چگونه بافتی تمیز و حرفه‌ای برای یال اسب اجرا کنیم

چهار نعل: چگونه بافتی تمیز و حرفه‌ای برای یال اسب اجرا کنیم

هدف اصلی از بافتن یال، بهتر نشان دادن ظاهر اسب است. بافتی خوب ــ مرتب، تمیز و یکدست ــ به داور نشان می‌دهد که شما کار را حرفه‌ای انجام داده‌اید. بافتی بد ــ شل، نامرتب و آشفته ــ حواس‌پرت‌کن است و این تصور را ایجاد می‌کند که به نحوه ارائه اسب‌تان اهمیت نمی‌دهید.

بافتن بیش از هر چیز به صرفه‌جویی در حرکت و پیدا کردن ریتم مربوط می‌شود. برای اینکه بافتی خوب انجام دهید، تمرین لازم است؛ اما نباید آن‌قدر زمان ببرد که در پایان کار خسته و کلافه شوید. اصل ماجرا داشتن روشی منطقی و مؤثر است که فرسوده‌تان نکند. در نهایت، حافظه عضلانی شما وارد عمل می‌شود و بافتن برایتان به کاری غریزی تبدیل خواهد شد.

در این مطلب، توضیح می‌دهم که نه‌فقط چگونه برای یال و کاکل اسب بافت‌هایی زیبا و مناسب رینگ هانتر درست کنید، بلکه چطور این کار را با روشی منظم و کارآمد انجام دهید.

وسایل مورد نیاز

آماده‌سازی برای بافت

پیش از شروع بافت، نخ‌های‌تان را اندازه بگیرید و ببُرید. به‌طور تقریبی، طول هر تکه نخ باید ۱۸ تا ۲۲ اینچ باشد. تعداد تکه‌نخ‌هایی که نیاز دارید به ضخامت یال اسب‌تان بستگی دارد. هرچه یال ضخیم‌تر باشد، به تکه‌های نخ بیشتری نیاز خواهید داشت.

من معمولاً یک کلاف نخ را یک‌جا می‌بُرم و تکه‌هایی را که استفاده نمی‌کنم برای نوبت بعد نگه می‌دارم. چه تصمیم بگیرید همه نخ‌ها را یک‌باره ببُرید و چه نه، باید دست‌کم ۵۰ تکه آماده کنید تا وسط کار بافت مجبور نشوید برای بریدن نخ بیشتر توقف کنید. به تجربه دیده‌ام که یک دفترچه یادداشت ۸ در ۶ اینچی معیار خوبی برای اندازه‌گیری است. کلاسور سه‌حلقه‌ای یا پلنر هم مناسب است.

نخ را چند بار دور دفترچه یا کلاسور می‌پیچم، بعد آن را بیرون می‌آورم تا به شکل یک حلقه بزرگ از چندین رشته نخ دربیاید. سپس یک سر آن را می‌گیرم، طوری که چند رشته نخ در دستم باشد، و سر دیگر حلقه را می‌برم تا چند تکه بلند نخ داشته باشم. بعد بند کفش را دور وسط نخ‌های بریده‌شده گره می‌زنم و آن را به کمربند یا حلقه کمربندم می‌بندم.

یک بافت خوب ــ مرتب، تمیز و یکنواخت ــ به داور نشان می‌دهد که شما کارتان را بلد هستید. یک بافت بد ــ شل، نامرتب و ژولیده ــ حواس‌پرت‌کن است و این تصور را ایجاد می‌کند که برای نحوه ارائه خود اهمیتی قائل نیستید.

پیش از شروع، همه ابزارهایم را جمع می‌کنم: تیغه ماشین اصلاح، شانه، اسفنج یا آب‌پاش، قلاب ضامن‌دار، سوزن بافت، قیچی، نخ، چهارپایه و رادیو.

