آخن؛ گفتوگو با فردریک واندرس، سوارکار درساژ آلمان
قهرمانی جهان آخن: گفتوگو با فدریک واندرس، سوارکار درساژ
فدریک واندرس: «هیچکس بهتنهایی مدال طلا نمیگیرد»
فدریک واندرس از سال ۲۰۲۲ در همه مسابقات قهرمانی، عضو تیم آلمان بوده است. برای او، پشت هر مدال یک کار تیمی نهفته است.
فدریک واندرس از زمان نخستین حضورش در قهرمانی جهان در سال ۲۰۲۲، به یکی از مهرههای ثابت تیم درساژ آلمان تبدیل شده است. این سوارکار قهرمان المپیک تیمی، در گفتوگو با «فردِسپورت دویچلند» از تجربههای تاثیرگذار، اعتمادبهنفسی که در طول زمان رشد کرده و اینکه چرا قابلیت اتکا در ورزش تیمی تا این اندازه مهم است، سخن میگوید.
فدریک، اگر امروز به نخستین قهرمانی جهان خود در سال ۲۰۲۲ در هرنینگ فکر کنی، اولین چیزی که به ذهنت میرسد چیست؟
فدریک واندرس (Frederic Wandres): پیش از هر چیز، تجربهای بسیار فشرده و عمیق بود. از نظر ورزشی، ما بهعنوان تیم مدال برنز گرفتیم، اما در عین حال آن رقابتها برای من از نظر شخصی کاملاً آنطور که انتظار داشتم پیش نرفت. دوک آو بریتین (Duke of Britain)، اسبم در آن زمان، در جایزه بزرگ عملکرد خوبی داشت، اما خیلی زود مشخص شد که از آمادگی کافی برای ادامه دادن در مسابقات بعدی برخوردار نیست.
برای من که تازهوارد رقابتهای قهرمانی بودم، این وضعیتی بود که برایش آماده نشده بودم. خیلی از روندها برایم تازه بود و بسیاری از تصمیمها را باید برای نخستین بار در چنین فضایی میگرفتم. وقتی امروز به آن برمیگردم، بدون تردید این تجربه جزو خوشایندترین بخشهای دوران حرفهایام نبود. با این حال، امروز باور دارم که همان تجربه روی من اثر گذاشت و مرا ساخت. شاید حتی مفید بود که خیلی زود بفهمم یک رقابت قهرمانی تا چه اندازه میتواند پیچیده و چالشبرانگیز باشد. بعد از آن، نگاه آدم به خیلی از مسائل تغییر میکند.
از آن نخستین مسابقات قهرمانی، چه درسهایی برای ادامه مسیر حرفهای خود گرفتی؟
فدریک واندرس: بیش از همه، اهمیت صراحت و ارتباط. در ورزش قهرمانی معمولاً زیاد درباره نقاط قوت صحبت میشود، اما به همان اندازه مهم است که ضعفها هم بیپرده مطرح شوند. هیچ اسبی بینقص نیست و هیچ سوارکاری هم کامل نیست. در طول این سالها، رابطهای مبتنی بر اعتماد زیاد با کادر رهبری تیم شکل گرفته است. ما یکدیگر را میشناسیم، شیوه فکر کردن هم را درک میکنیم و میدانیم که در نهایت همه یک هدف مشترک را دنبال میکنند. به همین دلیل امروز میتوانم بگویم: هرچند آن موقع شرایط دشوار بود، اما از دل آن اتفاقی مثبت بیرون آمد. آن تجربه به شکلگیری رابطهها و رشد اعتماد کمک کرد.
از هرنینگ به بعد، در همه رقابتهای قهرمانی عضو تیم بودهای. آیا این موضوع نگاهت را به این اوجهای ورزشی تغییر میدهد یا فشار و تنش همانقدر باقی میماند؟
فردریک واندرس: بعضی روندها رفتهرفته بدیهیتر میشوند.
آدم با ساختارها آشنا میشود، میداند چه فرایندهایی در پیش است و یک چمپیونات چگونه پیش میرود.
با این حال، این پرسش که در نهایت واقعاً عضوی از تیم خواهی بود یا نه، برای من هیچوقت اهمیتش را از دست نمیدهد.
خیلیها اوایل سال میگویند: «تو که به هر حال در تیم هستی.»
برای من، ورزش قهرمانی در بالاترین سطح اینطور کار نمیکند.
آنچه همیشه تعیینکننده است، عملکرد در زمان درست است.
معیارهای ارزیابی ما کاملاً مشخص است و باید همانجا نتیجه بدهی.
اینکه در زمستان یا ابتدای فصل چه اتفاقی افتاده، دیگر نقشی ندارد.
در نهایت، آنچه حساب میشود عملکرد، آمادگی و سلامت اسب است.
برای همین، این مسیر هر سال از نو هیجانانگیز باقی میماند.
