پاییندادن بیشازحد پاشنه چگونه به وضعیت پرش آسیب میزند
عبارت «پاشنهها پایین» از جمله توصیههای پرتکرار مربیان در جلسات آموزش سوارکاری است؛ بهویژه برای سوارکاران مبتدی و نیمهحرفهای. پایین بودن پاشنههای سوارکار به ثبات وضعیت پاها کمک میکند، بهخصوص هنگام عبور از موانع. با این حال، اگر سوارکار پاشنههایش را بیش از حد به پایین فشار دهد، در مفصل مچ پا خشکی ایجاد میشود و خاصیت جذب ضربه در پاها از بین میرود. در اینجا، استفانی فیش کراسمن (Stephany Fish Crossman)، مربی دارای اعتبارنامه سطح ۳ «راید ویت یور مایند»، کارشناس بیومکانیک و مربی درساژ، توضیح میدهد وقتی یک سوارکار هانتر/جامپر پاشنه خود را بهشکلی افراطی پایین نگه میدارد، چه اتفاقی برای پای او میافتد.
پرسش و پاسخ
سؤال: من سوارکار هانتر/جامپر هستم و مدام به من گفته میشود پاشنههایم را محکم پایین بدهم. این کار روی زاویه مفصل رانم هنگام عبور از موانع چه اثری میگذارد؟
سارا ام.، تگزاس
پاسخ: تأثیرش بسیار زیاد است و نه از نوع خوب آن. این موضوع به اصول بیومکانیک سوارکار برمیگردد. به سیستم تعلیق خودرویتان فکر کنید. اگر کمکفنرهای خودرو در هر نقطهای قفل شوند، کل سواری خشک و ناآرام میشود. بنابراین اگر مچ پای شما تحت فشار قفل شده باشد، میتوان با اطمینان نسبی گفت که آن مفصل دیگر تحرک ندارد. وقتی مچ پا قفل میشود، مفصل ران توان بسیار کمتری برای خم و باز شدن خواهد داشت. زانو همچنان خم و باز میشود، اما دو مفصل بالا و پایین زانو یعنی ران و مچ پا خیلی بیشتر از خود زانو با هم کار میکنند؛ و در نهایت این وضعیت باعث میشود با زانو به اسب بچسبید و حالتتان شبیه آن عروسکهای پرندهای شود که نوکشان را داخل آب فرو میبرند.
در مورد اینکه پاشنهها را با فشار پایین بدهید، من میپرسم: «چرا از شما میخواهند پاشنه را با فشار پایین بدهید؟ اصلاً مشکل پاشنه شما از ابتدا چیست؟» در نهایت، چیزی که مربیان دنبالش هستند این است که پاشنه، یا دقیقتر بگوییم مچ پای شما، توانایی خم و باز شدن داشته باشد و در وضعیت بالا گیر نکند؛ همانطور که گیر کردن در پایین هم بهتر نیست؛ یعنی بتوانید این انعطاف را در مفصل مچ پای خود ایجاد کنید.
شاید با گفتن این حرف بهطور استعاری کارت درساژم را از من بگیرند، اما بارها به افراد گفتهام: «من به شما اجازه میدهم پاشنهتان را بالا بیاورید»، چون آنقدر قفل شدهاند که دیگر نمیدانند چطور باید آن را حرکت دهند، و وقتی پاشنه را بالا میآورند، در عمل پایشان در رکاب تقریباً موازی قرار میگیرد؛ که برای یک سوارکار درساژ وضعیت قابل قبولی است. البته این حالت برای سوارکاران هانتر و جامپر به آن خوبی نیست، چون میدانیم هنگام عبور از مانع نمیخواهیم رکاب روی پاهای شما به سمت عقب سر بخورد.
اما مفصل، به این دلیل مفصل است که باید حرکت کند. با آزاد کردن مفصل مچ پا، تحرک بیشتری در مفصل ران ایجاد میکنید و این به شما اجازه میدهد وقتی اسب از روی مانع بالا میآید، بهتر با اسب جمع شوید.
من این را خیلی زیاد میبینم و واقعاً تأسفآور است، چون میبینم افراد زیادی با تمام توان تلاش میکنند، اما این وضعیت بیشتر شبیه یک فرم ظاهری و قالبی شده است تا یک وضعیت مؤثر؛ همان وضعیتی که مربیان بزرگ گذشته دههها دربارهاش صحبت کردهاند.
اعضای پراکتیکال هورسمن پلاس میتوانند ضبط کامل این وبینار را از اینجا تماشا کنند.
برای مطالعه مقالههای بیشتر از فیش کراسمن، اینجا را کلیک کنید.
درباره کارشناس ما: استفانی فیش کراسمن
استفانی فیش کراسمن، که اجرای مشترک پادکست درساژ تودی را بر عهده دارد، سوارکاری را از کودکی در مین آغاز کرد و از آن زمان تاکنون از اسب پایین نیامده است. فیش کراسمن، بهجز دورهای کوتاه در صنعت هتلداری، در کنار مربیان و برای آنان در همه سطوح کار کرده است؛ از پونی کلابهای پایه تا چندین المپین. او در آکادمی بینالمللی مطالعات سوارکاری در وارندورف آلمان، که اکنون دیگر فعالیتی ندارد، تحصیل کرد و با گواهی ملی مربیگری فارغالتحصیل شد. او همچنین دارنده مدالهای برنز و نقره فدراسیون درساژ ایالات متحده است و یکی از تنها دو مربی سطح ۳ در جهان برای سیستم بیومکانیک «راید ویت یور مایند» ماری وانلس بهشمار میرود. او در سراسر کشور کلینیک آموزشی برگزار میکند و کسبوکار کوچک تمرینی خود، سرندیپیتی درساژ، را در اوکیچوبی فلوریدا اداره میکند.