مطمئن شوید اسب روی زمین صاف ایستاده است و با قرار دادن او روی مهارهای دوطرفه یا بستن او، سرش را بالا نگه دارید. اگر اجازه دهید گردنش را به سمت جلو و پایین بکشد، پوست یال کشیده می‌شود و وقتی دوباره گردنش را بالا بیاورد، بافت‌ها به هم فشرده می‌شوند. اگر اسب را می‌بندید، ابتدا دو تا سه تکه نخ به حلقه هالتر او وصل کنید و طناب هدایت را به همان نخ‌ها گیره بزنید تا اگر با شدت به عقب کشید، آزاد شود.

اگر می‌خواهید یال اسب سخت‌گیر یا بی‌قرار را ببافید، از یک دوست بخواهید او را برایتان نگه دارد یا بافت را در جایی انجام دهید که می‌دانید اسب در آن راحت است. برای مثال، اسبی که همیشه با سر در گوشه عقبی باکسش می‌ایستد، ممکن است آنجا برای بافت یال راحت‌تر باشد. همچنین لازم نیست حتما همه بافت را در یک نوبت تمام کنید. اگر با اسبی ناآرام کار می‌کنید، کمی استراحت کنید و بعد برگردید و ادامه کار را تمام کنید.

پیش از شروع، مطمئن شوید یال اسب تمیز است. از هر شامپوی معمولی می‌توانید استفاده کنید، اما از نرم‌کننده یا شامپوهای دارای روغن‌های اسانسی پرهیز کنید، چون ممکن است یال برای بافت بیش از حد لیز شود. بعد با دست کشیدن در یال، بررسی کنید که ضخامت آن در همه بخش‌ها یکنواخت باشد. یال نازک باید از یال ضخیم کوتاه‌تر باشد. اگر بگذارید یال نازک بلند شود، بیش از حد باریک و کم‌جان به نظر می‌رسد. در مورد یال ضخیم هم باید به خاطر داشته باشید که گاهی ریشه یال روی گردن ۳ تا ۴ اینچ پهنا دارد، بنابراین خود این بخش مقداری از طول را اشغال می‌کند.

بافتن یال

تعداد بافت‌های یال به هر اسب بستگی دارد. اسبی ظریف‌تر با ریشه یال نازک ــ جایی که مو به پوست می‌رسد ــ و موی ظریف، باید بافت‌های کوچک‌تری داشته باشد تا با گردن و جثه‌اش تناسب پیدا کند؛ و برعکس، یال بزرگ و ضخیم به بافت‌های بزرگ‌تر نیاز دارد. روی یک اسب درشت با یال ضخیم، بافت‌های خیلی ریز اصلا مناسب نیست؛ ظاهرشان مثل کشمش می‌شود!

اگر یال اسب زبر و درشت باشد، قطر هر تار مو بیشتر و پهن‌تر است؛ بنابراین بافت‌ها باید درشت‌تر باشند. استفاده از دسته‌های پهن‌تر مو، بافت را ضخیم‌تر می‌کند. باید تلاش کنید همه بافت‌ها هم‌ضخامت باشند و برای این کار، اندازه دسته‌های مو را در تمام بافت‌ها یکسان نگه دارید. من هر مقدار از یال را که بتوانم می‌بافم. اعتقادی به کوتاه‌کردن مسیر لگام ندارم، چون هر بار که یال اسب مرتب می‌شود، آن بخش کوتاه‌تر و کوتاه‌تر می‌شود و در نتیجه اولین بافت بیش از حد عقب می‌افتد. بافت را تا نزدیکی جدوگاه هم ادامه می‌دهم.

مهم است که درست روبه‌روی بخشی بایستید که روی آن کار می‌کنید. هنگام بافتن، دقت کنید به یک طرف خم نشده باشید، چون ناخودآگاه بافت را کج درمی‌آورید. اسب‌ها همیشه در حال حرکت‌اند. مهم است که شما هم با جابه‌جا کردن چهارپایه‌تان همراه آن‌ها حرکت کنید؛ نه فقط برای این‌که بافت‌ها صاف و مستقیم بمانند، بلکه برای این‌که فشار اضافی و غیرضروری به بدن خودتان، به‌ویژه کمرتان، وارد نشود. یادتان باشد، بافتن کاملا به تمرین بستگی دارد. ممکن است لازم باشد بارها و بارها تکرار کنید تا دست‌تان به کار عادت کند.