حالا با بلوتوث اولد، شریک سوارکاریای در کنار خودت داری که به ثباتی کمنظیر معروف است. این موضوع تا چه اندازه نگاه تو را به شرایط رقابت تغییر میدهد؟
فردریک واندرس: طبیعتاً ثبات، تا حدی به آدم نسبت به کار خودش اطمینان میدهد.
در عین حال، همه ما با دقت زیر نظر داریم که در ورزش بینالمللی چه تحولاتی در جریان است.
در طول سالها، ترکیبهای سوارکار و اسب امیدوارکننده زیادی را دیدهام که وارد میدان شدهاند.
خیلی وقتها انتظارهای بزرگی شکل میگیرد و گاهی هم این انتظارها برآورده میشود.
اما به همان اندازه هم مشخص میشود که مسیر رسیدن به یک چمپیونات در واقع تا چه حد طولانی است.
برای همین، امروز تلاش میکنم روندها را با دقت دنبال کنم، بیآنکه آرامشم را از دست بدهم.
برای اینکه در نهایت واقعاً در یک میدان المپیک یا در قهرمانی جهان به میدان بروی، باید عوامل بسیار زیادی کنار هم قرار بگیرند.
چهار سال گذشته یک چرخه کامل قهرمانی جهان را تشکیل میدهد. پیشرفت شخصیات را در این بازه چگونه توصیف میکنی؟
فردریک واندرس: در چهار سال، خیلی چیزها تغییر میکند.
وقتی به خودم بهعنوان سوارکار سال ۲۰۲۲ نگاه میکنم، امروز بهوضوح تجربه بیشتری میبینم.
بزرگترین نقطه عطف در مسیر سوارکاری من، طبیعتاً پاریس ۲۰۲۴ بود.
مدال طلای المپیک خیلی چیزها را تغییر میدهد.
فقط خاطره و احساسات بهجا نمیگذارد، بلکه اعتمادبهنفس تازهای هم میسازد.
آدم میفهمد که میتواند زیر حداکثر فشار هم دوام بیاورد.
علاوه بر این، از نظر حرفهای درهای تازهای باز میشود.
علاقه اسپانسرها بیشتر میشود، نگاه افکار عمومی تغییر میکند و فرصتهایی در اختیارت قرار میگیرد که شاید پیش از آن نداشتی.
برای همه این روندها، بسیار سپاسگزارم.
درساژ بیشتر بهعنوان ورزشی انفرادی شناخته میشود. با این حال، تو اغلب از روحیه تیمی حرف میزنی. این عامل در بالاترین سطح چقدر اهمیت دارد؟
فردریک واندرس: به نظر من، اهمیت آن بسیار زیاد است.
البته در نهایت هر سوارکار بهتنهایی وارد میدان میشود.
اما مسیر رسیدن به آن نقطه، با همراهی افراد زیادی طی میشود.
علاوه بر این، یک تیم به اتکاپذیری نیاز دارد.
بهویژه در تصمیمگیریهای تیمی، موضوع فقط ارائه عملکردهای درخشان نیست، بلکه توانایی تکرارپذیر ارائه همان سطح از عملکرد نیز اهمیت دارد.
من یکی از نقاط قوت خودم را در این میبینم که همراه با اسبهایم بهطور باثبات نتیجه میگیرم.
از نگاه یک مربی، این یک عامل مهم است.
در اصل، به این باور دارم: کسی که فکر میکند بهتنهایی از پس همهچیز برمیآید، معمولا از همان ابتدا بازنده است.
برای همین همیشه تلاش میکنم برای دیدگاههای دیگران باز بمانم و از افرادی که در اطرافم هستند یاد بگیرم.
این به معنی کنار گذاشتن مسیر خودت نیست.
بلکه یعنی پیوسته در حال پیشرفت و تکامل باشی.
اگر امروز به فدریک واندرسِ ۲۰۲۲ نگاه کنی، چه چیزی بیش از همه تغییر کرده است؟
فدریک واندرس: بدون تردید آرامتر شدهام.
نه اینکه جاهطلبیام کمتر شده باشد، اما آرامش بیشتری دارم.
امروز بهتر میدانم کدام عوامل در اختیار من هستند و بر کدامها کنترلی ندارم.
در عین حال، یاد گرفتهام اعتماد ایجاد کنم: به اسبم، به اطرافیانم و به کاری که خودم انجام میدهم.
در سال ۲۰۲۲، بهعنوان ورزشکاری که نخستین حضورش را در قهرمانی جهان تجربه میکرد، راهی یک رویداد قهرمانی شدم.
امروز به چندین اوج بینالمللی و همچنین کسب مدال طلای المپیک نگاه میکنم که در کارنامهام ثبت شدهاند.
این تجربهها به آدم اطمینان میدهند.
با این حال، احترام به بزرگی وظیفه همانقدر باقی مانده است، چون در ورزش قهرمانی باید هر موفقیتی را بارها و بارها از نو به دست آورد.
ورزش سوارکاری آلمان/اسآگ