سوفی هینرس در جایزه بزرگ پنجستاره لونژین وین قهرمان شد
وین، اتریش – ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶ – در برابر تماشاگرانی که تمامی بلیتها را در وین به فروش رسانده بودند، جایزه بزرگ تور جهانی قهرمانان لونژین در پسزمینهای برگزار شد که در ورزش جهان کمتر مشابهی برای آن میتوان یافت. کاخ در پشت میدان مسابقه نورپردازی شده بود، سکوهای مملو از تماشاگر در همهسو میدان را در بر گرفته بودند و فضایی که با هر دور بدون خطا پرشورتر میشد، شبی از ورزش و شکوه را رقم زد که وین بهتمامی رنگوبوی خود را به آن بخشیده بود.
و با این حال، بخش پایانی یک بار دیگر سطح کار را بالاتر برد. هنگامی که اسبها برای مراسم اهدای جوایز از دل خود کاخ وارد میدان شدند، یک خواننده اپرا بر بالکن بالای سر ایستاده بود و صدایش در سراسر میدان طنین انداخت؛ در همان حال که سه نفر برتر زیر پای او سوار میراندند. این صحنه، بیتردید، همان وین بود: جایی که اسبها، تاریخ و ورزش قهرمانی در نمایی کمنظیر به هم رسیدند.
در مرکز این شب درخشان، سوفی هینرز (Sophie Hinners) (GER) قرار داشت؛ سوارکاری که با نمایشی نفسگیر بر پشت آیرون دیمز کومبلا (Iron Dames Combella) در دور نهایی، عنوان قهرمانی جایزه بزرگ تور جهانی قهرمانان لونژین در وین CSI5* را از آن خود کرد. هشت ترکیب سوارکار و اسب برای باراژ زیر نورهای کاخ بازگشتند و با حضور تماشاگران پرشمار در پشت سرشان، دیگر جایی برای اشتباه نبود.
هینرز درست در حساسترین لحظه بهترین عملکرد خود را ارائه داد؛ او با آیرون دیمز کومبلا همه ریسکها را پذیرفت، زمان را روی ۴۳٫۱۳ ثانیه متوقف کرد و بزرگترین جایزه شب را به دست آورد. پدر فردریکسون از سوئد (SWE) با آلکاپون د کارمیل تا آستانه پیروزی پیش رفت. ریسکی بزرگ روی آخرین مانع باعث شد آنها با هجوم به خط پایان، زمان ۴۳٫۶۰ ثانیه را ثبت کنند؛ تنها ۰٫۴۷ ثانیه دورتر از پیروزی.
اولیویه فیلیپارتس از بلژیک (BEL) با هیپستر اسوی در زمان ۴۴٫۸۶ ثانیه سکو را تکمیل کرد؛ زوجی که در جریان باراژی که لحظهبهلحظه سریعتر و هیجانانگیزتر میشد، برای مدتی در صدر قرار گرفته بودند. برای هینرز، این پیروزی یک دستاورد مهم دیگر هم داشت: سهمیه حضور در سوپر جایزه بزرگ تور جهانی قهرمانان لونژین؛ جایی که او در پلیآف جیسی پراگ بار دیگر مقابل دیگر برندگان جایزه بزرگ این فصل قرار خواهد گرفت.
سوفی که از شادی میدرخشید، پس از پیروزیاش با روزی ترنر از جیسیتیوی گفتوگو کرد. او در آغاز گفت: «باورنکردنی است؛ واقعاً از مادیانم کومبلا خیلی راضیام. فوقالعاده پرید و در تمام مسیر جنگید؛ بهویژه تا مانع آخر. جو اینجا واقعاً شگفتانگیز است و با حمایتی که از خانواده آیرون دیمز میگیرم، فکر نمیکنم الان چیزی بهتر از این وجود داشته باشد!»
او در ادامه افزود: «واقعاً احساس افتخار میکنم و بسیار سپاسگزارم که به لطف دبورا چنین تیم فوقالعادهای از اسبها را در اختیار دارم. ایستادن بر بالای سکو در اینجا باورنکردنی است. اینجا محل برگزاری فوقالعادهای است، اما تماشاگران و جو مسابقه هم آن را تا این حد خاص میکنند.»
