ربکا پنی: خانواده‌های معمولی از رقابت کنار زده می‌شوند
فصل کجا رفت؟ انگار همین پنج دقیقه پیش بود که چشم‌هایمان را ریز می‌کردیم و فهرست‌های انتخابی را بالا و پایین می‌کردیم، و حالا شب‌ها کوتاه‌تر شده و نمایش اسب سال، هویز، در آستانه برگزاری است. واقعاً هم زمان برق‌آسا گذشته است.
با این حال، وقتی به تابستان گذشته نگاه می‌کنیم، یک نکته بیش از پیش نادیده‌گرفتنی نیست: اعداد.
نه در همه‌جا و نه در همه کلاس‌ها، اما بسیاری از کلاس‌هایی که زمانی با استقبال خوبی برگزار می‌شدند، حالا با افتی جدی در تعداد شرکت‌کنندگان روبه‌رو هستند.
من باور نمی‌کنم که مردم ناگهان دیگر نخواهند در نمایش شرکت کنند. فکر می‌کنم موضوع فقط این است که رقابت در یک سطح مشخص برای خانواده‌های معمولی روزبه‌روز پرهزینه‌تر می‌شود، و بخش مهمی از این هزینه به تعداد انجمن‌هایی برمی‌گردد که هر کدام برای یک نوع کلاس مشابه، فینال جداگانه برگزار می‌کنند.
بیشتر ما دوست نداریم ببینیم که این رشته فقط در اختیار کسانی قرار بگیرد که جیب‌های پرپول‌تری دارند. این همیشه ورزشی بوده که در آن آدم‌های عادی، با یک پونی، اراده فراوان و کمی شانس، می‌توانستند خود را به بالاترین سطح برسانند. اما خانواده‌های معمولی بی‌سروصدا از این چرخه کنار زده می‌شوند و به گمان من هنوز درست با پیامدهای این اتفاق و دلیل وقوع آن روبه‌رو نشده‌ایم.
از خود پونی شروع کنید. یک پونی مناسب که بتواند در سطح شهرستانی رقابت کند، حالا با رقمی خرید و فروش می‌شود که می‌توان با آن پیش‌پرداخت یک خانه را تأمین کرد. فقط همین رقم به‌تنهایی بسیاری از افرادی را کنار می‌زند که در غیر این صورت می‌توانستند کنار ما در رینگ انتظار بایستند، و باید آن‌قدر صادق باشیم که بپذیریم از این بابت فقیرتر شده‌ایم.
دو برابر شدن هزینه
اما بخشی از این هزینه را خودمان ایجاد کرده‌ایم. اینجاست که انجمن‌ها باید با دقت به این نگاه کنند که دقیقاً چه چیزی به اعضای خود ارائه می‌دهند.
در بعضی بخش‌ها، برای رقابت در یک کلاس واحد باید عضو دو انجمن جداگانه شد؛ چون یکی مسیر رویال اینترنشنال را برگزار می‌کند و دیگری مسیر هویز را. این انتقاد از یک انجمن خاص نیست. اما در مجموع، به وضعیتی رسیده‌ایم که برای همان کلاس‌ها باید عضو نهادهای مختلف شد و در نهایت این شرکت‌کننده است که هزینه را دو بار می‌پردازد.
در برابر چنین انتخابی، بیشتر خانواده‌ها خیلی ساده فقط یکی از این مسیرها را انتخاب می‌کنند و از دیگری می‌گذرند. بعد هم تعجب می‌کنیم که چرا کلاس‌ها خلوت‌تر می‌شوند.
این موضوعی است که این حوزه باید بنشیند و با همکاری یکدیگر برایش راه‌حل پیدا کند. هیچ‌کس انتظار ندارد که کار ساده‌ای باشد، و همیشه سازمان‌های مختلفی با مسئولیت‌ها و هدف‌های متفاوت وجود خواهند داشت. اما هدف باید روشن و ساده باشد: ارزش بیشتر در برابر هزینه‌ای که مردمی می‌پردازند که ورزش ما را سرپا نگه داشته‌اند.
آن ۵۰ درصد دیگر را فراموش نکنید
در خبرهای امیدوارکننده‌تر، فقط چند هفته تا هویز باقی مانده است. اگر بلیت این رویداد را در جیب دارید، پیش از رفتن این یک نکته آخر را هم در نظر داشته باشید.
در بیشتر کلاس‌های فلت، ۵۰ درصد امتیاز به بخش تیپ و ساختار بدنی اختصاص دارد. با این حال، چند نفر از ما هفته منتهی به مسابقه را صرف شست‌وشو، بافتن یال و براق‌کردن می‌کنیم، اما حتی چند لحظه هم برای تمرین درست ایستادن وقت نمی‌گذاریم؟
شما عملاً فقط چند ثانیه مقابل آن داور فرصت دارید و هیچ مقدار روغن داغی در دنیا نمی‌تواند وضعیتی را جبران کند که چهار پای اسب هر کدام به سمتی قرار گرفته باشند.
تمرین کنید که به پونی‌تان یاد بدهید با یک کمک سبک، درست بایستد و مهم‌تر از آن، وقتی شما از او فاصله می‌گیرید همان‌جا ثابت بماند.
این کار تصویر بسیار واضح‌تری به داور می‌دهد از آنچه واقعاً پیش روی او قرار دارد.
کمی هم وقت بگذارید و واقعاً به اسب یا پونی‌ای که به نمایش می‌گذارید نگاه کنید و اول عینک خوش‌بینی را کنار بگذارید.
همه ما فکر می‌کنیم اسب خودمان بهترینِ کشور است، اما درباره نقاط قوت و ضعف‌هایش صادق باشید.
بعد یاد بگیرید او را طوری سرپا نگه دارید که ویژگی‌های خوبش بیشتر به چشم بیاید.
در باشگاه سوارکاری، در میدان و در حالی که آدم‌ها از کنارتان عبور می‌کنند تمرین کنید.
از کسی بخواهید نقش داور را بازی کند.
نیمی از امتیاز کلی کاملاً در دسترس است و فقط روزی ۱۰ دقیقه زمان لازم دارد تا برای به‌دست آوردنش تلاش کنید.
برای همه کسانی که راهی بیرمنگام می‌شوند، بهترین آرزوها را داریم.
● به نظر شما چطور می‌توانیم به کاهش هزینه‌ها در نمایش اسب کمک کنیم، بی‌آن‌که برنامه‌های مسابقه‌ای ما زیان‌ده شوند؟
نظرهای خود را به نشانی hhletters@futurenet.com برای ما بفرستید و نام، نزدیک‌ترین شهر و شهرستان محل سکونت‌تان را هم ذکر کنید تا این شانس را داشته باشید که دیدگاه‌تان در یکی از شماره‌های آینده مجله هورس اند هاوند منتشر شود.