در ادامه، ۲۰ گام ساده برای ایجاد بافت‌های زیبای سبک هانتر آمده است:

۱. من از تیغه ماشین اصلاح برای کوتاه‌کردن نوک یال استفاده می‌کنم؛ فقط در حد حدود یک سانتی‌متر از پایین، هر جا لازم باشد. چون دندانه‌ها اره‌ای هستند، لبه مو مانند قیچی صاف و یکدست بریده نمی‌شود. هنگام تنک‌کردن یال همیشه خیلی مراقبم که عجله نکنم. همیشه بهتر است جانب احتیاط را نگه دارید و یال را بیش از حد کوتاه نکنید. همیشه می‌شود موی بیشتری کم کرد، اما نمی‌شود دوباره به آن اضافه کرد.
۲. یال باید نزدیک پس‌گردن و جدوگاه نازک‌تر و کوتاه‌تر باشد و در بخش میانی ضخیم‌تر بماند. دلیلش این است که پوست سر اسب به‌طور طبیعی در بالا و پایین باریک‌تر و در میانه گردن پهن‌تر است؛ و شما می‌خواهید یال هم همین فرم را بازتاب دهد.
۳. من از کاموای آبی روشن استفاده می‌کنم تا در عکس‌ها راحت‌تر دیده شود، هرچند در حالت عادی چنین رنگی را روی یال اسب کهر به کار نمی‌برم. از پس‌گردن اسب شروع می‌کنم و به سمت جدوگاه پیش می‌روم. بافت این یال را شروع کرده‌ام، اما عکس‌هایی که در میانه گردن گرفته شده‌اند، روند بافتن را بهتر نشان می‌دهند. ابتدا با یک اسفنج خیس یا محلول کوئیک برید، یال را کمی چسبناک می‌کنم تا راحت‌تر در دست قرار بگیرد و در طول کار هم دسته‌های مو را به‌تدریج مرطوب می‌کنم. دقت کنید آب آن‌قدر زیاد نباشد که از گردن اسب سرازیر شود. این مسئله ممکن است باعث شود اسب سر و گردنش را تکان بدهد و بافتن را دشوارتر کند.
۴. چون راست‌دست هستم، با شانه‌ای که در دست راست دارم بخشی از یال را برای بافت جدا می‌کنم و هم‌زمان انتهای یال را با دست چپ نگه می‌دارم. سپس شانه را در بخش اضافه یال فرو می‌کنم تا مزاحم کارم نشود. این قسمت را به سه بخش مساوی تقسیم می‌کنم؛ بخش راست را بین شست دست راست و کنار انگشت اشاره نگه می‌دارم و بخش چپ را بین شست دست چپ و کنار انگشت اشاره. بخش میانی را هم با انگشت میانی دست راست از مسیر کار کنار نگه می‌دارم.
۵. برای اولین پیچ، بخش راست را از روی بخش میانی عبور می‌دهم؛ بنابراین بخش راست حالا به بخش میانی تبدیل می‌شود و بخش میانی قبلی به بخش راست. بعد، بخش راستِ جدیدِ مو را با دست راست می‌گیرم و برای دومین پیچ، بخش چپ را از روی بخش میانیِ جدید رد می‌کنم. حالا آن بخش چپ، بخش میانیِ جدید است. هنگام بافت، با شست دستم قسمت بالاییِ بخشی را که تازه بافته شده صاف و مرتب می‌کنم. در دو پیچ اول، فقط بخش‌های بافت را از روی هم رد می‌کنم. باید کمی کشش وجود داشته باشد، اما نه آن‌قدر سفت که به ریشه مو فشار بیاورد. اگر بخش‌های یال را به‌طور مساوی جدا نکرده باشید، این موضوع تا دو پیچ اول کاملا مشخص می‌شود. یک بافت معمولی به‌طور میانگین از بالا تا پایین حدود ۲۳ پیچ دارد، اما این تعداد بسته به یال متفاوت است.
۶. حدود دوسوم مسیر بافت به سمت پایین، یا تقریبا در پیچ سیزدهم، نخ را اضافه می‌کنم. دلیل این‌که تا پیچ سیزدهم صبر می‌کنم این است که فقط می‌خواهم نخ در بخش مرکزیِ بالای بافت نهایی دیده شود؛ چیزی که یک خط صاف در امتداد گردن ایجاد می‌کند. برای اضافه کردن نخ، بافت را با دست چپ نگه می‌دارم و نخ را با دست راست از زیر بافت وارد می‌کنم. بنابراین در شروع کار، نخ بخشی از دسته‌های راست و چپ مو می‌شود. این مرحله برای خیلی‌ها دشوار است، چون متوجه نمی‌شوند که نخ فقط بخشی از مو می‌شود و سعی می‌کنند آن را جداگانه نگه دارند. نیازی به این کار نیست. این پیچاندن است که نخ را جزئی از بافت می‌کند، نه محکم گرفتن آن. ممکن است این بخش کمی تمرین بخواهد. فقط صبور باشید و تلاش کنید حس آن را پیدا کنید.
۷. حدود پیچ بیست‌وسوم، بافتن را متوقف کنید. در این مرحله باید به انتهای یال نزدیک شده باشید. اگر هنوز مقدار زیادی یال باقی مانده، باید بافت را باز کنید و یال را کوتاه‌تر کنید، اما باز هم هرگز آن را نبرید. وقتی به انتها می‌رسم، در سمت راست یک حلقه درست می‌کنم؛ چون راست‌دست هستم، فرد چپ‌دست باید حلقه را در سمت چپ درست کند. بخش نخِ سمت راست را روی بافت می‌خوابانم و با همان قسمت، زیر بافت را دور می‌زنم و در انتهای بافت با آن یک گره ایجاد می‌کنم.
۸. سپس دو تکه نخ را در پایین بافت به هم گره می‌زنم؛ درست مثل بستن بند کفش. این کار را برای همه بافت‌ها انجام می‌دهم. این گرهِ پایین در نهایت به داخل کشیده می‌شود و کمی در بالای بافت دیده خواهد شد.
۹. از نظر سلیقه شخصی، هنگام بافتن، نخ آویزانِ بافت‌های تمام‌شده را از زیر هالتر رد می‌کنم یا شل به هم می‌بندم تا نخ برای اسب آزاردهنده نباشد و از جل‌ودستم هم کنار بماند. این کار فقط یکی دو ثانیه بیشتر زمان می‌برد، اما برای اسب حساس خیلی کم‌دردسرتر است.
۱۰. حتماً بافت را تا جای ممکن نزدیک جدوگاه ادامه دهید. خیلی‌ها این بخش را بدون بافت رها می‌کنند. به نظر من برای اینکه ظاهر کار کامل و آراسته باشد، مهم است که یال به‌طور کامل بافته شود.
