شارون وایت با کلاوس ۶۳ قهرمان فینال ایونتینگ شد
شارون وایت همیشه به شریک ورزشی‌اش، کلاوس ۶۳، ایمان داشته است. اما در عین حال، ناچار بوده با صبوری و در یک مسیر بلندمدت پیش برود.
وایت، که این هولشتاینر ۱۴ ساله را در ۵ سالگی از آلمان وارد کرده بود، مدت زیادی را صرف ایجاد توازن میان توانایی ورزشی آشکار این اسب اخته و شخصیت ذاتاً پرتنش او کرد. او گفت: «مدت خیلی طولانی درساژهای واقعاً بدی داشتیم، چون او می‌توانست خیلی انفجاری باشد. این مسیر هر چقدر زمان بخواهد، همان‌قدر زمان می‌برد.»
در نهایت، این «زمان لازم» به ۹ سال و یک دور بدون خطای بسیار سرنوشت‌ساز در پرش با اسب در آخر هفته جاری، در فینال ایونتینگ اوپن یو‌اس اکسترین در مورون پارکِ لیزبرگِ ویرجینیا، انجامید؛ نتیجه‌ای که نخستین پیروزی این زوج در سطح CCI4*-L را در کارنامه‌شان ثبت کرد. وایت و «کلاوس» روز یکشنبه همه میله‌ها را بر جای خود نگه داشتند و آخر هفته را با امتیاز ۳۰٫۸ پنالتی در جایگاه نخست به پایان رساندند.
با این پیروزی، وایت همچنین نخستین سوارکار زن شد که عنوان فینال اوپن یو‌اس اکسترین را به دست می‌آورد؛ رقابتی که چهار برنده مرد پیشین آن در پرش با اسب، ایونتینگ و درساژ بر سکوی نخست ایستاده بودند.
وایت گفت: «واقعاً خوشحالم که بالاخره یک زن [فینال اوپن یو‌اس اکسترین] را برده است. اما هر کسی که در نهایت بالاتر از همه قرار بگیرد، همه ما خیلی سخت کار می‌کنیم و همه اسب‌ها هم با تمام وجود تلاش می‌کنند.» او درباره دیگر نفرات حاضر روی سکو، یعنی ویل کولمن و آف د رکورد در جایگاه دوم و میا فارلی و اینویکتوس در جایگاه سوم، افزود: «به‌سادگی ممکن بود قهرمانی نصیب هر یک از این دو رقیب فوق‌العاده شود.»
وایت و کلاوس پیش‌تر عضو تیم برنده مدال نقره بازی‌های پان‌آمریکن ۲۰۲۳ در سانتیاگوی شیلی بودند و در همان سال نیز در CCI4*-S فستیوال بین‌المللی ایونتینگ اوکالا به پیروزی رسیدند.
با این حال، تابستان امسال و در تازه‌ترین تلاش‌شان در یک CCI4*-L، وایت و کلاوس مجبور شدند از مارس برومون کناره‌گیری کنند، زیرا وایت هنگام تمرین پرش از مانع از ناحیه زانو دچار آسیب‌دیدگی شد. این اتفاق از آن جهت تلخ‌تر بود که این زوج پس از درساژِ روز نخست، در صدر جدول قرار داشتند.
پس از آن، دوره‌های فشرده فیزیوتراپی و PRP در برنامه او قرار گرفت و همچنین مدتی بدون رکاب سوار شد؛ موضوعی که در ابتدا به دلیل ناراحتی زانوی وایت یک ضرورت بود. با وجود ناامیدی برومون، تعهد این سوارکار آمریکایی به روند بازتوانی‌اش روز شنبه و در کراس‌کانتری به شکلی کامل به ثمر نشست؛ جایی که وایت و کلاوس پس از پرش به یک سمتِ مانع گوشه در آخرین آب، تعادل‌شان را از دست دادند.
وایت روی گردن اسبش افتاد و رکابِ سمت زانوی آسیب‌دیده‌اش را از دست داد، اما به لطف تمرین‌های اضافیِ بدون رکاب — و البته کمی همراهی از سوی کلاوس — توانست دوباره تعادل و جایگاهش را به دست بیاورد و مسیر پرش با اسب را با یک دور بدون خطا به پایان برساند. این زوج فقط ۴٫۸ امتیاز منفیِ زمانی به امتیاز ۲۶ خود در درساژ اضافه کردند. وایت گفت: «چند ماهی نمی‌توانستم از رکاب استفاده کنم. اما احتمالاً همه‌چیز دقیقاً همان‌طور پیش رفت که باید پیش می‌رفت.»
«زندگی همیشه به نفع تو پیش می‌رود، چه متوجهش باشی و چه نباشی.»
در پرش با اسبِ روز یکشنبه، بقایای توفند ایسایاس شرایط را هم بارانی کرد و هم همراه با باد شدید؛ با این حال هشت زوج موفق شدند دو دور بدون خطا ثبت کنند. از جمله آن‌ها میا فارلی و اینویکتوس بودند؛ اسبی که متعلق به کارن اوکانر است و او خود پرورش‌دهنده‌اش نیز بوده. آن‌ها پس از اینکه آخر هفته را با رتبه سیزدهم بعد از درساژ آغاز کرده بودند، با امتیاز ۳۹٫۸ به جایگاه سوم صعود کردند.
کولمن و اسب اخته ۱۷ ساله آیریش اسپورت هورس، آف د رکورد — که عضوی از تیم نایب‌قهرمان جهان ۲۰۲۲ در هرنینگ بودند — پس از اینکه در کراس‌کانتری پیشتاز شده بودند، روز یکشنبه دو مانع را انداختند و با امتیاز ۳۶٫۶ به کار خود پایان دادند. به گفته کولمن، شراکت ۱۳ ساله‌اش با «تیمی» نقش مهمی در شکل‌دادن به مسیر حرفه‌ای او در ورزش سوارکاری داشته است.
کولمن گفت: «او شاید چشمگیرترین اسب نباشد، اما واقعاً جنگنده است. کاملاً مشخص است که این کار را دوست دارد و به نظرم مردم هم آن میزان از دل‌وجان و آن تلاش اضافه‌ای را که بعضی اسب‌ها در کارشان می‌گذارند، تشخیص می‌دهند.»
او افزود: «او برای ما اسبی فوق‌العاده باثبات و قابل اتکا بوده و فکر می‌کنم تا حد زیادی برای مدت طولانی هویت ما را تعریف کرده است. واقعاً یک امتیاز بزرگ است که ۱۳ سال او را در اختیار داشته‌ام.»
برای شارون وایت هم در نزدیک به یک دهه گذشته، داستانی مشابه رقم خورده است؛ سوارکاری که حالا دریافته باور تزلزل‌ناپذیرش به کلاوس، رابطه‌ای کاملاً دوطرفه بوده است. او پس از پیروزی‌اش گفت: «من همیشه به او باور داشته‌ام.»
«او از نظر توانایی ورزشی فوق‌العاده است، اما از نظر ذهنی کمی سخت است. من هم از نظر ذهنی کمی سخت هستم. بنابراین وقتی از نظر ذهنی بهتر شدم، او هم از نظر ذهنی بهتر شد و این واقعاً چیز زیبایی است که آدم خودش را سر و سامان بدهد و این را بفهمد.
«فکر می‌کنم لازم بود باورم به خودم را هم‌سطح باورم به او کنم. و او قدردان این است که بالاخره این موضوع را فهمیده‌ام.»
منابع و پیوست‌ها: