درسهای یک اردوی تابستانی با بوید و سیلوا مارتین
از لحظهای که به مزرعه خیرهکننده ۷۵ ایکری بوید و سیلوا مارتین در کاکرانویل، پنسیلوانیا رسیدم تا به نمایندگی از پرکتیکال هورسمن از نزدیک رویداد سومین دوره سالانه کمپ ویندورا را پوشش دهم، روشن بود که این آخر هفته برای بوید، ایونتسوار المپیکی چهار دوره، و سیلوا، سوارکار درساژ جایزه بزرگ، آخر هفتهای ویژه است.
در حالی که شرکتکنندگان سرشار از شور و شوق، برای لذت بردن از نوشیدنی و باربیکیو در مهمانی خوشامدگویی ویندورا، چادر اصلی پذیرایی را پر کرده بودند، بوید نقش ساقی را بر عهده داشت و از میزی به میز دیگر میرفت تا سفارش شراب بگیرد و به مهمانان خوشامد بگوید؛ در همان حال، سیلوا نیز با همراهی پسر ۳ سالهشان، کوا، از دیگر حاضران در کمپ استقبال میکرد. بعدتر در همان شب، بوید با شوخی از حاضران دعوت کرد از «اصطبل خیلی گرانقیمت ما که الان نزدیک است فروریخته شود» بازدید کنند؛ اشاره او به اصطبل قدیمی شاخص مزرعه ویندورا با سبک شدرَو بود.
او مهمانان را در این مسیر کوتاه همراهی کرد؛ جایی که پسران بزرگترش، ناکس و لئو، به همراه مهتر ارشدش استف سیمپسون، کیسههای ۲۵ پوندی هویج را آوردند و مهمانان را تشویق کردند به اسبها خوراکی بدهند. بوید، شرکتکنندگان را با شماری از بهترین اسبهایش آشنا کرد؛ از جمله فدرمن بی، همتیمیاش در المپیک پاریس ۲۰۲۴، کماندو ۳، و کولی ناتکراکر، اسب سابق لیز هالیدی که قرار است بوید با آن در ماه اوت امسال در قهرمانی جهان ایونتینگ FEI در آخن آلمان شرکت کند.
در حالی که حاضران در کمپ با لذت به «برونو»، «کانر» و «بالی» هویج میدادند، من هم نتوانستم در برابر وسوسه برداشتن چند هویج و همراه شدن با این جمع مقاومت کنم؛ بالاخره چند بار پیش میآید که بتوانید به یک اسب ورزشکار المپیکی خوراکی بدهید؟
ویندورا، بسیار شبیه کمپهای دوستداشتنی تابستانی سوارکاری که بسیاری از ما عاشقان اسب در کودکی از آنها با ورزش سوارکاری آشنا شدیم، تجربهای منحصربهفرد و جادویی بود. در این گزارش، نگاهی اختصاصی و پشتصحنه به آنچه کمپ ویندورا را شکل میدهد خواهیم داشت و همچنین مهمترین نکاتی را مرور میکنیم که سوارکاران و ناظران شرکتکننده درباره تجربه خود مطرح کردند.
ساختن ویندورا؛ نگاهی به شیوه تمرین سوارکاران طراز اول
کمپ ویندورا ۲۰۲۶ که از ۲۵ تا ۲۸ ژوئن برگزار شد، حدود ۷۰ سوارکار و ناظر را از سراسر کشور برای آخر هفتهای پرتحرک و آموزشی گرد هم آورد؛ آخر هفتهای که در آن شرکتکنندگان از آموزش و راهنمایی انفرادی بوید و سیلوا بهرهمند شدند و همچنین با پیتر وایلد، دارنده مدال طلای المپیک و مربی برجسته پرش با اسب، برت پاربری و لورا گریوز، مربیان درساژ، و مارک بیچر، جوکی استیپلچیس، کار کردند.
بوید در سخنرانی خوشامدگویی خود توضیح داد که او و سیلوا، «کمپ ویندورا» را با این هدف راهاندازی کردهاند که مهمترین مؤلفههای برنامه تمرینیشان را با سوارکاران به اشتراک بگذارند تا آنها در رشتههای تخصصی خود پیشرفت کنند و در مجموع نیز به سوارکاران کاملتری تبدیل شوند.