۱۱. وقتی تمام یال اسب را بافتید، نوبت بالا کشیدن بافت‌هاست. باید در بالای هر بافت یک «وی» دیده شود. ابتدا قلاب زبانه‌دار را از بالای این «وی» در جهت گردن وارد می‌کنم و دو تکه نخِ پایین بافت را داخل حلقه قلاب می‌اندازم. سپس از بالای بافت، قلاب را از داخل این «وی» عبور می‌دهم تا مطمئن شوم بافت صاف می‌ماند. نخ و گره را از زیرِ بخش بالایی بافت عبور می‌دهم، اما نه بیشتر از آن. اگر حس کردید قلاب داخل بافت گیر می‌کند یا به آن چنگ می‌اندازد، یعنی داخل «وی» نیستید و به کنار زده‌اید. اگر مجبور شدید زور وارد کنید، قلاب را بیرون بکشید و دوباره امتحان کنید تا آزادانه سر بخورد.
۱۲. به گره تکیِ پایین بافت دقت کنید که اینجا در مرکز «وی» دیده می‌شود.
۱۳. پیش از آنکه به مرحله بعد بروم، با قلاب زبانه‌دار نخ را در تمام طول یال به بالا می‌کشم.
۱۴. وقتی مستقیم به جلوی بافت نگاه می‌کنم، دو تکه نخ را به جلوی بافت می‌آورم، گره را شروع می‌کنم، می‌گذارم نخ داخل یک «وی» جا بیفتد و آن را می‌کشم تا در مرکز بافت، داخل همان «وی»، قرار بگیرد.
۱۵. با گرفتن نخی که از «وی» بالای بافت بیرون زده، بافت را بالا می‌کشم. بعد هر دو تکه نخ را در دو طرف بافت قرار می‌دهم.
۱۶. در گام بعدی، دو تکه نخ را زیر بافت به‌صورت ضربدری رد می‌کنم و هر پف اضافه یا تار موی پراکنده را هم داخل کار می‌گیرم.
۱۷. انگشتانم به جایی اشاره می‌کنند که می‌خواهم گره بعدی‌ام قرار بگیرد: در مرکز بافت، دقیقاً جا گرفته در بخش «وی»‌شکل پیچ.
۱۸. در این مرحله، سفت‌کردن گره دور بافت اشکالی ندارد، چون دیگر به پوست سر کشش وارد نمی‌کند. برای محکم‌کردن گره، دو تکه نخ را در دو جهت مخالف می‌کشم. هم‌زمان، با شستم نخ را در قسمت «وی»‌شکل پیچ در جای خود قرار می‌دهم و پایین بافت را به سمت گردن فشار می‌دهم.
۱۹. بعد، دو تکه نخ را به پشت بافت می‌برم و یک گره دیگر می‌زنم و برای سفت‌شدن، نخ را به‌صورت مورب روی بافت می‌کشم. سپس برای اطمینان، یک گره دوم هم می‌زنم. باز هم در این مرحله باید کار سفت باشد. نگران نباشید؛ این کار پوست سر اسب را نمی‌کشد و برای او ناراحت‌کننده نخواهد بود.
۲۰. حالا با قیچی‌ام که تیغه‌ای بسیار تیز دارد، نخ اضافه را از بافت‌های تمام‌شده می‌برم و حتماً هنگام برش، کشش نخ را حفظ می‌کنم. برش را نزدیک گره انجام دهید، اما نه آن‌قدر نزدیک که نخ از هم باز شود. در پایان هم هر تار موی بیرون‌زده یال را مرتب می‌کنم. این‌ها باید بسیار کم باشند؛ در حالت ایده‌آل، در هر بافت بیش از ۵ تار مو نباشد، اما اگر ناچار شدید کمی بیشتر کوتاه کنید، باز هم اشکالی ندارد. این تنها زمانی است که کوتاه‌کردن یال قابل قبول است.