درباره بلیت طلایی برای سوپر جایزه بزرگ تور جهانی قهرمانان لونژین در پلیآفهای جیسی ریاض هم او گفت: «برای من بهعنوان یک سوارکار اهمیت زیادی دارد. این نخستین بار است که میتوانم در این کلاس مسابقه بدهم؛ همیشه یکی از هدفهایم بوده و امسال زمانش رسیده است!»
«فکر نمیکنم تا گام آخر میدانست قرار است کجا برود!» پدر پس از آن زاویه هیجانانگیز به سمت مانع آخر، که با اعتماد کامل به اسبش آلکاپون همراه بود، گفت. او افزود: «شاید در دور اول کمی خوششانس بودم؛ چند برخورد داشت، اما میلهها سر جایشان ماندند. با این حال فکر میکنم باراژ خیلی سریعی داشتم. سوفی واقعاً سریع بود؛ برای اینکه از او جلو بزنم باید در خط ماقبل آخر ۵ گام برمیداشتم.»
پدر درباره مرحله دوازدهم رقابت قهرمانی ۲۰۲۶ هم گفت: «فکر میکنم اینجا نمایش فوقالعادهای بود. جو مسابقات عالی بود، سکوها در تمام آخر هفته پر بودند و جمعیت هم باورنکردنی بود.»
شاید اولیویه امروز واقعاً انتظار حضور روی سکو را نداشت، اما استراتژی او جواب داد. او گفت: «باراژ فوقالعادهای بود. چند نفر پیش از من رفتند و درست قبل از خودم یوری را دیدم و حس کردم این کار شدنی است. گزینه رفتن به سمت مانع آخر را انتخاب کردم و همانجا از دستش دادم، اما از اسبم و نتیجه امروز فوقالعاده راضیام.»
او در ادامه افزود: «از همان ابتدا برنامهای ریختم و سعی کردم به آن پایبند بمانم؛ امیدوارم دفعه بعد که به باراژ برسم، دوباره بتوانم برایش تلاش کنم! او بسیار توانمند و خیلی محتاط است؛ فقط باید در این سطح بیشتر همدیگر را بشناسیم و کنترل را درست تنظیم کنیم، اما به نظر میرسد حالا راهش را پیدا کردهایم... شاید در مسابقات بعدی فرصت گرفتن بلیت طلایی سوپر جایزه بزرگ الجیسیتی را داشته باشم، اما باید ببینیم در رم چه پیش میآید!»
جشنها با مراسم اهدای جوایزی شایسته در برابر پسزمینه باشکوه کاخ شونبرون ادامه پیدا کرد. سرنا هامبرگ، حامی و پشتیبان دیرینه ورزش سوارکاری اتریش و عرصه بینالمللی، به همراه سونیا کلیما، برگزارکننده تور جهانی قهرمانان لونژین در وین، کلاوس پانهولتسر، مدیرعامل شلوس شونبرون، و پاتریک عون، رئیس و مدیرعامل لونژین، ساعت لونژین را به زوفی هینرز، برنده جایزه بزرگ، اهدا کردند؛ پیش از آنکه یان توپس، رئیس و بنیانگذار تور جهانی قهرمانان لونژین، جام ارزشمند مقام نخست را تقدیم کند تا شبی فراموشنشدنی در وین کامل شود.
مسیر سنگین دور نخست با ارتفاع ۱٫۶۰ متر، دقت، توان پرشی و تمرکز میخواست، اما این زمان مجاز فشرده ۸۴ ثانیهای بود که لایهای دیگر از فشار را به رقابت افزود. هانس-دیتر درهر از آلمان به همراه الیزیوم همه موانع را بیخطا پشت سر گذاشت، اما خط پایان را در ۸۴٫۰۳ ثانیه رد کرد. تنها سه صدم ثانیه بیشتر از زمان مجاز، یک خطای زمانی برای آنها به همراه داشت و بیرحمانه جایشان را در باراژ گرفت. هنریک فون اکرمان از سوئد با مینوت من نیز به همین سرنوشت دچار شد. هیچ مانعی نیفتاد، اما زمان ۸۴٫۶۴ ثانیهای آنها یک خطای زمانی به ثبت رساند و بیرون از مرحله تعیینکننده نگهشان داشت.