او توضیح داد: «اینجا تلاش میکنیم چیزهایی را با عمقی بیشتر از آنچه در یک کتاب پیدا میکنید یا از تماشای یک ویدئوی ۳۰ ثانیهای یوتیوب به دست میآورید، منتقل کنیم. در چند سال اخیر، افرادی که به این کمپ میآیند واقعاً میخواهند بهتر شوند. و من به این نتیجه رسیدهام که نمیتوانید فقط بنشینید و انتظار داشته باشید پیشرفت کنید. گاهی باید وارد میدان شوید و ریسک کنید.»
بوید و سیلوا هر دو به این نتیجه رسیدهاند که استمرار و انضباط، به همان معنای قدیمی و کلاسیک، کلید موفقیت است. بوید گفت: «این موضوع میتواند ناامیدکننده باشد، چون میزان پیشرفت در ورزش ما اغلب بهسادگی قابل تشخیص نیست. برای همین مهم است که به جای مقایسه خود با هفته گذشته یا حتی ماه گذشته، نگاه کنید که شش ماه یا یک سال پیش کجا بودید.»
او توضیح داد که فضای کمپ ــ از جمله جمعیت حاضران، خانوادههای سوارکاران و حامیان ــ طوری طراحی شده بود که هم سوارکاران و هم اسبهایشان را در حالوهوای مسابقه قرار دهد.
بوید به شرکتکنندگان کمپ توصیه کرد: «این آخر هفته، مردم شما را تماشا خواهند کرد و احتمالاً از بعضی مربیان برجستهای که هدایتتان میکنند هم کمی مرعوب میشوید. اسبها هم سرحال خواهند بود و شاید از بعضی از بچههای سیلوا روی تراکتور یا پرچمهای میدان پرش بترسند. بنابراین، بهنوعی در موقعیتی قرار میگیرید که همهچیز ممکن است اشتباه پیش برود.»
با این حال، او به سوارکاران یادآوری کرد که اگر در طول آخر هفته مشکلهایی بروز کند، اتفاق بدی نیست. بوید گفت: «فردا روز چالشبرانگیزی خواهد بود. این شرایط خیلی شبیه نخستین سواری شما در یک مسابقه است؛ زمانی که اسبها در محیطی تازه، با تماشاگران، سر و صدا و عوامل حواسپرتکن دیگر روبهرو هستند. با ذهنی باز وارد آن شوید و بدانید که قرار نیست همهچیز بینقص باشد. وقتی در موقعیتی کمی ناراحتکننده قرار میگیرید، این حس شبیه همان احساسی است که در مسابقات تجربه میکنید و اغلب همانجاست که بیشترین چیز را درباره خودتان یاد میگیرید.»
کمپ تابستانی در ابعادی فراتر
علاوه بر آموزشهای انفرادی که شرکتکنندگان در اردو دریافت کردند، آنها از چندین نشست آموزشی بدون سوار شدن بر اسب نیز بهره بردند؛ از جمله یک کلاس تعاملی روانشناسی ورزش با ناتالی هامل، توصیههای عملی درباره تنظیم دهنه از کارشناسان اشتوبن، نکاتی درباره مدیریت اصطبل و آمادهسازی بدنی اسب از سیمپسون، یک جلسه آموزشی تغذیه اسب با اسمارتپک و نشستی با کوین کین، دامپزشک، که در آن پنج دلیل اصلی خود را برای اینکه چه زمانی باید با دامپزشک تماس گرفت، توضیح داد.
شرکتکنندگان همچنین با تماشای نمایشهای پرش با اسب از بویْد و وایلد، یک نمایش درساژ با سیلوا و گریوز، آموزش موقعیتهای مختلف چهارنعل با بیچر، بازدید از مسیر مسابقه با وایلد و یک سواری کراسکانتری با بویْد که در آن روی کارهایی که او با کولی ناتکراکر در آمادهسازی برای آخن انجام داده، تمرکز شده بود، نکات بیشتری آموختند.
این اردو همچنین شامل یک جلسه کشش با اندرو راسل، فیزیوتراپیست بویْد، و یک کلاس یوگا با مربی او بیز مگرتی بود.
