بازگشت پیروزمندانه مادیان نجات‌یافته به قهرمانی ملی درساژ
سیدی اسمیت و ریور رایز اوناسیس (River Rise Onassis) با تبار گلَمر‌دیل در آمستردام، بازگشتی چشمگیر را کامل کردند و در قهرمانی ملی درساژ ۲۰۲۶، در تست اسب جوان KBIS برای اسب‌های هفت‌ساله با نمره ۸۱٫۱۷ درصد به پیروزی رسیدند؛ تقریبا درست یک سال پس از سانحه واگن حمل اسب که در راه بازگشت از همین مسابقات، تا آستانه مرگ این مادیان پیش رفت.
سپتامبر سال گذشته، سو گرارد، مالک «سَسی»، هنگام بازگرداندن او از همین مسابقات، در شرایط جوی بسیار نامساعد در بزرگراه ام۶ ــ باران شدید، تندبادهای مقطعی و آب‌گرفتگی سطح جاده ــ از پشت هدف برخورد قرار گرفت.
شدت ضربه باعث شد کامیون از کنترل خارج شود، تاب بخورد و سپس واژگون شود و هر سه خط بزرگراه را سر بخورد. سو از پنجره سمت سرنشین، تقریبا بدون آسیب جدی بیرون آمد، اما سسی در داخل گرفتار ماند؛ در محاصره فلزات تیز و فایبرگلاس شکسته، و هر بار که خودرویی از کنارش عبور می‌کرد، دچار وحشت می‌شد. او همان زمان گفت: «فکر کردم مرده است.»
چون تا سه ساعت هیچ دامپزشکی به محل حادثه نرسید، سو تمام این مدت را در حالی گذراند که با کمک یک آتش‌نشان از بالا خود را به بخش اسب رسانده بود و تلاش می‌کرد مادیان را آرام نگه دارد تا سرانجام بتوانند او را بی‌حس کنند و بیرون بیاورند.
سیدی آن شب، انتظار جانکاه برای رسیدن خبر را این‌گونه به یاد می‌آورد: «به من زنگ زدند و گفتند تصادفی رخ داده، اما هیچ‌کس نمی‌دانست دقیقا چه اتفاقی افتاده است. تا حدود ساعت ۱۰ شب نفهمیدم که حالشان خوب است ــ و تا روز بعد هم واقعا ابعاد کامل ماجرا را نمی‌دانستم. واقعا وحشتناک بود؛ رسیدن دامپزشک‌ها خیلی طول کشید.»
یک سال بعد، ریور رایز اوناسیس دوباره به سامرفورد پارک برگشت؛ آن هم در صدر جدول.
سیدی افزود خلق‌وخوی کم‌نظیر این مادیان، نقش مهمی در سرانجام آن شب داشت: «فکر می‌کنم خلق‌وخوی خود اسب نجاتش داد؛ فقط همان‌جا ایستاد و تا وقتی سو کنارش بود، بی‌قرار نشد.
«اگر آن‌قدر طولانی بدون حضور دامپزشک خودش را به در و دیوار می‌زد، آسیب خیلی جدی‌تری می‌دید. فقط با بی‌حرکت ایستادن، به خودش کمک کرد.»
مسیر بازگشت به میادین مسابقه، مسیری محتاطانه بود. سیدی گفت: «اینکه زنده ماند شگفت‌انگیز بود، اما اطراف مفصل‌های پاسترنش بریدگی‌های نسبتا عمیقی داشت و بهبودش خیلی طول کشید، چون هر بار که قدم برمی‌داشت دوباره باز می‌شد ــ گوشت اضافه آورده بود و واقعا وحشتناک بود. راستش از نظر احساسی هم خیلی سخت بود، چون ماجرا به‌شدت آسیب‌زا بود.»
ریور رایز اوناسیس فقط از حدود ژانویه یا فوریه امسال دوباره به کار کامل برگشته بود و پیروزی امروز، تنها سومین حضور او در مسابقات پس از آن سانحه بود. سیدی گفت: «تقریبا هیچ مسابقه‌ای نرفته؛ برای کسب سهمیه یکی در هارتپری رفتم و از آن زمان، این فقط سومین حضورمان است. اما فوق‌العاده بوده؛ فقط کارش را انجام می‌دهد.
«در سفر کردن هم دوباره کاملا خوب بوده ــ انگار اصلا هیچ اتفاقی برایش نیفتاده بود. خیلی عالی است و به ما اعتماد دارد، و این برای ما همه‌چیز است.»
»
حالا که ریور رایز اوناسیس دوباره به اوج آمادگی برگشته، سیدی به آینده او خوش‌بین است و حتی از همین حالا هم توانایی‌اش را هم‌سطح با مادیان جایزه بزرگش، سوانمور دانتینا، معروف به دیا، می‌داند.
سیدی گفت: «از نظر فنی، او از دیا بهتر حرکت می‌کند؛ توانایی ذاتی‌اش بیشتر است، کانتر و قدرت پای عقبش فوق‌العاده است و سواری گرفتن از او واقعاً شگفت‌انگیز است.»
«اما او نوع متفاوتی از اسب است؛ قدبلندتر است، کشیده‌تر است و فرم بدنی زاویه‌دارتری دارد، در حالی که دیا خیلی کوتاه‌تر است.
زمان بیشتری لازم دارد تا عضلاتش کامل تقویت شود، برای همین با حوصله و بدون عجله پیش می‌روم؛ زمستان روی او کار می‌کنم و امیدوارم سال آینده او را در سطح اسمال تور در رقابت‌های بین‌المللی به میدان ببرم.»
سو از کنار میدان اجرای تست را تماشا می‌کرد و به‌وضوح تحت‌تأثیر قرار گرفته بود.
سیدی گفت: «وقتی از میدان بیرون آمدم، اشک در چشمانش بود.
نمی‌توانم تصور کنم این ماجرا برای او چه حال و هوایی داشته است.