درگذشت Monty Roberts، مردی که به اسبها گوش میداد، در ۹۱ سالگی
مردی که بیش از هشت دهه به اسبها گوش سپرد، طرز فکر جمعی را تغییر داد و زندگی انسانها و اسبها را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داد، در ۹۱ سالگی درگذشت.
پیامهای تسلیت برای Monty Roberts سرازیر شده است؛ کسی که هدف همیشگیاش این بود که «جهان را برای اسبها و برای انسانها بهتر از آنچه تحویل گرفته بودم، ترک کنم».
Monty در سال ۱۹۳۵ در California به دنیا آمد؛ پسرِ یک مربی اسب که به گفته خود Monty، از روشهایی استفاده میکرد که «اغلب خشن بودند و بهندرت منصفانه با اسب رفتار میکردند».
او پس از مشاهده mustangs وحشی و آموختن شیوه ارتباط اسبها با یکدیگر، به این نتیجه رسید که استفاده از زبان بدن در آموزش، هم مؤثرتر است و هم انسانیتر و رابطهای بهتر ایجاد میکند.
Monty روش «join-up» خود را توسعه داد؛ روشی که در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفت، با اسبهای مسابقه کار کرد و درباره شیوههای غیرخشونتآمیز خود مقاله نوشت.
این فعالیتها به گوش The late Queen رسید و او Monty را به Windsor دعوت کرد تا با شماری از اسبهایش کار کند.
این دعوت آغاز یک دوستی ۳۰ساله بود و Her late Majesty نیز Monty را تشویق کرد که برای معرفی روشهایش به سراسر جهان سفر کند و کتابی بنویسد؛ هر دو کار را هم انجام داد.
او در آن زمان گفت: «بدون او، من هنوز در California داشتم مثل یک cowboy اینور و آنور میرفتم و به مردم میگفتم اسبها را نزنید.»
Terry Pendry، که پیشتر stud groom Her late Majesty و همچنین مربی ارشد Household Cavalry بود، و همسرش Sue، دههها با Monty و همسرش Pat دوست بودند و Terry از روشهای Monty برای آموزش صدها اسب استفاده کرده است.
او به H&H گفت: «او انسان فوقالعاده، فوقالعادهای بود که مفاهیمش را با جهان به اشتراک گذاشت. دنیای اسب بدون او جای غمانگیزی خواهد بود.
«اما خدا را شکر که آنقدر شجاع بود که روشهایش را به جهان نشان دهد و حالا بهاندازه کافی پیرو، اگر بخواهم از واژه دیگری استفاده نکنم، در سراسر جهان دارد که مفاهیمش را ادامه خواهند داد.
«یادم هست یکبار در اتاق نشیمن خانهام به من گفت: ‘شما در واقع نمیتوانید به کسی چیزی یاد بدهید. اما کاری که میتوانید بکنید این است که محیطی فراهم کنید که در آن، مردم خودشان تصمیم بگیرند یاد بگیرند. و من هیچوقت این حرف را فراموش نکردهام.
«او هیچ مرزی برای خودش نمیشناخت؛ چه با افراد سلطنتی کار میکرد و چه با زنی که پایین خیابان یک happy hacker داشت، هیچ تکلفی در وجودش نبود. Monty Roberts برای همه وقت داشت.»
Sir Terry با اشاره به گستره کارهای Monty، از فعالیتهای خیریه، کار در زندانها و همکاری با کهنهسربازان نیروهای مسلح، به او ادای احترام کرد.
او گفت: «او بیشتر در حوزه اسبها فعال بود، اما به تعداد زیادی از مردم هم کمک کرد.»
Sir Terry افزود که او و همسرش همچنان بهطور مداوم با خانواده Roberts در تماس هستند؛ مراسم خاکسپاری خانوادگی و خصوصی برگزار خواهد شد و بعدها مراسمی برای بزرگداشت زندگی او نیز برپا میشود.
او گفت: «همه ما در دنیای اسب، صمیمانه با خانوادهاش همدردی میکنیم.»
«اما چه افتخاری نصیب همه ما شد که توانستیم چنین انسان شگفتانگیزی را ببینیم و بشناسیم.
«چه مرد فوقالعادهای؛ او جهان را برای اسب به مکانی بهتر تبدیل کرد.
Monty Roberts: «سوارهکارِ سوارهکاران»
Kelly Marks از Intelligent Horsemanship در سال ۱۹۹۲ با Monty آشنا شد، نخستین دورهها را بر اساس روشهای او نوشت و اولین مدرس این روشها در سراسر جهان بود.
او به H&H گفت Monty «سوارهکارِ سوارهکاران» بود و بسیاری او را تحسین میکردند.
او گفت: «اما چیزی که او را متمایز میکرد، کنجکاوی خارقالعادهاش درباره این بود که چگونه میتوان کارها را «بدون خشونت» بهتر انجام داد.»