بویْد که هرگز در آمادگی جسمانی شخصی خود یا ایفای نقش فعال بهعنوان «مدیر» اردو کوتاهی نمیکند، همراه با شوگر، سگ خانواده مارتین، از ساعات اولیه صبح حاضر بود تا تمرینهای مختلف کششی و تقویت عضلات مرکزی را که راسل به شرکتکنندگان آموزش میداد، نشان دهد و در جلسه یوگا با مگرتی هم حضور داشته باشد. او همچنین در جریان جلسه تنظیم دهنه، دهنههای مختلف را در دست میگرفت تا شرکتکنندگان آنها را با هم مقایسه کنند و در نشست هامل نیز حاضر بود تا توضیح دهد روشهای مربیگری او چگونه به بویْد کمک کرده تا به ورزشکاری مقاومتر تبدیل شود و از چالشها و ناامیدیها عبور کند.
شامگاه پیش از آغاز رسمی ویندورا، بویْد به شرکتکنندگان گفت که میخواهد آنها روز یکشنبه با یک یا دو نکته کلیدی از هر جلسه اردو را ترک کنند؛ نکاتی که بتواند تأثیر مثبتی بر مهارتهای سوارکاری و اسبداریشان بگذارد.
او گفت: «برای بهتر شدن، بچهها، فقط باید کمی اطلاعات از هر جا بردارید؛ یک تمرین از کلاس پرش پیتر، یک نکته از جلسه برت درباره شیوهای که دوست دارد اسبهایش را گرم کند، یک لحظه ‹آها› از من در کراسکانتری، یا از ناتالی درباره جنبههای ذهنی مسابقه، یا یک توصیه از مارک درباره حالت چهارنعلتان. آن وقت میتوانید سبک سوارکاری خودتان را بر اساس چیزی که برای شما و اسبتان جواب میدهد، شکل بدهید.»
کیت و «موپسی» با اعتمادبهنفس پیش میروند
پس از تجربه آموزشی فوقالعادهای که سال گذشته در کمپ ویندورا داشت، کیت وود ۱۶ ساله بیصبرانه منتظر بود دوباره به این اردو برگردد. کیت که هشت سال است بهصورت رقابتی سوارکاری میکند، به همراه پونی سوارکاری آلمانی ۱۷ سالهاش، پرینتس اس.دبلیو. یا همان «موپسی»، و مادرش کلر وود، مسیر چهار ساعته را از ارلیزویل، ویرجینیا طی کردند تا امسال هم در این اردو شرکت کنند.
کلر گفت: «کیت پارسال از تکتک جلسات چیزهای زیادی یاد گرفت و آنقدر این تجربه را دوست داشت که من و پدرش به ارزش آن کاملا پی بردیم. بهندرت پیش میآید که همزمان به این تعداد مربی طراز اول، سوارکار و اعضای تیمهای پشتیبانی آنها دسترسی داشته باشید.»
او افزود: «برای کمک به تأمین هزینههای امسال، کیت از همان وقتی که پارسال برگشتیم شروع به پسانداز کرد. او برای یکی از همسایهها اسبسواری میکرد و کارهای مراقبت از مزرعه را هم انجام میداد. تمام سال چشمانتظار این اردو بود و به نظر میرسد موپسی هم آن را دوست دارد. فکر میکنیم او از خودنمایی مقابل المپیکیها خوشش میآید!»
کیت که در حال حاضر زیر نظر کیکی آزبورن تمرین میکند، پس از درس کراسکانتریاش با بوید گفت توصیههای او برای تمریناتش در خانه بسیار مفید بوده است.
او گفت: «اینکه بوید به ما یاد داد چطور در زین عمیقتر و با حالت رانشی بنشینیم، واقعا کمک کرد تا موپسی مانع را بهتر ببیند و برای محل برخاستن خود در برابر انواع مختلف پرسشها با اعتمادبهنفس بیشتری عمل کند. او همچنین به اعتمادبهنفس من هم کمک کرد و به من یاد داد چه زمانی با یک ضربه خیلی ملایم از شلاق استفاده کنم تا اگر موپسی درباره چیزی مردد بود، کمی دلگرمش کند.»
کیت همچنین از شیوه تدریس آرام و مسلط بوید قدردانی میکند. او گفت: «او واقعا مربی فوقالعادهای است. خیلی مهربان و دلگرمکننده است، اما همزمان واقعا شما را وادار میکند بهترین نسخه خودتان باشید. او پرسشهای دشوارتری پیش پای ما گذاشت، اما به شکلی که بتوانیم با اطمینان از پس آنها بربیاییم. و حالا بعد از انجام آن پرسشهای سخت، احساس میکنم برای مسابقه بعدیام خیلی آمادهتر هستم.»