بافتن باید لذت‌بخش باشد

من کاملاً معتقدم که افراد باید از بافتن لذت ببرند و آن را به سلیقه خودشان انجام دهند. از استفاده از رنگ نترسید. البته یادتان باشد به‌کاربردن رنگ کمی حرفه‌ای‌تر است، چون توجه زیادی را به یال جلب می‌کند و ممکن است ایرادها را هم بیشتر نشان دهد. نخ سرمه‌ای همیشه یکی از پایه‌های وسایل کار من است، حتی برای کلاس‌های محافظه‌کارانه؛ همین‌طور نخ آبی سنگی که برای یال‌های سفید واقعاً ضروری است.

جنی ویگلیانو دوست دارد در بافتن خلاقیت و سرگرمی را حفظ کند و به مشتریانش کمک می‌کند برای مناسبت‌ها و تعطیلات، جزئیات شاد و متفاوتی اضافه کنند؛ مثل این بافت با تم روز ولنتاین.

من دوست دارم با استفاده از نخ‌های رنگی و درخشان برای تم‌ها یا مناسبت‌های مختلف، به مشتریانم کمک کنم متفاوت دیده شوند؛ حتی در صورت مناسب‌بودن شرایط، روبان براق یا دکمه هم اضافه می‌کنم تا جلوه‌ای ظریف و خوش‌سلیقه ایجاد شود. معمولاً ترجیح می‌دهم این تزئینات را در یک‌سوم بالایی یال قرار بدهم.

بافتن کاکل پیشانی 

بافتن کاکل خیلی شبیه بافتن یال است. تفاوت اصلی این است که این بار باید یک بافت فرانسوی بزنید. اگر اسب‌تان سرش را ثابت نگه نمی‌دارد، از یک دوست بخواهید او را نگه دارد یا یک لید روپ به هالترش وصل کنید و برای ثابت نگه‌داشتنش آن را بین زانوهای خود قرار دهید. 

در این‌جا ۱۰ مرحله برای درست‌کردن یک بافت بی‌نقص برای کاکل آمده است:

۱. ابتدا کاکل را همان‌طور که یال را خیس می‌کنم، مرطوب می‌کنم؛ با یک اسفنج خیس یا کوئیک برید، و بعد در بالای کاکل یک فرق افقی باز می‌کنم. اندازه هر بخش از کاکل در دو طرف این فرق به پرپشتی کاکل بستگی دارد؛ بعضی‌ها به کوچکی یک تمبر پستی هستند و بعضی‌ها به بزرگی یک موز. برای کاکل کوچک، بخش کوچک بگیرید و برای کاکل بزرگ و پرپشت، بخش بزرگ‌تر.
۲. بعد این بخش از یال را به سه قسمت جدا می‌کنم. سپس درست مثل بافت معمولی، پیچ اول را با رد کردن بخش راست از روی بخش وسط می‌زنم و پیچ دوم را با رد کردن بخش چپ از روی بخش وسط. بعد در پیچ سوم، شروع می‌کنم به اضافه‌کردن موهای آزاد از قسمت پایینی کاکل؛ یک دسته کوچک مو از سمت راست برمی‌دارم و داخل بافت می‌آورم، بعد یک دسته کوچک از سمت چپ و آن را هم وارد بافت می‌کنم.
۳. وقتی همه بخش‌های آزاد وارد بافت شدند، کار را مثل یک بافت معمولی تمام کنید و در حدود دوسوم مسیر، نخ را زیر بافت اضافه کنید. در انتهای بافت، قطعه سمت راست نخ را دور زیر بافت حلقه کنید و محکم بکشید. سپس با هر دو سر نخ، درست همان‌طور که برای یال انجام دادید، در پایین یک گره بزنید.
۴. به‌جای این‌که برای بالا کشیدن بافت کاکل مثل یال از قلاب لچ استفاده کنم، از سوزن بافت استفاده می‌کنم. اگر اسب شما کاکل خیلی کوچکی دارد، شاید قلاب لچ جواب بدهد، اما گاهی گیر می‌کند؛ در حالی که سوزن بافت گیر نمی‌کند و صاف می‌ماند. درست مثل یال، شکل «وی» را در بالای بافت پیدا کنید. از بالا کار کنید و سوزن بافت را با سوراخ سوزن رو به پایین، داخل «وی» و زیر بافت سر بدهید. نباید هیچ مقاومتی حس شود؛ اگر شد، یعنی کار را اشتباه انجام می‌دهید.
۵. نخ را از سوراخ سوزن رد می‌کنم.
۶. سپس سوزن را به‌آرامی بالا می‌کشم و بافت را به نرمی بالا می‌آورم تا سوزن کاملا بیرون بیاید و کاموا دیگر داخل سوراخ سوزن نباشد. دو تکه کاموا از بالای «وی» بیرون خواهد ماند. دقت کنید بافت را بیش از حد بالا نکشید، چون بعدا بیرون آوردنش دشوار می‌شود. مقداری از آن را بیرون بگذارید تا چیزی برای گرفتن داشته باشید.
۷. در مرحله بعد، سوزن را به‌صورت افقی از سمت گوش چپ به گوش راست، از بالای بافت عبور می‌دهم. سوراخ سوزن باید به سمت گوش راست بیرون زده باشد.
۸. بعد تکه کاموای سمت چپ را برمی‌دارم، داخل سوراخ سوزن قرار می‌دهم و سوزن را از همان مسیری که وارد شده بود بیرون می‌کشم تا بافت در جای خود محکم شود. برای حفظ تقارن، می‌توان همین کار را در سمت راست هم انجام داد، اما من معمولا فقط سمت چپ را انجام می‌دهم.
۹. سپس سه گره مشخص و سفت روی قسمت بالا می‌زنم. این سه گره را می‌زنم تا بتوانم کاموا را از نزدیکِ بافت کوتاه کنم، بدون این‌که نگران باز شدن بافت باشم، و در عین حال کاموای اضافه‌ای هم در بالای آن باقی نماند.
۱۰. وقتی بافتن تمام می‌شود، همیشه از کلاه محافظ برند جیمیز برای محافظت از بافت‌ها استفاده می‌کنم. همچنین بخشی از کلاه جیمیز را که کنار دهان و سوراخ بینی اسب قرار می‌گیرد، تا درست زیر استخوان گونه بالا می‌زنم.

