آنا راس: تا المپیک لس‌آنجلس ۲۰۲۸ فقط ۱۹ دوره نعل‌بندی مانده
قهرمانی ملی درساژ لومیو برگزار شد و به پایان رسید .
گاهی پس از رقابت‌های مهم قهرمانی، میدان جایزه بزرگ افت می‌کند؛ زمانی که مدعیان اصلی به اسب‌هایشان استراحت می‌دهند.
اما امسال، سوارکاران تیمیِ رقابت‌های قهرمانی سه جایگاه نخست را به خود اختصاص دادند؛ یکی از آن‌ها نیز با اسبی در این مسابقات حاضر بود که پیش‌تر در قهرمانی جهان شرکت کرده بود.
نگران‌کننده است که کمتر از دو سال تا یک المپیک دیگر فاصله داریم؛ فاصله‌ای که در مقیاس دنیای اسب‌ها می‌شود پنج دقیقه یا ۱۹ چرخه نعل‌بندی.
استعداد پشت سه نفر اول چشمگیر بود.
اولیویا اوکلی (Olivia Oakeley) ۱۰ سال پس از آن‌که آخرین اسبش در سطح جایزه بزرگ رقابت کرده بود، به این سطح بازگشت و نشان داد که پشتکار نتیجه می‌دهد.
این برای سوارکارانی که انتظار دارند پس از رده زیر ۲۵ سال مستقیماً در مسیری صعودی به ستاره شدن برسند، یک تلنگر واقعی است.
بهترین داستان‌های رقابت‌های ملی، پشت صحنه شکل می‌گیرند.
تیگ ایبل برای این‌که بتواند چکمه‌هایش را بپوشد، انگشت شکسته پایش را داخل یک کیسه مدفوع سگ محکم کرد و سپس یک قهرمانی موفق را پشت سر گذاشت و در ادامه هم یک یادداشت فیس‌بوکی بسیار بامزه نوشت.
اسب سیدی اسمیت یک سال پس از یک سانحه رانندگی وحشتناک بازگشت تا در کلاس اسب‌های هفت‌ساله به قهرمانی برسد و ادای احترام به استیون کلارک هم بسیار زیبا بود.
من با ریچارد دیویسون موافقم که اجرای کد امتیازدهی‌ای که استیون برای آن سخت تلاش کرد، به‌عنوان روشی برای داوری درساژ، می‌تواند میراثی شایسته برای او باشد.
ورزشی شفاف‌تر، واقعاً بهترین ادای احترام به داوری خواهد بود که به سوارکاران این احساس را می‌داد که همه چیز ممکن است؛ حتی در روزهای بدی که در واقع چنین نبود.
لندن، آن روی بداخلاق من را هم راضی می‌کند
درست زمانی که اعضای درساژ بریتانیا کم‌کم دچار رخوت زمستانی می‌شوند، هنوز همه چیز از دست نرفته، چون یک هدیه کریسمسی در راه است.
برجسته‌ترین رویداد بعدی، مسابقات بین‌المللی لندن است و تماشاگران قرار است در ازای پولی که می‌پردازند، چیزهای بیشتری نصیبشان شود؛ چون این قالب جدید، افزون بر جام جهانی، شامل یک کلاس آزمایشی برای اسب‌های هفت‌ساله و اسب‌های آینده‌دارِ جایزه بزرگ نیز خواهد بود.
دو روز حضور سوارکاران طراز اول، اسب‌های ستاره در راه، منطقه‌های هواداری و فرصتی برای نزدیک بودن به ماجرا با یک لیوان شامپاین یا یک کاپوچینوی خوب در فضایی گرم، چیزی شبیه رویاست.
در هر صورت از کریسمس بهتر است؛ من که در اصطبل‌هایمان رسماً بداخلاقِ معروف جمع هستم، هر روز این را با یک سفر به اکسل عوض می‌کنم.
آیا این سلاح مخفی جدید من است؟
چند اسب دارم که برای جایزه بزرگ آماده‌اند و ناظران تیزبین فضای مجازی متوجه شده‌اند که من با یک عنانِ وارونه سوارکاری می‌کنم؛ به این معنی که بخشی که به دهان اسب می‌رود از بالای دست می‌آید، نه از پایین آن، و همین باعث شده کارشناسان فیس‌بوکی بحث کنند که آیا من از یک تکنیک پیشرفته متعلق به استادان قدیم استفاده می‌کنم یا نه.
به این فکر کردم که بگویم این سلاح مخفی جدید من است، اما واقعیت این است که آرتروز دستم باعث شده دیگر نتوانم عنان را به شکل معمول در دست بگیرم.
اسب‌ها متوجه این موضوع نشده‌اند؛ چیزی که هم خیال آدم را راحت می‌کند و هم با توجه به این‌که ۳۰ سال زحمت کشیده‌ام تا شست‌هایم را بالا نگه دارم، کمی هم اعصاب‌خردکن است.
در مقاله‌ای که به‌تازگی منتشر شد، آمده بود که سوارکاران برای رقابت در قالب تیم‌ها در خارج از کشور ۵٬۰۰۰ پوند هزینه می‌کنند.
آن‌هایی از ما که این مسیر را تجربه کرده‌ایم، زیر لب گفتیم: «تازه این فقط بخشی از ماجراست.»
در نتیجه، تقویم بین‌المللی بریتانیا اتفاقی خوشایند است و بازگشت هیکستد با جام ملت‌ها هم یک امتیاز مضاعف به حساب می‌آید.
امیدوار باشیم که دیگر کشورها هم از کانال مانش عبور کنند.
شاید تیم‌های ترکیبی هم دوباره برگردند؛ به این معنا که اگر کشوری کوچک‌تر که در اینجا مستقر است نتواند یک تیم چهار نفره کامل به میدان بفرستد، سوارکارانی از کشورهای مختلف کنار هم قرار بگیرند؛ چیزی که قبلا هم حال‌وهوای خوبی داشت.
بازگشت به میدان مسابقه
در چند مسابقه شرکت کرده‌ام، چون تیم ما با طعنه یادآوری کرد که آخرین روبانی که گرفته بودم، در واقع برای بارنی، اسپنیلم، بود؛ وقتی در نمایشگاه محلی سگ‌ها در بخش «جنبان‌ترین دم» سوم شد.
بارنی هم کمی پروسکوی گرم برد و هم یک بسته بذر آرتیشو.
اگر منصف باشیم، من از مسابقات بین‌المللی با جوایزی کم‌فایده‌تر از این هم برگشته‌ام.
زیرسیگاری، جامی که شبیه ویترین فروشگاه ان سامرز بود و چند جفت جوراب، از جمله چیزهایی هستند که در این گنجینه پیدا می‌شود.
یکی از سوارکاران بین‌المللی به من گفت که یک بار جایزه‌اش کتابی بوده که کاملا معلوم بوده قبلا کسی آن را خوانده است.
قهرمانی در یک جایزه بزرگ در اسپانیا برایم دو بانداژ پا آورد و برای کامل شدن ست، باید مسابقه اسپشیال را هم می‌بردی.
هر اسب جدید برای جایزه بزرگ حس شروع دوباره دارد، بنابراین برق‌وبرق‌هایم را مرتب کرده‌ام، یک کت‌دنباله‌دار تازه گرفته‌ام و راهی میدان شده‌ام تا کمی هم خوش بگذرانم.