فرناندو مارتینس زومر از مکزیک با جوئپ نیز موانع را بهخوبی پشت سر گذاشت، اما نتوانست با ساعت رقابت کند و با زمان ۸۵٫۱۷ ثانیه و دو خطای زمانی به کارش پایان داد. سپس نگاهها کاملاً به سمت مدعیان قهرمانی برگشت. ادوینا توپس-الکساندر، نفر سوم ردهبندی، در مسیر آن بود که خود را کاملاً وارد کورس رقابت کند، اما افتادن یک چوب با کایتلین ویدی هفینک زد، این سوارکار را با چهار خطا روبهرو کرد. برای کریستیان آلمن، که بهعنوان نفر دوم ردهبندی قهرمانی وارد وین شده بود، افتادن یک مانع با آنتاچد البی نیز به همان اندازه پرهزینه بود. در حالی که عبدال سعید، صدرنشین قهرمانی، با اطمینان به باراژ راه یافته بود، هر امتیاز اهمیت داشت و چهار خطای آلمن باعث شد او نتواند بعدتر در طول شب از موقعیتش بهره ببرد.
و بعد نوبت لحظهای رسید که تماشاگران اتریشی چشمانتظارش بودند. ماکس کونر آخرین سوارکاری بود که وارد میدان شد. در حالی که همه صندلیها پر شده بود و تماشاگران میزبان او را در سراسر میدان همراهی میکردند، کونر و ویوو د موز پیاس برای ثبت دور بدون خطایی راه افتادند که میتوانست وین را به اوج هیجان برساند. اما یک چوب روی زمین افتاد. چهار خطا رویای برگزاری باراژ با حضور نماینده میزبان را پایان داد و کونر را در رده سیزدهم قرار داد.
هشت ترکیب باقی مانده بودند. حالا زیر نورهای کاخ شونبرون، زمان تاختن برای پیروزی رسیده بود.
نخستین سوارکاری که دوباره از دروازهها وارد شد، کاتارینا رومبرگ از اتریش بود که روی کولستوس کمبریج امیدهای اتریشیها را با خود حمل میکرد. بهعنوان پیشتاز باراژ، چالش او پیدا کردن تعادل میان ثبت زمانی رقابتی و حفظ فشار روی نفرات بعدی بود. شروعی روان داشت، اما در اکسری قهوهایرنگ پس از خروج از دروازه از هم گسست؛ مانعی که افتاد و آنها را با چهار خطا و زمان ۴۶٫۰۱ ثانیه مواجه کرد. در برای دیگران باز شد.
سپس نوبت به گودرون پاتیت از بلژیک رسید و ناگهان معیار رقابت کاملا تغییر کرد. پاتیت و سی کوست کاروالیو دور که تا میانه مسیر ۰٫۴۸ ثانیه جلو بودند، تا خط پایان اجازه ندادند حتی یک میله هم بیفتد. زمان ۴۴٫۹۹ ثانیه و یک دور بدون خطا؛ نخستین دور دوگانه بدون خطا ثبت شد.
یوری مانسور از برزیل که تازه از پیروزی در فالکنسوارد آمده بود و پیشتر هم سهمیه سوپر جایزه بزرگ تور جهانی قهرمانان لونژین را گرفته بود، این بار با اسبی دیگر یعنی کیو اچ آلفونس سانتو آنتونیو برگشت. او در میانه مسیر ۰٫۵۸ ثانیه عقب بود و هرچند با یک دور بدون خطای دیگر فشار را حفظ کرد، اما زمان ۴۵٫۷۴ ثانیه برای عبور از پاتیت کافی نبود.