کلر گفت پیشرفت دخترش در سالهای اخیر کاملا محسوس بوده و افزود که او و کیت هر دو سال گذشته از فضای مثبت و نگرش «میشود انجامش داد» در ویندورا الهام گرفته بودند.
کلر گفت: «برای من واقعا معنادار بوده که ببینم او یاد گرفته وقتی چیزی بینقص پیش نمیرود، چطور خودش را دوباره جمعوجور کند، تغییرات لازم را انجام دهد و برای نوبت بعدی راهحل پیدا کند. این موضوع خیلی ارزشمند است، چون در ایونتینگ همیشه با همین شرایط روبهرو هستید.»
او افزود: «فقط حضور در کنار سوارکارانی با این سطح برای یک آخر هفته کامل و دریافت این همه توجه انفرادی از آنها هم فوقالعاده مفید است؛ همینطور از متخصصان دهنه و مدیریت اصطبل که آنجا حضور دارند تا به شما و اسبتان کمک کنند بهترین شراکت ممکن را بسازید.»
کارن و «مچ»: کنار هم قرار دادن همه قطعات
کارن البرت، اهل بخش مرکزی نیوجرسی، امسال برای سومین بار همراه با اسب اخته هلندی وارمبلادش، مچپوینت، به کمپ ویندورا بازگشت. البرت میگوید مجموعه اطلاعاتی که در طول این تجربه سهروزه جذب میکند، هر سال این سفر را برایش ارزشمند کرده است.
او گفت: «مارتینها و تمام گروهشان انرژی و تلاش بسیار زیادی برای این کمپ میگذارند. امکاناتشان فوقالعاده است و کارشناسان طراز اول زیادی را دعوت میکنند که در همه جنبههایی که برای موفقیت در ایونتینگ به آن نیاز داریم، اطلاعات تازه ارائه میدهند.»
البرت ادامه داد: «واقعا نمیتوانم هماهنگ کردن همه این جزئیات را با پیتر، برت، مارک و لورا، در کنار همه ما شرکتکنندگان و چادرها و اصطبلها و دیگر نیازهایمان، تصور کنم. این واقعا تجربهای شگفتانگیز است و هر سه سالی که آمدهام، کاملا ارزشش را داشته است.»
در جلسه کراسکانتری امسال، البرت از این موضوع قدردانی کرد که بوید نشان داد چگونه اسبها را بهصورت مرحلهبهمرحله و روشمند با بخشهای مختلف یک مسیر یا یک ترکیب نهایی آشنا میکند و بعد همه آنها را کنار هم قرار میدهد تا هم اسب و هم سوارکار در آمادگی خود اعتمادبهنفس داشته باشند.
او با خنده گفت: «کل تجربه این کمپ برای اسبها یک مواجهه عالی است. اولین باری که «مچ» وارد پیست پرش بوید شد، حدود ۱۵ دقیقه طول کشید تا تصمیم بگیرد پرچمها قرار نیست او را بکشند.»
البرت افزود: «و کار کردن در میدان کراسکانتری او این فرصت را میدهد که اسبها را با آب و انواع مختلف تپهها و زمین و موانع تازه آشنا کنیم. همانطور که بوید همیشه میگوید، همهچیز به همان جزئیات کوچک برمیگردد که در نهایت روی هم جمع میشوند.»
اما و «ملودی» با کاهش سرعت، ریتم خود را پیدا کردند
اما ویتاکر ۱۴ ساله از شهرستان هاوارد در مریلند برای دومین سال پیاپی به کمپ ویندورا آمد. ویتاکر امسال با مادیان ۹ ساله ایرلندیاش از نژاد آیریش اسپورت هورس به نام سینگ تو می کولی، یا «ملودی»، سوار شد؛ اسبی که فقط حدود شش ماه است با آن همتیمی شده است.
او گفت: «اینجا فرصت یادگیری بسیار زیادی وجود دارد. میتوانید در هر جلسهای که بیشتر به آن علاقه دارید شرکت کنید. این شانس را دارید که سوارکاری بوید با اسبهایش را ببینید، و همچنین نمایشهای درساژ سیلوا و لورا را تماشا کنید، و از همه روشهای پشتصحنهای که آنها برای مدیریت مزرعه و آمادهسازی اسبها به کار میبرند باخبر شوید؛ بنابراین میتوانید نکتههایی را با خودتان ببرید که شاید در اصطبل خودتان هم به کار بیاید.»
