قطره چشمی تازه برای درمان نابینایی در اسب و انسان
فرقی نمی‌کند کسی سم داشته باشد یا انگشت پا، یال داشته باشد یا مو؛ یووئیت خودایمنی می‌تواند به یک اندازه بینایی را از بین ببرد.
اکنون درمانی برای این نوع نابینایی که در اسب‌ها و همچنین انسان‌ها شایع است، در حال طی کردن مراحل آزمایشی است؛ درمانی که می‌تواند به هر دو سود برساند.
یک تیم میان‌رشته‌ای از مؤسسه علوم غذایی و کشاورزی، دانشکده دامپزشکی و دانشکده پزشکیِ بخش چشم‌پزشکی در دانشگاه فلوریدا، یافته‌های خود را منتشر کرده‌اند؛ یافته‌هایی درباره یک داروی قطره چشمی برای درمان یووئیت، که یکی از علل اصلی نابینایی در هر دو گونه است.
این بیماری هر سال عامل ۱۰ درصد موارد جدید نابینایی و ناتوانی‌های بینایی در آمریکاست و حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر را درگیر می‌کند.
نام این بیماری از «یووه»، لایه میانی چشم، و پسوند «ایت» به معنای التهاب گرفته شده است. از دست رفتن بینایی زمانی رخ می‌دهد که ساختارهای چشم بر اثر این بیماری تخریب شوند و رسیدن نور به شبکیه مسدود شود.
اگر بیماری زود تشخیص داده شود، دارو می‌تواند مانع از آن شود که یووئیت به کاهش بینایی منجر شود؛ اما در موارد پیشرفته‌تر، آسیب اغلب پیش‌تر وارد شده و پیامدهای نهایی معمولاً برگشت‌ناپذیر است.
جوزف لارکین (Joseph Larkin)، دانشیار دانشگاه فلوریدا/مؤسسه علوم غذایی و کشاورزی، گفت: «مشخص شده است محلی در چشم که دارو برای اثرگذاری در آن قرار می‌گیرد، در انسان‌ها و اسب‌ها یکسان است.»
او گفت: «فکر می‌کنیم اگر بتوانیم اثر آن را در اسب‌ها ثابت کنیم، خواهیم توانست این بیماری را در انسان‌ها هم درمان کنیم. افراد در صورت ابتلا به این بیماری نابینا می‌شوند، بنابراین این بیماری قطعاً کیفیت زندگی آن‌ها را به‌طور دائمی تغییر می‌دهد.»
قطره چشمی‌ای که لارکین و تیمش توسعه داده‌اند، حاوی یک پپتید سنتتیک است که با مسدود کردن مسیرهای التهابیِ عامل التهاب، از تخریب ساختارهای بافتی چشم در یووئیت خودایمنیِ اسب‌ها و انسان‌ها جلوگیری می‌کند.
درمان‌های پیشین، به دلیل گرایش این عارضه به عود کردن، در بسیاری موارد بی‌اثر از آب درآمده‌اند.
پیش‌تر پژوهش‌هایی درباره این درمان قطره چشمی در دانشکده دامپزشکی دانشگاه فلوریدا روی اسب‌های نابینا یا حساس به نور انجام شده است؛ در این پژوهش‌ها ثبت شد که اسب‌ها هنگام قرار گرفتن در معرض نور شدید، دوباره آرامش و خونسردی خود را به دست آوردند.
گام بعدی، انجام یک کارآزمایی بالینی روی اسب‌ها خواهد بود.