بعد از آن، سرعت یک پله دیگر بالاتر رفت. اولیویه فیلیپارتس از بلژیک و هیپستر اسوی در نیمه مسیر ۰٫۳۱ ثانیه جلو بودند و با وجود انتخاب مسیر بیرونی برای مانع آخر، زمانسنج عدد ۴۴٫۸۶ ثانیه را نشان داد. فقط ۰٫۱۳ ثانیه سریعتر از پاتیت؛ و فیلیپارتس صدرنشین جدید شد.
حالا نوبت سوفی هینرز از آلمان بود. و او برای برد آمده بود. هینرز و آیرون دیمز کومبلا که تا میانه مسیر ۰٫۵۲ ثانیه جلو افتاده بودند، همچنان با حمله پیش رفتند. بعد حرکتی رقم خورد که جایزه بزرگ را تغییر داد: یک پیچ داخلی جسورانه به سمت مانع آخر. نه خبری از کم کردن ریسک بود، نه محافظهکاری برای حفظ دور بدون خطا و نه رضایت به سکو. آنها با زمان ۴۳٫۱۳ ثانیه از خط پایان گذشتند؛ ۱٫۷۳ ثانیه سریعتر از فیلیپارتس.
همهچیز بر پایه ریسک بود. حالا بقیه باید پاسخ میدادند. عبدل سعید از بلژیک، صدرنشین قهرمانی، نفر بعدی بود و چیزی بیش از خود جایزه بزرگ را با خود به میدان میآورد. اما برای سعید و واتنان زاسو فوم کلاسهوف، مانع دوم خیلی زود افتاد. او همچنان با حمله ادامه داد و زمان ۴۴٫۶۷ ثانیهاش برای رتبه دوم کافی بود، اما همان میله افتاده در ابتدای مسیر باعث شد با چهار خطا از سکو دور بماند.
آیا پدر فردریکسون از سوئد میتوانست پاسخ لازم را پیدا کند؟ ستاره سوئدی سوار بر آلکاپون د کارمیل تا آخرین لحظه هینرز را تعقیب کرد و برای مانع پایانی ریسکی بزرگ و نفسگیر به جان خرید. آنها فرود آمدند و با زمان ۴۳٫۶۰ ثانیه از مقابل زمانسنجها عبور کردند. بدون خطا؛ اما ۰٫۴۷ ثانیه کندتر. هینرز همچنان پیشتاز ماند. فقط یک نفر باقی مانده بود.
تام واخمن، استعداد جوان ایرلندی، آخرین سوارکاری بود که توان تغییر نتیجه را داشت. اما وقتی برای دو ایت ایزی در همان ابتدای مسیر یک میله افتاد، معادله نهایی روشن شد. سوفی هینرز برنده جایزه بزرگ وین در تور جهانی قهرمانان لونژین شد.
مقابل کاخ. زیر نورافکنها. در برابر جایگاههای مملو از تماشاگر. وین قهرمان خود را شناخت.
شاید درهای کاخ شونبرون بر آخرهفتهای فراموشنشدنی بسته شده باشد، اما رقابت برای قهرمانی تور جهانی قهرمانان لونژین ۲۰۲۶ فقط فشردهتر شده است. حالا تور از یک پایتخت نمادین اروپایی به پایتختی نمادین دیگر میرود. ایستگاه بعدی: رم. با باقی ماندن سه مرحله، ارزش بالای امتیازهای قهرمانی و کمتر شدن فاصلهها در صدر جدول، نبرد برای عنوان تور جهانی قهرمانان لونژین ۲۰۲۶ وارد مرحله سرنوشتساز خود شده است.
نتایج نهایی – جایزه بزرگ ۳۰۸٬۶۰۰ یورویی تور جهانی قهرمانان لونژین وین CSI 5*
۱) سوفی هینرز (GER) & آیرون دیمز کومبلا – ۰ / ۰ – ۴۳٫۱۳
۲) پدر فردریکسون (SWE) & آلکاپون ده کارمیل – ۰ / ۰ – ۴۳٫۶۰
۳) اولیویه فلیپارتس (BEL) & هیپستر اسوی – ۰ / ۰ – ۴۴٫۸۶