بهعنوان یک تماشاگر عادی حضور داشتم. زارا آخر از همه وارد میدان شد و با انداختن یک مانع، در نهایت دوم شد و پیپا نخستین کسی بود که رولکس گرند اسلم را برد. این اتفاق خیلی هیجانانگیز بود؛ لحظهای واقعاً بهیادماندنی.»