ویتاكر گفت در بخش کراسکانتری، بوید به او کمک کرد زمان بگذارد و بررسی کند که ملودی قرار است مسیر رنگارنگ و تماشایی ویندورا را چگونه طی کند، چون این مادیان در مسابقهها تمایل دارد با شتاب به سمت موانع برود.
او گفت: «بوید به من یادآوری کرد که برای برگرداندن او، باید از میانتنه و نشیمن استفاده کنم و پاهایم را ثابت نگه دارم تا بتوانم زودتر تعادلش را برقرار کنم. او واقعاً کمک میکند سرعتت را کم کنی و همهچیز را با دقت بیشتری تنظیم کنی. وقتی سرعت را پایین میآوری، بهتر میتوانی هر ایراد یا مشکلی را حس کنی که شاید در سرعت کامل اصلاً متوجهش نشوی.»
ویتاكر همچنین از این موضوع خوشش آمد که مارتینها جلسهای همراه با مشاوره انفرادی با نمایندگان اشتوبن در برنامه گنجانده بودند تا به او کمک کنند برای بخشی از مسائل تمرینیاش با ملودی، دهنهای ایدهآل پیدا کند. او گفت: «آنها یک دهنه جدید دادند تا امتحان کنم و من واقعاً قدردانش بودم، چون این موضوع بخش مهمی از نحوه حرکت و عملکرد اسب شماست.»
تجربه یک ناظر
کیتی گودریچ مادیانش را در اصطبل کوچک و خصوصی خانواده وودز در شمال شارلوتزویلِ ویرجینیا نگهداری میکند و پس از شنیدن تجربه کیت در سال ۲۰۲۵، تصمیم گرفت امسال به عنوان ناظر در کمپ ویندورا شرکت کند.
گودریچ گفت: «با اینکه من فقط در پرش با اسب فعالیت میکنم، به نظرم دانشی که از شنیدن درباره تمرین برای هر سه فاز ایونتینگ به دست میآوردم، برای من و اسبم فوقالعاده مفید بود. واقعاً از شنیدن دیدگاههای متفاوت مربیان مختلف لذت بردم، چون گاهی فقط کافی است یک نکته را کمی متفاوت بشنوید تا برایتان جا بیفتد.»
گودریچ در طول این اردو فهرست بلندی از توصیهها و روشهای تازه تمرینی جمعآوری کرد که مشتاق است آنها را در سوارکاری خودش بهعنوان یک سوارکار آماتور بزرگسال به کار بگیرد. او گفت: «احساس میکنم با حجم زیادی از اطلاعات ارزشمند اینجا را ترک میکنم. اینکه همه تا این حد صمیمی و در دسترس بودهاند هم واقعاً طراوتبخش بوده است. با اینکه از بهترین سوارکاران و مربیان هستند، اصلاً متظاهر نیستند. اینجا واقعاً احساس خوشامدگویی میکنید؛ و این موضوع خیلی مهم است، چون همه فضاهای آموزشیای که تجربه کردهام اینطور نبودهاند.»
در طول سه روز آموزش و توضیحات وایلد در پرش با اسب، گودریچ از تأکید همیشگی او بر این موضوع استقبال کرد که هنگام کار با اسبها هیچ پرسش احمقانهای وجود ندارد و هر سؤال فقط فرصتی برای یادگیری، روشنتر شدن موضوع و پیشرفت است.
گودریچ گفت: «واقعاً از این روحیه باز و تمایل آنها به پاسخ دادن به پرسشها قدردانی کردم، حتی اگر در زمان برنامهریزیشده تدریسشان هم نبود. یا اگر توضیحی را که برای یک سوارکار دیگر میدادند دقیق متوجه نمیشدید، با روی باز کمک میکردند و آن را به شکلی دیگر دوباره بیان میکردند. وقتی احساس ناامنی نمیکنید و از پرسیدن سؤال نمیترسید، یاد گرفتن خیلی آسانتر میشود.»
نگاهی کوتاه: اردوی ویندورا ۲۰۲۶
در ادامه، تصاویر و روایتهای بیشتری از پشتصحنه این تجربه پرهیجان در اردوی ویندورا آمده است تا حالوهوای کلی این آخر هفته را بهتر منتقل کند.
منابع و پیوستها: