تمرین پرش با اسب برای تقویت تشخیص گام در فاصله مرتبط
طراحان مسیر علاقه دارند فاصلههای مرتبطی بسازند که در آن اسب و سوارکار ناچار به تصمیمگیری شوند.
نمونه معمول آن، دو مانع است که میتوان آنها را با یک پنجگام رو به جلو یا ششگام جمعشده پرید.
نکته کلیدی، قابلیت تنظیم کانتر است.
سوارکار باید بتواند در نزدیک شدن به مانع، نوع کانتر اسب را انتخاب کند؛ موضوعی که به او گزینههای بیشتری میدهد.
این توانایی همچنین کمک میکند سریع واکنش نشان دهید.
اگر اسبتان روی مانع اول پرش بلندی انجام دهد، این موضوع بر تعداد گامهای شما تا مانع دوم اثر میگذارد و برعکس.
این تمرین پرش با اسب همچنین به شما کمک میکند «گام» را بهتر ببینید، چون در نزدیک شدن به هر مانع، طول گام اسب را ارزیابی میکنید.
و یادتان باشد، موضوع فقط فشار آوردن با پا یا کشیدن عنان نیست؛ حتی بحث صرفاً آهسته یا تند رفتن هم نیست.
حفظ یک کانتر باکیفیت، بهترین شانس ممکن را به اسب شما میدهد تا مانع را بهخوبی پشت سر بگذارد.
اهداف
- قابلیت تنظیم
- ایمپالژن
- درگیری اندامهای حرکتی
- تقویت چشم برای تشخیص گام
چیدمان تمرین
دو مانع را در یک خط مستقیم و با فاصلهای حدود ۲۲٫۵ متر از هم قرار دهید.
این فاصله بسته به زمین و همچنین اینکه تمرین در سالن انجام میشود یا فضای باز، ممکن است کمی تغییر کند، اما هدف این است که این فاصله با شش گام متعادل و جمعشده طی شود.
برای شروع، ارتفاع موانع باید راحت و مناسب باشد؛ حتی میتوان از چوبهای روی زمین یا کاوالتی استفاده کرد.
در طول تمرین، بسته به نیاز میتوان ارتفاع آنها را افزایش داد.
نحوه اجرای این تمرین
- ابتدا یک ریتم خوب در کانتری خوشفرم، متعادل و جمعشده ایجاد کنید و به خط نزدیک شوید. هدف این باشد که بین دو مانع، شش گام جا بدهید.
- برای ششگام، به تعادل همراه با ایمپالژن فکر کنید و پا را به اندازه کافی حفظ کنید تا اسب توان و انرژیاش را از دست ندهد.
- این کار را آنقدر تکرار کنید تا ششگام برای شما مطمئن و راحت شود.
- سپس همان خط را با کانتری بازتر و رو به جلوتر طی کنید.
- هدف این است که اسب، طول گامش را بیشتر کند بیآنکه تعادلش را از دست بدهد؛ بنابراین او را به شتابزدگی وادار نکنید.
- وقتی هر دو الگوی گام تثبیت شد، عمداً بین آنها جابهجا شوید.
- این کار به شما کمک میکند کانتر موردنیاز را انتخاب و تولید کنید و در عین حال به شما و اسبتان میآموزد که میتوان یک فضای یکسان را با گامبندیهای متفاوت طی کرد.
نکات و رفع اشکال
۱. کشیده و تخت در پنجگام
این یعنی بهجای افزایش طول گام، سرعت را بالا بردهاید.
با اطمینان سوارکاری کنید و به «بالاآمدن» فکر کنید؛ یعنی در حالی که ایمپالژن را حفظ میکنید، گام را بازتر کنید.
بدنتان را به جلو پرت نکنید و فقط با دستها حرکت اسب را دنبال کنید.
۲. از دست رفتن ایمپالژن در ششگام
یعنی کانتر را بیش از حد آهسته کردهاید، نه اینکه آن را جمعتر کرده باشید.
برای پریدن مانع، همچنان به فعالیت و انرژی زیاد در پاهای عقب نیاز دارید.
برای اینکه اسبتان را در عین تشویق به پیشروی تحت کنترل نگه دارید، از نشیمن و عضلات مرکزی بدن استفاده کنید و پا را هم روی اسب نگه دارید.
۳. سطح تمرین را بالاتر ببرید
مانع دوم را اکسِر بگذارید.
این کار به شما نشان میدهد که آیا اسبتان میتواند وقتی تلاش پرشی سختتر میشود، همان کانتر قابل تنظیم را حفظ کند یا نه.
در فاصله پنج گام، در برابر وسوسه باز کردن بیش از حد کانتر برای عبور از مانع عریض مقاومت کنید؛ اما در فاصله شش گام، باید مطمئن شوید کانتر کاملا فعال و پرانرژی است تا اسب بتواند اکسِر را با گامی کوتاهتر بپرد.
اگر مانع اول را اکسِر بگذارید، این موضوع روی فاصله پنج یا شش گام اثر میگذارد، چون عرض مانع از فضای بین دو مانع کم میکند.
اگر فاصله بیش از حد تنگ باشد، شاید لازم شود مانع دوم را کمی جلوتر ببرید، اما این میتواند تمرین خوبی برای پریدن از نقطهای عمیقتر باشد.
ایدههای بیشتری میخواهید؟ مجموعه کامل الهامهای روزانه تمرینی ما را ببینید