ریچارد دیویسون از هفته طلاییاش در قهرمانی جهان درساژ گفت
این را پس از آخرین مراسم اهدای مدال در قهرمانی جهان درساژ مینویسم و هنوز در حالوهوای «نکند همه اینها خواب بوده؟» هستم.
از نگاه بریتانیا، آیا آخن میتوانست بهتر از این هم پیش برود؟
خب، بله؛ شاید میتوانستیم طلای تیمی را بگیریم، اما باید حق را به آلمانیها داد و سطح این رقابتها آنقدر بالا بود که رنگ مدال اهمیت کمتری پیدا میکرد.
در کنار آن، ما در نخستین فرصت سهمیه المپیک را هم قطعی کردیم؛ اتفاقی که به ما اجازه میدهد در قهرمانی اروپا سال آینده، زوجهای رو به رشد را پرورش دهیم.
در همین زمینه، باید از فیونا بیگوود تقدیر کرد که در حالی که عضو تیم قهرمانی بود، خونسردیاش را حفظ کرد و دونا بلا را با درکی درست و سواریای همدلانه هدایت کرد.
من در آخن دو نقش داشتم: عضوی از تیم پخش FEI TV بودم و همزمان به کارل هستر (Carl Hester) در گرمکردن کمک میکردم.
هرچند نقش اول بیطرفی میطلبد و شاید در ظاهر با دومی در تضاد به نظر برسد، اما در عمل مشکلی ایجاد نمیکند.
با توجه به اینکه خودم در قهرمانیهای زیادی سوار شدهام، نمیتوانستم از دیدن هر زوج از زاویه زین، فارغ از اینکه نماینده کدام کشور بودند، فاصله بگیرم.
در سه تست مدال، همهچیز بود: اوج، افت و نتایج غیرقابل پیشبینی.
در تست تیمی، این کاترین لادرپ-دوفور و مونت سنت جان فریاستایل بودند که هماهنگترین و شاخصترین اجرا را ارائه کردند.
با این حال، برای کاترین این نمایش به عنوان انفرادی ختم نشد؛ با وجود ۱۱ مدال انفرادی، طلا همچنان از او دور مانده است.
کمبود بیحرکتی در نخستین ایست بکی مودی و جاگربامب، و سپس یک شکست در نخستین حرکت اکستنشن، شروعی دشوار رقم زد.
اما بکی به همه ما درس مهار خسارت داد و توانست امتیازها را دوباره بالا بکشد.
کارل برای فیم، با در نظر گرفتن اثر سفر و گرما، از برنامه گرمکردن کوتاهتری استفاده کرد.
او فوقالعاده سوارکاری کرد و امتیاز بسیار خوبی گرفت.
اما در مجموع، آلمان کاملاً شایسته ما را شکست داد.
کانتری که مدال طلا را تضمین میکند
برای تست اسپشیال، کارل از سایهای که سالن سرپوشیده تمرین فراهم میکرد استفاده کرد؛ سالنی که فقط سقف داشت و بنابراین جریان هوا همچنان برقرار بود.
او برای خنکتر نگه داشتن فیم، کلاه مگسگیرش را برداشت و نسیم هم مگسها را دور نگه میداشت.
مدال طلا عملاً در بخش کانتر تعیین شد و در اصل، رقابتی بر سر تعویضهای پروازی بود.
تا رسیدن به آن بخش از تست، مدعیان اصلی کاملاً شانهبهشانه پیش میرفتند.
این شرایط به نفع گلاموردیل بود: اگر بدون اشتباه میماند، کیفیت طبیعی کانترش برای جبران هر برتریای که رقبایش در برابر نقطهضعف او در پیاف به دست میآوردند، کافی بود.
و دقیقاً همین اتفاق افتاد.
اشتباهات کاترین این حس را به او داد که طلا را از دست داده است.
اما همانطور که کور نشان داد، حتی یک بخش کانتر کاملاً بینقص از هر اسب و سوارکار دیگری در این میدان هم نمیتواند با بیومکانیک خارقالعاده گلاموردیل در این گام برابری کند.
۴۰٬۰۰۰ تماشاگر کاملاً درگیر رقابت بودند؛ برای هر حرکت درخشان، صدای «اوه» یا موجی از تشویق بلند میشد و هر جا احساس میکردند داوران نمرهای کمتر از حد دادهاند، یکی دو سوت هم شنیده میشد.
بکی و کاترینه هر دو برنامههای دشوار را طوری اجرا کردند که آسان به نظر میرسید. جاستین وربومن، زونیک پلاس را به فرمی نزدیک به سال گذشته رسانده بود، هرچند مشکلات تماس با دهنه هنوز در حال برطرف شدن است. گلموردیل خیرهکننده بود و در خط میانی پایانی به ما نشان داد که میتواند یک پیاف کلاسیک ارائه کند. پنج یا شش نفر اول، همگی مدعی مدال بودند.
لحظههای سکوی افتخار برای مالکان و مهترها
یک ابتکار تازه در این دوره از قهرمانیها حتماً باید حفظ شود: آوردن مالکان و مهترها روی سکوی افتخار و قرار دادن آنها در کانون توجه. این کار خیلی دیر انجام شد و من کاملاً از آن حمایت میکنم. هیچ مدالی بدون آنها به دست نمیآید.
در مورد ۹۱ شرکتکننده آزمون تیمی هم باید پرسید: آیا درساژ به نقطهای رسیده که حداقل شرایط احراز صلاحیت باید افزایش پیدا کند؟ به نفع داوران و برای حفظ شرایطی یکسان و منصفانه برای همه، تعداد شرکتکنندگان باید به میزانی محدود شود که علم درباره شناخت و تمرکز به ما میگوید.
با این حال، از نحوه نظارت استواردها، پایش دامپزشکی و تمهیدات در نظر گرفتهشده برای گرما تحت تأثیر قرار گرفتم.
من با دکتر یوران اوکرستروم، مدیر دامپزشکی FEI، نشستم و درباره تدابیر موجود صحبت کردم؛ از جمله دوربینهای حرارتی که برای پایش اسبها هنگام گرم کردن استفاده میشد. این وضعیت با جایی که همهچیز از آن آغاز شد، فاصلهای بسیار زیاد دارد؛ من در سال ۱۹۹۶ در آتلانتا بخشی از نخستین آزمون پروتکلهای کاهش اثر گرما بودم و حالا ۳۰ سال بعد، خوشحالکننده است که میبینیم این ورزش همچنان این موضوع را جدی میگیرد.
● به نظر شما سقف تعداد شرکتکنندگان در مسابقات قهرمانی باید کجا تعیین شود؟ دیدگاهتان را همراه با نام، نزدیکترین شهر و استان محل سکونتتان، به نشانی hhletters@futurenet. com بفرستید تا شانس انتشار نظرتان در یکی از شمارههای آینده مجله هورس اند هاوند را داشته باشید.