«او هم در ارتباطگیری استعداد فوقالعادهای داشت و هم شیفته بهاشتراکگذاری ایدهها بود؛ پس از یک صبح طولانی کار با اسبها، چه تنها با سه نفر سرِ ناهار، و چه بعدها وقتی جذابیت عظیمش بر جمع اثر میگذاشت و در London Arena مخاطبانی نزدیک به ۵۰۰۰ نفره داشت.»
Kelly گفت Monty همیشه همنشینی خوشصحبت بود و به چیزهای زیادی علاقهمند بود؛ از جمله کارش با خیریهها و کهنهسربازان نیروهای مسلح.
او گفت: «او چه با مخاطب و چه بیمخاطب، به یک اندازه پرشور بود.
«یادم هست یک روز یک اصطبلکار زن آمد، چون در اصطبل او یک اسب جوان غیرقابلسوارکاری وجود داشت.
Monty در چند بعدازظهر آزاد به کمک او رفت تا این اسب را سرِ راه بیاورد.
آنچه او را خوشحالتر میکرد فقط بهتر شدن اسب نبود ــ که البته بدیهی بود ــ بلکه این بود که اسب چیزی تازه به او آموخته بود.
«Monty بر شمار شگفتانگیزی از زندگیها اثر گذاشت.
او نگاه بسیاری از ما را به اسبها تغییر داد، اما شاید به همان اندازه مهمتر این بود که ما را تشویق کرد کنجکاو بمانیم، پرسش کنیم چرا همیشه کارها اینگونه انجام شده و به دنبال راهی مهربانانهتر بگردیم.
جای او بهشدت خالی است.»
مردی با «مهربانی خارقالعاده»
در سال ۲۰۱۱، The late Queen، Monty را عضو افتخاری Royal Victorian Order کرد؛ نشانی که به کسانی داده میشود که بهصورت شخصی به او یا خاندان سلطنتی خدمت کردهاند.
از دیگر افتخارات متعدد او میتوان به دکترای افتخاری دانشگاهها و جوایز بشردوستانه و رفاهی اشاره کرد.
او پیوندی طولانی با H&H داشت؛ از همان روزهایی که Michael Clayton، سردبیر وقت، از او خواست اسبی را بکشد و Michael نام Monty را بر آن گذاشت.
Monty در ۳۱ ژوئیه، در حالی که خانوادهاش کنارش بودند، درگذشت.
او ۷۰ سال با Pat ازدواج کرده بود و این زوج سه فرزند داشتند.
دخترش Debbie Roberts Loucks قرار است کار Monty را در مرکز آموزشی او در California و «دانشگاه» آنلاینش ادامه دهد.
او گفت: «برای جهان، او با عنوان مردی شناخته میشد که به اسبها گوش میدهد.»
«برای من، او فقط پدر بود؛ مردی با مهربانی خارقالعاده، صداقت تزلزلناپذیر و ایمانی شکستناپذیر به اینکه اعتماد میتواند کاری را انجام دهد که زور هرگز نمیتواند.
«او بیش از هشت دهه از زندگیاش را وقف تغییر شیوه درک مردم از اسبها و کار با آنها کرد.
رسالت او بسیار فراتر از سوارهکاری بود.
او باور داشت رهبری واقعی بر پایه ارتباط، صبر، همدلی و احترام بنا میشود؛ درسهایی که زندگی شمار بیشماری از مردم را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار دادهاند.
«خانواده ما صمیمانه از عشق، دوستی و حمایتی که در تمام طول زندگی پرفرازونشیب او به او نشان دادید، سپاسگزار است. نامهها، دیدارها، داستانها و تجربههای مشترک شما معنایی فراتر از آنچه بتوانید تصور کنید داشتهاند. همه شما با هم بخشی از یک جامعه جهانی شدید که با باوری مشترک متحد شده است؛ این باور که هم اسبها و هم انسانها وقتی با مهربانی و درک با آنها رفتار شود، شکوفا میشوند.
«گرچه دلهای ما شکسته است، اما از اینکه میدانیم میراث او هر بار که کسی شفقت را بهجای زور انتخاب میکند، پیش از درخواستکردن گوش میدهد و برای ساختن همکاری بهتر با اسب خود تلاش میکند، زنده میماند، نیز آرامش مییابیم. »
● آیا خاطرهای ویژه از Monty Roberts دارید که بخواهید آن را به اشتراک بگذارید؟ برای ما به نشانی hhletters@futurenet.com ایمیل بزنید و نام، نزدیکترین شهر و شهرستان خود را هم ذکر کنید تا شاید دیدگاه شما در شماره آینده مجله Horse & Hound و همچنین در وبسایت منتشر شود.