باز کردن بافت‌ها

درست مثل زمانی که یال اسب را می‌بافید، مطمئن شوید اسب روی سطحی صاف ایستاده است و از چهارپایه استفاده کنید. وقتی به یال اسب نگاه می‌کنید، باید فقط بتوانید کاموا را در بالاترین قسمت بافت و در مرکز بافت ببینید.

۱. با استفاده از بشکاف، دو برش در کاموا ایجاد می‌کنم. ابتدا بافت را کمی بالا می‌کشم تا بتوانم کنار بافت را ببرم؛ نباید از قسمت جلویی برش بزنید. بعد بافت را باز می‌کنم تا آویزان شود و گره پایین را می‌برم، در حالی که مراقبم موها بریده نشوند.
۲. سپس با اسفنج یال را کاملا خیس کنید تا موها موج‌دار و بدحالت نشوند و کاموا هم راحت بیرون بیاید. اصل ماجرا این است که به موها آسیبی نرسد.
۳. با انگشتانم کاموا را از یال بیرون می‌آورم. کاکل جلو را هم به همین روش باز می‌کنم.

امیدوارم این نکته‌ها و دستورالعمل‌های مرحله‌به‌مرحله به شما کمک کند برای نمایش بعدی اسب‌تان، بافتی زیبا و حرفه‌ای آماده کنید.

درباره جنی ویگلیانو

جنی ویگلیانو بیش از ۲۵ سال است که به‌عنوان بافنده حرفه‌ای یال و دم در مدار سطح «ای» فعالیت می‌کند. او برای مربیان مطرحی از جمله اسکات استوارت، جنیفر باورزاکس، آن کورسینسکی و رالف کاریستو کار کرده است. ویگلیانو سه بار جایزه بافنده را در نمایش ملی اسب آل‌تک در کنتاکی و دو بار در نمایش اسب برندی‌واین در پنسیلوانیا به دست آورده است.

این مقاله نخستین بار در شماره پاییز ۲۰۱۹ نشریه پراکتیکال هورسمن منتشر شد.

منبع: Practical Horseman – Health

مشاهده در وب‌سایت اصلی